<< Πικρές πού 'ναι οι θύμισες! Τότες, το μέτωπό μου, πλατύς - καθάριος ουρανός, δεν τό 'χαν αυλακώσει του χρόνου τα ξεσκίσματα, οι πόνοι, τα φαρμάκια... Σαν Πύργος έστεκε ψηλά, κι επάνω του εφωλιάζαν χιλιάδες όνειρα γλυκά, λες κ' ήταν χελιδόνια που φύγαν με την... Άνοιξη - Τα σκόρπισε ο Χειμώνας....
Πλάστη Μεγαλοδύναμε, λυπήσου με την ώρα που θά 'ρθη ο χάρος να με βρεί και πριν το φως μου σβήσει στείλε μου πάλι να τα ' δω, μ' όλη την ομορφιά τους τις νιότης μου τα ονείρατα, τους πόθους τα... φαρμάκια ...............Σαν ροδοκάλλια της αυγής, .................Σαν πάχνη από τον Κίσσαβο!!!>>
Ανδρέα να τα εκατοστίσετε και να θυμάστε με νοσταλγία εκείνα τα μοναδικά - ιδιαίτερα - ξεχωριστά χρόνια. Χρόνια πολλά σε εσένα και στους συμμαθητές σου. Φιλικά Γιώργος Τσακίρης
Τι μας θυμίζεις τώρα!!! Μετά 3 χρόνια μας κάνατε τα ίδια και μετά 3 χρόνια, εμείς, στους δικούς μας "μικρούς". Η παράδοση να τηρείται. Νάμαστε καλά να τα αναπολούμε.... Γιάννης Γερμανός
Αγαπητέ Ανδρέα πολύ συναρπαστική η περιγραφή σου και ακόμη περισσότερη η συγκίνηση που μας προκάλεσε σε όλους. Οι αναμνήσεις είναι το οξυγόνο της ζωής μας. Μία γενική παρατήρηση. Η παράδοση ,ως έθιμο,, έπρεπε να βελτιωθεί σημαντικά σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα γιατί η διατήρηση ως εθίμου είναι αρνητικό στοιχείο στην προσέλευση υποψηφίων και αιτία αποχώρησης προ της ορκωμοσίας.
Τσιομητας Ευάγγελος.Αγαπητε συμμαθητα Ανδρέα μας θυμίσες με ωραίο και περιγραφικό τρόπο την πρώτη ημέρα της εισόδου μας στη Σχολή ,η οποία ήταν σχεδόν ίδια για όλους ,ανάλογα με ποιον είχαμε "διπλανό ".Ο δικός μου ήταν ο μακαρίτης λοχίας. Χαραλαμπόπουλος Σταύρος ένα εξαιρετικό άτομο από πάσης απόψεως ,ο οποίος αργότερα ως υπλγος αποστρατεύτηκε μετά την κατάθεση του στο στρατοδικείο υποστηρίζων τους συμμαθητές του ,για το περιβόητο πραξικόπημα της πιτζάμας .Να είμαστε καλά Ανδρέα και να θυμομαστε εκείνη την ημέρα και τα τέσσερα χρόνια της σχολής .
Αγαπητοί μου Συμμαθητές, Σαν σήμερα, στις 24 Σεπτεμβρίου 1969, περνούσαμε για πρώτη φορά την πύλη της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων. Νεαροί, γεμάτοι όνειρα, ελπίδες και δέος για το άγνωστο, δέσαμε τις ζωές μας με έναν κοινό όρκο και μια αδιάσπαστη αδελφοσύνη. Σήμερα, 57 χρόνια μετά, οι αναμνήσεις, οι κοινοί μας αγώνες και η βαθιά φιλία που σφυρηλατήθηκε στην ιστορική μας Σχολή παραμένουν ζωντανά, αναλλοίωτα και μας συντροφεύουν πάντα. Να είμαστε όλοι καλά, με υγεία, δύναμη και να ανταμώνουμε πάντα με την ίδια συγκίνηση και περηφάνια για την Τάξη μας! Με εκτίμηση και αδελφικούς χαιρετισμούς σε όλους σας! Ο Πανάγαθος Θεός να αναπαύει τις ψυχές όλων των κεκοιμημένων συμμαθητών μας ! Γιαννόπουλος Γεώργιος
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Ημέρα αξέχαστη σε όλους μας! Και του χρόνου συμμαθητές να είμαστε παρόντες!
ΑπάντησηΔιαγραφή<< Πικρές πού 'ναι οι θύμισες! Τότες, το μέτωπό μου,
ΑπάντησηΔιαγραφήπλατύς - καθάριος ουρανός, δεν τό 'χαν αυλακώσει
του χρόνου τα ξεσκίσματα, οι πόνοι, τα φαρμάκια...
Σαν Πύργος έστεκε ψηλά, κι επάνω του εφωλιάζαν
χιλιάδες όνειρα γλυκά, λες κ' ήταν χελιδόνια
που φύγαν με την... Άνοιξη - Τα σκόρπισε ο Χειμώνας....
Πλάστη Μεγαλοδύναμε, λυπήσου με την ώρα
που θά 'ρθη ο χάρος να με βρεί και πριν το φως μου σβήσει
στείλε μου πάλι να τα ' δω, μ' όλη την ομορφιά τους
τις νιότης μου τα ονείρατα, τους πόθους τα... φαρμάκια
...............Σαν ροδοκάλλια της αυγής,
.................Σαν πάχνη από τον Κίσσαβο!!!>>
Αριστοτέλης Βαλαωρίτης
Ανδρέα να τα εκατοστίσετε και να θυμάστε με νοσταλγία εκείνα τα μοναδικά - ιδιαίτερα - ξεχωριστά χρόνια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΧρόνια πολλά σε εσένα και στους συμμαθητές σου.
Φιλικά
Γιώργος Τσακίρης
Τι μας θυμίζεις τώρα!!! Μετά 3 χρόνια μας κάνατε τα ίδια και μετά 3 χρόνια, εμείς, στους δικούς μας "μικρούς". Η παράδοση να τηρείται. Νάμαστε καλά να τα αναπολούμε....
ΑπάντησηΔιαγραφήΓιάννης Γερμανός
Ωραία περιγραφή . Αναμνήσεις πολλές , συναναστροφή με καλούς και κακούς ανθρώπους .
ΑπάντησηΔιαγραφήΑγαπητέ Ανδρέα πολύ συναρπαστική η περιγραφή σου και ακόμη περισσότερη η συγκίνηση που μας προκάλεσε σε όλους. Οι αναμνήσεις είναι το οξυγόνο της ζωής μας. Μία γενική παρατήρηση. Η παράδοση ,ως έθιμο,, έπρεπε να βελτιωθεί σημαντικά σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα γιατί η διατήρηση ως εθίμου είναι αρνητικό στοιχείο στην προσέλευση υποψηφίων και αιτία αποχώρησης προ της ορκωμοσίας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤσιομητας Ευάγγελος.Αγαπητε
ΑπάντησηΔιαγραφήσυμμαθητα Ανδρέα μας θυμίσες με ωραίο και περιγραφικό τρόπο την πρώτη ημέρα της εισόδου μας στη Σχολή ,η οποία ήταν σχεδόν ίδια για όλους ,ανάλογα με ποιον είχαμε "διπλανό ".Ο δικός μου ήταν ο μακαρίτης λοχίας. Χαραλαμπόπουλος Σταύρος ένα εξαιρετικό άτομο από πάσης απόψεως ,ο οποίος αργότερα ως υπλγος αποστρατεύτηκε μετά την κατάθεση του στο στρατοδικείο υποστηρίζων τους συμμαθητές του ,για το περιβόητο πραξικόπημα της πιτζάμας .Να είμαστε καλά Ανδρέα και να θυμομαστε εκείνη την ημέρα και τα τέσσερα χρόνια της σχολής .
Αγαπητοί μου Συμμαθητές,
ΑπάντησηΔιαγραφήΣαν σήμερα, στις 24 Σεπτεμβρίου 1969, περνούσαμε για πρώτη φορά την πύλη της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων. Νεαροί, γεμάτοι όνειρα, ελπίδες και δέος για το άγνωστο, δέσαμε τις ζωές μας με έναν κοινό όρκο και μια αδιάσπαστη αδελφοσύνη.
Σήμερα, 57 χρόνια μετά, οι αναμνήσεις, οι κοινοί μας αγώνες και η βαθιά φιλία που σφυρηλατήθηκε στην ιστορική μας Σχολή παραμένουν ζωντανά, αναλλοίωτα και μας συντροφεύουν πάντα.
Να είμαστε όλοι καλά, με υγεία, δύναμη και να ανταμώνουμε πάντα με την ίδια συγκίνηση και περηφάνια για την Τάξη μας!
Με εκτίμηση και αδελφικούς χαιρετισμούς σε όλους σας!
Ο Πανάγαθος Θεός να αναπαύει τις ψυχές όλων των κεκοιμημένων συμμαθητών μας !
Γιαννόπουλος Γεώργιος