Τι δεν είναι διαπλοκή;
Η
διαπλοκή -στο διηνεκές-
κάποιων εκδοτών με την πολιτική εξουσία είναι αυτό που λέμε έσταξε η ουρά
του γαϊδάρου. Σιγά το θέμα. Ξαφνικά ανακαλύψαμε
το νόμο της βαρύτητας ή ρωτάμε αν κοπρίζει ο λύκος στο βουνό. Δηλαδή πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, πότε ήταν διαφορετικά, εφόσον όλη η
πολιτική και όχι μόνο εν Ελλάδι βασίζεται πάντα σε κάποιας μορφής
αλληλοεξυπηρέτηση; Τον ξέοντα αντιξύειν,
λέγανε οι αρχαίοι, που το ξέρανε καλά το άθλημα και ότι δεν υπάρχει ούτε υπήρξε
ποτέ πολιτικό κόμμα που να μην ευνοεί και να μην ευνοείται φανερά από κάποια
τάξη, κάποιους συμμάχους, να μη βοηθά και να μη βοηθιέται από κάποια κέντρα στη
βάση της αλληλεγγύης και του κοινού συμφέροντος. Αμφίδρομο
ρουσφέτι είναι κατά βάση όλη η ιστορία, επιταγές απόρων ή ευπόρων
κορασίδων, που ανταποδίδονται με ψήφους και πολιτική στήριξη. Αυτό δεν είναι
διαπλοκή; Δηλαδή τι είναι; Ανιδιοτελής αλληλεγγύη κομμάτων με ψηφοφόρους χωρίς
λόγο και χωρίς στόχευση;
Όταν
ανοίγεις κανάλια με ανθρώπους που προφανώς
πρόσκεινται στο κόμμα σου, δεν είναι διαπλοκή πρώτου μεγέθους; Όταν
συντηρείς κομματικές εφημερίδες και
ραδιόφωνα, δεν είναι ταυτολογική διαπλοκή με την έννοια όχι του
συμπαθούντος αλλά του καθαρού φερέφωνου; Όλα αυτά συμβαίνουν ανιδιοτελώς, υπέρ
του έθνους και της αγάπης; Όταν υποδύεσαι τον
προστάτη των συμφερόντων συγκεκριμένων τάξεων, με την προσμονή να σε
ψηφίσουν ως ανταπόδοση, δεν είναι διαπλοκή; Όταν βάζεις αγράμματους στο στρατηγικό σχεδιασμό σου (σιγά το
σχεδιασμό), επειδή απλώς πρόσκεινται στο κόμμα, δεν είναι διαπλοκή; Και τι δεν είναι κάποιας μορφής διαπλοκή;
Εκτός αν αυτή συμβαίνει από καθαρό ανθρωπισμό, δεν υπάρχουν μισθοί, ευνοϊκά
κείμενα, ιδεολογικές θέσεις ερήμην των συμφερόντων και όλα γίνονται στο όνομα ενός αφηρημένου έρωτος και της ψυχής των
προγόνων.
Μόνο
στην αλληλοεξυπηρέτηση ορισμένων εκδοτικών συμφερόντων και κάποιων κομμάτων,
μόνο εκεί εντοπίζεται η διαπλοκή -όταν διορίζεις σωρηδόν δημοσιογράφους που σε
δοξάζουν ή σε ανέχονται δεν είναι διαπλοκή;
Μόνο
δηλαδή δυο-τρεις εκδότες επιδίδονται δήθεν στο διακόνημα κι όλοι οι άλλοι είναι
ανιδιοτελείς άγγελοι, εκτός συμφερόντων, ιδεολογικής συναλλαγής, ταξικής
εύνοιας και ανταπόδοσης; Τι δεν είναι διαπλοκή; Να το πάμε παραπέρα: Μπορεί να υπάρξει πολιτική χωρίς κάποια διαπλοκή;
Και
ο Αντρέας προσπάθησε
να τσακίσει τους παλιούς εκδότες, όχι βέβαια από πρόθεση δικαιοσύνης ή
ανεξαρτησίας του Τύπου, αλλά για να φέρει τον
Κοσκωτά και μερικούς άλλους, φιλικά διατιθέμενους -όλοι κάνουν το ίδιο
και απαράλλαχτο: Θέλουν κόλακες και προσκείμενους διαπλεκόμενους και κατηγορούν
για διαπλοκή όσους είναι εναντίον. Διότι η διαπλοκή μόνο με τη διαπλοκή πολεμιέται
κι εκτός αυτής δεν νοείται η πολιτική ως πράξη, αφού αυτή πάντα στηρίζεται στη
διαχείριση της δύναμης και στις συμμαχίες, από την εποχή του Θουκυδίδη -υπήρχε
άραγε τότε πολιτική, χωρίς να διαπλέκονται έτσι ή αλλιώς, ως σύμμαχοι ή εχθροί,
η Αθήνα και η Σπάρτη με τον χρυσίον του Μεγάλου Βασιλιά των Περσών;
Και
το θέμα δεν είναι αν το εγκρίνει κανείς ή όχι, αλλά αν μπορεί να υπάρξει μία
άλλη πραγματικότητα. Και εν πάση περιπτώσει στο δυτικό κόσμο, στη δημοκρατία,
υπάρχει η διαπλοκή ως σύμφυτο φαινόμενο αλλά με πολλαπλά κέντρα επιρροής κι
έτσι εξασφαλίζεται η δημοκρατία. Αλλά εκεί όπου απογίνεται είναι στα ολοκληρωτικά καθεστώτα, όπου όλος ο Τύπος
υπόκειται στους ινστρούχτορες του κόμματος
και στα κρατικά λεφτά,
ταυτίζεται απολύτως δουλικά και υπάκουα με τα ψεύδη και τα συμφέροντα των
κυβερνώντων, οπότε η δυτική διαπλοκή συγκριτικά είναι σκυλάκι του καναπέ. Και
εξασφαλίζει την ελευθεροτυπία σε μέγιστο βαθμό -απόλυτη δεν υπάρχει ποτέ. Πολλά
κέντρα ισχύος και επιρροής, αλληλοσυγκρουόμενα, έστω διά της διαπλοκής -και πώς
μπορούσε να γίνει αλλιώς;
Θα
πεις κυνισμός.
Ίσως αλλά και αλήθεια, αρκεί να υπάρχουν κανόνες. Συμφωνούμε απόλυτα. Πρέπει να
υπάρχουν όρια. Εντάξει, αλλά ποιος θα τα θέσει; Και το γεγονός ότι όλοι θέλουν
ευνοϊκά ΜΜΕ δεν σημαίνει ότι είναι υπέρ μιας διαφορετικής διαπλοκής, μιας
διαπλοκής με άλλο πλέξιμο;

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου