ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ
ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ 232. Η καλιακούδα που δραπέτευσε.
Ένας άνθρωπος έπιασε
μιά καλιακούδα, της έδεσε το πόδι με ένα λινό κορδόνι και την έδωσε στο μικρό του
γιό να παίζει, να την έχει σάν κατοικίδιο ζωάκι.
Η
καλιακούδα όμως, δέν της άρεσε να κατοικεί μαζί με τους ανθρώπους, και μιά φορά
που διέφυγε της προσοχής, το έσκασε για να γυρίσει στη φωλιά της, έχοντας ακόμη
το πόδι της δεμένο με το λινό κορδόνι.
Τότε
μπερδεύτηκε το κορδόνι σε κάτι πυκνά κλαδιά, και δέν μπορούσε πιά να πετάξει, και
έτσι είχε οικτρό θάνατο.
Καθώς
πέθαινε, έλεγε:
«Κρίμα και
αλίμονο μου, για να μήν υπομείνω τον περιορισμό με τους ανθρώπους, απο τον πόθο
της ελευθερίας έχασα και τη ζωή μου!».
Ελεύθερη απόδοση. Ανδρέας Μελεζιάδης
***************************************************************
Κολοιὸς φυγάς.
Κολοιόν τις συλλαβὼν καὶ δήσας τὸν αὐτοῦ
πόδα λίνωι, τοῖς αὑτοῦ παισὶν ἔδωκεν.
Ὁ δὲ οὐχ ὑπομείνας τὴν μετ᾿ ἀνθρώπων
δίαιταν, ὡς πρὸς ὀλίγον ἀδείας ἔτυχε, φυγὼν ἧκεν εἰς τὴν ἑαυτοῦ καλιάν.
Περιειληθέντος δὲ τοῦ δεσμοῦ τοῖς κλάδοις, ἀναπτῆναι
μὴ δυνάμενος, ἐπειδὴ ἀποθνήσκειν ἔμελλεν, ἔφη πρὸς ἑαυτόν·
«Αλλ᾿ ἔγωγε
δείλαιος, ὅστις τὴν μετὰ τῶν ἀνθρώπων δουλείαν μὴ ὑπομείνας ἔλαθον ἐμαυτὸν καὶ
σωτηρίας στερήσας.»
Ο ΜΥΘΟΣ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΟΤΙ…
Οὗτος ὁ λόγος ἁρμόσειεν
ἂν ἐπ᾿ ἐκείνους τῶν ἀνθρώπων, οἵτινες μετρίων ἑαυτοὺς κινδύνων ῥύσασθαι
βουλόμενοι ἔλαθον εἰς μείζονα δεινὰ πεσόντες
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου