ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ
ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ 235. Ο κύκνος και το αφεντικό του.
Μιά φορά ένας άνθρωπος είδε
να πουλούν έναν κύκνο και λέγανε οτι τραγουδά πιό ωραία απο όλα τα πουλιά.
Έτσι, αγόρασε τον κύκνο, και μιά φορά που είχε καλεσμένους και τρώγανε, πίνανε
μαζί, παρακάλεσε τον κύκνο
«Τραγούδα
ένα ωραία τραγούδι τώρα που πίνουμε!»
Ο κύκνος όμως σώπαινε, τον παρακαλούσανε -
δέν έβγαζε μιλιά.
«Τί στο
καλό μου λέγανε οτι είναι μελωδικό πουλί!» φώναξε θυμωμένα το αφεντικό του! «Αυτό δέν αξίζει παρα μόνο για να το θυσιάσουμε και
να το κάνουμε κρέας! Πάρτε το να το σφάξετε!»
Σάν πιάσανε τον κύκνο για να τον σφάξουν,
άρχισε και τραγουδούσε τότε το πιό μελωδικό τραγούδι. Κάθισαν οι συνδαιτημόνες και άκουγαν
γοητευμένοι.
Και ύστερα το αφεντικό του κύκνου είπε:
«Λοιπόν
ήταν λάθος μου που σε παρακαλούσα να τραγουδήσεις. Έπρεπε απο την αρχή να σε
πιάσω για να σε θυσιάσω! Εσύ μοιάζεις σάν κάτι ανθρώπους που όσα καλά λόγια κι
άν τους πείς δέν πείθονται, αλλα με την απειλή πείθονται και υπακούουν πολύ
ωραία!»
Ελεύθερη απόδοση. Ανδρέας Μελεζιάδης
***************************************************************
Κύκνος καὶ δεσπότης.
Τοὺς κύκνους φασὶ παρὰ τὸν θάνατον ᾄδειν.
Καὶ δή τις περιτυχὼν κύκνῳ πωλουμένῳ καὶ ἀκούσας
ὅτι εὐμελέστατόν ἐστι ζῷον, ἠγόρασε.
Καὶ ἔχων ποτὲ συνδείπνους προσελθὼν
παρεκάλει αὐτὸν ᾆσαι ἐν τῷ πότῳ.
Τοῦ δὲ τότε μὲν ἡσυχάζοντος, ὕστερον δέ ποτε, ὡς ἐνόησεν ὅτι ἀποθνῄσκειν
ἔμελλεν, ἑαυτὸν θρηνοῦντος, ὁ δεσπότης αὐτοῦ ἀκούσας ἔφη·
«Ἀλλ᾿ εἰ σὺ οὐκ
ἄλλως ᾄδεις, ἐὰν μὴ ἀποθνῄσκῃς, ἐγὼ μάταιος ἦν, ὃς τότε σε παρεκάλουν, ἀλλ᾿ οὐκ
ἔθυον.».
Ο ΜΥΘΟΣ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΟΤΙ…
Οὕτως ἔνιοι τῶν
ἀνθρώπων, ἅ μὴ ἐκόντες χαρίσασθαι βούλονται, ταῦτα ἄκοντες ἐπιτελοῦσιν..
Εξ ού και το «ΚΥΚΝΕΙΟ
ΑΣΜΑ»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου