Το γεωοικονομικό μέτωπο
Το έστειλε ο Γιώργος Επιτήδειος
Ο παγκόσμιος πόλεμος γίνεται ούτως ή άλλως,
απλώς δεν γίνεται με όπλα. Είναι γεωοικονομικός και είναι όλοι εναντίον όλων.
Η διαμάχη Ουάσιγκτον-Βερολίνου έχει
προσλάβει επικίνδυνες διαστάσεις με τα τερατώδη πρόστιμα (Apple, Deutsche Bank κ.α΄.), η
εσωτερική διαμάχη μέσα στην ΕΕ και την ευρωζώνη παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις
με το Brexit και την κόντρα
Βορρά-Νότου, η συγκρότηση παγκόσμιας αναπτυξιακής τράπεζας από το γκρουπ των BRICS κόντρα της World Bank, ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας αποτελούν
εκφάνσεις μιας λυσσαλέας αναδιανομής των νέων φυσικών, ενεργειακών και
κεφαλαιακών πόρων.
Δύο πρόσφατα επεισόδια αυτού του ακήρυχτου
πολέμου είναι αυτά της Βαλονίας και των ευρωκυρώσεων
κατά της Ρωσίας.
Η ομόσπονδη δημοκρατία του Βελγίου μπλόκαρε
(έστω και για
δέκα μέρες) την εμπορική και επενδυτική συμφωνία CETA EE-Καναδά, για
λογαριασμό, όλων των Ευρωπαίων, καθώς αυτή αποτελεί προοίμιο της αντίστοιχης
ευρωαμερικανικής TTIP.
Λίγες μέρες πριν, η Ιταλία και η Ελλάδα
μπλόκαραν τις νέες οικονομικές κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας…
Στο μεταξύ, η ένταση στις αγορές είναι
μεγάλη, η αβεβαιότητα κυριαρχεί, καθώς η παγκόσμια «φούσκα» προσλαμβάνει ανεξέλεγκτες
διαστάσεις.
Η «φούσκα» είναι 15 με 20 φορές μεγαλύτερη από το
παγκόσμιο ΑΕΠ που είναι γύρω στα 78
τρισ. δολάρια ετησίως, με το 20% από αυτό να είναι από το εμπόριο.
Ο τζίρος των χρηματαγορών είναι γύρω στα
1200-1500 τρισ. δολ.!
Με δυο λόγια, είναι οι αγορές που
δημιουργούν το πρόβλημα του «αέρα» που δεν μπορεί πια να καλύψει η πραγματική
οικονομία, ούτε με την πιο ακραία λιτότητα.
Και δυστυχώς δεν υπάρχει κανείς για να τα
βάλει μαζί τους.
Ζούμε σε ένα σύστημα που από καιρό έχει
υπερβεί κατά πολύ αυτό που ξέραμε ως καπιταλισμό.
Οι «φούσκες» είναι παντού και εξ ίσου επικίνδυνες,
γιατί η μία τροφοδοτεί την άλλη.
Όπως μας πληροφόρησε με ένα πολύ ενδιαφέρον
άρθρο του ο καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Κωνσταντίνος Βέργος, η κινέζικη κυβέρνηση, στις 10 Οκτωβρίου, ανακοίνωσε ένα πρωτοφανούς μεγέθους
πρόγραμμα «ανταλλαγής χρέους
με μετοχές».
Χρέος κινεζικών εταιρειών ύψους 120 τρισεκατομμυρίων κινεζικών γουάν, δηλαδή 18 τρισεκατομμυρίων δολαρίων θα μετοχοποιηθεί!
Το γεγονός αυτό ουσιαστικά θα επιτρέψει την
ιδιωτικοποίηση πολλών μεγάλων υπερχρεωμένων κρατικών εταιρειών.
Η παγκόσμια φούσκα, παρά την εξαέρωση του
κραχ του 2008 που στοίχισε 30 εκατ. θέσεις
εργασίας, παραμένει απειλητική και ανεξέλεγκτη.
Η τελευταία έκθεση του ΔΝΤ υπολογίζει ότι το 2015 το χρέος του κόσμου είναι στα 152 τρισ. δολάρια ή το 225% του παγκόσμιου
ΑΕΠ.
Η απειλή ενός νέου κραχ που δεν θα αφήσει
τίποτα όρθιο, είναι πια αισθητή ακόμη και για τους ιθύνοντες του διεθνούς
συστήματος.
Μία στις τέσσερις τράπεζες των ανεπτυγμένων
χωρών είναι ευάλωτες έστω κι αν υπάρξει ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας,
λέει η ίδια έκθεση, αλλά ποιος την πιστεύει.
Το πρόβλημα είναι τουλάχιστον τρεις φορές
μεγαλύτερο από αυτό που ψελλίζουν οι εκθέσεις.
Στις 34
χώρες του ΟΟΣΑ, το 10% των πλουσιότερων ανθρώπων έχει δεκαπλάσια εισοδήματα από
το 10% των φτωχότερων.
Μπροστά σε αυτά τα ιλιγγιώδη νούμερα οι
πολιτικές λιτότητας τύπου Σόιμπλε μοιάζουν γελοίες, αν δεν είναι απροκάλυπτος
φασισμός.
Αλλά και τα QE (πιστωτική χαλάρωση) της FED, της
BoJ και της ECΒ απλώς μεταθέτουν το πρόβλημα.
Το G20 δεν
είναι σε θέση να δώσει λύση, ούτε το G7.
Η μείωση των ανισοτήτων που ευαγγελίζονται
τώρα οι ιθύνοντες του παγκόσμιου συστήματος και η εξάλειψη της ακραίας φτώχειας
δεν γίνεται χωρίς κόστος και αυτό οι πλούσιοι δεν είναι διατεθειμένοι να το
πληρώσουν.
Εξ ου και η ανάπτυξη σέρνεται παγκοσμίως…

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου