Ελληνικές παροιμίες «Ο» ( Ι )

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ,

Ελληνικές παροιμίες «Ο» ( Ι )

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

https://el.wikiquote.org

Ο άνθρωπος ό,τι μπορεί κι ο Θεός ό,τι θέλει. Ο Θεός έφτιαξε τους ανθρώπους και οι άνθρωποι τον Θεό. Ο αποθανών δεδικαίωται. Οι τεθνεώτες δεδικαίωνται. Ο Απρίλης ρίχνει τη δροσιά κι ο Μάης τα λουλούδια. Ο άρρωστος θέλει γιατρό κι ο πεθαμένος κλάμα. Ο βήχας, ο έρωτας και τα λεφτά δεν κρύβονται. Ο βήχας, ο έρωτας και ο παράς δεν κρύβονται. Ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται. Ο γάιδαρος είν' γάιδαρος και ας φορεί και σέλα. Ο γάτος κι ο καλόγερος πολυαγαπούν το ψάρι, κι η παντρεμένη το φιλί, κι η λεύτερη το χάδι. Ο γέγονε, γέγονε. Ό,τι έγινε, έγινε. (Πβ.Ιω.ΙΘ'22) Ο Γενάρης δεν γεννά μήτε αυγά μήτε πουλιά, μόνο χιόνια και νερά. Ο γέγραφα γέγραφα. Ότι γράφει δεν ξεγράφει. Ο γραμμάτων άπειρος ου βλέπει βλέπων. Ο αγράμματος είναι στην ουσία τυφλός. Ο δέ ψευδής λόγος γίνεται παρά το πρώτον ψέυδος. Ο δικηγόρος ναν΄παλιός και ο γιατρός σου νέος. Ο έρως χρόνια δεν κοιτά. Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω. Ο θάνατός σου η ζωή μου. Ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, αγαπάει και το νοικοκύρη. Ο θεός αγαπάει τον κλέφτη, μα σαν τον νοικοκύρη, όχι. Ο θεός βλέπει βουνά και ρίχνει χιόνι. Ο θεός έφκιασε τον κόσμο κι είπε: "Οπόχει μυαλό ας πορεύεται." (Κεφαλονίτικη ) Ο θεός οικονομάει κι ο διάολος τα χαλάει. Ο καθένας για λόγου του κι ο θεός για όλους. (Κεφαλονίτικη) Ο καθένας με τα λόγια χτίζει ανώγια και κατώγια.

Ο καθένας την πορδή του μοσχολίβανο την έχει. (από Μακεδονία) Ο καιρός είναι γιατρός. Ο κακός το πρωί, το βράδυ χειρότερος. (Βυζαντινή) Ο κανατάς όπου θέλει κολλάει τα χερούλια. (Κεφαλονίτικη) Ο καλόγερος κοιμάται κι ο Θεός του μαγειρεύει. Ο καλός καλό δεν έχει. Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται. Ο καλός καραβοκύρης στη φουρτούνα φαίνεται. Ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει. Ο καλός ο φίλος στην ανάγκη φαίνεται. Ο κερατάς το μαθαίνει πάντα τελευταίος. Ο κλέψας του κλέψαντος. Ο κόσμος τό 'χει τούμπανο κι αυτός κρυφό καμάρι. Ο κουζουλός ο γάιδαρος, πάντα πουλάρι δείχνει. Ο κουτσός με το 'να πόδι δίνει μια και πάει στην Πόλη. Ο Κρητικός δεν ξέρει από θάλασσα. Ο λόγγος δεν εφοβήθει το τσεκούρι μα το στειλιάρι. (Αρκαδία) Ο λύκος δε βρωμίζει τη φωλιά του. Ο λύκος έχει τ' όνομα κι η αλεπού τη χάρη. Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμην άλλαξε μήτε την κεφαλήν του. Ο λύκος σαν γεράσει, μασκαράς των σκυλιών γίνεται. Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Ο λύκος στην αντάρα χαίρεται.Στην αντάρα τρέχει ο λύκος. Ο Μάης έχει τ' όνομα ο Απρίλης τα λουλούδια. Ο Μάρτης ο πεντάγνωμος πέντε φορές εχιόνισε και πάλι το μετάνιωσε και πάλι ξαναχιόνισε. Ο Μάρτης πότε κλαίει και πότε γελάει. Ο Μάρτης ώρα βρέχει και χιονίζει κι ώρα μαρτολουλουδίζει. Ο μέν λόγος θαυμαστός, ο δέ λέγων άπιστος. Ο μη δαρείς ου παιδεύεται. Αν δε φάει κανείς ξύλο δε μαθαίνει γράμματα. Ο μη εργαζόμενος μηδέ εσθιέτω. Όποιος δεν εργάζεται δεν πρέπει να τρώει. (Πβ. Παύλ. Τιμόθ. Γ'10) Ο μη ων μεθ' ημών καθ' ημών (εστί). Όποιος δεν είναι με το μέρος μας είναι εναντίον μας. (Πβ. Ματθ. ΙΒ'30)