ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ 5646 (1/7/26)

  ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ 5646 (1/7/26)

Τα σχόλια με μπλέ γράμματα και με σιέλ υπογραμμιση, όπου και αν υπάρχουν, είναι δικά μου.

Η «ΕΝΔΕΚΑΔΑ» ( + ) ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

      1)     ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ (1/7/2026)

2)     ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ( 1 ΙΟΥΛΙΟΥ )

3)     Ψυγείο πάγου στο χωριό, λίγο πριν το 1960

4)     ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ (30/6/2026) Χρήστος Μπολώσης

5)     ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ Ή ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ – ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗΣ ΤΟΥ  ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟΥ  ΝΟΜΟΥ  43287/2016 {ΦΕΚ 85 Α΄}.. Νικόλαος Ζαρκάδας

6)     ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; Παναγιώτης Καραφωτιάς

7)     ΓΕΛΙΟ ΚΑΙ ΧΑΡΑ αύξων αριθμός 92

8)     Επίδομα 150 ευρώ ανά παιδί: Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για να μη χάσετε την πληρωμή..

9)     Σταχυολογήματα-Πείρα (30/6/2026)

10)  Αξέχαστη εκείνη η μέρα της 1ης Ιουλίου 1913 για τη Δράμα..

11)  Μάχη στα Λεύκτρα ( 1 Ιουλ 371πΧ)

12)  Μάχη του Σομμ ( 1 Ιουλίου 1916 )

13)  Εναρξη λειτουργιας της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων στο Ναύπλιο..

14)  ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ( 1 ΙΟΥΛΙΟΥ )

ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ (1/7/2026)

 ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ( 1 ΙΟΥΛΙΟΥ )

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 

Το πορτρέτο του Ιουλίου

Μάρλον Μπράντο (1924 – 2004)

Ολίβια ντε Χάβιλαντ (1915 – 2020)

Άγιοι Ανάργυροι

Ευρωπαϊκή Επιτροπή (European Commission)

Κωνσταντίνος Τσάτσος (1899 – 1987)

Χουάν Περόν (1895 – 1974)

Έιμι Τζόνσον (1903 – 1941)

Κωνσταντίνος Θεοτόκης (1872 – 1923)

Iγκνάτς Ζέμελβαϊς (1818 – 1865)  : Ο σωτήρας των μητέρων

Ψυγείο πάγου στο χωριό, λίγο πριν το 1960

 ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ (30/6/2026)

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΦΙΛΩΝ 

ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ Ή ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ – ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ 43287/2016 {ΦΕΚ 85 Α΄}

 ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΦΙΛΩΝ

ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

 ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ 

ΓΕΛΙΟ ΚΑΙ ΧΑΡΑ αύξων αριθμός 92

 ΚΟΜΙΞ

Πατήστε στο λίνκ  http://andremelez.blogspot.gr/

Επίδομα 150 ευρώ ανά παιδί: Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για να μη χάσετε την πληρωμή

 ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Σταχυολογήματα-Πείρα (30/6/2026)

 ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΦΙΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

Αξέχαστη εκείνη η μέρα της 1ης Ιουλίου 1913 για τη Δράμα

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ  

Αξέχαστη εκείνη η μέρα της 1ης Ιουλίου 1913 για τη Δράμα

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

Το έστειλε ο Βασίλης Ναζλής

 http://www.proinos-typos.gr/

    Αξέχαστη εκείνη η μέρα της 1ης Ιουλίου 1913 για τη Δράμα. Αιώνες τώρα την περίμεναν, την  λαχταρούσαν, την ποθούσαν. Τετρακόσια χρόνια και πλέον σκλαβιάς δεν μπόρεσαν να λυγίσουν την ψυχή του.

    Στάθηκε αδάμαστος, όρθιος, καρτερικός στα ιδανικά και στα πεπρωμένα του Έθνους. Και περίμενε, ως που ήρθε η αγία μέρα της Εθνικής απελευθερώσεως.

    Αλλ΄ας αφήσουμε τους παληούς να μας διηγηθούν τις τελευταίες στιγμές του ψυχορραγήματος του δεσποτικού καθεστώτος, που βάρυνε σαν βραχνάς τα στήθεια των Ελλήνων.

    Ένας από τους παληούς έτσι διηγείται τα γεγονότα της εποχής εκείνης:

    «……Από τρείς μέρες η Δράμα ζούσε δραματικές στιγμές. Αφάνταστη ήτο η αγωνία μας. Η τραγωδία των Σερρών, οι σφαγές του Σιδηροκάστρου, της Ζίχνης, της Αλιστράτης, κρατούσε τον Ελληνικό πληθυσμό σε ψυχική αναταραχή. Το ίδιο συνέβαινε και με τους Τούρκους. Και ήρθε μετά η άλλη αιματηρή τραγωδία τετρακοσίων τεσσαράκοντα υπάρξεων με την επισφράγιση της πυρπολήσεως του Δοξάτου.

    Στις κρίσιμες εκείνες ώρες, ξεπροβάλλει μια επιβλητική και σεμνή φυσιογνωμία, ο Μητροπολίτης Δράμας ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΣ, ο συνεχιστής του Μεγάλου εκείνου Εθνομάρτυρος ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Δράμας, μετέπειτα Σμύρνης.

    Η σύνεσίς του και η διπλωματική του δεξιοτεχνία του επέτρεψε ώστε να συγκρατήση την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα και την βανδαλική διάθεσι του απερχομένου Βουλγάρου.

    Όλοι οι πρόκριτοι της Δράμας πέρασαν το βράδυ στην Μητρόπολι. Αεικίνητος ο Μητροπολίτης έδινε οδηγίες, συμβουλές, ήρχετο σε άμεση επαφή με την Βουλγαρική Διοίκησιν. Με αφάνταστη πειστικότητα και επιχειρήματα έπειθε τον Βούλγαρο Διοικητή πως έπρεπε πάση θυσία ν΄ αποτραπή η νέα τραγωδία. Οι Τούρκοι κλεισμένοι στα σπίτια των περίμεναν και αυτοί πότε νάρθη η ώρα της εισόδου του Ελληνικού Στρατού.

    Πλήθη συνδέσμων από την Μητρόπολι κατηυθύνοντο σε διάφορα σημεία της πόλεως και συνιστούσαν υπομονή και καρτερία.

    Κάθε σπίτι είχε μεταβληθή σε τόπο προσευχής.

    Στα ξημερώματα της 1ης Ιουλίου 1913 ακούονται πυροβολισμοί από την Αλιστράτη. Ο δρόμος προς το Νευροκόπι κατάμεστος από κάρα και Βουλγάρους στρατιώτες.

    Αντίθετα από το Δοξάτο, ακόμα ο καπνός μαύριζε τον ορίζοντα. Περνά το μεσημέρι. Η Δράμα παρουσιάζει όψι νεκρής πολιτείας.

    Για μια στιγμή πίσω από τα νεκροταφεία ξεπροβάλλουν κάποιες ηλιοκαμένες μορφές. Ήσαν οι πρώτοι πρόσκοποι του Στρατού μας. Ο Δεσπότης στέλνει ειδικούς απεσταλμένους.

    Η ευτυχισμένη συνάντησις γίνεται έξω από τα παληά νεκροταφεία.

    Το γεγονός μεταδίδεται με αστραπιαία ταχύτητα. Ο πρώτος στρατιώτης, περιτριγυρισμένος από τον λαόν φθάνει στην Μητρόπολιν.

    Βγαίνει ο Δεσπότης…. Τον ασπάζεται….. Μόλις συγκρατείται και τον ρωτά

    Ποίος ο Αρχηγός σου;

    Μιχαήλ Αρκαδικός, απαντά ο φαντάρος.

    Και την ίδια στιγμή, οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούν χαρμόσυνα.

    Στους δρόμους, φιλήματα και Χριστός Ανέστη. Και όλοι μαζί, με επικεφαλής τον Δεσπότη, βγαίνουν για προϋπάντησι.

    Δεν περιγράφεται η στιγμή της συναντήσεως Λαού και Στρατού.

    Επακολουθεί η Δοξολογία και εμπνευσμένη ομιλία του Αγαθαγγέλου. Οι προεστοί τον πλαισιώνουν. Θα έπρεπε να μνημονευθούν όλοι. Μα υπάρχει φόβος παραλείψεως. Έτσι ας σταματήσουμε εδώ.

    Χρόνια σαράντα πέρασαν από τότε. Η 1η Ιουλίου 1913 παραμένει αξέχαστη και διδακτική. Ένας κόσμος Εθνικών αναμνήσεων παρελαύνει την ημέρα αυτή. Αξίζει να την τιμήσωμε όπως πρέπει…

Ο ΑΝΑΔΡΟΜΑΡΗΣ

Μάχη στα Λεύκτρα ( 1 Ιουλ 371πΧ)

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Μάχη στα Λεύκτρα ( 1 Ιουλ 371 πΧ)

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

    Η Μάχη των Λεύκτρων ήταν μια από τις πλέον περισπούδαστες μάχες της αρχαιότητας, από πλευράς στρατιωτικής τακτικής.

    Η περίφημη αυτή μάχη, μεταξύ Σπαρτιατών και Θηβαίων, που διεξήχθη το 371 π.Χ. στα Λεύκτρα της Βοιωτίας, στην οποία και νικήθηκαν οι μέχρι τότε θεωρούμενοι αήττητοι Σπαρτιάτες, έδωσε αφενός μεν τέλος στην Πελοποννησιακή Συμμαχία αφετέρου χάρισε στους Θηβαίους την ηγεμονική τους θέση στον τότε ελλαδικό χώρο.

    Αφορμή στον μεταξύ Σπάρτης και Θηβών αυτόν πόλεμο έδωσε η στάση του θηβαίου στρατηγού Επαμεινώνδα στο συνέδριο των ελληνικών πόλεων-κρατών που είχε συνέλθει στη Σπάρτη μετά την Ανταλκίδειο ειρήνη. Αυτός τότε επέμενε στο συνέδριο ν' αναγνωρισθεί ως αντιπρόσωπος όλων των Βοιωτικών πόλεων και όχι μόνο της Θήβας. Οι αντιπρόσωποι των άλλων πόλεων όχι μονο δεν το δέχθηκαν, αλλά απέκλεισαν τους Θηβαίους από το συνέδριο. Τότε οι Έφοροι της Σπάρτης διέταξαν επιπρόσθετα, προκειμένου να πτοήσουν τους Θηβαίους, τον ευρισκόμενο στη Φωκίδα και κοντά στη περιοχή, Σπαρτιάτη βασιλέα Κλεόμβροτο να εισβάλει στη Βοιωτία. Οι Σπαρτιάτες αριθμούμενοι σε 11.000 έφθασαν στην περιοχή και στρατοπέδευσαν στη κοιλάδα των Λεύκτρων, ανατολικά του Ελικώνα. Οι Θηβαίοι ανερχόμενοι σε 6.000 έφθασαν στη περιοχή από βόρεια και στην αρχή δείλιασαν. Ο στρατηγός τους Επαμεινώνδας τους ενθάρρυνε και εφήρμοσε για πρώτη φορά στην ιστορία των μέχρι τότε πολέμων μια νέα στρατιωτική τακτική η οποία και τον ανέδειξε σε έναν από τους ευφυέστερους στρατηγούς όλων των εποχών.

    Αντί της τακτικής τής ενιαίας γραμμής μετώπου που ακολουθείτο μέχρι τότε, χώρισε τη φάλαγγά του σε δύο τμήματα εκ των οποίων το ένα διενεργούσε επίθεση και το άλλο άμυνα. Η παράταξη αυτή κλήθηκε από τον εφευρέτη της λοξή φάλαγγα, ο δε τρόπος λειτουργίας αυτής ήταν ο εξής:

   Την κύρια δράση είχε η αριστερή πτέρυγα της επίθεσης, που προηγείτο της γραμμής μετώπου. Στηριζόμενη στο ενισχυμένο βάθος της εκ 50 ανδρών, είχε ως κύριο σκοπό τη διάσπαση της εχθρικής παράταξης. Η ολιγότερο ισχυρή δεξιά αμυντική πτέρυγα παρέμενε καθηλωμένη σε αναμονή του αποτελέσματος, προκειμένου να επέμβει και να προκαλέσει σύγχυση στην πληττόμενη και πλευροκοπούμενη σπαρτιατική φάλαγγα. Έτσι, αν το απέναντι σπαρτιατικό τμήμα επιχειρούσε αντεπίθεση δεξιά της θηβαϊκής πτέρυγας επίθεσης, η θηβαϊκή πτέρυγα άμυνας προχωρούσε σε κυκλοτερή επίθεση. Αν συνέβαινε το αντίθετο, αν δηλαδή το σπαρτιατικό τμήμα προέβαινε σε επίθεση στα αριστερά της θηβαϊκής πτέρυγας επίθεσης, τότε η θηβαϊκή πτέρυγα άμυνας έστρεφε και πλευροκοπούσε τον εχθρό. Η όλη αυτή εφαρμογή τακτικής ομοιάζει με την εικόνα του δεξιόστροφου ή αριστερόστροφου πτερωτού κοχλία.

    Εν προκειμένω στη μάχη των Λεύκτρων η όλη διάταξη κινήθηκε δεξιόστροφα.

    Στην αρχή ο Επαμεινώνδας εξαπέλυσε το ιππικό του κατά των προμαχούντων Σπαρτιατών ιππέων οι οποίοι βλέποντας να μην υποχωρεί η εχθρική γραμμή, κάμφθηκαν. Οι Θηβαίοι ιππείς της πτέρυγας επίθεσης στράφηκαν τότε κατά του κέντρου και του αριστερού εχθρικού τμήματος, ενώ ο Επαμεινώνδας με την αριστερή πτέρυγα της πεζής παράταξής του και ο Πελοπίδας με τον Ιερό Λόχο επιτέθηκαν με θυελλώδη ορμή κατά των Σπαρτιατών των οποίων η σθεναρή παράταξη διασπάσθηκε. Οι σύμμαχοι των Σπαρτιατών που είχαν παραταχθεί στο κέντρο και την αριστερή πτέρυγα, βλέποντας ότι οι Σπαρτιάτες ήταν ανίκανοι να συνεχίσουν τη μάχη, αποφάσισαν να υποχωρήσουν καταδιωκόμενοι από το θηβαϊκό ιππικό.

    Οι απώλειες των θηβαϊκών δυνάμεων έφθασαν τους 300 άνδρες ενώ οι Σπαρτιάτες έχασαν γύρω στους 1.000 άνδρες, μεταξύ των οποίων και τον βασιλιά Κλεόμβροτο.