Αξιότιμε Κύριε Κωστόπουλε, Κατά πρώτον θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ, για την τιμή που μου κάνατε να διαβάσετε το ποίημά μου και να θέσετε το ερώτημά σας, προφανώς γνωρίζοντας το σχετικό σάλο που έχει δημιουργηθεί περί της γνησιότητας-αυθεντικότητας του «όρκου», από της εκδόσεως του σχετικού βιβλίου για τον Μεγαλέξανδρο το 1971 από τον συγγραφέα Χρήστο Ζαλοκώστα και το οποίο βραβεύτηκε το 1972 με το κρατικό βραβείο μηθυστορηματικής βιβλιογραφίας. Είναι το γνωστό, που έκτοτε κυκλοφορεί από όλες τις Παμμακεδονικές οργανώσεις κλπ, όπως πολύ καλά θα ξέρετε. Επειδή, ως διανοούμενος, γνωρίζετε ότι η ποίηση ΔΕΝ γράφει ιστορία, ούτε επιβεβαιώνει ή απορρίπτει αυτήν (άλλωστε, σε κανένα ποίημα, παγκοσμίως ΔΕΝ παρατίθενται πηγές), ΑΛΛΑ ΜΟΝΟΝ εμπνέεται από αυτήν, όπως και από την μυθολογία (την πρώτη και αιώνια μητέρα της), από τις παραδόσεις, την φύση κλπ, προκειμένου να διαμορφώσει καταγράψει και εκπέμψει τα μηνύματά της με στίχους και ρυθμό, γι’ αυτό, θα ήθελα να μου επιτρέψετε να σας διευκρινίσω τα εξής: (α). Κεντρικό μήνυμα του ποιήματος είναι η ανάδειξη και ο τονισμός του αξεπέραστου μεγαλείου του Μεγίστου αυτού Έλληνα, του πρώτου και μόνου, παγκόσμια, ηγέτη που απόδειξε με όλους τους τρόπους την πίστη του στην οικουμενική ιδέα. (β). Αυτήν την μοναδικότητα, του την έχουν αναγνωρίσει ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ οι σοβαροί ιστορικοί, ακόμη και εκείνοι που έχουν κρίνει αρνητικά το έργο του ΚΑΙ είναι εκατοντάδες, με σοβαρότερο, κατά την γνώμη μου τον Γερμανό Ντρόυζεν. (γ). Να σας διαβεβαιώσω, ότι σε καμία περίπτωση δεν θα έγραφα επιπόλαιους και ανερμάτιστους στίχους, αν δεν είχα επαρκώς μελετήσει το φαινόμενο «Μεγαλέξανδρος » από την εποχή του Ερατοσθένη και του Ψευτοκαλλισθένη, μέχρι το μνημειώδες έργο του αείμνηστου συνταγματάρχη Σαράντη. (δ). Δεν θα ήθελα, ούτε καν, να σχολιάσω την ζέουσα αντιπαράθεση και τα όποια κίνητρά της για τον υπ’ όψη όρκο. Ο Αρριανός, χρησιμοποιώντας τα αρχεία του Πτολεμαίου μετά από 4 περίπου αιώνες έδωσε μία εικόνα για την συγκέντρωση ή συμπόσιο στην Ώπη για το πρόβλημα της επιστροφής – αποστρατείας παλαίμαχων Μακεδόνων κλπ κλπ, ως και για τον λόγο που τους απηύθυνε ο Αλέξανδρος, ΑΛΛΑ και για την επόμενη συνάντηση του Αλέξανδρου με τους εκπροσώπους όλων τω περιοχών. Το θέμα τούτο είναι πολύ μεγάλο και προφανώς δεν μπορεί να εξαντληθεί με την παρούσα απάντηση ΚΑΙ γι’ αυτό, για περισσότερες λεπτομέρειες, σας προτείνω τηλεφωνική συζήτηση, στα τηλέφωνα: 2106990253, Κν 6973241968. Και πάλι σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Δ. Τόρβας/Αντγος ε.α
Μήπως θα μπορούσε ο στρατηγός να μας πει σε ποιο ιστορικό κείμενο και ποιου συγγραφέα αναφέρεται ο όρκος και το συμπόσιον στην Ωπιν?
