Κυριακή 31 Μαΐου 2020

Ορχήστρα έχει εγκλωβιστεί σε «στοιχειωμένο» κάστρο περικυκλωμένο από λύκους.


Ορχήστρα έχει εγκλωβιστεί σε «στοιχειωμένο» κάστρο περικυκλωμένο από λύκους.
    Μια ορχήστρα από τη Βολιβία ταξίδεψε στις 10 Μαρτίου στη Γερμανία για να δώσει μια σειρά από συναυλίες και εγκλωβίστηκε εξαιτίας του lockdown για τον κορωνοϊό σε ένα κάστρο που θεωρείται στοιχειωμένο -και είναι περικυκλωμένο από αγέλες λύκων!
    Τουρίστες που δεν είχαν αρκετά γρήγορα αντανακλαστικά -
ή δεν είχαν τα χρήματα για να βγάλουν νέα εισιτήρια και να επιστρέψουν στις χώρες τους- βρέθηκαν τον Μάρτιο εξαιτίας του lockdown για τον κορωνοϊό εγκλωβισμένοι σε ξένους τόπους.
    Κανένας από αυτούς, όμως, δεν ήταν τόσο άτυχος όσο τα μέλη μιας ορχήστρας από τη Βολιβία, που ταξίδεψαν στη Γερμανία για να παίξουν, αρχικά, σε ένα κάστρο, και εκεί ζουν 75 μέρες τώρα!
Σαν... παραμύθι
    Ακούγεται σαν πλοκή παραμυθιού -
ή σαν κάποιο επεισόδιο του Scooby Doo- αλλά είναι μια αληθινή ιστορία, που ξεκίνησε στις 10 Μαρτίου και συνεχίζεται, όπως αναφέρει το BBC.
    Η εν λόγω ορχήστρα έφτασε στη Γερμανία στις
10 Μαρτίου για μια περιοδεία δύο εβδομάδων σε διάφορους συναυλιακούς χώρους στην ανατολική πλευρά της χώρας. Λίγο μετά την άφιξή της, ωστόσο, το Βερολίνο επέβαλε απαγόρευση συγκεντρώσεων άνω των 1.000 ατόμων ως μέτρο αντιμετώπισης της πανδημίας του κορωνοϊού και οι συναυλίες της ορχήστρας ακυρώθηκαν.
    Τα μέλη της προσπάθησαν να επιστρέψουν στη Βολιβία, και μάλιστα το γερμανικό γραφείο εξωτερικών υποθέσεων και η πρεσβεία της Βολιβίας κράτησαν θέσεις σε μία από τις τελευταίες πτήσεις από τη Γερμανία, που πήγαινε στο Περού. Αλλά αμέσως μετά τους είπαν ότι το αεροπλάνο δεν θα επιτρεπόταν να προσγειωθεί στη Λίμα, οπότε δεν μπορούσαν να ταξιδέψουν.
Βγαλμένο από ταινία τρόμου
    Λίγο αργότερα, επιβλήθηκε πλήρες lockdown στη Γερμανία, και έτσι, οι μουσικοί, ανάμεσα στους οποίους ήταν και έφηβοι 17 χρονών, εγκλωβίστηκαν στη χώρα και μάλιστα, στο κάστρο όπου ήταν να δώσουν την πρώτη τους συναυλία. Ένα κάστρο, όμως, βγαλμένο από ταινία τρόμου!
    Πρόκειται για το παλάτι
Rheinsberg, που χτίστηκε πριν από 600 χρόνια και βρίσκεται περίπου δύο ώρες βόρεια του Βερολίνου. Ανάμεσα στους... ένοικους του ήταν και ο Φρειδερίκος ο Μέγας! Τα μέλη της ορχήστρας, λοιπόν, είπαν στο BBC ότι αισθάνονται το φάντασμα του Φρειδερίκου να κινείται στους τεράστιους διαδρόμους και ότι γενικά η έπαυλή μοιάζει στοιχειωμένη. Στο δάσος, δε, που κυκλώνει το παλάτι, ζουν τουλάχιστον δώδεκα αγέλες λύκων και τα βράδια τα ουρλιαχτά τους ανατριχιάζουν τα μέλη της βολιβιανής ορχήστρας, που βρίσκονται... δίπλα!
    «
Συνήθως δεν πιστεύω σε τέτοια πράγματα, αλλά πραγματικά νιώθουμε σαν να υπάρχουν φαντάσματα» είπε ο 20χρονος Camed Martela.
Ένα... καράβι λεφτά
    Το κόστος διαμονής στο συγκεκριμένο παλάτι, στο οποίο γίνονται και συναυλίες, φτάνει τις
40.000 ευρώ τον μήνα και το φεστιβάλ που είχε καλέσει την ορχήστρα στη Γερμανία πρέπει να έχει... ξεπαραδιαστεί πια, αφού πληρώνει, φυσικά και το φαγητό της και γενικά όλα τα έξοδά της.
    Θα πρέπει, ωστόσο, να κάνει υπομονή λίγες μέρες ακόμη, καθώς έχει προγραμματιστεί πτήση για τους μουσικούς, που θα τους μεταφέρει πίσω στη χώρα τους, για τις αρχές
Ιουνίου.

Φιλιππίνες: Έγιναν viral οι γάτες που τηρούν τα μέτρα του κορονοϊού


Φιλιππίνες: Έγιναν viral οι γάτες που τηρούν τα μέτρα του κορονοϊού
    Γάτες στις Φιλιππίνες αποτελούν παράδειγμα κοινωνικής αποστασιοποίησης - Κάθονταν μέσα στα κυκλικά σημάδια που υποδεικνύουν τις επιτρεπόμενες αποστάσεις.
    Το διαδίκτυο γέμισε με φωτογραφίες από γάτες στις Φιλιππίνες που τηρούν τα μέτρα για την αποφυγή της εξάπλωσης του κορονοϊού.
    Στις εικόνες, τα πανέξυπνα αιλουροειδή, φαίνεται να έχουν καταλάβει τους δείκτες που έχουν τοποθετηθεί για να υποδεικνύουν τις επιτρεπόμενες αποστάσεις στους ανθρώπους.
    Σύμφωνα με το boredpanda, οι φωτογραφίες έχουν τραβηχτεί σε μια αγορά στις Φιλιππίνες από απλούς περαστικούς. Οι γάτες είναι αδέσποτες και απλά έτυχε να καθίσουν μέσα στα ζωγραφισμένα σημάδια.
    Οι άνθρωποι που δουλεύουν στην αγορά είπαν ότι οι γάτες έμειναν μέσα στους δείκτες κοινωνικής απόστασης, για τουλάχιστον 10 λεπτά.

Ακτές στη Νέα Ζηλανδία βάφτηκαν κόκκινες από εκατομμύρια νεκρούς αστακούς που έκαναν ένα μοιραίο λάθος


Ακτές στη Νέα Ζηλανδία βάφτηκαν κόκκινες από εκατομμύρια νεκρούς αστακούς που έκαναν ένα μοιραίο λάθος
    Και ξαφνικά οι αμμώδεις παραλίες του Οτάγκο στη Νέα Ζηλανδία, «βάφτηκαν» κόκκινες σαν το αίμα, σύμφωνα με τοπικά ΜΜΕ.
    Πρώτοι παρατήρησαν το φαινόμενο κάτοικοι των παράκτιων κοινοτήτων στο Μπροντ Μπέι και στο Έντουαρντς Μπέι και ανέφεραν το  περιστατικό στο εθνικό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο της ώρας.
    Την εξήγηση έδωσε ο δρ. Τζον Ζέλντις από το Εθνικό Κέντρο Νερού και Ατμοσφαιρικής Επιστήμης, ο οποίος ειδικεύεται στην θαλάσσια οικολογία.
    Όπως είπε, μιλώντας στο RNZ,  την βαθιά κόκκινη απόχρωση στις ακτές του Οτάγκο είχαν «δώσει» εκατομμύρια νεκρών αστακών που ονομάζονται munida gregaria και απαντώνται σε περιοχές της Νέας Ζηλανδίας.
    Τα μαλακόστρακα, ομοταξία υδρόβιων καρκινοειδών οργανισμών που περιλαμβάνει τους αστακούς (όπως και τις γαρίδες, τα καβούρια και τις καραβίδες) είχαν προσκολληθεί ενστικτωδώς στην άμμο για λόγους αναπαραγωγής κατά την φάση της παλίρροιας οπότε η στάθμη του νερού ανεβαίνει (πλημμυρίδα). Αλλά στη συνέχεια όταν η στάθμη του νερού υποχώρησε (άμπωτις) πέθαναν. 
    Γιατί όμως αυτό δεν συμβαίνει κάθε φορά που αναπαράγονται;  
    Φέτος, οι ντόπιοι ανέφεραν πως η εικόνα αυτή επαναλαμβάνεται σε πολλές παραλίες πράγμα που σημαίνει, όπως εξηγεί ο ειδικός, πως μεγάλος αριθμός ενήλικων αστακών δεν εγκατέλειψαν τα σημεία που είχαν επιλέξει για αναπαραγωγή στο πυθμένα της θάλασσας αφήνοντας έτσι εκατομμύρια έφηβων αστακών να αναζητήσουν άλλες περιοχές για να εγκατασταθούν. Αυτές όμως, όπως αποδείχθηκε, δεν ήταν κατάλληλες και έτσι οδηγήθηκαν στον πρόωρο θάνατο. 
    Όπως εξηγεί ο Ζέλντις, αυτή η διαδικασία εγκατάστασης και προσκόλλησης σε ένα σημείο για λόγους αναπαραγωγής «είναι κρίσιμη για τον κύκλο ζωής» των αστακών ενώ ο ίδιος, κατά τις
τελευταίες δεκαετίες έχει δει αρκετές φορές αυτό το φαινόμενο.
    Κάποιες από αυτές οι νεκροί αστακοί ήταν τόσοι πολλοί που σχημάτιζαν βουναλάκια ύψους και 30εκατ. ενώ συνήθως οι μαζικοί θάνατοι αστακών στην περιοχή του Οτάγκο- υπό αυτές τις συνθήκες- παρατηρούνται μεταξύ Δεκεμβρίου και Ιουνίου και σε μάλιστα σε μεγάλη έκταση.
Η μάχη ενηλίκων και εφήβων
    Σύμφωνα με τον Ζέλντις όταν νεαροί αστακοί προσπαθήσουν να εγκατασταθούν σε περιοχές στον πυθμένα της θάλασσας που έχουν επιλέξει ενήλικες που δεν είναι έτοιμοι να αποχωρήσουν γίνονται πολύ επιθετικοί.
    Όταν οι αστακοί βρίσκουν πάντως το μέρος στο οποίο τελικά εγκαθίσταναι στον πυθμένα της θάλασσας, ζουν εκεί για τα επόμενα δύο χρόνια. «Εκεί γεννήθηκαν και εκεί έφεραν στη ζωή την επόμενη γενιά. Έτσι, αυτή η συμπεριφορά, το να θέλουν να εγκατασταθούν κάπου, είναι έμφυτη έτσι ώστε η συμπεριφορά του να θέλεις να εγκατασταθεί είναι έμφυτη».
    Αν και οι άνθρωποι μερικές φορές ανησυχούν ο Ζέλντις, επισημαίνει ότι αυτοί οι νεκροί αστακοί στις παραλίες του Οτάγκο είναι ένα μικρό μόνο μέρος του συνολικού πληθυσμού, το οποίο παραμένει ζωντανό και υγιές.
    «Υπάρχουν τόσες πολλές ενδιαφέρουσες και συναρπαστικές πτυχές της ζωής τους ...η εμφάνιση τους στις παραλίες είναι το πιο ορατό μέρος αυτής γαι το ευρύ κοινό».

«ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ 1963»: «ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΑ – ΑΡΡΑΒΩΝ – ΓΑΜΟΙ ΠΑΛΑΙΟΘΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ»


ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
«ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ 1963»: «ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΑ – ΑΡΡΑΒΩΝ – ΓΑΜΟΙ ΠΑΛΑΙΟΘΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ»
« ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ 1963 » Ν. Σφενδόνη
    Από το «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ» του 1963, το οποίο κατάφερα να εξασφαλίσω, κάθε μέρα ( σχεδόν) θα βάζω ένα αυτοτελές θέμα, ( ίσως και περισσότερα, αναλόγως μεγέθους) επιλεγμένο κατά την κρίση μου.
     Η έκδοση και κυκλοφορία του κάθε έτος, ήταν πολύ σημαντικό γεγονός για τη Θεσσαλονίκη, καθώς και για τους ανθρώπους των γραμμάτων και τεχνών. Δυστυχώς, έπαψε να εκδίδεται….. Δεν ξέρω πότε σταμάτησε, αλλά το τελευταίο τεύχος που είδα ήταν του 1997.
    Για σήμερα, το θέμα μας είναι:
«ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΑ – ΑΡΡΑΒΩΝ – ΓΑΜΟΙ ΠΑΛΑΙΟΘΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ»
   Το οποίο ελπίζω να σας κεντρίσει το ενδιαφέρον.
Ανδρέας