ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ 298. Το τζιτζίκι και η αλεπού .

ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ

 ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ 298. Το τζιτζίκι και η αλεπού .

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

    Ένα τζιτζίκι τραγουδούσε πάνω σε ένα δέντρο (οι αρχαίοι Έλληνες αγαπούσαν πολύ τη φωνή του τζιτζικιού).

    Μιά αλεπού ήθελε να φάει το τζιτζίκι, και δέν είχε άλλο τρόπο, μόνο στάθηκε κάτω απο το δέντρο,  θαύμαζε τη φωνή του τζιτζικιού, και του είπε:

«Μα κατέβα και να σε δώ! Ένα ζώο με τέτοια ωραία φωνή και να μή μπορώ να το δώ; Θα πρέπει να είσαι και στην όψη υπέροχος, όπως και στη φωνή!».

    Το τζιτζίκι τότε έρριξε κάτω απο το δέντρο ένα φύλλο, και η αλεπού νόμισε οτι ήταν το τζιτζίκι που κατέβηκε. το έπιασε με μιά κίνηση, αλλα είδε οτι ήταν φύλλο, και είπε:

 «Μα αυτό είναι μόνο ένα φύλλο, δέν είσαι εσύ!»

«Τί περίμενες, εγώ ο ίδιος να κατέβω;» είπε το τζιτζίκι• «μή μου λές πως δέν έχεις ξαναδεί τζιτζίκι! Κ εσύ με ξέρεις και εγώ σε ξέρω! Γιατί, μέσα στα κόπρανα των αλεπούδων έχω δεί φτερά τζιτζικιών»..

 Ελεύθερη απόδοση. Ανδρέας Μελεζιάδης

***************************************************************

Τέττιξ καὶ ἀλώπηξ

    Τέττιξ ἐπὶ τινος ὑψηλοῦ δένδρου ᾖδεν.

    Ἀλώπηξ δὲ βουλομένη αὐτὸν καταφαγεῖν τοιοῦτόν τι ἐπενόησεν.

    Ἄντικρυς στᾶσα ἐθαύμαζεν αὐτοῦ τὴν εὐφωνίαν, καὶ παρεκάλει καταβῆναι, λέγουσα ὅτι ἐπιθυμεῖ θεάσασθαι πηλίκον ζῷον τηλικαύτην φωνὴν φθέγγεται.

    Κἀκεῖνος ὑπονοήσας αὐτῆς τὴν ἐνέδραν, φύλλον ἀποσπάσας καθῆκε.

    Προσδραμούσης δὲ ὡς ἐπὶ τὸν τέττιγα, ἔφη·

«Ἀλλὰ πεπλάνησαι, ὦ αὕτη, εἰ ὑπέλαβές με καταβήσεσθαι· ἐγὼ γὰρ ἀπ᾿ ἐκείνου ἀλώπεκας φυλάττομαι ἀφ᾿ οὗ ἐν ἀφοδεύματι ἀλώπεκος πτερὰ τέττιγος ἐθεασάμην»...

Ο ΜΥΘΟΣ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΟΤΙ…

Ὅτι τοὺς φρονίνους τῶν ἀνθρώπων αἱ τῶν πέλας συμφοραὶ σωφρονίζουσι...