ΣΤΟ ΣΒΥΣΙΜΟ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Λάζαρος – Κίμων Μπερβερίδης
Στο σβήσιμο
του ήλιου έμεινε η ματιά
Παίζανε τα
κύματα κοιτώντας το γιαλό
Με βότσαλα,
κοχύλια, πετραδάκια ασημιά
Μια γλύκα είχε
το φως, κοκκίνιζε δειλό
Κρύφθηκε, το
είδωλο μέσα μου κουβαλώ.
Μόνος
,λουσμένος με το φως της ελπίδας
Περιμένω της
ανατολής το είδωλο να δω
Περιμένω ως το
ξημέρωμα την αχτίδα
Στο χάραμα το
αργό , αυτό χειροκροτώ.
Γλυκοφιλάει ο
ήλιος την ακτή
Κορμιά γυμνά,
μαυρισμένα την πλημμυρίζουν
Πρόσχαρος,
χάδια μοιράζει στη γιορτή
Παίζουν
χαίρονται, τα πάντα λουλουδίζουν.
Και εμείς
εραστές στη ρόδινη την δύση του
Μια χαραυγή
στη θάλασσα επιζητούμε
Το ηλιόφως θα
γητεύει στη ζήση του
Δώρο
ανεκτίμητο, κάτω από αυτόν που ζούμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου