Το ποίμνιο έπρεπε να ομονοήσει και να πάψει να αλληλοτρώγεται και να διασπάται για τα πρωτεία ενός εκάστου από αυτούς! Τα τρία σε ένα, λοιπόν καλοτακτοποιημένα, και μάλιστα 7 ολόκληρους αιώνες από την αποδημία τους. Χριστιανική αδελφοσύνη και ενότητα κατά τ' άλλα! Ισάξιοι και ισοδύναμοι λοιπόν, και δεν ήθελε πολύ να ανακηρυχτούν και αυτοί «ομοούσιοι»! Τους αρνητές, υβριστές, αλλά και καταχραστές της Ελληνικής σοφίας, όχι μόνο τους αγιοποίησαν, μα και τους έκαναν προστάτες της. Όταν ο Ιωάννης διέταζε, από την εξορία, τις καλοπληρωμένες στρατιές των καλογήρων του, για την κατεδάφιση των τελευταίων Ελληνικών ναών, που βρίσκονταν ακόμα όρθιοι στη Φοινίκη, αλλά και του Σεραπείου (Βιβλιοθήκη Αλεξάνδρειας), και της Εφεσίου Αρτέμιδας, ήδη 40 χρόνια πριν, οι δυο άλλες αδερφές ψυχές, για πολλοστή φορά εξαφανισμένες από τον κόσμο, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα, για μήνες ολόκληρους απολάμβαναν τις ορμές της νιότης, και ας τους έψαχναν εναγωνίως οι γονείς, και ας ήταν κατά τ άλλα χειροτονημένος κληρικός ο Γρηγόριος: «Ζω μόνο για σένα», «ανασαίνω μόνο για σένα», διαβάζουμε στις μελιστάλακτες επιστολές τους. Και αργότερα στην ώριμη τους ηλικία? Εκεί ξεδίπλωσαν παντοιοτρόπως το μίσος τους για το οτιδήποτε Ελληνικό. Αποκαλυπτικός ο λόγος: Γρηγόριος Ναζιανζηνός (ο Θεολόγος): «Η μητέρα μου πρόσεχε να μη φιλήσουν τα χείλη μου ελληνικά χείλη, να μην αγγίξουν τα χέρια μου ελληνικά χέρια και ούτε ελληνικά τραγούδια να μολύνουν τα αφτιά και την γλώσσα μου», («Επιτάφιος εις τον πατέρα, παρόντος Βασιλείου», παρ. ι'). «Η σοφία των Ελλήνων είναι τύφος... Οι Έλληνες είναι αλαζόνες...δεισιδαίμονες...αυθάδεις...»,(«Εις Ηρώνα τον φιλόσοφον»). Και ο Βασίλειος, αυτός, ο ζάπλουτος γόνος επιφανούς οικογένειας, όμως αχάριστος ως «πανεπιστήμονας», αφού είχε αντλήσει Ελληνική παιδεία και γνώσεις, μετά από 5ετή φοίτηση στην Αθήνα, εξαπολύει τους μύδρους του: Μέγας Βασίλειος: «Προσταγή! Μη δειλιάζετε από των ελληνικών πιθανολογημάτων…τα οποία είναι σκέτα ξύλα, μάλλον δε δάδες που απώλεσαν και του δαυλού την ζωντάνια και του ξύλου την ισχύ, μη έχοντας δε ούτε και του πυρός την φωτεινότητα, αλλά σαν δάδες καπνίζουσες καταμελανώνουν και σπιλώνουν όσους τα πιάνουν και φέρνουν δάκρυα στα μάτια όσων τα πλησιάζουν. Έτσι και (των Ελλήνων) η ψευδώνυμος γνώση σε όσους την χρησιμοποιούν», («Εις τον προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον», 7.196.3). «Είναι εχθροί οι Έλληνες διότι διασκεδάζουν καταβροχθίζoντας με ορθάνοιχτο στόμα τον “Ισραήλ”. Στόμα δε, λέγει εδώ ο προφήτης (βλ. Ησαΐας Θ΄: 11) τη σοφιστική του λόγου δύναμη, η οποία τα πάντα χρησιμοποίησε για να παραπλανήσει αυτούς που πιστεύουν με απλότητα στον Θεό», («Εις τον προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον», 9.230.8). Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Όπου η μνήμη των μαρτύρων, εκεί και η ντροπή των Ελλήνων», («Εις τον άγιον ιερομάρτυρα Βαβύλα», παρ. β'). «Όσο πιο βάρβαρο ένα έθνος φαίνεται και της ελληνικής απέχει παιδείας, τόσο λαμπρότερα φαίνονται τα ημέτερα…», («Υπόμνημα εις τον άγιον Ιωάννην τον Απόστολον και Ευαγγελιστήν», Ομιλία Α', 59.31). «Tα παιδιά να υπακούτε στους γονείς σας σύμφωνα με το θέλημα του Kυρίου... Εκτός κι αν ο γονέας είναι Έλληνας»,(«Προς Eφεσίους επιστολήν», Oμιλία KA', παρ. α'). «Αν κοιτάξεις στα ενδότερα (των ελληνικών σκέψεων) θα δεις, τέφρα και σκόνη και τίποτε υγιές, αλλά τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγας (των Ελλήνων φιλοσόφων), όλα δε είναι γεμάτα ακαθαρσίες και πύον, και πάντα τα δόγματα τους βρίθουν από σκουλήκια… Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, παίρνοντας από τους φιλοσόφους τους… Εμείς όμως, δεν παραιτούμαστε από την μάχη εναντίον τους», («Υπόμνημα εις τον άγιον Ιωάννην τον Απόστολον και Ευαγγελιστήν», Ομιλία Ξ', 59.369-370). Συνεχίζεται .......
Το φλέγον ερώτημα μετά τα παραπάνω είναι: Αφού οι τρεις φωστήρες κατάκλεψαν, καταχράστηκαν και οικειοποιήθηκαν την Ελληνική σοφία, άνευ της οποίας δεν θα υπήρχε σήμερα ο Χριστιανισμός (η Γλώσσα, η Πλατωνική και Νεοπλατωνική φιλοσοφία περί της τριαδικής ύπαρξης του Κόσμου, οι όροι «ομοούσιος» και «αυτεξούσιος» τα λένε όλα), τι θέση κατέχουν σήμερα οι σοφοί πρόγονοι των Ελλήνων και φωτιστές της ανθρωπότητας στο Νεοελληνικό κράτος και ποιοι θα έπρεπε να θεωρούνται ως οι κύριοι εκφραστές και πρωτοστάτες των αξιών της αρετής και της παιδείας? Όσο για την ειδωλολατρία? Ψάξε καλύτερα στα πασουμάκια, στα κόκκαλα, στις καντήλες, στα ευχέλαια, στις λιτανείες, στα μπογιατισμένα ξύλα! Εκεί να δεις ειδωλολατρία! Οι κανονικοί Έλληνες ποτέ δεν τα προσκύνησαν, ούτε και ο Φειδίας όταν έφτιαχνε τα θαύματα του κόσμου έπεφτε στα γόνατα να τα προσκυνά. Ο πανεπιστημιακός καθηγητής Βυζαντινής φιλολογίας Ν. Τωμαδάκης αναφέρει στο έργο του «Εισαγωγή στην Βυζαντινή Φιλολογίαν» (τομ. Α’, τευχ. Α’, Β’ Έκδ.): «Ο Χριστιανισμός υπήρξε πολέμιος κατά κύριον λόγον του Ελληνισμού, ως ζωής και ως σκέψεως…. Η μεγαλυτέρα διαβολή την οποίαν ενήργησε κατά του κλασσικού κόσμου είναι η εμφάνισης αυτού ως ειδωλολατρικού. Λατρείαν των ειδώλων δεν εγνώρισαν οι Έλληνες· εν τούτοις το όνομα «Έλλην» ταχύτατα συνέπεσε με την έννοια του ειδωλολάτρη……». Άνθρωποι που θέλουν να φέρουν τον τίτλο του Έλληνα, όμως μισούν τις αξίες, τις παραδόσεις και τα σεβάσματα των προγόνων τους, ας αλλάξουν την ταμπέλα και ας παραμείνουν Ρωμιοί! Παναγιωταράκος Παντελής.
