Διάβασα με προσοχή το κείμενό σας και θα ήθελα να μοιραστώ μια φιλοσοφική σκέψη που γεννήθηκε μέσα από αυτό. Η πρότασή σας να επανενταχθεί η φιλοσοφία στον διεθνή διάλογο δεν είναι απλώς θεσμική· είναι υπαρξιακή. Θίγετε κάτι βαθύτερο: ότι οι παγκόσμιες κρίσεις δεν είναι μόνο πολιτικές ή οικονομικές, αλλά κρίσεις νοήματος.
Ωστόσο, επιτρέψτε μου μια μικρή διαφοροποίηση. Η φιλοσοφία δεν χρειάζεται απαραίτητα μια «έδρα» για να λειτουργήσει. Η δύναμή της δεν προέρχεται από την παρουσία της σε συμβούλια, αλλά από την ικανότητά της να μεταμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι σκέφτονται, αποφασίζουν και σχετίζονται. Η φιλοσοφία είναι πιο αποτελεσματική όταν δεν κάθεται στο τραπέζι της εξουσίας, αλλά όταν φωτίζει το τραπέζι από απόσταση.
Η αναφορά σας στον Νικόλα Τέσλα λειτουργεί ως σύμβολο δημιουργικής ενέργειας και οραματισμού. Όμως, ίσως το ουσιαστικότερο μήνυμα δεν είναι να «θυμηθούν» οι θεσμοί τον Τέσλα, αλλά να θυμηθούν την ίδια την ικανότητα του ανθρώπου να παράγει φως — όχι μόνο ηλεκτρικό, αλλά και πνευματικό.
Αν η ανθρωπότητα χρειάζεται κάτι σήμερα, αυτό είναι μια ΝΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑ της εμπιστοσύνης. Όχι εμπιστοσύνη στους θεσμούς, αλλά εμπιστοσύνη στον άνθρωπο ως φορέα κρίσης, ευθύνης και δημιουργίας. Η φιλοσοφία μπορεί να συμβάλει σε αυτό όχι ως τεχνικός σύμβουλος, αλλά ως υπενθύμιση ότι κάθε πολιτική πράξη είναι πρώτα μια πράξη αυτογνωσίας.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Αγαπητέ μου κύριε Καθηγητά,
ΑπάντησηΔιαγραφήΔιάβασα με προσοχή το κείμενό σας και θα ήθελα να μοιραστώ μια φιλοσοφική σκέψη που γεννήθηκε μέσα από αυτό. Η πρότασή σας να επανενταχθεί η φιλοσοφία στον διεθνή διάλογο δεν είναι απλώς θεσμική· είναι υπαρξιακή. Θίγετε κάτι βαθύτερο: ότι οι παγκόσμιες κρίσεις δεν είναι μόνο πολιτικές ή οικονομικές, αλλά κρίσεις νοήματος.
Ωστόσο, επιτρέψτε μου μια μικρή διαφοροποίηση.
Η φιλοσοφία δεν χρειάζεται απαραίτητα μια «έδρα» για να λειτουργήσει. Η δύναμή της δεν προέρχεται από την παρουσία της σε συμβούλια, αλλά από την ικανότητά της να μεταμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι σκέφτονται, αποφασίζουν και σχετίζονται. Η φιλοσοφία είναι πιο αποτελεσματική όταν δεν κάθεται στο τραπέζι της εξουσίας, αλλά όταν φωτίζει το τραπέζι από απόσταση.
Η αναφορά σας στον Νικόλα Τέσλα λειτουργεί ως σύμβολο δημιουργικής ενέργειας και οραματισμού. Όμως, ίσως το ουσιαστικότερο μήνυμα δεν είναι να «θυμηθούν» οι θεσμοί τον Τέσλα, αλλά να θυμηθούν την ίδια την ικανότητα του ανθρώπου να παράγει φως — όχι μόνο ηλεκτρικό, αλλά και πνευματικό.
Αν η ανθρωπότητα χρειάζεται κάτι σήμερα, αυτό είναι μια ΝΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑ της εμπιστοσύνης. Όχι εμπιστοσύνη στους θεσμούς, αλλά εμπιστοσύνη στον άνθρωπο ως φορέα κρίσης, ευθύνης και δημιουργίας. Η φιλοσοφία μπορεί να συμβάλει σε αυτό όχι ως τεχνικός σύμβουλος, αλλά ως υπενθύμιση ότι κάθε πολιτική πράξη είναι πρώτα μια πράξη αυτογνωσίας.
Με εκτίμηση Δημήτρης Βόγγολης