ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ 5752 (19/10/26)

 

 ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ 5752 (19/10/26)

Τα σχόλια με μπλέ γράμματα και με σιέλ υπογραμμιση, όπου και αν υπάρχουν, είναι δικά μου.

Η «ΕΝΔΕΚΑΔΑ» ( + ) ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

      1)     ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ (19/10/2026)

2)     ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ( 19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ )

3)     ΟΙ ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ ΑΣΥΡΜΑΤΩΝ ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΚΡΙΣΙΜΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ.

4)     Οι ιστορίες της Βάβως «Ο πρωινός καφές της γυναικοπαρέας. Το φλιτζάνι και οι γειτονιές».

5)     Απόφαση σταθμός: 10.000 € για κάθε ανεπιθύμητη κλήση που δέχεστε αν έχετε γραφτεί στο Άρθρο 11.

6)     Εγκαίνια περιοδικής έκθεσης στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού (22/10/2026)..

7)     Κριτική άρθρου: Απειθαρχία ή Πρωτοβουλία; Η περίπτωση του Στρατηγού Κατσιμήτρου..Ιωάννης Παρίσης

8)     ΟΤΑΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ Λάζαρος Μπερβερίδης

9)     ΣΙΝΕ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: «ΑΠΟΡΡΗΤΟΣ ΦΑΚΕΛΟΣ: ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ» (1966).

10)  Τι χρώμα είναι η αύρα σας με βάση το ζώδιό σας;

11)  Μάχη της Ζάμας (19 Οκτωβρίου 202 π.Χ. )

12)  Η φονική μάχη των Γιαννιτσών ήταν η σημαντικότερη των Βαλκανικών Πολέμων για τον ελληνικό στρατό .

13)  Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ (19-20 Ὀκτωβρίου 1912)

14)  ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ( 19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ )

ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ (19/10/2026)

 ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ( 19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ )

 ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Η Μάχη των Γιαννιτσών (1912). Η σπουδαιότερη μάχη του Α’ Βαλκανικού Πολέμου

Τζον λε Καρέ (1931 –2020)

Πίτερ Τος: (1944 – 1987) Ο ριζοσπάστης της ρέγκε και συνιδρυτής των Wailers

Προφήτης Ιωήλ

Θεόφιλος Καΐρης: (1784 – 1853) Ο αιρετικός διαφωτιστής

Σταυρικόσαυρος: Ένα πρώιμο είδος δεινόσαυρου

Αλέκα Κατσέλη (1917 – 1994)

Η Μάχη της Λειψίας (1813)

Ελλάδα και ΝΑΤΟ (1952)

Νότης Μπότσαρης (1756 – 1841)

Λουί και Ογκίστ Λιμιέρ (1864 – 1948 και 1862 – 1954)

Σπένσερ Ντέιβις (1939 – 2020)

Γιουτζίν Ιλάι (1886 – 1911)

Μανόλο Εσκομπάρ (1931 – 2013)

Ανδρέας Ντούζος (1936 – 2013)

Σουμπραμανιάν Τσαντρασεκάρ: (1910 – 1995) Ο επιστήμονας που κατανόησε την εξέλιξη των αστέρων

Ζαν-Ζορζ Νοβέρ  (1727 – 1810) Γάλλος χορευτής και χορογράφος

Ερρίκος Μπριόλας (1933 – 2018)

Ασημάκης Γιαλαμάς: (1909 – 2004)  Ένας συγγραφέας με γνήσια σατιρική φλέβα

ΟΙ ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ ΑΣΥΡΜΑΤΩΝ ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΚΡΙΣΙΜΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ

 ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

Οι ιστορίες της Βάβως «Ο πρωινός καφές της γυναικοπαρέας. Το φλιτζάνι και οι γειτονιές»

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

 

Απόφαση σταθμός: 10.000 € για κάθε ανεπιθύμητη κλήση που δέχεστε αν έχετε γραφτεί στο Άρθρο 11

 ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Εγκαίνια περιοδικής έκθεσης στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού (22/10/2026)

ΕΔΩ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

 

Κριτική άρθρου: Απειθαρχία ή Πρωτοβουλία; Η περίπτωση του Στρατηγού Κατσιμήτρου

 ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΟΤΑΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

 ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ 

ΣΙΝΕ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: «ΑΠΟΡΡΗΤΟΣ ΦΑΚΕΛΟΣ: ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ» (1966)

ΣΙΝΕ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ

Πατήστε το λίνκ https://roukoumoukoueveryday.blogspot.com/

 

Τι χρώμα είναι η αύρα σας με βάση το ζώδιό σας;

 ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ( ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΠΙΚΡΑ )

Μάχη της Ζάμας (19 Οκτωβρίου 202 π.Χ. )

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Μάχη της Ζάμας (19 Οκτωβρίου  202 π.Χ. )

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

    Η μάχη της Ζάμας πραγματοποιήθηκε στις 19 Οκτωβρίου του 202 π.Χ. ανάμεσα στους Ρωμαίους του Σκιπίωνα του Αφρικανού και τους Καρχηδόνιους του Αννίβα στην Αφρική, στη Ζάμα. Αυτή η μάχη αποτελεί το τέλος του Δεύτερου Καρχηδονιακού πολέμου και την πρώτη ήττα του Καρχηδόνιου στρατηγού.

Προοίμιο

    Μετά την τεράστια νίκη του Αννίβα στις Κάννες, ο τελευταίος έχασε την ευκαιρία να επιτεθεί στη Ρώμη τώρα που ήταν ο κυρίαρχος σε ξένο έδαφος και επιδόθηκε στη λεηλασία της Νότιας Ιταλίας. Έτσι ο Δεύτερος Καρχηδονιακός Πόλεμος συνεχίστηκε. Το 214 π.Χ. οι Ρωμαίοι πολιόρκησαν τις Συρακούσες, οι οποίες είχαν αντισταθεί με τις πολεμικές μηχανές του Αρχιμήδη, αλλά τελικά έπεσαν 2 χρόνια αργότερα, το 212 π.Χ. Ο εφοδιασμός όμως του Αννίβα άρχισε να στερεύει και ζήτησε βοήθεια από την Καρχηδόνα. Τελικά ήρθε για βοήθεια ο αδερφός του, ο Ασδρούβας. Όμως πριν καν φτάσει στον Αννίβα, το 207 π.Χ. ηττήθηκε στο Μέταυρο ποταμό από το Γάιο Κλαύδιο Νέρωνα και σκοτώθηκε ή αυτοκτόνησε. Το 205 π.Χ., στη Ρώμη στρατηγός έγινε ο Σκιπίωνας ο επονομαζόμενος Αφρικανός, ο οποίος ήταν ο γιος του Κορνήλιου Σκιπίωνα που ηττήθηκε στον Τίκινο ποταμό. Έτσι αποφάσισε την μεταφορά του πολέμου από την Ιταλία στην Αφρική.  

    Τον επόμενο χρόνο (204 π.Χ.) ένας στόλος 400 μεταγωγικών και 40 πολεμικών ρωμαϊκών πλοίων αποβιβάστηκε στην Αφρική. Έτσι ο Αννίβας αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω στην Καρχηδόνα. Μέχρι και το 202 π.Χ. οι Ρωμαίοι είχαν πολλές επιτυχίες επί αφρικανικού εδάφους.

Η μάχη

    Ο Καρχηδόνιος στρατηγός με 40.000 πεζούς, 4.000 ιππείς και με 80 ελέφαντες κατευθύνθηκε στη Ζάμα, μια περιοχή κοντά στην Καρχηδόνα. Έστειλε και κατασκόπους τους οποίους τους βρήκε ο Σκιπίωνας και τους έδειξε το στρατό του για να τρομοκρατηθούν. Πριν τη μάχη ο Αννίβας συναντήθηκε με το Σκιπίωνα για μια προσπάθεια ειρήνης, αλλά αυτή η συνάντηση δεν κατέληξε πουθενά. Οι Ρωμαίοι διέθεταν 30.000 πεζούς και 8.000 ιππείς.

    Ο Σκιπίωνας έταξε το πεζικό του στο κέντρο με αρχηγό τον ίδιο σε τρεις σειρές. Στα δεξιά βρίσκονταν υπό τον Μασσινίσα 4.000 περίπου Νουμίδοι ιππείς και στο άλλο άκρο υπό τον Λαίλιο άλλοι τόσοι Ρωμαίοι ιππείς.

    Ο Αννίβας είχε τάξει και το δικό του πεζικό στο κέντρο σε τρεις σειρές. Στην πρώτη βρίσκονταν πολεμιστές από τη Λιγουρία και τη Γαλατία. Στη δεύτερη από την Καρχηδόνα και τη Λιβύη και στην τρίτη και τελευταία βετεράνοι Καρχηδόνιοι που είχαν πολεμήσει στην Ιταλία. Πιο μπροστά από το πεζικό βρίσκονταν οι 80 ελέφαντες του Αννίβα. Στο αριστερό άκρο ήταν οι Νουμίδοι ιππείς που είχαν παραμείνει πιστοί στον Αννίβα με αρχηγό το Σύφακα και που θα αντιμετώπιζαν τους ομοεθνείς τους. Στο δεξί άκρο βρίσκονταν οι Καρχηδόνιοι ιππείς.

Oι φάσεις της μάχης της Ζάμας.

    Η μάχη άρχισε στις 19 Οκτωβρίου του 202 π.Χ. με τους ελέφαντες των Καρχηδονίων να επιτίθενται, αλλά τρομαγμένοι από τις ρωμαϊκές σάλπιγγες να υποχωρούν και να προκαλούν σύγχυση στο καρχηδονιακό στράτευμα. Ο Μασσινίσα και ο Λαίλιος εμεταλλευόμενοι αυτή την αναταραχή κι την αριθμητική τους υπεροχή σε ιππείς νίκησαν τους αντίπαλους ιππείς. Στο κέντρο οι Γαλάτες στην πρώτη σειρά, είχαν ηττηθεί. Όσο περνούσε όμως η ώρα και στους δύο στρατούς οι δύο πρώτες τους σειρές είχαν διαλυθεί. Τότε συγκρούστηκαν οι βετεράνοι των Καρχηδονίων με την τρίτη σειρά του ρωμαϊκού πεζικού και το απώθησαν.  Όμως τότε επέστρεψε το ιππικό των Ρωμαίων και επιτέθηκε στα νώτα των Καρχηδονίων και ακολούθησε σφαγή. Ο Αννίβας είχε ηττηθεί για πρώτη φορά κι αυτό κόστισε στην Καρχηδόνα.

Μετά τη μάχη

    Μετά τη μάχη οι Ρωμαίοι είχαν χάσει 2.000 στρατιώτες, ενώ οι Καρχηδόνιοι 20.000 στρατιώτες. Η πρώτη ήττα του Αννίβα σηματοδότησε τη συνθηκολόγηση της Καρχηδόνας τον ίδιο χρόνο (202 π.Χ.) Οι Καρχηδόνιοι τελικά υπέγραψαν όρους συνθήκης με τους Ρωμαίους:θα περιορίζονταν στην Αφρική και θα πλήρωναν μεγάλη πολεμική αποζημίωση. Μετά αυτή τη νίκη ο Σκιπίωνας ονομάστηκε «Αφρικανός».

