Ο μήνας των ρώσικων πολεμικών επιχειρήσεων στη Συρία: πού έφτασε η Ρωσία;

ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ 

Ο μήνας των ρώσικων πολεμικών επιχειρήσεων στη Συρία: πού έφτασε η Ρωσία;

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

Το έστειλε ο Γιώργος Επιτήδειος

Απόδοση-Επιμέλεια: Shant Beyleryan
Комсомо́льская пра́вда (Κοσμοπολίτικη Αλήθεια), Βίκτωρ Μπαράνετς
1.Ποια τα αποτελέσματα των πιλότων μας?
    Από τις 30 Σεπτεμβρίου ως τις 30 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκαν 1391 πολεμικές πτήσεις. Καταστράφηκαν 1623 εστίες των τρομοκρατών.
    Σε αυτό περιλαμβάνονται: 249 κέντρα διοίκησης και ελέγχου των διαφόρων κέντρων επικοινωνίας, 51 στρατόπεδο εκπαίδευσης τρομοκρατών, 35 εργοστάσια και εργαστήρια, όπου τα αυτοκίνητα των τρομοκρατών γεμάτα με εκρηκτικά, 131 αποθήκες πυρομαχικών και καυσίμων, 371 ισχυρά σημεία και οχυρώσεις, 786 πεδινά στρατόπεδα καθώς και διάφορες βάσεις .
    Χάρη στις αποφασιστικές δραστηριότητες της πολεμικής μας αεροπορίας, οι τρομοκράτες υπέστησαν ουσιαστικές απώλειες. Έχει καταστραφεί το σύστημα διαχείρισης και προμήθειας που είχε δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια, έχουν καταστραφεί αισθητά οι υποδομές που χρησιμοποιούνταν για την προετοιμασία νέων τρομοκρατών. Ο πλήρης έλεγχος της ρώσικης αεροπορίας στον αέρα και τα αυξανόμενα βομβικά και πυραβλικά χτυπήματα στα σημαντικά σημεία των υποδομών του αντιπάλου, επέτρεψαν στο συριακό κυβερνητικό στρατό να περάσει από την άμυνα σε επίθεση. Οι ένοπλες δυνάμεις του ISIS και « al-Nusra Front» έχασαν την πρωτοβουλία και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν σε αμυντική τακτική.
2. Ποίο το κύριο αποτέλεσμα σήμερα της ρώσικη πολεμικής δραστηριότητας στην Συρία;
    Η Ρωσία κατέκτησε την στρατηγική υπεροχή στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας σε αυτή την χώρα της Μέσης Ανατολής σε σχέση με τις ΗΠΑ και τους συμμάχων της. Δείξαμε σε όλο τον κόσμο, πώς πραγματικά πρέπει να είσαι με τους οπλισμένους μέχρι τα δόντια κακοποιούς και όχι να προσποιείσαι ότι τους χτυπάς.   Η συμμαχία με τον επικεφαλής των ΗΠΑ από την έναρξη της επέμβασης (περισσότερο ενός έτους ) προκάλεσε στους τρομοκράτες περισσότερα από 6,5 χιλιάδες πυραυλικά και βομβιστικά χτυπήματα. Το αποτέλεσμα; Οι ένοπλες δυνάμεις του ISIS ή al-Nusra εγκαθίδρυσαν την «εξουσία» τους περίπου στα 75% της συριακής επικράτειας. Η Ρωσία σε ένα μήνα προκάλεσε τρείς φορές λιγότερα πυραυλικά και βομβιστικά χτυπήματα αλλά βοήθησε το στρατό του Άσσαντ να επιστρέψει το 25-30% του καταληφθέντος από τους τρομοκράτες εδάφους.
    Το σημαντικότερο που μπορεί να αποδοθεί στην εμπλοκή μας είναι ότι σώσαμε τον βαθειά πληγωμένο στρατό του Άσσαντ (είχε μειωθεί από 350 σε 125 χιλιάδες) από την ήττα, και τον ίδιο από την τραγική μοίρα του Χουσεΐν. Η ρώσικη στρατιωτική επέμβαση στο συριακό γίγνεσθαι σταμάτησε την άκρως επικίνδυνη, όχι μόνο για την περιοχή αλλά και για την Ευρώπη και τον κόσμο, διαδικασία επέκτασης της φωλιάς του φιδιού «ισλαμικό χαλιφάτο»-κύριο στόχο του ISIS.
 3. Τι δεν καταφέραμε ακόμα στην Συρία ;
    Παρά τι πολλές προτάσεις της Ρωσίας προς την Αμερική για τη διεξαγωγή από κοινού επιχειρήσεων εναντίον του ISIS, η Αμερική αρνείται (δεν ήθελαν να συμμετάσχουν στην λειτουργία του συντονιστικού κέντρου στην Βαγδάτη, δεν ήθελαν να μας πληροφορήσουν για τις εστίες των μαχητών του ISIS). Η στάση της Ουάσιγκτον είναι ασυνεπής: είτε θέτουν ως κύριο όρο για την κοινή αντιμετώπιση του ISIS την παραίτηση του Άσσαντ, είτε δηλώνουν πως η παραίτησή του δεν είναι στις «προτεραιότητες τους». Δεν καταφέραμε να πάρουμε από τους αμερικανούς στοιχεία σχετικά με τις περιοχές όπου είναι εγκατεστημένες οι μονάδες του λεγόμενου «ελεύθερου συριακού στρατού». Τώρα, όμως, υπόσχονται χερσαίες επιχειρήσεις εναντίον του ISIS όχι μόνο στο Ιράκ αλλά και στην Συρία. Αν στην περίπτωση του Ιράκ έχουν κάποιες συμφωνίες που τους ευνοούν, στην Συρία οι χερσαίες επιχειρήσεις χωρίς την άδεια της Δαμασκού θα καταστήσουν παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας της Συρίας. Επιπλέον ο Ομπάμα έχει στείλει 30 με 50 στρατιωτικούς συμβούλους στην Συρία για να «συντονίσουν τις δράσεις της αντιπολίτευσης». Εναντίον τίνος; Ασφαλώς και εναντίον του Ασσαντ. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ φανερά βάζει λάδι στην φωτιά του συριακού εμφυλίου.
4. Τι θα μπορούσε να γίνει στην Συρία αν δεν υπήρχε η ρώσικη εμπλοκή ένα μήνα πριν;
    Βάσει των γεγονότων, στα τέλη Σεπτεμβρίου, οι ένοπλες δυνάμεις του ISIS και του al-Nusra (και πολλών άλλων τρομοκρατικών συμμοριών) επέκτειναν την «κατοχή» τους στην Συρία: το μέλλον του Άσσαντ, της κυβέρνησης και του στρατού του «κρεμόντουσαν από μια κλωστή». Η εξουσία τους, ουσιαστικά περιοριζόταν στο έδαφος της μεσογειακής πλευράς (το 25% της επικράτειας). Οι στρατηγικοί στόχοι του ISIS, al-Nusra και της «μετριοπαθούς αντιπολίτευσης» - η αλλαγή του καθεστώς – συνέπιπταν. Αν είχε εκπληρωθεί αυτός ο στόχος, θα ξεσπούσε καινούριος πόλεμος μεταξύ των «διεκδικητών» της εξουσίας. Η Συρία αναπόφευκτα, θα βρισκόταν στο έλεος των αιματοχυσιών, θα έπαυε να είναι πολιτισμένο κράτος και θα κυριαρχούσε η τρομοκρατική μαύρη σημαία του ISIS. Αυτό, θα σήμαινε καινούριο κύμα προσφύγων και όχι μόνο στην Ευρώπη.
