Αγαπητέ μου Ανδρέα πολύ σ ευχαριστούμε για τις όμορφες αναμνήσεις από τα παλαιά ; τον Θυμάμαι στο θρυλικό “ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ – ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΚΗΝΗ Εστία” στην οδό Κυδαθηναίων, όπου καθιερώθηκε και διαμόρφωσε το ύφος του την δεκαετία του ’60–’70. Ένα βράδι στα μπροστινά τραπέζια κάθονταν ένα ζευγαράκι και όπως ξέρεις ο Χατζής ήθελε απόλυτη ησυχία, μυσταγωγία θα έλεγα, το ζευγαράκι όμως με την παρορμητική κοπέλα ψιθύρισε, την άκουσε, σε μια ανάσα ενώ τραγουδούσε , φωνάζει δυνατά < Το τσουλί στο 5 ΕΞΩ >. Ο Κώστας Χατζής ξεκίνησε την πορεία του στην Αθήνα μέσα από τις μικρές μπουάτ της Πλάκας, εκεί όπου γεννήθηκε ένα ολόκληρο μουσικό ρεύμα. Στην ιστορική Εστία της οδού Κυδαθηναίων, αλλά και στα στέκια όπως Το Κάστρο, Το Συμπόσιο, Το Λητώ και Ο Ζυγός, διαμόρφωσε το προσωπικό του ύφος: χαμηλός φωτισμός, κιθάρα, και μια φωνή που έμοιαζε περισσότερο με εξομολόγηση παρά με ερμηνεία. Η Πλάκα έγινε το φυσικό του σπίτι, ο τόπος όπου το κοινό τον άκουγε σχεδόν να ψιθυρίζει ιστορίες για ανθρώπους “σπουδαίους αλλά με μικρές ιστορίες”.
Με τα χρόνια, ο Χατζής μετακινήθηκε και σε άλλες περιοχές της πόλης, όπως το Κολωνάκι, όπου εμφανίστηκε σε μεγαλύτερες σκηνές, χωρίς όμως να χάσει την απλότητα που τον χαρακτήριζε. Αργότερα, η φωνή του αντήχησε σε ανοιχτούς χώρους όπως ο Λυκαβηττός, φτάνοντας σε χιλιάδες ανθρώπους, ενώ οι εμφανίσεις του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σφράγισαν την αναγνώριση της καλλιτεχνικής του πορείας.
Παράλληλα, συμμετείχε σε συναυλίες, αφιερώματα και κοινωνικές δράσεις σε δημοτικά θέατρα και πολιτιστικά κέντρα της Αθήνας, παραμένοντας πιστός στο ανθρωπιστικό μήνυμα που χαρακτήριζε πάντα το έργο του. Έτσι, ο χάρτης των εμφανίσεών του στην πόλη δεν είναι απλώς γεωγραφικός, αλλά και βαθιά συναισθηματικός: μια διαδρομή από τα υπόγεια της Πλάκας μέχρι τις μεγάλες σκηνές, πάντα με την ίδια αφοσίωση στον άνθρωπο. Ωραίες εποχές που μένουν ανεξίτηλες. Σ ευχαριστώ Ανδρέα Δημήτρης Βόγγολης
.jpg)
Αγαπητέ μου Ανδρέα πολύ σ ευχαριστούμε για τις όμορφες αναμνήσεις από τα παλαιά ; τον Θυμάμαι στο θρυλικό “ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ – ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΚΗΝΗ Εστία” στην οδό Κυδαθηναίων, όπου καθιερώθηκε και διαμόρφωσε το ύφος του την δεκαετία του ’60–’70. Ένα βράδι στα μπροστινά τραπέζια κάθονταν ένα ζευγαράκι και όπως ξέρεις ο Χατζής ήθελε απόλυτη ησυχία, μυσταγωγία θα έλεγα, το ζευγαράκι όμως με την παρορμητική κοπέλα ψιθύρισε, την άκουσε, σε μια ανάσα ενώ τραγουδούσε , φωνάζει δυνατά < Το τσουλί στο 5 ΕΞΩ >.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Κώστας Χατζής ξεκίνησε την πορεία του στην Αθήνα μέσα από τις μικρές μπουάτ της Πλάκας, εκεί όπου γεννήθηκε ένα ολόκληρο μουσικό ρεύμα. Στην ιστορική Εστία της οδού Κυδαθηναίων, αλλά και στα στέκια όπως Το Κάστρο, Το Συμπόσιο, Το Λητώ και Ο Ζυγός, διαμόρφωσε το προσωπικό του ύφος: χαμηλός φωτισμός, κιθάρα, και μια φωνή που έμοιαζε περισσότερο με εξομολόγηση παρά με ερμηνεία. Η Πλάκα έγινε το φυσικό του σπίτι, ο τόπος όπου το κοινό τον άκουγε σχεδόν να ψιθυρίζει ιστορίες για ανθρώπους “σπουδαίους αλλά με μικρές ιστορίες”.
Με τα χρόνια, ο Χατζής μετακινήθηκε και σε άλλες περιοχές της πόλης, όπως το Κολωνάκι, όπου εμφανίστηκε σε μεγαλύτερες σκηνές, χωρίς όμως να χάσει την απλότητα που τον χαρακτήριζε. Αργότερα, η φωνή του αντήχησε σε ανοιχτούς χώρους όπως ο Λυκαβηττός, φτάνοντας σε χιλιάδες ανθρώπους, ενώ οι εμφανίσεις του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σφράγισαν την αναγνώριση της καλλιτεχνικής του πορείας.
Παράλληλα, συμμετείχε σε συναυλίες, αφιερώματα και κοινωνικές δράσεις σε δημοτικά θέατρα και πολιτιστικά κέντρα της Αθήνας, παραμένοντας πιστός στο ανθρωπιστικό μήνυμα που χαρακτήριζε πάντα το έργο του. Έτσι, ο χάρτης των εμφανίσεών του στην πόλη δεν είναι απλώς γεωγραφικός, αλλά και βαθιά συναισθηματικός: μια διαδρομή από τα υπόγεια της Πλάκας μέχρι τις μεγάλες σκηνές, πάντα με την ίδια αφοσίωση στον άνθρωπο. Ωραίες εποχές που μένουν ανεξίτηλες. Σ ευχαριστώ Ανδρέα
Δημήτρης Βόγγολης
Δημήτρη μου, εγώ τον θυμάμαι κάπου στο 1964, στη Θεσσαλονίκη στα "ΣΚΑΜΝΙΑ" (Οδός Ανθέων)
Διαγραφή