    Το 146 π.Χ. η Καρχηδόνα άρχισε να αναπτύσσεται κι πάλι κι οι Ρωμαίοι την κατέστρεψαν ολοκληρωτικά. O Αππιανός μας αναφέρει πως μετά από χρόνια από τη μάχη της Ζάμας ο Σκιπίωνας κι ο Αννίβας συναντήθηκαν. Ο Ρωμαίος στρατηγός ρώτησε τον παλιό αντίπαλό του ποιο θεωρεί το μεγαλύτερο στρατηγό στην Ιστορία. Εκείνος απάντησε πως ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος γιατί με ελάχιστο στρατό κατάφερε σε λίγα χρόνια να καταλάβει τη μεγαλύτερη αυτοκρατορία του τότε κόσμου. Ο Σκιπίωνας συμφώνησε. Ύστερα τον ρώτησε ποιον θα έβαζε δεύτερο. Ο Αννίβας απάντησε ότι ήταν ο Πύρρος της Ηπείρου γιατί κατάφερε να πετύχει στη Δύση ότι είχε πετύχει ο Αλέξανδρος στην Ανατολή. Τρίτο τοποθέτησε τον εαυτό του γιατί κατάφερε να μείνει αήττητος επί 17 χρόνια σε ξένο έδαφος. Ο Ρωμαίος στρατηγός ενοχλημένος τότε τον ρώτησε πως μπορεί να βρίσκεται στην τρίτη θέση αφού έχασε από τον ίδιο στη Ζάμα. Ο Αννίβας τότε του απάντησε ότι άμα τον είχε νικήσει στη Ζάμα θα ήταν πρώτος κι από τον Αλέξανδρο.

Η φονική μάχη των Γιαννιτσών ήταν η σημαντικότερη των Βαλκανικών Πολέμων για τον ελληνικό στρατό

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ 

Η φονική μάχη των Γιαννιτσών ήταν η σημαντικότερη των Βαλκανικών Πολέμων για τον ελληνικό στρατό

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

http://www.seleo.gr

    Τον Οκτώβριο του 1912 ο Πρώτος Βαλκανικός Πόλεμος βρισκόταν σε εξέλιξη. Ήταν η αναμέτρηση που διαμόρφωσε τα ελληνικά σύνορα, όπως τα γνωρίζουμε σήμερα και είχε έντονο παρασκήνιο με μυστικές συνεννοήσεις, υπόγειες κινήσεις και οριακές διαπραγματεύσεις.

    Έλληνες, Βούλγαροι, Σέρβοι και Μαυροβούνιοι σύμμαχοι πολεμούσαν για να απελευθερώσουν τους υπόδουλους λαούς που βρίσκονταν υπό οθωμανικό ζυγό. Ο μεγάλος στόχος της ελληνική κυβέρνησης, αλλά και των υπόλοιπων μαχόμενων δυνάμεων, ήταν η Θεσσαλονίκη, καθώς ήταν το ισχυρότερο λιμάνι των Βαλκανίων και η θέση της, στρατηγική.

    Κατά τη διάρκεια του πολέμου ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήρθε σε ρήξη με τον διάδοχο Κωνσταντίνο, που ήταν αρχιστράτηγος και ηγείτο του ελληνικού στρατού. Ο Κωνσταντίνος ακολουθούσε τυφλά το γερμανικό δόγμα του πολέμου και επέμενε να κινηθεί προς το Μοναστήρι των Σκοπίων, ενώ ο Βενιζέλος διαφωνούσε και του ζητούσε επίμονα να κινηθεί ο στρατός προς Θεσσαλονίκη. Η διαφωνία τους κορυφώθηκε μέσω μιας σειράς σκληρών τηλεγραφημάτων και έληξε όταν ο Βενιζέλος απαγόρευσε ρητά στον διάδοχο να ακολουθήσει λανθασμένη πορεία προς Μοναστήρι....

    Είχε φτάσει η 19η Οκτωβρίου και ο ελληνικός στρατός βρισκόταν στις παρυφές των Γιαννιτσών, χωρίς να είναι προετοιμασμένος για μάχη. Για τους Τούρκους τα Γιαννιτσά ήταν σημαντικότατη πόλη. Ήταν θρησκευτικό κέντρο και την αποκαλούσαν «Μέκκα της Μακεδονίας». Έτσι αποφάσισαν να επιτεθούν.

    Οι Έλληνες αρχικά σφυροκοπήθηκαν, αλλά τελικά κατάφεραν να αντεπιτεθούν και να αναγκάσουν τους Τούρκους σε υποχώρηση. Η μάχη ήταν η φονικότερη του πολέμου. Οι απώλειες του ελληνικού στρατού ήταν 188 νεκροί και 973 τραυματίες. Ήταν όμως και η σημαντικότερη, καθώς άνοιξε τον δρόμο για το έπαθλο του πολέμου. Τη Θεσσαλονίκη.