ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ 291. Ο πλούσιος και ο βυρσοδέψης.

ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ

 ΑΙΣΩΠΟΥ ΜΥΘΟΙ 291. Ο πλούσιος και ο βυρσοδέψης.

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

    Ένας βυρσοδέψης ήρθε και κατοίκησε κοντά στο σπίτι ενός πλουσίου. Μαζί με το σπίτι του ο βυρσοδέψης (κατεργαστής δερμάτων, ταμπάκης στη δημοτική) είχε και το εργαστήριό του, και μύριζε πολύ.  

    Ο πλούσιος καθημερινά πίεζε τον βυρσοδέψη να φύγει και να στήσει μακριά απο εκεί το εργαστήριό του.  

    Ο βυρσοδέψης κάθε φορά απαντούσε:

  «Ναί, θα φύγω, θα πάω αλλού, κάνε λίγη υπομονή μέχρι να βρώ κάποιο άλλο κατάλληλο σπίτι να πιάσω».  

    Ύστερα απο καιρό, ο βυρσοδέψης μόνος του πήγε και είπε στον πλούσιο:

   «Επιτέλους, βρήκα ένα άλλο σπίτι να πάω να κατοικήσω και να στήσω το εργαστήριο μου».

    Τότε ο πλούσιος απάντησε:

   «Δέν χρειάζεται, γείτονα, μπορείς να μείνεις εδώ. Τόσον καιρό συνήθισα και εγώ τη μυρωδιά των δερμάτων και δέν με ενοχλεί πιά!»...

 Ελεύθερη απόδοση. Ανδρέας Μελεζιάδης

***************************************************************

Πλούσιος καὶ βυρσοδέψης

    Πλούσιος βυρσοδέψῃ παρῳκίσθη. μὴ δυνάμενος δὲ τὴν δυσωδίαν φέρειν διετέλει ἑκάστοτε αὐτῷ ἐπικείμενος, ἵνα μεταθῇ.

    Ὁ δὲ ἀεὶ αὐτὸν διανεβάλλετο λέγων μετ᾿ ὀλίγον χρόνον μεταθήσεσθαι.

    Τούτου δὲ συνεχῶς γενομένου, συνέβη, χρόνου διελθόντος, τὸν πλούσιον ἠθάδα τῆς ὀσμῆς γενόμενον μηκέτι αὐτῷ διενοχλεῖν...

Ο ΜΥΘΟΣ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΟΤΙ…

Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι ἡ συνήθεια καὶ τὰ δυσχερῆ τῶν πραγμάτων καταπραΰνει...