Η αναφορά στην έναρξη της σχολικής χρονιάς μέσα στο κείμενο αποπνέει μια γνώριμη, σχεδόν τελετουργική εικόνα: υπουργοί, υπηρεσιακοί παράγοντες, κάμερες, δηλώσεις, ευχές, κορδέλες, χαμόγελα. Όμως πίσω από αυτήν την επιφανειακή ευφορία, το ουσιώδες ερώτημα παραμένει: τι ακριβώς εγκαινιάζεται; Μια νέα περίοδος μάθησης ή απλώς η επανάληψη ενός συστήματος που αναπαράγει τα ίδια ελαττώματα;
Η παιδεία δεν είναι σκηνικό για δημόσιες σχέσεις. Δεν είναι χώρος για να επαίρονται όσοι διαχειρίζονται την εκπαίδευση, όταν η κρίση, η διάκριση, η καλλιέργεια του νου και η πνευματική ευθύνη παραμένουν ζητούμενα. Η παιδεία κρίνεται από το αποτέλεσμα, όχι από τις τελετές.
Και το αποτέλεσμα φαίνεται καθαρά στα ευτράπελα: να ερωτώνται « απόφοιτοι Λυκείου και Φοιτητές » ποιο ειναι πιο βαρύ ενα κιλό σίδηρο ή ενα κιλό βαμβακι ; και να απαντούν ποτε το σίδηρο πότε το βαμβάκι.https://www.facebook.com/reel/1370223081183269 Αυτό δεν είναι απλώς λάθος· είναι σύμπτωμα. Δείχνει ότι η γνώση δεν έχει γίνει βίωμα, ότι η κρίση δεν έχει καλλιεργηθεί, ότι η παιδεία έχει μετατραπεί σε τυπική αποστήθιση χωρίς νόημα.
Η έναρξη της σχολικής χρονιάς θα είχε πραγματικό περιεχόμενο μόνο αν συνοδευόταν από μια ειλικρινή αυτογνωσία: ότι η παιδεία δεν είναι διακόσμηση της πολιτείας, αλλά η ίδια η ραχοκοκαλιά της. Και ότι χωρίς κριτική σκέψη, χωρίς ιστορική συνείδηση, χωρίς γλωσσική και πολιτισμική καλλιέργεια, οι «εορτές» και οι «επέτειοι» καταντούν απλές λέξεις χωρίς περιεχόμενο..
Δεν υπάρχει λόγος να επαίρονται για παιδεία που δεν παράγει κρίση. Όταν η άγνοια μεταμφιέζεται σε γνώση, τότε η τελετή της έναρξης δεν είναι γιορτή· είναι υπενθύμιση του χρέους που παραμένει ανεκπλήρωτο.Δ.Βόγγολης
.jpg)
Η αναφορά στην έναρξη της σχολικής χρονιάς μέσα στο κείμενο αποπνέει μια γνώριμη, σχεδόν τελετουργική εικόνα: υπουργοί, υπηρεσιακοί παράγοντες, κάμερες, δηλώσεις, ευχές, κορδέλες, χαμόγελα. Όμως πίσω από αυτήν την επιφανειακή ευφορία, το ουσιώδες ερώτημα παραμένει: τι ακριβώς εγκαινιάζεται; Μια νέα περίοδος μάθησης ή απλώς η επανάληψη ενός συστήματος που αναπαράγει τα ίδια ελαττώματα;
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ παιδεία δεν είναι σκηνικό για δημόσιες σχέσεις. Δεν είναι χώρος για να επαίρονται όσοι διαχειρίζονται την εκπαίδευση, όταν η κρίση, η διάκριση, η καλλιέργεια του νου και η πνευματική ευθύνη παραμένουν ζητούμενα. Η παιδεία κρίνεται από το αποτέλεσμα, όχι από τις τελετές.
Και το αποτέλεσμα φαίνεται καθαρά στα ευτράπελα:
να ερωτώνται « απόφοιτοι Λυκείου και Φοιτητές » ποιο ειναι πιο βαρύ ενα κιλό σίδηρο ή ενα κιλό βαμβακι ; και να απαντούν ποτε το σίδηρο πότε το βαμβάκι.https://www.facebook.com/reel/1370223081183269
Αυτό δεν είναι απλώς λάθος· είναι σύμπτωμα. Δείχνει ότι η γνώση δεν έχει γίνει βίωμα, ότι η κρίση δεν έχει καλλιεργηθεί, ότι η παιδεία έχει μετατραπεί σε τυπική αποστήθιση χωρίς νόημα.
Η έναρξη της σχολικής χρονιάς θα είχε πραγματικό περιεχόμενο μόνο αν συνοδευόταν από μια ειλικρινή αυτογνωσία:
ότι η παιδεία δεν είναι διακόσμηση της πολιτείας, αλλά η ίδια η ραχοκοκαλιά της.
Και ότι χωρίς κριτική σκέψη, χωρίς ιστορική συνείδηση, χωρίς γλωσσική και πολιτισμική καλλιέργεια, οι «εορτές» και οι «επέτειοι» καταντούν απλές λέξεις χωρίς περιεχόμενο..
Δεν υπάρχει λόγος να επαίρονται για παιδεία που δεν παράγει κρίση.
Όταν η άγνοια μεταμφιέζεται σε γνώση, τότε η τελετή της έναρξης δεν είναι γιορτή· είναι υπενθύμιση του χρέους που παραμένει ανεκπλήρωτο.Δ.Βόγγολης