Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

9.Ελληνικές Παροιμίες

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ
9.Ελληνικές Παροιμίες

Χρόνος
Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια.
Όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος.
Τα στερνά νικούν τα πρώτα.
Κάθε πράμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο.
Κυριακή κοντή γιορτή.
Λύσε δέσε το γουρούνι, μακρυσκοίνησε την κλώσα, πέρασε η μέρα.
Όποιος σκορπάει τον καιρό, δεν τον ξαναμαζεύει.
Ηλικίες
Οι όψιμες θέλουν βροχές κι οι πρώιμες δροσούλες.
Ας ήμουν νιος και να ‘ξερα, γέρος και να μπορούσα.
Πάντα νέο στο κατάρτι, πάντα γέρο στο τιμόνι.
Χαρά στο νιο που νοιάζεται, στο γέρο που γελάει.
Φοβού τον νιό τον άγρυπνο, το γέρο σαν κοιμάται.
Νεότητα
Όλα του πρέπουνε του νιου, εκτός απ’ το κουμάντο.
Η γριά η κότα έχει το ζουμί, μα η πουλάδα κάνει τον πετεινό και λαλεί!
Γηρατειά
Η γριά η κότα έχει το ζουμί.
Γέρος κι αν επαινεύτηκεν, ανήφορος το δείχνει.
Εφτού που είσαι ήμουνα και δω που είμαι θα ‘ρθεις.
Τώρα στα γεράματα, μάθε γέρο γράμματα.
Ο γέρος πάει ή από πέσιμο ή από χέσιμο.
Γάμος εις τα γέρατα, ή σταυρός ή κέρατα.
Του γέρου σκόνταμμα, του χάρου μήνυμα.
Και του γέρου τα παιχνίδια, σα νερόβραστα κρεμμύδια.
Βγήκε ο γέρος στο κλωτσάτο κι η γριά στο κοπελάτο.
Γέρος γάτος, τρυφερά ποντίκια θέλει.
Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, ούτε τη γνώμη άλλαξε ούτε την κεφαλή του.
Μήνες
Ο Μάης έχει τ’ όνομα κι ο Απρίλης τα λουλούδια.
Ο Απρίλης με τα λούλουδα και ο Μάης με τα ρόδα.
Αύγουστε καλέ μου μήνα, να ‘σουν δυο φορές το χρόνο.
Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει.
Να ‘σαι καλά τον Αύγουστο που ‘ναι παχιές οι μύγες.
Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης.
Μη σε γελάσει ο Μάρτης το πρωί και χάσεις την ημέρα.
Μήνας που δεν έχει ρο, ρίξε στο κρασί νερό.
Πέντε μήνες έναν κόμπο, ένα μήνα πέντε κόμπους.
Μάης βρεμένος, μούστος μετρημένος.
Χιόνισ’ έβρεξ’ ο Γενάρης, όλ’ οι μύλοι μας θ’ αλέθουν.
Από Μάρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο χειμώνα.
Από Μαρτιού πουκάμισο κι απ’ Αύγουστο σεγκούνι.
Τ’ Αυγούστου και του Γεναριού τα δυο χρυσά φεγγάρια.
Αλωνάρη με τ’ αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια.
Ο Αύγουστος πουλά κρασί κι ο Μάης πουλά στάρι.
Μάης άβροχος, μούστος άμετρος.
Χιόνι ρίχνει το Φλεβάρη, βάνεις στάρι στο κελάρι.
Ο Μάης φτιάχνει τα σπαρτά κι ο Μάης τα χαλάει.
Οκτώβρης και δεν έσπειρες, οκτώ σπυριά δεν κάνεις.
Όταν έπρεπε δεν έβρεχε και το Μάη χιόνιζε.
Ο Αύγουστος επλάκωσε, η άκρη του χειμώνος.
Όποιος σπέρνει τον Οκτώβρη έχει τρεις σωρούς τ' αλώνι.
Το Μάρτη ξύλα φύλαγε μην κάψεις τα παλούκια.
Του Απρίλη η βροχή κάθε στάλα και φλουρί.
Του Μάρτη ο ήλιος βάφει και πέντε μήνες δεν ξεβάφει.
Μάη μήνα μη φυτέψεις, Μάη μη στεφανωθείς, Μάη μήνα μη δουλέψεις, Μάη μην ταξιδευτείς.
Να ‘μουν το Μάη γάιδαρος, τον Αύγουστο κριάρι, όλους τους μήνες κόκορας και γάτος το Γενάρη
Αν βρέξει ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα, χαρά σ’ εκείνον το ζευγά που’ χει πολλά σπαρμένα.
Η αγάπη σου είναι ψεύτικη σαν τ’ Απριλιού το χιόνι, πρωί-πρωί απλώνεται, το μεσημέρι λειώνει.
Ο Μάρτης ο πεντάγνωμος πέντε φορές εχιόνισε και πάλι το μετάνιωσε και πάλι ξαναχιόνισε.
Ο Γενάρης δεν γεννά μήτε αυγά μήτε πουλιά, μόνο χιόνια και νερά.
Προφητείες
Πας μετά Χριστόν προφήτης γάιδαρος εστί.
Αναβλητικότητα
Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει.
Η αλεπού είχ’ εργατιά και κείνη ακριδολόγαγε.
Η κότα όταν έρθει το αβγό στον κώλο της ψάχνει για φωλιά.
Το σήμερα είναι του Θεού, το αύριο του πονηρού.
Καθυστέρηση
Ο αγουροφάγος έφαγε, ο ρουμοφάγος δεν έφαγε.
Πέρσι έκλασε, φέτος βρόμισε.
Τα ξερά σκατά στον τοίχο δεν κολλάνε.
Καράβι που αργεί, σκατά είναι φορτωμένο
Αργεί ο Θεός και σκάει ο φτωχός.
Το καλό πράγμα αργεί να γίνει.
Σιγά-σιγά τα όργανα κι είναι φτωχός ο γάμος.
Αγάλι - αγάλι τούμπανα, τι ‘ναι φτωχός ο γάμος.
Όποιος σκορπάει τον καιρό, δεν τον ξαναμαζεύει.
Βιασύνη
Πάω αργά γιατί βιάζομαι.
Όποιος βιάζεται σκοντάφτει.
Στη βράση κολλάει το σίδερο.
Η σκύλα από τη βιάση της τα κάνει στραβά τα κουτάβια της.
Μην κουνάς τα πόδια σου πριν ανεβείς στο γάιδαρο.
Ακόμα δεν τον είδαμε και Γιάννη τον εβγάλαμε.
Η βιάση ψήνει το ψωμί, μα δεν το καλοψήνει.
Το γοργόν και χάριν έχει.
Προτού σκάσουν τα αυγά, άρχισε να μετράει τα πουλιά.
Το γλήγορον και το καλόν δεν παν μαζίν τα δκυό τους.
Από εψές το δειλινό λείπει ο άντρας μου στο μύλο, πείτε μου γειτόνισσες, να παντρευτώ ή να μείνω;
Τέλος
Έκλασ’ η νύφη και σχόλασεν ο γάμος.

Ο τελευταίος για καλομοίρης για κακομοίρης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου