ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ 118. Ο οδοιπόρος και ο Ερμής.

ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ

 ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ 118. Ο οδοιπόρος και ο Ερμής. 

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

     Μια φορά και έναν καιρό, Ένας οδοιπόρος βάδιζε μακρύ δρόμο, και σκεφτόταν:

    "Τί ωραία θα ήταν στο δρόμο που πηγαίνω να βρώ κατα τύχη κανένα πολύτιμο ή χρήσιμο πράγμα!".

    Όταν οι αρχαίοι Έλληνες εύρισκαν κατα τύχη, πίστευαν οτι είναι απο τον θεό Ερμή (γι' αυτό και το ονόμαζαν έρμαιον). Έταξε λοιπόν τότε ο οδοιπόρος:

    "Άν βρώ κάτι πολύτιμο ή χρήσιμο στο δρόμο που βαδίζω, το μισό απο αυτό θα το προσφέρω θυσία ή ανάθημα στον θεό Ερμή".

    (Όταν οι αρχαίοι Έλληνες προσέφεραν στους θεούς κάτι που τρώγεται, το προσέφεραν συνήθως μέσω φωτιάς. Συνήθως με φωτιά γίνονταν οι θυσίες. Κάποιες φορές προσέφεραν υγρά, όπως νερό, κρασί και λάδι, στη γή ώς σπονδή, και κάποτε προσέφεραν τρόφιμα στη θάλασσα ή σε ποτάμια. Όταν προσέφεραν στους θεούς κάτι που δέν τρώγεται, όπως π.χ. λάφυρα απο τον πόλεμο, τα έβαζαν σε ένα ψηλό ράφι, εκεί να τα έχει και να τα καμαρώνει ο θεός. Αυτά λέγονταν αναθήματα).

    Αφού έταξε έτσι ο οδοιπόρος, ύστερα απο λίγο βρήκε ένα σακκί. Σκέφθηκε:

  "Ά! ο θεός Ερμής άκουσε την προσευχή μου και μου προσέφερε χρήματα!"

   Κοίταξε μέσα στο σακκί, δέν είχε χρήματα, αλλα ήταν γεμάτο χουρμάδες και αμύγδαλα. Έφαγε όλους τους χουρμάδες και όλα τα αμύγδαλα,  κράτησε στο σακκί απο τα αμύγδαλα τα τσόφλια και απο τους χουρμάδες τα κουκούτσια. Όταν έφτασε στην πόλη, έβαλε τα τσόφλια και τα κουκούτσια να καούν πάνω σε έναν βωμό λέγοντας:

   "Σου προσφέρω εκείνο που σου έταξα: τα μισά απο όσα βρήκα. Καί τα μέσα καί τα έξω απο εκείνα που μου έδωσες, σου τα προσφέρω!"..

Ελεύθερη απόδοση. Ανδρέας Μελεζιάδης

***************************************************************

Ὁδοιπόρος καὶ Ἑρμῆς

    Ὁδοιπόρος πολλὴν ὁδὸν ἀνύων ηὔξατο, ἐὰν εὕρῃ τι, τούτου τὸ ἥμισυ τῷ Ἑρμῇ ἀναθήσειν.

    Περιτυχὼν δὲ πήρᾳ, ἐν ᾗ ἀμύγδαλά τε ἦν καὶ φοίνικες, ταῦτα ἀνείλατο οἰόμενος ἀργύριον εἶναι.

    Ἐκτινάξας δέ, ὡς εὗρε τὰ ἐνόντα, ταῦτα καταφαγὼν καὶ λαβὼν τῶν τε ἀμυγδάλων τὰ κελύφη καὶ τῶν φοινίκων τὰ ὀστᾶ, ταῦτα ἐπί τινος βωμοῦ ἔθηκεν, εἰπών·

    ‘’Ἀπέχεις, ὦ Ἑρμῆ, τὴν εὐχήν· καὶ γὰρ τὰ ἐντὸς ὧν εὗρον καὶ τὰ ἐκτὸς πρὸς σὲ διανενέμημαι’’.

Ο ΜΥΘΟΣ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΟΤΙ…

Ὁ μῦθος πρὸς ἄνδρα φιλάργυρον καὶ τοὺς θεοὺς διὰ πλεονεξίαν κατασοφιζόμενον..