ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ 5658 (13/7/26)

 

 ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ 5658 (13/7/26)

Τα σχόλια με μπλέ γράμματα και με σιέλ υπογραμμιση, όπου και αν υπάρχουν, είναι δικά μου.

Η «ΕΝΔΕΚΑΔΑ» ( + ) ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

      1)     ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ (13/7/2026)

2)     ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ( 13 ΙΟΥΛΙΟΥ )

3)     Ο πρόεδρος της ΑΕΚ που σώθηκε από ένα δελτίο του Λαϊκού Λαχείου.

4)     Κάθε Σάββατο μεσημέρι, η πλατεία του χωριού σταματούσε..

5)     ΝΑΤΟ: Ὑποβάθμισε τήν Ρωσσία ἀπό «ἄμεση» σέ «μακροπρόθεσμη ἀπειλή».

6)     Η Τουρκία και η Ρωσία διαπραγματεύονται για τη μεταπώληση των S-400 σε αραβική χώρα..

7)     Το Τέλος της Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης και το Μαρτύριο της Υπατίας.. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

8)     Ποιοι θα δουν χρήματα στους λογαριασμούς τους από τις 13 έως τις 17 Ιουλίου – Πληρωμές από e-ΕΦΚΑ και ΔΥΠΑ..

9)     ΣΙΝΕ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: «Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΜΑΞΑ» (1943)

10)  ΠΕΠΙΝΟ ΝΤΙ ΚΑΠΡΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!

11)  Συνθήκη του Βερολίνου (13/7/1878)

12)  Ζαν Πολ Μαρά (24/5/1743 - 13/7/1793 )

13)  Πρώτη Ἀπελευθέρωση τῆς Ξάνθης – 13 Ἰουλίου 1913

14)  ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ( 13 ΙΟΥΛΙΟΥ )

ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ (13/7/2026)

 ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ( 13 ΙΟΥΛΙΟΥ )

 ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Δέσπω Διαμαντίδου (1916 – 2004)

Ναντίν Γκόρντιμερ (1923 – 2014)

Αρχάγγελος Γαβριήλ

Φώτης Κόντογλου (1895 – 1965)

Αθανασία Μουστάκα (1898 – 1968)

Γιάννης Καλατζής (1943 – 2017)

Χάρισον Φορντ (1942 - )

Άρνολντ Σένμπεργκ (1874 – 1951)

Σιμόν Βέιλ: (1927 – 2017)Η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ που σώθηκε από ένα δελτίο του Λαϊκού Λαχείου

 ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Κάθε Σάββατο μεσημέρι, η πλατεία του χωριού σταματούσε.

 ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

ΝΑΤΟ: Ὑποβάθμισε τήν Ρωσσία ἀπό «ἄμεση» σέ «μακροπρόθεσμη ἀπειλή»

 ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ

Η Τουρκία και η Ρωσία διαπραγματεύονται για τη μεταπώληση των S-400 σε αραβική χώρα

 ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ

Το Τέλος της Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης και το Μαρτύριο της Υπατίας

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 

Ποιοι θα δουν χρήματα στους λογαριασμούς τους από τις 13 έως τις 17 Ιουλίου – Πληρωμές από e-ΕΦΚΑ και ΔΥΠΑ

 ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΣΙΝΕ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: «Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΜΑΞΑ» (1943)

 ΣΙΝΕ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ

Πατήστε το λίνκ https://roukoumoukoueveryday.blogspot.com/

ΠΕΠΙΝΟ ΝΤΙ ΚΑΠΡΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

 

Συνθήκη του Βερολίνου (13/7/1878)

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Συνθήκη του Βερολίνου (13/7/1878)

 

http://www.sansimera.gr  - http://el.wikipedia.org/
    Η Συνθήκη του Βερολίνου ήταν η τελευταία πράξη του Συνεδρίου του Βερολίνου (13 Ιουνίου - 13 Ιουλίου 1878) (ν. ημερολ), που συνήλθε υπό την προεδρία του Γερμανού καγκελάριου Βίσμαρκ κατά την οποία η Μεγάλη Βρετανία, η Αυστροουγγαρία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ρωσία (επί Τσάρου Αλέξανδρου Β΄) καθώς και η Οθωμανική Αυτοκρατορία (επί Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄), αναθεώρησε τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου που είχε προ-συνομολογηθεί βεβιασμένα στις 3 Μαρτίου του ίδιου έτους μεταξύ της Ρωσίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, βασικό δημιούργημα της οποίας ήταν η "Μεγάλη Βουλγαρία".
    Το σημαντικότερο έργο του Συνεδρίου ήταν ο περιορισμός των συνόρων της Βουλγαρίας που είχε δημιουργηθεί διμερώς με την παραπάνω συνθήκη, παρόλο που η ίδια η Βουλγαρία είχε αποκλειστεί από τη συμμετοχή στις συνομιλίες παρά την ρωσική επιμονή.
    Η ίδρυση μικρής αυτόνομης Ηγεμονίας της Βουλγαρίας με βόρεια όρια τον Δούναβη και νότια τον Αίμο.
Η αυτονόμηση της Ανατολικής Ρωμυλίας που θα αποτελούσε ξεχωριστή επαρχία με χριστιανό διοικητή διοριζόμενο από τον Σουλτάνο. Στην επαρχία αυτή αποκλείονταν διατήρηση τουρκικών στρατιωτικών μονάδων. Οι δε ελληνική, βουλγαρική και τουρκική γλώσσες θεωρούνταν ισότιμες.
    Η ανεξαρτησία και ανακήρυξη των Βασιλείων της Σερβίας, της Ρουμανίας και Πριγκιπάτου του Μαυροβουνίου, καθώς και η επιδίκαση της Βοσνίας Ερζεγοβίνης στην Αυστροουγγαρία, υπό την επικυριαρχία όμως του Σουλτάνου.   Η Σερβία και το Μαυροβούνιο επεκτείνονται εδαφικά.
    Σε όποιες άλλες επαρχίες της Ευρωπαϊκής Τουρκίας υφίσταται ισχυρό χριστιανικό στοιχείο υποχρεώνεται ο Σουλτάνος να εισαγάγει "διοικητικές μεταρρυθμίσεις".
    Η Συνθήκη του Βερολίνου του 1878 που συνομολογήθηκε και υπεγράφη την τελευταία ημέρα του εν λόγω συνεδρίου στις 1 Ιουλίου (π.ημερολ.) / 13 Ιουλίου του 1878 (ν. ημερολ.) περιλαμβάνει τελικά 62 άρθρα. Εξ αυτών τα 1 – 12 και 22 αφορούν την Βουλγαρία. Τα άρθρα 13 – 21 αναφέρονται στην Ανατολική Ρωμυλία. Το άρθρο 23 αναφέρεται στην Κρήτη, ενώ το άρθρο 24 στη νέα χάραξη ελληνοτουρκικών συνόρων. Το άρθρο 25 αναφέρεται στην Βοσνία Ερζεγοβίνη, ενώ τα επόμενα 26 – 33 στο Μαυροβούνιο. Τα άρθρα 34 – 42 στη Σερβία ενώ τα 43 – 51 στη Ρουμανία. Τα άρθρα 52 – 57 αφορούν την ελευθεροπλοΐα του Δούναβη καθώς και θέματα αλιείας. Με τα άρθρα 58 – 60 καθορίσθηκαν τα σύνορα μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας με παράλληλη παραχώρηση εδάφους της Τουρκίας στην Περσία. Το 61ο άρθρο αναφέρεται στην Αρμενία, ενώ το ακροτελεύτιο 62ο άρθρο καθιερώνει γενικές αρχές επί των θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων, την προστασία του Αγίου Όρους και των προνομίων του.
    Οι αποφάσεις του συνεδρίου αποτέλεσαν διπλωματική ήττα της Ρωσίας, που έχασε τους καρπούς των στρατιωτικών νικών σε βάρος της Τουρκίας, ενώ δυσαρεστημένοι έμειναν τόσο οι Τούρκοι, που έχαναν έτσι σχεδόν όλα τα ευρωπαϊκά εδάφη τους, όσο και οι λαοί της Βαλκανικής, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας.
    Η Υψηλή Πύλη παραχωρούσε στην Ρωσική Αυτοκρατορία τα εδάφη στην Ασία του Αρνταχάν, Καρς και Βατούμ.
    Σε ό,τι αφορά το ελληνικό ενδιαφέρον, προσδιορίστηκαν τα νέα ελληνοτουρκικά σύνορα Θεσσαλίας - Ηπείρου, μετά όμως από πολλές πιέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων (που ολοκληρώθηκαν δύο χρόνια μετά, με νεότερη συνθήκη), αποδόθηκε η Κύπρος στη Μεγάλη Βρετανία και αποφασίστηκε η παραχώρηση αυτοδιοίκησης, με σύνταγμα και αυτονομία, στην Κρήτη, τελούμενη υπό την Υψηλή Πύλη, για την οποία και ακολούθησε η Συμφωνία της Χαλέπας τρεις μήνες αργότερα.

Ζαν Πολ Μαρά (24/5/1743 - 13/7/1793 )

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ζαν Πολ Μαρά  (24/5/1743 - 13/7/1793 )

 

http://www.sansimera.gr  - http://el.wikipedia.org/

    Ο Ζαν Πολ Μαρά (Jean-Paul Marat, 24 Μαΐου 1743 - 13 Ιουλίου 1793) ήταν Γάλλος πολιτικός και αρθρογράφος επαναστατικής εφημερίδας, από τις σημαντικότερες μορφές της Γαλλικής Επανάστασης.

    Γεννήθηκε στο Μπουντρύ (Boudry) του Νεσατέλ (Neuchâtel) της Ελβετίας. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια. Σπούδασε ιατρική στα πανεπιστήμια του Μπορντό και του Παρισιού. Ως γιατρός ήταν αποτυχημένος και φτωχός, καταλήγοντας μάλιστα σε κάποια φάση της ζωής του να βρίσκει καταφύγιο στους υπονόμους του Παρισιού, όπου απέκτησε μία δερματοπάθεια που τον υποχρέωνε αργότερα σε πολύωρα λουτρά. Επηρεασμένος από τις ιδέες των Γάλλων διαφωτιστών, στράφηκε από τα νεανικά του χρόνια στη μελέτη και στην έρευνα των κοινωνικοπολιτικών προβλημάτων της εποχής του. Πρώτος καρπός των ερευνών του ήταν δύο μελέτες με τους τίτλους: Φιλοσοφικό δοκίμιο για τον άνθρωπο και Αλυσίδες της δουλείας, τις οποίες δημοσίευσε σε ηλικία 30 ετών.

    Το 1789 άρχισε να εκδίδει την εφημερίδα "Ο Φίλος του Λαού", από τις στήλες της οποίας στηλίτευε τους αριστοκράτες. Επίσης, έκανε λόγο για ανεπάρκεια των κυβερνητικών παραγόντων.

    Ήταν μέλος της περίφημης «Λέσχης των Κορδελιέρων» και αναγκάστηκε πολλές φορές να διακόψει την έκδοση της εφημερίδας του και να καταφύγει στο εξωτερικό (στην Αγγλία) για να αποφύγει τη σύλληψη. Ήταν αδιάλλακτος αντίπαλος του μοναρχικού καθεστώτος και συνέβαλε με την αρθρογραφία του στην καταδίκη και εκτέλεση του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, το 1793. Ο Μαρά αναδείχτηκε σε ηγετική μορφή της "Επιτροπής για Επαγρύπνηση της Κομμούνας".

    Παρόλο που απολάμβανε της αγάπης του λαού, ως πολιτικός σύντομα κατέληξε σε ακρότητες. Υποστήριζε τη βία ως μέσο για την εξουδετέρωση των συνωμοσιών εναντίον της Επανάστασης και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στις "Σφαγές του Σεπτέμβρη". Ως πρόεδρος της "Λέσχης των Ιακωβίνων" απομάκρυνε το Στρατηγό Ντυμουριέ από την ηγεσία των επαναστατικών στρατευμάτων. Συνέβαλε επίσης στην ανατροπή των Γιρονδίνων από την εξουσία (1793). Ένα μήνα αργότερα και ενώ βρισκόταν στο απόγειο της δόξας του, στις 13 Ιουλίου 1793, δολοφονήθηκε από τη νεαρή Σαρλότ Κορντέ, που ήταν στην υπηρεσία των Γιρονδίνων.

    Η Κορντέ τον δολοφόνησε με μαχαίρι στο λουτρό του, όπου ο Μαρά περνούσε πολλές ώρες λόγω της δερματοπάθειάς του.

Μετά το θάνατό του, τιμήθηκε ως ήρωας και μάρτυρας, λίγους μήνες όμως μετά, ο γαλλικός λαός τον χαρακτήρισε "τέρας" και αποκατέστησε τη δολοφόνο του, η οποία είχε εκτελεστεί στη λαιμητόμο, λίγο μετά την πράξη της.