.jpg)
Το ποίμνιο έπρεπε να ομονοήσει και να πάψει να αλληλοτρώγεται και να διασπάται για τα πρωτεία ενός εκάστου από αυτούς!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα τρία σε ένα, λοιπόν καλοτακτοποιημένα, και μάλιστα 7 ολόκληρους αιώνες από την αποδημία τους.
Χριστιανική αδελφοσύνη και ενότητα κατά τ' άλλα!
Ισάξιοι και ισοδύναμοι λοιπόν, και δεν ήθελε πολύ να ανακηρυχτούν και αυτοί «ομοούσιοι»!
Τους αρνητές, υβριστές, αλλά και καταχραστές της Ελληνικής σοφίας, όχι μόνο τους αγιοποίησαν, μα και τους έκαναν προστάτες της.
Όταν ο Ιωάννης διέταζε, από την εξορία, τις καλοπληρωμένες στρατιές των καλογήρων του, για την κατεδάφιση των τελευταίων Ελληνικών ναών, που βρίσκονταν ακόμα όρθιοι στη Φοινίκη, αλλά και του Σεραπείου (Βιβλιοθήκη Αλεξάνδρειας), και της Εφεσίου Αρτέμιδας, ήδη 40 χρόνια πριν, οι δυο άλλες αδερφές ψυχές, για πολλοστή φορά εξαφανισμένες από τον κόσμο, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα, για μήνες ολόκληρους απολάμβαναν τις ορμές της νιότης, και ας τους έψαχναν εναγωνίως οι γονείς, και ας ήταν κατά τ άλλα χειροτονημένος κληρικός ο Γρηγόριος:
«Ζω μόνο για σένα», «ανασαίνω μόνο για σένα», διαβάζουμε στις μελιστάλακτες επιστολές τους.
Και αργότερα στην ώριμη τους ηλικία? Εκεί ξεδίπλωσαν παντοιοτρόπως το μίσος τους για το οτιδήποτε Ελληνικό. Αποκαλυπτικός ο λόγος:
Γρηγόριος Ναζιανζηνός (ο Θεολόγος): «Η μητέρα μου πρόσεχε να μη φιλήσουν τα χείλη μου ελληνικά χείλη, να μην αγγίξουν τα χέρια μου ελληνικά χέρια και ούτε ελληνικά τραγούδια να μολύνουν τα αφτιά και την γλώσσα μου», («Επιτάφιος εις τον πατέρα, παρόντος Βασιλείου», παρ. ι').
«Η σοφία των Ελλήνων είναι τύφος... Οι Έλληνες είναι αλαζόνες...δεισιδαίμονες...αυθάδεις...»,(«Εις Ηρώνα τον φιλόσοφον»).
Και ο Βασίλειος, αυτός, ο ζάπλουτος γόνος επιφανούς οικογένειας, όμως αχάριστος ως «πανεπιστήμονας», αφού είχε αντλήσει Ελληνική παιδεία και γνώσεις, μετά από 5ετή φοίτηση στην Αθήνα, εξαπολύει τους μύδρους του:
Μέγας Βασίλειος: «Προσταγή! Μη δειλιάζετε από των ελληνικών πιθανολογημάτων…τα οποία είναι σκέτα ξύλα, μάλλον δε δάδες που απώλεσαν και του δαυλού την ζωντάνια και του ξύλου την ισχύ, μη έχοντας δε ούτε και του πυρός την φωτεινότητα, αλλά σαν δάδες καπνίζουσες καταμελανώνουν και σπιλώνουν όσους τα πιάνουν και φέρνουν δάκρυα στα μάτια όσων τα πλησιάζουν. Έτσι και (των Ελλήνων) η ψευδώνυμος γνώση σε όσους την χρησιμοποιούν», («Εις τον προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον», 7.196.3).
«Είναι εχθροί οι Έλληνες διότι διασκεδάζουν καταβροχθίζoντας με ορθάνοιχτο στόμα τον “Ισραήλ”. Στόμα δε, λέγει εδώ ο προφήτης (βλ. Ησαΐας Θ΄: 11) τη σοφιστική του λόγου δύναμη, η οποία τα πάντα χρησιμοποίησε για να παραπλανήσει αυτούς που πιστεύουν με απλότητα στον Θεό», («Εις τον προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον», 9.230.8).
Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Όπου η μνήμη των μαρτύρων, εκεί και η ντροπή των Ελλήνων», («Εις τον άγιον ιερομάρτυρα Βαβύλα», παρ. β').
«Όσο πιο βάρβαρο ένα έθνος φαίνεται και της ελληνικής απέχει παιδείας, τόσο λαμπρότερα φαίνονται τα ημέτερα…», («Υπόμνημα εις τον άγιον Ιωάννην τον Απόστολον και Ευαγγελιστήν», Ομιλία Α', 59.31).
«Tα παιδιά να υπακούτε στους γονείς σας σύμφωνα με το θέλημα του Kυρίου... Εκτός κι αν ο γονέας είναι Έλληνας»,(«Προς Eφεσίους επιστολήν», Oμιλία KA', παρ. α').
«Αν κοιτάξεις στα ενδότερα (των ελληνικών σκέψεων) θα δεις, τέφρα και σκόνη και τίποτε υγιές, αλλά τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγας (των Ελλήνων φιλοσόφων), όλα δε είναι γεμάτα ακαθαρσίες και πύον, και πάντα τα δόγματα τους βρίθουν από σκουλήκια… Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, παίρνοντας από τους φιλοσόφους τους… Εμείς όμως, δεν παραιτούμαστε από την μάχη εναντίον τους», («Υπόμνημα εις τον άγιον Ιωάννην τον Απόστολον και Ευαγγελιστήν», Ομιλία Ξ', 59.369-370).
Συνεχίζεται .......
Το φλέγον ερώτημα μετά τα παραπάνω είναι: Αφού οι τρεις φωστήρες κατάκλεψαν, καταχράστηκαν και οικειοποιήθηκαν την Ελληνική σοφία, άνευ της οποίας δεν θα υπήρχε σήμερα ο Χριστιανισμός (η Γλώσσα, η Πλατωνική και Νεοπλατωνική φιλοσοφία περί της τριαδικής ύπαρξης του Κόσμου, οι όροι «ομοούσιος» και «αυτεξούσιος» τα λένε όλα), τι θέση κατέχουν σήμερα οι σοφοί πρόγονοι των Ελλήνων και φωτιστές της ανθρωπότητας στο Νεοελληνικό κράτος και ποιοι θα έπρεπε να θεωρούνται ως οι κύριοι εκφραστές και πρωτοστάτες των αξιών της αρετής και της παιδείας?
ΑπάντησηΔιαγραφήΌσο για την ειδωλολατρία? Ψάξε καλύτερα στα πασουμάκια, στα κόκκαλα, στις καντήλες, στα ευχέλαια, στις λιτανείες, στα μπογιατισμένα ξύλα! Εκεί να δεις ειδωλολατρία!
Οι κανονικοί Έλληνες ποτέ δεν τα προσκύνησαν, ούτε και ο Φειδίας όταν έφτιαχνε τα θαύματα του κόσμου έπεφτε στα γόνατα να τα προσκυνά.
Ο πανεπιστημιακός καθηγητής Βυζαντινής φιλολογίας Ν. Τωμαδάκης αναφέρει στο έργο του «Εισαγωγή στην Βυζαντινή Φιλολογίαν» (τομ. Α’, τευχ. Α’, Β’ Έκδ.):
«Ο Χριστιανισμός υπήρξε πολέμιος κατά κύριον λόγον του Ελληνισμού, ως ζωής και ως σκέψεως…. Η μεγαλυτέρα διαβολή την οποίαν ενήργησε κατά του κλασσικού κόσμου είναι η εμφάνισης αυτού ως ειδωλολατρικού. Λατρείαν των ειδώλων δεν εγνώρισαν οι Έλληνες· εν τούτοις το όνομα «Έλλην» ταχύτατα συνέπεσε με την έννοια του ειδωλολάτρη……».
Άνθρωποι που θέλουν να φέρουν τον τίτλο του Έλληνα, όμως μισούν τις αξίες, τις παραδόσεις και τα σεβάσματα των προγόνων τους, ας αλλάξουν την ταμπέλα και ας παραμείνουν Ρωμιοί!
Παναγιωταράκος Παντελής.