ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ 5730 (27/9/26)

 

 ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ 5730 (27/9/26)

Τα σχόλια με μπλέ γράμματα και με σιέλ υπογραμμιση, όπου και αν υπάρχουν, είναι δικά μου.

Η «ΕΝΔΕΚΑΔΑ» ( + ) ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

      1)     ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ (27/9/2026)

2)     ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ( 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ )

3)     Οι ταινίες που κάνουν πρεμιέρα στα σινεμά της Θεσσαλονίκης (24 – 30/09)..

4)     Ρομπότ στην Πολωνία διαδηλώνουν… κατά της Τεχνητής Νοημοσύνης..

5)     Εμφύλιος: Η Επιχείρηση «Περιστερά» για την εκκαθάριση της Πελοποννήσου από τον «ΔΣΕ»...

6)     ΤΡΑΓΟΥΔΙ: «ΜΙΚΡΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ» Κωνσταντίνος Παπακώστας

7)     ΓΕΛΙΟ ΚΑΙ ΧΑΡΑ αύξων αριθμός 202

8)     5 προϊόντα που ανακαλύφθηκαν... κατά λάθος

9)     e-ΕΦΚΑ και ΔΥΠΑ: Ο «χάρτης» των πληρωμών από 28 Σεπτεμβρίου έως 2 Οκτωβρίου..

10)  Νικήτας Σταματελόπουλος

11)  Κωνσταντίνος Σμολένσκη (1843 - 1915)

12)  Καπετάν Κώτας (1863 – 1905)

13)  Ιωάννης Καποδίστριας (1776 – 1831)

14)  ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ (27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ )

---------------------------------------------------------

1)     Αντιτορπιλικό Βασίλισσα Όλγα (D-15)

2)     ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ (26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ )

3)     ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ (25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ )

4)     Τι τιμή στο παλληκάρι… ( 24 Σεπτεμβρίου 1969 ) Ανδρέας Μελεζιάδης

5)     Η Μάχη του Ρίμινι

6)     ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ (24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ )

7)     ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ (23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ )

ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ (27/9/2026)

 ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ( 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ )

 ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Ιωάννης Καποδίστριας (1776 – 1831)

Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης: (1797 – 1831) Ο αγωνιστής αλλά και δολοφόνος του Καποδίστρια

Σπάρταθλον: Διεθνής αγώνας υπερμαραθωνίου δρόμου 245,3 χιλιομέτρων, με αφετηρία την Αθήνα και τερματισμό τη Σπάρτη (1983 και κάθε χρόνο )

Πόλυ Πάνου: (1940 – 2013) Η «αρχόντισσα» του λαϊκού τραγουδιού

Άγιος Αρίσταρχος

Χρόνης Εξαρχάκος (1932 – 1984)

Καπετάν Κώτας (1863 – 1905)

Νικόλαος Ζορμπάς (1844 – 1920)

Γιάννης Μπανιάς (1939 – 2012)

Γεώργιος Σισίνης (1769 – 1831)

Χιου Χέφνερ: (1926 – 2017) Ο θρυλικός εκδότης του Playboy

Τα πρώτα βήματα της Google (1998)

Τόμας Ναστ: (1840 – 1902) Ο δημιουργός του σύγχρονου Αϊ Βασίλη

Πίτερ Σέλαρς: (1957 - ) Ένας από τους κορυφαίους σύγχρονους θεατρικούς σκηνοθέτες

Οι ταινίες που κάνουν πρεμιέρα στα σινεμά της Θεσσαλονίκης (24 – 30/09)

Ρομπότ στην Πολωνία διαδηλώνουν… κατά της Τεχνητής Νοημοσύνης

 Η ΤΡΕΛΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ

Εμφύλιος: Η Επιχείρηση «Περιστερά» για την εκκαθάριση της Πελοποννήσου από τον «ΔΣΕ».

 

ΤΡΑΓΟΥΔΙ: «ΜΙΚΡΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ»

 ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ 

ΓΕΛΙΟ ΚΑΙ ΧΑΡΑ αύξων αριθμός 202

 ΚΟΜΙΞ

Πατήστε στο λίνκ  http://andremelez.blogspot.gr/

5 προϊόντα που ανακαλύφθηκαν... κατά λάθος

 ΜΑΖΕΜΕΝΑ ΑΠΟ ΔΩ ΚΙ ΑΠΟ ΚΕΙ 

e-ΕΦΚΑ και ΔΥΠΑ: Ο «χάρτης» των πληρωμών από 28 Σεπτεμβρίου έως 2 Οκτωβρίου

 ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Νικήτας Σταματελόπουλος

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

Κωνσταντίνος Σμολένσκη (1843 - 1915)

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Κωνσταντίνος Σμολένσκη (1843 - 1915) 

Από τη Βικιπαίδεια,

    Ο Κωνσταντίνος Σμολένσκη ή Σμολένσκυ (1843 - 27 Σεπτεμβρίου 1915) ήταν συνταγματάρχης πυροβολικού, ήρωας του Ελληνοτουρκικού πόλεμου του 1897 και δυο φορές υπουργός στρατιωτικών.

    Γόνος της ελληνοβλαχικής οικογένειας Δήμου, η οποία έλαβε τίτλο ευγενείας στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους. Η οικογένειά του καταγόταν από τη Φούρκα της Ηπείρου. Ο τίτλος ευγενείας όριζε ως νέο όνομα της οικογένειας το Σμολένσκη, καθώς δήλωνε με αυτό τον τρόπο τη φεουδαρχική κατοχή του όρους Σμόλικα της οροσειράς της Πίνδου, όπου οι Δήμου ήσαν δερβεντζήδες και φοροεισπράκτορες πριν καταφύγουν στο κράτος των Αψβούργων και είχαν μεγάλα κτήματα στην ιδιοκτησία τους από την βυζαντινή περίοδο, όπως δήλωσαν. Ήδη από το 1770 κλάδος της οικογένειας είχε εγκατασταθεί στην Ουγγαρία, όπου το πρεντικάτο Σμολένσκη προφέρονταν Σμολένιτζ. Μετά την Επανάσταση του 1821, το 1825, ο πατέρας του Λεωνίδας Σμόλεντς ήρθε στην Ελλάδα.

    Ο Κωνσταντίνος φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποβλήθηκε λόγω του ζωηρού του χαρακτήρα. Στη συνέχεια φοίτησε στη στρατιωτική σχολή των Βρυξελλών, στο Βέλγιο. Κατατάχθηκε στον ελληνικό στρατό το 1862 ως ανθυπασπιστής πυροβολικού. Μετείχε στην Κρητική Επανάσταση (1866-1867) ως λοχαγός, όπου και διακρίθηκε. Στη συνέχεια στάλθηκε για ευρύτερες σπουδές στη Γερμανία και Γαλλία, οπότε με την επιστροφή του προάχθηκε σε ταγματάρχη και το 1881 συνέταξε τον Κανονισμό της ελληνοτουρκικής μεθορίου, ενώ το 1885-1886 επιστάτησε της οχύρωσης των ελληνικών συνόρων. Διατέλεσε δε επί μακρού καθηγητής της οχυρωματικής στη Σχολή Ευελπίδων.

    Στον πόλεμο του 1897, φέροντας το βαθμό του συνταγματάρχου, ανέλαβε διοικητής της 3ης ταξιαρχίας και αμύνθηκε στα στενά του Ρεβενίου, υποχωρώντας στα Φάρσαλα, οπότε και στάλθηκε στο Βελεστίνο, προκειμένου να ανακόψει την προς Βόλο προέλαση του τουρκικού στρατού. Αφού κατέλαβε τα παρά το «Πιλάφ τεπέ» υψώματα, απέκρουσε στις 17, 23 και 24 Απριλίου τουρκικές επιθέσεις. Αλλά όταν ο άλλος ελληνικός στρατός υποχώρησε από τα Φάρσαλα και υπήρξε κίνδυνος υπερκερασμού της 3ης ταξιαρχίας, διατάχθηκε να την οδηγήσει στη Λαμία. Με την αποτελεσματική του άμυνα στο Βελεστίνο ο Σμολένσκης προάχθηκε σε υποστράτηγο, καθιστάμενος ίνδαλμα του ελληνικού λαού, ο οποίος και τον τίμησε κατ΄ επανάληψη εκλέγοντάς τον Βουλευτή Αττικοβοιωτίας.

    Επί Κυβερνήσεως Ζαΐμη (Σεπτέμβριος - Νοέμβριος 1897) χρημάτισε Υπουργός των Στρατιωτικών καθώς επίσης και επί Κυβερνήσεως Θεοτόκη το 1903. Τέλος, κατά την επανάσταση του 1909, δια νόμου της Βουλής προήχθη σε αντιστράτηγο.

    Η σύζυγός του ήταν θεία του ήρωα του Μακεδονικού Αγώνα Παύλου Μελά, ενώ είχε δύο κόρες η μία μάλιστα , η Ραλλού, αυτοκτόνησε 20 ετών για κληρονομικούς λόγους, σύμφωνα με τον τύπο της εποχής έπασχε από μελαγχολία μετά τον θάνατο της μητέρας της.

Καπετάν Κώτας (1863 – 1905)

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Καπετάν Κώτας (1863 – 1905) 

http://www.sansimera.gr/

    Σλαβόφωνος οπλαρχηγός, που πολέμησε για την ελληνική υπόθεση στις παραμονές του Μακεδονικού Αγώνα. Το πραγματικό του όνομα ήταν Κονσταντίν (Κότε) Χρίστωφ, το οποίο αργότερα εξελλήνισε σε  Κώστας Χρήστου.

    Γεννήθηκε το 1863 στο χωριό Ρούλια της Φλώρινας. Ασχολήθηκε με τη γεωργία, καλλιεργώντας τα λιγοστά κτήματα της πατρικής περιουσίας και ευκαιριακά ως οικοδόμος και τσαγκάρης. Αργότερα άνοιξε ένα χάνι, που ήταν ταυτόχρονα και παντοπωλείο. Παράλληλα, αναμίχθηκε στα κοινά της περιοχής και διετέλεσε μουχτάρης (κοινοτάρχης) στη Ρούλια.

    Ανυπότακτο πνεύμα, έτρεφε μεγάλο μίσος για τους τούρκους κατακτητές, γι' αυτό εντάχθηκε στη βουλγαρική «Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση» (VMRO), που διακήρυσσε τον αλυτρωτισμό της με το σύνθημα «Η Μακεδονία στους Μακεδόνες». Η ζωή του πήρε δραματική τροπή το 1898, όταν σκότωσε τον τούρκο μεγαλοτσιφλικά Κασίμ Μπέη, που καταδυνάστευε την περιοχή της Φλώρινας. Πήρε τα όρη και τα βουνά και κατέφυγε στο Βίτσι, όπου σχημάτισε τη δική του ένοπλη ομάδα.

    Ο Καπετάν Κώτας γρήγορα αποστασιοποιήθηκε από τη VMRO, καθώς ήλθε σε ρήξη με τα τοπικά στελέχη της Τσακαλάρωφ και Κλιάσεφ. Τον θεωρούσαν πολύ υπερήφανο και ανεξάρτητο και πολλάκις προσπάθησαν να τον εξοντώσουν ως προδότη. Από τη διένεξη αυτή επωφελήθηκε ο μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός (Καραβαγγέλης), ο οποίος τον προσηλύτισε στην ελληνική ιδέα στις αρχές του 1902.

    Ο Γερμανός ανέλαβε να συντηρεί την ομάδα του Κώτα και αυτός να υπερασπίζεται τα χωριά της περιοχής από τους βούλγαρους κομιτατζήδες και τους τούρκους. Παρά τη συμφωνία αυτή, ο Κώτας δεν έγινε ποτέ τυφλό όργανο του μητροπολίτη και πάντα διατηρούσε την ανεξαρτησία του, εκφράζοντας τον ελληνικότητά του με τον δικό του τρόπο.

    Στις αρχές του 1904 ο Καπετάν Κώτας ήλθε στην Αθήνα και γνωρίστηκε με τον Παύλο Μελά, τον οποίο συνόδευσε στην πρώτη αποστολή στη Μακεδονία. Στις 9 Ιουνίου 1904, κατόπιν προδοσίας των παλιών του συντρόφων στο VMRO, συνελήφθη από τους Τούρκους και μεταφέρθηκε στις φυλακές του Μοναστηρίου (σημερινή Μπίτολα της ΠΓΔΜ). Στις 27 Σεπτεμβρίου 1905, ύστερα από δίκη, εκτελέστηκε με απαγχονισμό, παρά τις προσπάθειες του ελληνικού προξενείου να τον απελευθερώσει με δωροδοκίες. Τελευταίες λέξεις του Καπετάν Κώστα μπροστά στην αγχόνη, «Ζήτω ο Ελληνισμός!» στα βουλγαρικά, καθώς τα ελληνικά του ήταν από φτωχά έως ανύπαρκτα.

    Μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το χωριό του Ρούλια ονομάσθηκε στη μνήμη του Κώτας. Το 1960 στήθηκε επιβλητικός ανδριάντας του στην είσοδο της Φλώρινας, έργο του γλύπτη Δημήτριου Καλαμάρα.