Στον απόηχο του Πάσχα.

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΦΙΛΩΝ 

Στον απόηχο του Πάσχα.

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

Παναγιώτης Σπεντζούρης

    Μέσα στα χιλιάδες προβλήματα της καθημερινότητας, διεκπεραιώσαμε και φέτος την ακολουθία των ημερών της Σαρακοστής, παρακολουθώντας την κορύφωση του Θείου Πάθους, εν παραλλήλω με την συνεχιζόμενη κορύφωση του Εθνικού μας Δράματος και σύμφωνα πάντα με τον σύγχρονο Ελληνικό τρόπο, κοπτώμενοι διαρκώς για κάθε τι traditional,έχοντα σχέση με την βρώση…την πόσην…και τον χορόν.

    Οι αγορές προϊόντων,έστω και με τις περιορισμένες δυνατότητες, της ελληνικής μεσαίας τάξης, αποτελούν πάντα το κύριο μέλημα του νεοέλληνα (του κατέχοντος την χοληστερίνη άνω των 2500 ετών), διότι παραδοσιακά αρέσκεται στο να τρώει….να καταναλώνει…να ενδύεται…και να εξοπλίζεται (i-phone..ικώς ή digital..ικώς) με ότι παράγουν οι άλλοι, οι εσχάτως αποκτήσαντες χοληστερίνην…..ημιβάρβαροι.

    Γενικά παρόμοιες μέρες που η ανάγκη του νεοέλληνα να συνευρεθή συνουσιαζόμενος, με την παράδοσην του, εκδηλώνοντας παντός είδους θρησκευτικά ή πατριωτικά απωθημένα, που τον διακατέχουν και τον διαπερνούν πατώκορφα, αν δεν σου προκαλούν φόβο, σου προκαλούν ιλαρό πνεύμα , στις περισσότερες περιπτώσεις όμως ένα σφίξιμο στο στομάχι και φυσική αντιπάθεια, στο να γίνεις άθελα σου μέρος, αυτού του γενικού εθνοχαβαλέ.

    Οπότε ανάλογα την ψυχική διάθεση που σε διακατέχει και τις αντοχές που διατηρείς…… παρακολουθείς , αδιαφορείς ή συμμετέχεις στο εκάστοτε αυτό πανηγύρι που εκτυλίσσεται γύρω σου, αδυνατώντας τις περισσότερες φορές να συνταιριάσεις πρόσωπα, καταστάσεις, έννοιες, ήθη, έθιμα και παραδόσεις.

    Χρόνια τώρα πιά , ως απλός παρατηρητής κυρίως, προσπαθώ να προσπερνώ όλη αυτή την κακογουστιά και το kits της ελληνικής κοινωνίας , αλλά έρχονται κάποιες παραστάσεις, εικόνες ή γεγονότα και σου σκάνε κατά πρόσωπο, σαν ο δρόμος σου να σε οδήγησε απευθείας πανω σε ring και εσύ σαν αφηρημένος περαστικός ….έφαγες γροθιά στη μούρη από τον  Cassius Clay.

    Πέρασε….ευτυχώς και τούτο το αναστάσιμο Πάσχα των νεοελλήνων και είπα να αποτυπώσω μερικές γροθιές ,που έφαγα χωρίς να προφτάσω κάν να σηκώσω τα χέρια ,να προφυλαχθώ.

    Μ.Πέμπτη και η νηστεύουσα ευλαβικώς γειτόνισσα, τσακίζει λίγη κεφαλογραβιέρα Αμφιλοχίας, παρατηρώντας τον υιόν της, να παρατήσει επιτέλους το laptop, και να συνοδέψει τη γιαγιά του στην εκκλησία , με την ευκαιρία δέ, να ανάψει κι ένα κερί, μέρες πούναι , μπάς και ξεστραβωθεί και γράψει καλά στις επερχόμενες πανελλήνιες…. αλλά και να κανονίσει να επιστρέψει νωρίς… μην ξεχαστεί στην πλατεία μιάς και θα έρθει η νονά, του νεαρού βλαστού, για να του φέρει το δώρο του και την λαμπάδα. Αλλά κι επειδή έχουν κανονίσει (μετά την Σταύρωση) να πάνε οικογενειακώς στο διπλανό μεζεδοπωλείο, μπάς και σταυρώσουν καμμιά μπουκιά , σε ψαρικό λόγω νηστείας…. μέρες πούναι…!!

    Μ.Παρασκευή και οι ευσεβείς νεοέλληνες έχουν παραταχθεί από νωρίς στα τραπεζάκια των μεζεδοπωλείων, κατά μήκος της διαδρομής του Επιταφίου,αναμένωντες και μασώντες την εξόδιον λιτανείαν, πνίγωντας τον θρήνο της ημέρας μεταξύ ούζου , τσίπουρου και τυροκαυτερής...!!

    Μ.Παρασκευή και οι συνοδεύουσες ένα τσούρμο οκτάχρονα, νεαρές μητέρες ,τα παρατάσουν επί του πεζοδρομίου, για να παρακολουθήσουν την διέλευση του Επιταφίου, κρατώντας έκαστον, αντί κεριού , έν μεγαλοπρεπών διαστάσεων χωνακίου παγωτού, από το παρακείμενο italian ice cream κατάστημα , διδάσκοντας έτσι τους νεαρούς ελληνόπαιδες την ελληνοιταλική stratsiatela...!!

    Μ.Παρασκευή κι ενώ ακούγεται στο βάθος η Μπάντα  που με πένθιμα εμβατήρια συνοδεύει την Ιερά πομπή….. τα πεζοδρόμια βρίθουν αίφνης 15χρονα και άνω… ντυμένα και μπογιατισμένα για clubbing ,συνοδευόμενα μετά του απαραιτήτου αριθμού γκομενιζόντων κλαρινογαμπρών,με τα i-phones ανά χείρας να βιντεοσκοπούν την διέλευση, ενώ παράλληλα αποθανατίζονται σε selfies… αδιαπραγμάτευτον απόδειξη της παρουσίας τους στην Ιερά πανήγυρη , πριν την επακολουθήσασα έξοδο για κανά ποτάκι….και αίφνης εισβάλει στο μυαλό σου το απόφθεγμα της εποχής, πως στην σημερινή Ελλάδα, τα μόνα που παρουσιάζουν αλματώδη αύξηση είναι……. η ανεργία και…. τα 15χρονα «πουτανάκια»…!!

    Μ.Παρασκευή και οι ροές των ευλαβώς «θρηνούντων» νεοελλήνων χριστιανών, μετά την διέλευση του Επιταφίου, λοξοδρομούν κατά παρέες και κατά το δοκούν, για να καταλάβουν τα ήδη από νωρίς κρατηθέντα regerve… καρεκλοτραπέζια στα πάσης φύσεως ουζερί… τσιπουράδικα… μεζεδοπωλεια…traditional κι αυτό…. έτσι ώστε να πνιγεί με σπίρτο ,ο …ιερός σεβντάς τους.

    Μ.Σάββατο και από νωρίς πρίν την προκαθορισμένη Ανάσταση ,έχουν ξεκινήσει σκληρές συγκρούσεις «Κούρδων μαχητών», μετά των δυνάμεων των «Τζιχαντιστών»,  μετατρέποντες  τίς οδούς πέριξ των εκκλησιών, σε περίχωρα της πόλεως Κομπάνι…Η σφοδρή ανταλλαγή πυρών συνεχίζεται αμείωτη από νωρίς και καθόλη την διάρκεια της Αναστάσιμης λειτουργίας, απαγορεύοντας έτσι την όποια μορφή συννενόησης ή επικοινωνίας μεταξύ των αμάχων πληθυσμών.

    Μ.Σάββατο και παραλλήλως των συνεχιζομένων συγκρούσεων και περί ώραν 23.45 προσεγγίζουν τον εορτάζοντα Ιερόν Ναόν ,παρέες-παρέες «χριστιανορθοδόξων», κάτω από την συνεχιζόμενη αεροπορική υποστήριξη και κάλυψη πυρών πυροβολικού… ακούγωντας νεαράν «χριστιανήν» τζιχαντίστριαν ,να παραπονείται στις συντρόφους της ,πώς…"αμάν πιά με αυτό το ξενύχτι κάθε Πάσχα για να φάμε….δεν μπορούν να το…διοργανώνουν(sic) λίγο νωρίτερα;"

    Μ.Σάββατο και περί ώραν 23.55 με τις προσπάθειες των νεοελλήνων χριστιανορθοδόξων να προσεγγίσουν τον ΑΝΣΚ ,ώστε να λάβουν το Αγιο Φώς και ενώ απέχουν μόλις σε απόσταση δραστικής βολής όπλων ευθυτενούς τροχιάς , ακούγεται αμυδρώς από το βάθος ,το γνωστό «σουξεδάκι» εποχής,το……. «Χριστός Ανέστη…κλπ…κλπ». Οπότε κάτω από τα εντεινόμενα και διασταυρούμενα πυρά, οι προπορευόμενοι προπομποί ανιχνευτές λαμβάνουν επαφή, μετά του αντιθέτως κινούμενου κύματος Ιερού φωτός, μεταλαμπαδιζόμενον από πιστόν εις πιστόν και αφού ανταλλάξουν τα δέοντα τρέπονται εις άτακτον φυγήν…ώστε οι «ευσεβείς» πιστοί να διαμοιρασθούν, ανάλογα τις ανάγκες τους, άλλοι σε εορταστικές τράπεζες και άλλοι σε εορταστικές….πίστες...!!

    Κυριακή Πάσχα ξημερώματα ,αφού περάσαμε δια πυρός και σιδήρου, μέσα από το "κολαστήριο" της Σαρακοστής, οι traditional νεοέλληνες, απελευθερωμένοι και χαλαροί από τις κακουχίες, αφήνονται παρασυρόμενοι ,υπό τους ήχους κυνο-καρσιλοτσιφτετελίων και των γυφτοαμανέδων ή συριζιστί ρομαμανέδων ,όπου βογκάει το μπουζούκι και κλαίει ο μπαγλαμάς κάνοντας σε, να αναρωτιέσαι….μέσα από τους λυγμολαρυγγισμούς της κάθε ξέκωλης αηδούς αοιδούς….<Τελικά ποιανού ανάσταση γιορτάζουμε….του Χριστού….ή του Μωχαμέτη….;;;>

    Πόσο αισιόδοξοι αλήθεια μπορούμε να είμαστε για αυτό το χαβαλοκράτος πιά ;