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαναγιώτης Κωστόπουλος
ΣΣΕ-1969
Αξιότιμε Κύριε Κωστόπουλε,
ΔιαγραφήΚατά πρώτον θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ, για την τιμή που μου κάνατε να διαβάσετε το ποίημά μου και να θέσετε το ερώτημά σας, προφανώς γνωρίζοντας το σχετικό σάλο που έχει δημιουργηθεί περί της γνησιότητας-αυθεντικότητας του «όρκου», από της εκδόσεως του σχετικού βιβλίου για τον Μεγαλέξανδρο το 1971 από τον συγγραφέα Χρήστο Ζαλοκώστα και το οποίο βραβεύτηκε το 1972 με το κρατικό βραβείο μηθυστορηματικής βιβλιογραφίας. Είναι το γνωστό, που έκτοτε κυκλοφορεί από όλες τις Παμμακεδονικές οργανώσεις κλπ, όπως πολύ καλά θα ξέρετε.
Επειδή, ως διανοούμενος, γνωρίζετε ότι η ποίηση ΔΕΝ γράφει ιστορία, ούτε επιβεβαιώνει ή απορρίπτει αυτήν (άλλωστε, σε κανένα ποίημα, παγκοσμίως ΔΕΝ παρατίθενται πηγές), ΑΛΛΑ ΜΟΝΟΝ εμπνέεται από αυτήν, όπως και από την μυθολογία (την πρώτη και αιώνια μητέρα της), από τις παραδόσεις, την φύση κλπ, προκειμένου να διαμορφώσει καταγράψει και εκπέμψει τα μηνύματά της με στίχους και ρυθμό, γι’ αυτό, θα ήθελα να μου επιτρέψετε να σας διευκρινίσω τα εξής: (α). Κεντρικό μήνυμα του ποιήματος είναι η ανάδειξη και ο τονισμός του αξεπέραστου μεγαλείου του Μεγίστου αυτού Έλληνα, του πρώτου και μόνου, παγκόσμια, ηγέτη που απόδειξε με όλους τους τρόπους την πίστη του στην οικουμενική ιδέα. (β). Αυτήν την μοναδικότητα, του την έχουν αναγνωρίσει ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ οι σοβαροί ιστορικοί, ακόμη και εκείνοι που έχουν κρίνει αρνητικά το έργο του ΚΑΙ είναι εκατοντάδες, με σοβαρότερο, κατά την γνώμη μου τον Γερμανό Ντρόυζεν. (γ). Να σας διαβεβαιώσω, ότι σε καμία περίπτωση δεν θα έγραφα επιπόλαιους και ανερμάτιστους στίχους, αν δεν είχα επαρκώς μελετήσει το φαινόμενο «Μεγαλέξανδρος » από την εποχή του Ερατοσθένη και του Ψευτοκαλλισθένη, μέχρι το μνημειώδες έργο του αείμνηστου συνταγματάρχη Σαράντη. (δ). Δεν θα ήθελα, ούτε καν, να σχολιάσω την ζέουσα αντιπαράθεση και τα όποια κίνητρά της για τον υπ’ όψη όρκο. Ο Αρριανός, χρησιμοποιώντας τα αρχεία του Πτολεμαίου μετά από 4 περίπου αιώνες έδωσε μία εικόνα για την συγκέντρωση ή συμπόσιο στην Ώπη για το πρόβλημα της επιστροφής – αποστρατείας παλαίμαχων Μακεδόνων κλπ κλπ, ως και για τον λόγο που τους απηύθυνε ο Αλέξανδρος, ΑΛΛΑ και για την επόμενη συνάντηση του Αλέξανδρου με τους εκπροσώπους όλων τω περιοχών. Το θέμα τούτο είναι πολύ μεγάλο και προφανώς δεν μπορεί να εξαντληθεί με την παρούσα απάντηση ΚΑΙ γι’ αυτό, για περισσότερες λεπτομέρειες, σας προτείνω τηλεφωνική συζήτηση, στα τηλέφωνα: 2106990253, Κν 6973241968.
Και πάλι σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Δ. Τόρβας/Αντγος ε.α
ΔΙΟΡΘΩΣΗ: Παρακαλώ να σημειωθεί ότι το φερόμενο ως συμπόσιο στην Ώπη έγινε το 324 και όχι το 334 που έχει γραφεί εκ παραδρομής. Ευχαριστώ, Δ. Τόρβας
ΑπάντησηΔιαγραφή