133.« Ο Αντώνης ο βαρκάρης »

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ

133.« Ο Αντώνης ο βαρκάρης   »

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

    Πρίν από καιρό, έβαζα κάθε μέρα ένα τραγούδι που επέλεγα, ξεκινώντας από ξένα τραγούδια της  ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ’60. Ακολούθησαν ελληνικά της ίδιας περιόδου.

    Τώρα, συνεχίζω την δημοσίευση  από την συλλογή μου καθημερινά, ρεμπέτικα τραγούδια στις παλαιότερες εκτελέσεις που βρίσκω, τραγούδια που πολύ πιθανό να μην γνωρίζουν και οι λάτρεις του είδους. Ελπίζω να σας αρέσουν.

   Σήμερα έχουμε το   «Ο Αντώνης ο βαρκάρης»  1938

Tο τραγούδι αυτό έχει γουστόζικη ιστορία. Ο Περιστέρης το εμπνεύστηκε από το ισπανικό τραγούδι και ταινία Antonio Vargas Heredia.

    Παρ' όλο που ούτε οι στίχοι ούτε η μελωδία παραπέμπουν στο ισπανικό τραγούδι, ο ισπανός συνθέτης Juan Mostozo όταν το έμαθε έκανε μήνυση. Η μήνυση εκδικάστηκε στην Αθήνα και ο Περιστέρης έφερε ως μάρτυρα υπεράσπισης έναν Αντώνη, βαρκάρη κατ' επάγγελμα, ο οποίος δήλωσε ότι το τραγούδι γράφτηκε γι' αυτόν!

    Το δικαστήριο, αποφαίνεται ότι "δεν διαπιστώνεται εμφανής στιχουργική και μουσική συγγένεια μεταξύ των δύο πονημάτων" και απάλλαξε τον κατηγορούμενο μια και η μουσική (καθαρόαιμο πειραιώτικο χασάπικο) και οι ελληνικοί στίχοι δεν ταυτίζονταν με τους αντίστοιχους ισπανικούς.

    Ο Μίνωας Μάτσας στους στίχους του “Αντώνη” απέδιδε περιληπτικά την πλοκή της ταινίας και όχι το νόημα των στίχων του αυθεντικού τραγουδιού.

    Στιχουργός του κομματιού θεωρείται η Πιπίτσα Οικονόμου (για φορολογικούς λόγους), αλλά πραγματικός στιχουργός είναι ο Μίνως Μάτσας.

Τίτλος: Ο Αντώνης ο βαρκάρης

Στίχοι: Μίνωας Μάτσας

Μουσική: Σπύρος Περιστέρης

Πρώτη εκτέλεση: Μάρκος Βαμβακάρης+Απόστολος Χατζηχρήστος

Ο Αντώνης ο βαρκάρης ο σερέτης έπαψε να ζει ρεμπέτης θέλει πλούτη και παλάτια και της Κάρμεν τα δυο μάτια Επαράτησε τη βάρκα στο λιμάνι κάτω στο Πασαλιμάνι τραγουδάει κι όλο πίνει ταυρομάχος πάει να γίνει

Μα ο άκαρδος ο ταύρος τον σκοτώνει και στη γη τονε ξαπλώνει σαν τον βλέπει η Κάρμεν κλαίει πάει κοντά του και του λέει Αχ Αντώνη μου, βαρκάρη μου σερέτη τώρα μένω νέτη σκέτη μες στον κόσμο η καημένη χήρα παραπονεμένη

«δεχόμαστε και παραγγελιές!»