5. Τι σημαίνει «μετριοπαθής αντιπολίτευση»;
    Αυτό το μεροληπτικό ιδεώδες ήταν δημιουργία της Αμερικής για να καλύψει τις πράξεις τις σχετικά με την ενίσχυση των δυνάμεων που πολεμούν τον Άσσαντ. Η λεγόμενη «μετριοπαθής» αντιπολίτευση, είναι οι παράνομες ένοπλες δυνάμεις που εξοπλίζονται από τις ΗΠΑ , την Σαουδική Αραβία και από άλλα κράτη που θέλουν να ανατρέψουν τον Άσσαντ. Εκτός από την «μετριοπαθή» η ένοπλη αντιπολίτευση, έχει και άλλη ονομασία – ελεύθερο συριακό στρατό. Η Μόσχα, εδώ και ένα μήνα προσπαθεί να μάθει από τους αμερικανούς πού είναι αυτός ο στρατός: οι αρχηγοί του, με τους οποίους μπορεί να γίνει διαπραγμάτευση. Πάλι αρνητική απάντηση. Έχουμε την εντύπωση πως έχουμε να κάνουμε όχι με σοβαρούς ανθρώπους αλλά με απατεώνες και τυχοδιώκτες.
6. Τι κερδίζει η Ρωσία συμμετέχοντας στα γεγονότα της Συρίας;
    Πρώτα από όλα το γόητρο της χώρας αναβαθμίζεται καθώς είναι φανερό ότι μπορεί πραγματικά και αποτελεσματικά να πολεμήσει την ισλαμική τρομοκρατία και όχι να προσποιείται ότι την καταπολεμά όπως οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους. Η Ρωσία σταμάτησε όχι μόνο την επέκταση της πιο δυνατής ισλαμικής ένοπλης τρομοκρατίας (ISIS), αλλά έδειξε και στον κόσμο ότι η εποχή τον υποκινούμενων από τις ΗΠΑ χρωματιστών επαναστάσεων και της ανατροπής μη βολικών καθεστώτων έχει παρέλθει. Στην Συρία, η Ρωσία «άναψε το κόκκινο φώς» στην επιβολή στα κράτη των αμερικανικών «πιστεύω» και έβαλε τέλος στην φήμη πως μετά την πτώση της ΕΣΣΔ οι ΗΠΑ αποτελούν τον κύριο παίκτη σε έναν μονοπολικό κόσμο.
    Συμμετέχοντας στα γεγονότα της Συρίας, η Ρωσία επιμένει στην ιδέα ότι μόνο ο λαός και όχι ο Λευκός Οίκος ή το Πεντάγωνο μπορούν να ορίσουν ποίος θα είναι ο Πρόεδρος της Συρίας και υπό ποια εξουσία θα ζήσουν. Συμμετέχοντας στα γεγονότα της Συρίας η Ρωσία ενισχύει την πολιτική, οικονομική και στρατιωτική θέση της σε αυτή την στρατηγικά σημαντική περιοχή, Αυτό είναι που εκνευρίζει περισσότερο τους αμερικανούς. Οι ΗΠΑ παύουν να είναι το «νούμερο ένα» στην περιοχή. Ενώ η Ρωσία ενισχύει τις θέσεις της όχι μόνο στην ξηρά αλλά και στην θάλασσα – η σημαία της Ρωσίας πάντα κυματίζει στη Μεσόγειο.
7. Πώς θα εξελιχθούν τα γεγονότα στην Συρία;
    Αυτό όμως, εξαρτάται από πολλούς επιμέρους παράγοντες, τόσο εσωτερικούς όσο και εξωτερικούς.  Σήμερα, υπάρχουν δύο έκτακτα εσωτερικά ζητήματα για τη Συρία- πώς αναμένεται να εξελιχθεί η επέκταση του συριακού στρατού με την ρωσική αεροπορική κάλυψη εναντίον του ΙΣΙΣ και αν θα βρεθεί συμβιβαστική λύση για τη διευθέτηση της κατάστασης της πολιτικής ζωής της χώρας. Παρόλο που ο συριακός στρατός τον περασμένο μήνα έχει απελευθερώσει από τους τρομοκράτες περισσότερες από πενήντα κατοικημένες περιοχές, ο ρυθμός της επέκτασής του είναι επαρκής. Σήμερα είναι ακόμα νωρίς για να πούμε πόσος χρόνος χρειάζεται μέχρι να πετύχουμε ολοκληρωτική νίκη έναντι του ΙΣΙΣ-μισός χρόνος, ένας χρόνος, πέντε χρόνια.
    Βέβαια, εάν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους είχαν αποβάλει τη βλακώδη εμμονή τους «στην αρχή: ανατροπή του Άσσαντ και έπειτα συνομιλία με τη Ρωσία για συμμαχία», μια ενιαία κατά μέτωπο επίθεση κατά του ΙΣΙΣ, θα μπορούσε να περιορίσει τον απαιτούμενο χρόνο για τη λύση του προβλήματος. Από την άλλη, τίθεται το ερώτημα «κύριοι αμερικανοί, τι επείγει όχι μόνο για τη Συρία α αλλά για όλη τη Μέση Ανατολή, για τον κόσμο, να καταστρέψουμε την εστία του κακού της ισλαμικής τρομοκρατίας μέσα στη φωλιά της ή να ανεβάσουμε στο θρόνο της Δαμασκού έναν νέο Πρόεδρο; Δεν θα ήταν πιο λογικό «όλος ο αντιτρομοκρατικός κόσμος να επιτεθεί πρώτα στο ΙΣΙΣ, να το καταστρέψουμε και έπειτα να ψάξουμε να βρούμε φόρμουλες πολιτικής διευθέτησης της πολύπαθης χώρας; Αλλά φαίνεται ότι από τότε που η Ρωσία στις30 Σεπτεμβρίου, ξαφνικά άρχισε την πολεμική αεροπορική επίθεση στη Συρία και ανέλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο στον πόλεμο κατά του ΙΣΙΣ , και διέλυσε τα σχέδια της Ουάσιγκτον γα ανατροπή του Άσσαντ, η Αμερική δυσανασχέτησε έντονα.    Εκεί οφείλονται οι αμερικανικές στρατιωτικό-πολιτικές ιδιοτροπίες, οι αρχές και οι όροι σχετικά με την άρνηση της δημιουργίας ενιαίου μετώπου με τη Ρωσία κατά του ΙΣΙΣ.
    Σχετικά με τον εξωτερικό παράγοντα, πολλά εξαρτώνται από τον «οδικό χάρτη» για τη διευθέτηση της συριακής κρίσης που προσπαθούν να επεξεργαστούν στη Βιέννη. Δίνεται μια πολύ θερμή διπλωματική μάχη αναφορικά με τη διεξαγωγή νέων προεδρικών εκλογών, το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας ή μεταβατικής κυβέρνησης. Αλλά πρώτα από όλα δεν θα έβλαπτε να ερωτηθεί ο ίδιος ο λαός της Συρίας. Όμως από την αρχή, πρέπει οι κυβερνώντες να θέσουν αυτό το ζήτημα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων (εδώ είναι το πρόβλημα). Και δεν πρέπει να ξεχάσουμε τη θέση του Άσσαντ. Αυτός αναφορικά με τη θέση του μια φορά σε συνέντευξη ανέφερε ξεκάθαρα: «Είμαι έτοιμος για κάθε είδους διαπραγμάτευση και δεν θα φοβάμαι για την ειρήνη στη Συρία με το να μοιραστώ την εξουσία με την πολιτική αλλά όχι ένοπλη αντιπολίτευση. Τις συμμορίες θα τις χτυπήσω».
ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ..
    Οι ΗΠΑ συμφώνησαν να ανεχτούν τον Άσσαντ .
    Τώρα η Ουάσιγκτον δεν θα απαιτήσει την άμεση απομάκρυνση του Άσαντ και ως όρος για να αρχίσει η διαπραγμάτευση.
    Η ρωσική επέμβαση στη Συρία (παρά τη δυτική κριτική –τα στοιχεία δείχνουν ότι απαιτούνται 2,5 εκ. την ημέρα) άρχισε να αποφέρει οφέλη στην εξωτερική πολιτική της Μόσχας. Όπως αναφέρουν τα αμερικανικά ΜΜΕ, που παραπέμπουν ως πηγή της πληροφόρησης τον Λευκό Οίκο, η δυνατότητα της Ρωσίας να αναγκάσει τις ΗΠΑ είτε να συμβιβαστούν, είτε να αναζητήσουν τρόπο συμβιβασμού.