Μεγάλε νέο- Έλληνα, μεγάλε πατριώτη, του Ελληνισμού, του Ολυμπισμού, αιώνιε στρατιώτη!!! Της ποίησής σου ο πακτωλός το γένος καταρδεύει, νερό αθάνατο Στυγός στο έθνος προμηθεύει!!!
Του γύφτου ο δωδεκάλογος και ο χρυσός σου στίχος στις Ολυμπιάδες όπου Γής, είναι ο αιώνιος ήχος που θα σαλπίζει στους καιρούς ειρήνης μεγαλεία: Μεγάλου, ωραίου, αληθινού πνεύματος αντηχεία!!!
Φύτρα της Λιμνοθάλασσας, λουλούδι της αλμύρας, η πρώιμη ορφάνια σου, δεν έκρυψε της μοίρας τ' άχραντα, αόρατα χαρτιά, σ' αυτά πού 'ταν κρυμμένα τα ίχνη των βημάτων σου ΚΑΙ η τρομερή σου πένα!!!
Είπες γι’ αυτούς που θά 'ρθουνε, είπες για τους νεκρούς μας, κριτές διαρκείς τους όρισες στους ζωντανούς καιρούς μας. Κι όταν ο Χίτλερ γκρέμιζε τα κάστρα ένα -ένα, ΕΣΥ στο έθνος πρόσφερες ΚΡΑΣΙ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ!!!
Ξεπέρασε το λυρισμό ο “ΤΑΦΟΣ” του παιδιού σου! Σε μυθικούς παράδεισους ταξίδεψε ο νού σου, ύμνους να βρεί εωθινούς, να διώξει μοιρολόγια, ν' ανοίξει, μεταφυσικά, του Άδη τα... υπόγεια...
Σε κάλεσαν οι ουρανοί στης κατοχής τα χρόνια κι όλο το έθνος σού 'δειξε τη λύπη, τη συμπόνοια, με πρώτο το Σικελιανό, τις σάλπιγγες καλώντας για να ηχήσουν βροντερά ΕΣΕ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ!!!
Πήγες προς τους παράδεισους, δίπλα από τους μεγάλους: τον Όμηρο, τους τραγικούς, τους υμνητές του κάλους της υπερούσιας ποίησης! Στου Σολωμού το νεύμα συμπύκνωσες το σύγχρονο με το ΑΡΧΑΙΟ ΠΝΕΥΜΑ!!!
Έμεινες ρίζα αείζωη, δίπλα σε τόσες άλλες, στο δένδρο του Ελληνισμού, που σε στιγμές μεγάλες τρέφουνε κλάδους και βλαστούς ν' ανθίσουν, να καρπίσουν, τη λάμψη του πολιτισμού ΑΙΩΝΙΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ!!!
.jpg)
.jpg)
ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ(ΩΔΗ)
ΑπάντησηΔιαγραφήΜεγάλε νέο- Έλληνα, μεγάλε πατριώτη,
του Ελληνισμού, του Ολυμπισμού, αιώνιε στρατιώτη!!!
Της ποίησής σου ο πακτωλός το γένος καταρδεύει,
νερό αθάνατο Στυγός στο έθνος προμηθεύει!!!
Του γύφτου ο δωδεκάλογος και ο χρυσός σου στίχος
στις Ολυμπιάδες όπου Γής, είναι ο αιώνιος ήχος
που θα σαλπίζει στους καιρούς ειρήνης μεγαλεία:
Μεγάλου, ωραίου, αληθινού πνεύματος αντηχεία!!!
Φύτρα της Λιμνοθάλασσας, λουλούδι της αλμύρας,
η πρώιμη ορφάνια σου, δεν έκρυψε της μοίρας
τ' άχραντα, αόρατα χαρτιά, σ' αυτά πού 'ταν κρυμμένα
τα ίχνη των βημάτων σου ΚΑΙ η τρομερή σου πένα!!!
Είπες γι’ αυτούς που θά 'ρθουνε, είπες για τους νεκρούς μας,
κριτές διαρκείς τους όρισες στους ζωντανούς καιρούς μας.
Κι όταν ο Χίτλερ γκρέμιζε τα κάστρα ένα -ένα,
ΕΣΥ στο έθνος πρόσφερες ΚΡΑΣΙ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ!!!
Ξεπέρασε το λυρισμό ο “ΤΑΦΟΣ” του παιδιού σου!
Σε μυθικούς παράδεισους ταξίδεψε ο νού σου,
ύμνους να βρεί εωθινούς, να διώξει μοιρολόγια,
ν' ανοίξει, μεταφυσικά, του Άδη τα... υπόγεια...
Σε κάλεσαν οι ουρανοί στης κατοχής τα χρόνια
κι όλο το έθνος σού 'δειξε τη λύπη, τη συμπόνοια,
με πρώτο το Σικελιανό, τις σάλπιγγες καλώντας
για να ηχήσουν βροντερά ΕΣΕ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ!!!
Πήγες προς τους παράδεισους, δίπλα από τους μεγάλους:
τον Όμηρο, τους τραγικούς, τους υμνητές του κάλους
της υπερούσιας ποίησης! Στου Σολωμού το νεύμα
συμπύκνωσες το σύγχρονο με το ΑΡΧΑΙΟ ΠΝΕΥΜΑ!!!
Έμεινες ρίζα αείζωη, δίπλα σε τόσες άλλες,
στο δένδρο του Ελληνισμού, που σε στιγμές μεγάλες
τρέφουνε κλάδους και βλαστούς ν' ανθίσουν, να καρπίσουν,
τη λάμψη του πολιτισμού ΑΙΩΝΙΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ!!!
Αθήνα, Φεβρουάριος 2022
Δημήτριος Π. Τόρβας
Αντιστράτηγος ε.α/ Επίτιμος Διοικητής ΙΧης Μεραρχίας Πεζικού
MSci in Op. Re. From Cranfield University (England) – Electronic Engineer
©.2022,Δημήτριος Τόρβας