Αρθρο Τούρκου δημοσιογράφου, για την κατάσταση της τουρκικής οικονομίας.

Ο «ΚΑΛΟΣ ΜΑΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ»

Αρθρο Τούρκου δημοσιογράφου, για την κατάσταση της τουρκικής οικονομίας.

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

http://fehmikoru.com/

    Φεχμί Κορού: Πάλι συνομωτεί εναντίον μας η Δύση; Αυτοί που παίζουν με την οικονομία μας είναι οι ξένοι ή μήπως φταίμε εμείς οι ίδιοι;

    Η απάντησή μου…
    «Τη φορά αυτή θέλουν να πλήξουν την οικονομία μας, γιατί το μόνο που θέλουν, είναι να εμποδίσουν την ανοδική πορεία και την ισχυροποίηση της Τουρκίας…”
    Αυτή ίσως είναι η πρόταση που ακούμε περισσότερο, τον τελευταίο καιρό, στην τουρκική τηλεόραση.   Θέλουν να μας πούν ότι αν τους αφήσουν ήσυχους, αν οι πολιτικοί μας μπορέσουν να κάνουν αυτά που θέλουν, η Τουρκία θα απογειωθεί, αλλά όλα αυτά μας συμβαίνουν επειδή δεν το θέλουν κάποιοι απ’ έξω…
    Θυμάμαι και στο παρελθόν, όταν κλονιζόταν η οικονομία, ότι άκουγα παρόμοια πράγματα.
    Αυτή είναι μια άποψη, που δεν μπορείς να την απορρίψεις ολοκληρωτικά, γιατί, λόγω της παγκοσμοιοποίησης, όλες οι οικονομίες συνδέονται μεταξύ τους από οικονομική άποψη.

    Μπορεί να μην δυσκολευτείτε να βρείτε πρώτες ύλες για να παράγετε τα προϊόντα σας, αλλά αν βρεθείτε σε κατάσταση να μην βρίσκετε που να πουλήσετε τα προϊντα που παράγετε…
    Τότε τι θα κάνετε;

    Μην ξεχνάτε επίσης, ότι για να αγοράσετε προϊόντα από το εξωτερικό, θα πρέπει να καταβάλλετε το αντίτιμο σε ξένο νόμισμα…

Οι αλήθειες για την οικονομία μας
    Η τουρκική οικονομία, όταν λειτουργεί στο ακέραιο, χρειάζεται κάθε χρόνο 200 δισεκατομμύρια δολάρια έσοδα. Παρόλα τα έσοδα από τις εξαγωγές, τις απ’ ευθείας ή επι μέρους επενδύσεις, τα έσοδα από τον  τουρισμό και τα έσοδα από τις εργολεβίες των κατασκευατικών εταιρειών μας στο εξωτερικό, υπάρχει ένα συγκεκριμένο έλειμμα…

    Αυτό το ονομάζουμε “τρέχον έλλειμμα” , και όταν πάψει να είναι δυνατή η αντιστάθμισή του…
    Στο παρελθόν πέφταμε στην ανάγκη του ΔΝΤ…
    Την περίοδο αυτή οι εξαγωγές μας είναι σε κανονικά επίπεδα, αλλά υπάρχει σημαντική πτώση σε όλα τα υπόλοιπα έσοδα:

    Κάποια στιγμή τα έσοδα από ξένα κεφάλαια που έμπαιναν στην τουρκική οικονομία, είχαν υπερβεί τα 20 δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσια βάση… τα τελευταία χρόνια μειώνονται συνεχώς και φέτος μάλλον θα είναι κάτω από 1 δις δολλάρια!

    Τα έσοδα από τον τουρισμό έχουν πέσει σε επίπεδα μη συγκρίσιμα με τα προηγούμενα έτη…

    Αν πείτε δε για τια εργολαβικές υπηρεσίες των κατασκευατικών εταιρειών μας στο εξωτερικό, οι εργολάβοι μας δυσκολέυονται να αναλάβουν δουλειές στο εξωτερικό…  και τα έσοδα από το συγκεκριμένο τομέα σήμερα, είναι σε τραγική κατάσταση…

    Η τιμή του δολαρίου αυξήθηκε σε πολλές χώρες μετά τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, όμως ο λόγος που σε εμάς σημερίωσε τη μεγαλύτερη άνοδο από όλεςτις άλλες χώρες, οφείλεται στην παραπάνω εικόνα..

    Όταν κοιτάζουμε την εικόνα αυτή, δεν μπορούμε να δώσουμε δίκιο σε όσους λένε   “αυτά μας συμβαίνουν επειδή μας έχουν βάλει στο στόχαστρο και επεμβαίνουν οι ξένοι…”

    Ποιοι ήταν αυτοί που παλαιότερα  θεωρούσαν την Τουρκία μια χώρα που θα μπορούσαν να κάνουν επενδύσεις 20 δις δολαρίων το χρόνο; Δεν ήταν αυτοί οι ξένοι που τώρα κατηγορούμε. Και αυτοί οι ίδιοι τώρα, που αντί να κάνουν νέες επενδύσεις προσπαθούν να ξεπουλήσουν τις παλιές τους επενδύσεις, γιατί το κάνουν;

    Ξένοι και στη μια περίπτωση, ξένοι και στην άλλη…
    Οι τουρίστες που μένουν μακριά από τη χώρα μας;
    Ξένοι και αυτοί…

    Το ίδιο και όσοι αρνούνται να δώσουν δουλειές στους εργολάβους και τους κατασκευαστές μας…
    Σύμφωνα με την άποψη που θέλουν να μας περάσουν, «Όλοι αυτοί μαζί συνεργάζονται για να καταστήσουν την οικονομία μας στάσιμη…»

    Βλέπετε ότι, με μια απλή σκέψη, μπορούμε να καταλήξουμε στο γεγονός ότι υπάρχει μια συνωμοσία με σκοπό να μας κάνει να γονατίσουμε οικονομικά;

    Ναι, μπορεί κανείς να καταλήξει σε ένα τέτοιο συμπέρασμα, αλλά εγώ, από τη δική μου πλευρά, στο σημείο αυτό δυσκολεύομαι να απαντήσω σε ερωτήσεις που τριβελίζουν το μυαλό μου.

    Αυτό που κάνουμε εμείς στον ευατό μας…
    Ας ξεκινήσουμε από το ερώτημα σχετικά με τον τουρισμό, το οποίο μπορεί ο καθένας να απαντήσει με ευκολία: Εντάξει, ακόμη και οι ξένοι, που αγαπάνε πολύ τη χώρα μας και κάνουν κάθε χρόνο καλοκαιρινές διακοπές στα νότια παράλιά μας, φέτος επέλεξαν να πάνε σε άλλες χωρες. Αλλά ο λόγος που το έκαναν είναι επειδή αποφάσισαν την κατάρρευση της οικομίας μας μέσω του τουρισμού, ή μήπως;

    Την κρίση με την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού, δεν τη δημιούργησαν οι ξένοι… Αν τις προσπάθειες που καταβάλλαμε μετά από μήνες για να τους προσεγγίσουμε, τις καταβάλλαμε τη στιγμή που καταρρίψαμε το ρωσικό αεροσκάφος, θα φιλοξενούσαμε Ρώσους τουρίστες και φέτος. Επίσης, αν είχαμε βιαστεί να ζητήσουμε συγνώμη, το καλοκαίρι και η Ρωσία θα συνέχιζε να εισάγει από εμάς όλες τις ανάγκες τις σε φρούτα και λαχανικά…

    Δεν φταίνε οι ξένοι για το γεγονός ότι οι δράστες των βομβιστικών επιθέσεων στο αεροδρόμιο Ατατούρκ, και στις δύο μεγαλύτερες πόλεις μας, στην Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη, βρήκαν πρόσφορο έδαφος για να δράσουν.

    Αν οι εργολάβοι, οι οποίοι έπαιρναν έργα στο εξωτερικό, βρήκαν πιο προσοδοφόρες τις οικοδομές και τις κατασκευές στην Τουρκία, στις οποίες υπάρχει η εγγύηση του δημοσίο, και έχασαν κάθε ενδιαφέρον για τις κατασκευές στο εξωτερικό, ποιος μπορεί να τους κατηγορήσει; Φταίνε οι ξένοι γι’ αυτό;

    Το απ’ ευθείας ξένο κεφάλαιο έρχεται μόνο όταν υπάρχει κέρδος και δεν ενδιαφέρει τους επενδυτές αν η χώρα πληρεί τις δημοκρατικές προϋποθέσεις και αν οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι… Όμως αν ο επενδυτής δεν βλέπει μέλλον… αν ανησυχεί ότι αύριο δεν θα μπορεί να βγάλει τα κέρδη του στο εξωτερικό και αν επίσεις φοβάται ότι αύριο μεθαύριο κατασχεθούν τα υπάρχοντά του… αν βλέπει το δικαστικό μας σύστημα και αντιλαμβάνεται τις ελλείψεις μας σε θέματα δικαιωσύνης και δικαίου…

    Τι θα προτείνατε σε έναν ξένο επενδυτή, σε αυτήν την περίπτωση;
    Αν στην εποχή της παγκοσμοιοποίησης η χώρα σας είναι τμήμα της, είναι εξίσου σημαντικό και σε ποιο  σημείο της παγκόσμιας ισορροπίας βρίσκεται.

    Είναι αξιοπερίεργο, αλλά είναι αληθινό:
    Η Τουρκία στην παγκόσμια ισορροπία δεν είναι ανάμεσα στις χώρες που μπορείς να εμπιστευτείς.   Ξαφνιαστήκατε; Αν το σκεφτείτε όμως λίγο, θα δείτε ότι θα καταλήξετε και εσείς στο ίδιο συμπέρασμα.
    Από το 1950 η χώρα μας συμμετέχει στην ίδια ομάδα με τις ΗΠΑ, Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες μέσω διαφόρων συμμαχιών. Είναι μέλος του ΝΑΤΟ… Όσον αφορά την Ευρώπη, ακόμη και αν δεν καταλήξουμε κάτω από την ίδια στέγη, είμαστε μια χώρα που έχει τη σφραγίδια “Υποψήφιο μέλος της ΕΕ”.

    Οι δυτικές χώρες το εξασφάλισαν αυτό στην Τουρκία, γιατί πίστευαν ότι μαζί θα έλυναν πιο εύκολα αρκετά προβλήματα και συμπεριφέρθηκαν στην Τουρκία με διαφορετικό τρόπο απ’ ότι στις υπόλοιπες χώρες της περιοχής…

    Φυσικά και μπορούμε να φύγουμε όποτε θέλουμε από αυτές τις συμμαχίες. Μπορούμε να αγνοήσουμε τις κοινές πολιτικές, ακόμη και τις κοινές αξίες και να επιλέξουμε οι ίδιοι το δρόμο μας.
    Μην αμφιβάλλετε καθόλου, αυτό είναι κάτι που μπορούμε να κάνουμε.

    Με έναν όρο: Ότι θα μπορούσαμε να έχουμε στην περίπτωση αυτή και διαφορετικές επιλογές για να μπορέσουμε να σταθούμε στα πόδια μας, από οικονομική άποψη…
    Το βάρος της Ευρώπης στην οικονομία μας, ξεπερνάει το 50%. Αν βρίσκαμε μια εναλλακτική που θα μπορούσε να φορτωθεί αυτό το βάρος…
    Σε αυτή την περίπτωση, γιατί όχι;
    Όμως το ερώτημα είναι το εξής: Υπάρχει τέτοια εναλλακτική σήμερα;
    Αν όχι, οι κυβερνώντες γιατί συμπεριφέρονται σαν να υπάρχει;

    Η δημοκρατία είναι η μόνη εναλλακτική, το να είσαι κράτος δικαίου…
    Το να μείνει η Τουρκια εντός της Ευρωπαϊκής προοπτικής, να μεταμορφωθεί σε ένα κράτος δικαίου με όλη τη σημασία της λέξεως, να είναι πιο δημοκρατική και με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, σημαίνει ότι αυτά που τρώμε και πίνουμε θα έχουν την ίδια ποιότητα με τα αντίστοιχα του Γάλλου, του Άγγλου και του Γερμανού…

    Αν πείτε όμως όχι, “Εμείς είμαστε διαφορετικοί, θέλουμε άλλα μέτρα και σταθμά, να μπορούμε να φυλακίζουμε πιο εύκολα τους δημοσιογράφους και τους διανοούμενούς μας… να απομακρύνουμε χωρίς οίκτο τους ακαδημαϊκούς από τις έδρες τους, να μπορούμε να βάζουμε χέρι στην περιουσία των επιχειρηματιών μας επειδή στήριξαν μια οργάνωση την ίδια περίοδο που και εμείς βλέπαμε με καλό μάτι την ίδια οργάνωση… όταν δεν μπορούμε να συλλάβουμε τα μέλη των οργανώσεων, να μπορούμε να φυλακίζουμε τους συγγενείς τους ανεξαρτήτως ηλικίας…”

    Συγνώμη, αλλά…
    Αν οι ξένοι θέλουν να έχουν απέναντί τους μια Τουρκία υψηλών προδιαγραφών, συνεργάζονται μαζί μας όταν το βλέπουν αυτό. Όμως κρατούν αποστάσεις όταν εμείς απομακρυνόμαστε από αυτή τη εικόνα…
    Τότε μπορούμε σε αυτή την περίπτωση  να πούμε ότι “Δεν μας αγαπάνε… δεν θέλουν να αναπτυχθούμε… καταστρέφουν την οικονομία μας για να μας σταματήσουν, για αυτό τα κάνουν όλα αυτά;”

    Φυσικά και θα βρεθεί κάποιος που θα το πει, αλλά θα δυσκολευτεί να με πείσει… Σημείωση: Το θάρρος για να γράψω το άρθρο αυτό μου το έδωσαν τα παρακάτω λόγια του Προέδρου της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων, Μεχμέτ Γκιορμέζ, στη στήλη του Ακίφ Μπεκί στη Χουρριέτ σήμερα:
    “Όσων οι πορείες διασταυρώθηκαν κάποια στιγμή με την οργάνωση Γκιουλέν αυτή και κινήθηκαν με αθώα βήματα, νομίζοντας ότι κάνουν το καλό, θα πρέπει να αξιολογηθούν διαφορετικά από τους μέντορες, τους αρχιτέκτονες, τα ταμεία και τα πορτοφόλια και τους αρχηγούς της οργάνωσης…
    “Οι άνθρωποι αυτοί θα πρέπει να επανέλθουν στην κοινωνία, και είναι σημαντικό το κράτος μπροστά σε αυτούς να βρει την ορθότητα και τη μετρημένη στάση του…
    “Είναι αδιανόητο να αδικηθεί κάποιος για ένα έγκλημα που διέπραξε κάποιος δικός του. Ακόμη και αν σφάλλει, κανένας δεν μπορεί να καταδικαστεί στην φτώχεια και την πείνα, δεν μπορούν να του κόψουν την τροφή..

    “Οι αρχές αυτές είναι οι αρχές του νόμου και του δίκαιου. Η τήρηση αυτών των αρχών στη μάχη κατά της οργάνωσης του Γκιουλέν, είναι σημαντικές για την δικαιοσύνη καθώς και την κοινωνική ειρήνη…” Του οφείλω ένα ευχαριστώ. ΦK.

Το άρθρο στα τουρκικά παρακάτω.

Batı –yine– bize komplo mu kuruyor? Ekonomimizle oynayan yabancılar mı? Benim cevabım..

“Bu defa da ekonomiden vurmak istiyorlar; bütün dertleri Türkiye’nin önünü kesmek çünkü…”

Son zamanlarda TV ekranlarından en fazla işittiğiniz cümle bu olmalı; bazı sütunlara da yansıyan yaygın görüş bu. Kendi haline bırakılsa, siyasilerimiz istediklerini yapabilseler, kanatlanıp uçacak Türkiye; ama işte birileri bunu istemediği için…

Ekonomi yalpalamaya yüz tuttuğunda, geçmişte de, buna benzer yakıştırmalar işittiğimi hatırlıyorum.

Küreselleşme ile hemen bütün ülkeler ekonomik açıdan birbirlerine bağlandığı için bütünüyle yabana atılmayacak bir görüştür bu.

Malınızı üretecek hammadde alamaz.. veya hammadde temininde zorluk çekmezsiniz, ama ürettiğiniz malı satacak yer bulamaz hale gelirseniz..

Ne yapacaksınız?

Dışarıdan mal alabilmek için bedelini yabancı para cinsinden ödemeniz gerektiğini de unutmayın…

Ekonomimizin gerçekleri

Türkiye, ekonomisi en düzgün çalıştığında, her yıl 200 milyar dolar kadar bir dış para girdisine ihtiyaç duyuyor. İhracattan, dolaylı-dolaysız yabancı yatırımlardan, turizm gelirlerinden, yurtdışı müteahhitlik hizmetlerinden gelenlere rağmen, yine de belli bir açığı oluyor ülkemizin…

‘Câri açık’ diyor geçiyoruz, ancak o açık karşılanabilir olmaktan çıktığında…

Geçmişte IMF’nin kapısına düşüyorduk…

İhracat rakamımız şimdilerde yerinde, ama diğer bütün girdilerde önemli düşüşler var:

Bir ara doğrudan yabancı sermaye girdisi yıllık 20 milyar doların üzerine çıkmıştı; son birkaç yıl azala azala bu yıl galiba 1 milyar doların altında kalacak..

Turizm gelirlerimiz geçmiş yakın yıllarla mukayese edilemeyecek derecede düştü…

Yurtdışı müteahhitlik hizmetleri deseniz, dışarıda iş almakta zorlanmaya başladı müteahhitlerimiz.. ve evet o girdi de sözü edilemeyecek durumda bugün…

Doların değeri ABD başkanlık seçiminden sonra pek çok ülkede yükseldi, bizde hepsinden fazla yükselmesinin sebebi daha çok bu tablo yüzünden…

Tabloya bakıldığında, “Yabancılar müdahale ettiği için…” diyenlere hak vermemek elde değil…

Daha önce Türkiye’yi yılda 20 milyar dolarlık yatırım yapılabilecek bir ülke olarak görenler kimlerdi? Ya şimdi yeni yatırımlar yapmak yerine eski yatırımlarını elden çıkarma çabasına girenler?

İkisi de yabancılar…

Ülkemizden uzak duran turistler?

Onlar da yabancı…

Müteahhitlerimize iş vermekte nazlananlar da öyle…

Hepsi el ele vermiş ekonomimizi durgunluğa itiyorlar…

Görüyorsunuz, basit bir akıl yürütmeyle bile, ülkemize karşı, ekonomik açıdan dize getirme amaçlı bir komplo olduğuna varılabiliyor.

Varılıyor, ama kendi hesabıma ben o noktada zihnime üşüşen soruları cevaplamakta zorluk çekmeye başlıyorum.

Kendimizin kendimize yaptığı…

Hepimizin en kolay cevaplayacağı turizm konusundaki sorudan başlayalım: Tamam, ülkemizi en çok seven ve her yıl tatilini güney sahillerimizde geçiren yabancılar bile bu yıl başka ülkelere gitmeyi yeğlediler; ancak bunun sebebi turizm yoluyla ekonomimizi çökertme niyeti midir, yoksa?

Rusya ile jet krizini yabancılar çıkarmadı ki… Aylar sonra yakınlaşabilmek için sarf ettiğimiz çabaların yarısını uçak düşer düşmez yapsaydık, Rus turisti bu yaz da ağırlardık, sebze ve meyve ihtiyacını Rusya bizden almaya devam ederdi…

Atatürk Havalimanı’ndaki, ülkemizin en büyük iki ili İstanbul ve Ankara’daki patlamaların fâillerinin ülkemizde neşv-ü nema bulmalarında yabancıların kabahati yok ki…

Yabancı ülkelerden iş alan müteahhitler daha büyük kâr kapısını kamu garantili Türkiye’deki inşaatlarda gördüyse ve dışarıya ilgilerini yitirdilerse, kim müteahhitleri suçlayabilir ki…

Doğrudan yabancı sermaye, evet ülkede demokratik standartlar yerinde midir, insanlar özgür müdür diye dertlenmeden sadece kâra gelir; öyledir ama.. önünü göremiyorsa.. yarın kârını dışarıya çıkarabileceğinden, hatta malına mülküne el konulabileceğinden endişe ediyorsa.. yargı sisteminize bakıp hakkaniyet ve adalet duygusu konusunda eksikliklerin varlığını fark ediyorsa..

Bu durumdaki yabancıya ne tavsiye edersiniz?

Küreselleşme çağında, eğer ülkeniz onun bir parçası halindeyse, global dengede nerede durulduğu da önemlidir.

Şaşılacak bir şey, ama gerçek:

Türkiye global dengede kendisinden vazgeçilecek ülkeler arasında bulunmuyor.

Şaşırtıcı mı geldi; ama üzerinde biraz düşünürseniz siz de aynı sonuca vardığınızı göreceksiniz…

Ülkemiz 1950’li yıllardan beri, çeşitli ittifaklar yoluyla, ABD ile ve Almanya, Fransa, İngiltere yanında diğer Avrupa ülkeleriyle aynı ligde yer alıyor. NATO’da üye.. Sonunda aynı çatı altında buluşmayacak olsa bile, Avrupa Birliği’nin ‘üye olabilir’ damgasını üzerinde taşıyan bir ülke..

Bunu bir çok sorunu birlikte daha kolay çözebileceklerini düşünerek ve bölgedeki diğer ülkelerden farklı muameleye tutarak Türkiye’ye sağladı Batılı ülkeler…

İstediğimiz zaman o ittifaklardan çıkabiliriz elbette; ortak politikalara, hatta ortak değerlere boş verip kendi yolumuzu kendimiz de seçebiliriz.

Hiç kuşkunuz olmasın bunu yapabiliriz.

Tek bir şartla: O durumda da ekonomik açıdan ayakta kalabileceğimiz farklı tercihlerimiz olabilirse…

Avrupa’nın ekonomimiz içerisindeki ağırlığı yüzde 50’yi aşıyor; o ağırlığı taşıyabilecek bir alternatif bulabilirsek..

O durumda olur, neden olmasın?

Soru şu: Bugün böyle bir alternatif var mı?

Yoksa, o halde neden varmış gibi davranılıyor?

Demokrasi tek alternatif, hukuk devleti olmak da…

Türkiye’nin AB perspektifi içerisinde kalması, daha demokratik ve insan haklarına saygılı gerçek anlamda bir hukuk devleti halini alması, yediğimizin içtiğimizin Alman, İngiliz ve Fransız’ın yediği-içtiğiyle aynı kalitede olması demek..

Hayır, “Biz farklıyız, bize daha değişik ölçüler uygulanmalı.. gazetecilerimizi, aydınlarımızı daha kolay hapse atabilmeli.. akademisyenlerimizi gözlerinin yaşına bakmadan görevlerinden uzaklaştırabilmeli.. bizim de kendilerine hoş gözlerle baktığımız dönemlerde örgüte arka çıktıkları için işadamlarımızın mal ve mülklerine el koyabilmeli.. örgüt elemanlarını yakalayamadığımızda genç-yaşlı bakmadan bir-iki yakınını cezaevlerine tıkabilmeliyiz” derseniz..

Kusura bakılmasın, ama…

Yabancılar, karşılarında, standardı yüksek bir Türkiye istiyor ve bunu gördüğünde bizimle iş tutuyor, bu görüntüden uzaklaşıldığında araya mesafe koyuyorsa…

Acaba buna “Bizi sevmiyorlar.. büyümemizi istemiyorlar.. önümüzü kesmek için ekonomimizi baltalıyorlar.. o yüzden” diyebilir miyiz?

Diyen çıkabilir elbette, ama başta beni ikna etmekte zorlanır.

Filmi başa sarmamız gerekiyor; fabrika ayarlarına dönmek güç olsa bile, değerler açısından 2011 öncesine dönmekte fazla zorlanmayız herhalde.

O zaman 15 Temmuz ihanetiyle de daha iyi hesaplaşırız; hiç kuşkunuz olmasın.

ΩΩΩΩ

NOT: Bu yazıyı yazabilme cesaretini, bana, Hürriyet‘te Akif Beki‘nin sütununda bugün karşılaştığım, Diyanet İşleri Başkanı Prof. Mehmet Görmez‘in şu sözleri verdi:

“Bu yapıyla bir şekilde yolu kesiştiğinde cahil ve masum adımlarla hareket ederek iyi işler yaptığını zannedenler, örgütün akıl hocalarından, proje mimarlarından, kasa ve cüzdanlarından, elebaşlarından ayrı değerlendirilmelidir…

“Bu kişilerin topluma yeniden kazandırılması, karşılarında devletin hakkaniyeti ve mutedil duruşunu bulması son derece önemlidir…

“Bir kimsenin işlediği suçtan dolayı başkaca bir yakınının mağdur edilmesi düşünülemez. Suçlu da olsa hiç kimse açlığa ve yokluğa mahkûm edilemez, rızıkları kesilemez…

“Bu ilkeler hakkın ve hukukun gereği olup, FETÖ’yle mücadelede bu ilkelere riayet edilmesi adaletin yanı sıra toplumsal huzurun tesisi için de elzemdir…”

Kendisine teşekkür borçluyum. FK.