Όταν το κράτος αναγνωρίζει ότι μια περικοπή ή μια παρακράτηση ήταν άδικη ή παράνομη, η αποκατάσταση θα έπρεπε να αφορά όλους όσοι ζημιώθηκαν και όχι μόνο εκείνους που είχαν τη δυνατότητα, τον χρόνο ή τα χρήματα να προσφύγουν στα δικαστήρια. Το δεδικασμένο μπορεί να αφορά συγκεκριμένες υποθέσεις, όμως η αρχή της ισότητας επιβάλλει ίση μεταχείριση των πολιτών που βρίσκονται στην ίδια ακριβώς θέση. Διαφορετικά, δημιουργούνται πολίτες δύο ταχυτήτων: εκείνοι που δικαιώνονται και εκείνοι που, αν και υπέστησαν την ίδια αδικία, μένουν εκτός αποκατάστασης. Η δικαιοσύνη δεν πρέπει να εξαρτάται από την οικονομική δυνατότητα ή τη δικαστική αντοχή του καθενός, αλλά να εφαρμόζεται ισότιμα για όλους.
Αν αυτά που παρακρατήθηκαν ήταν άδικα, πρέπει να επιστραφούν σε όλους. Αν ήταν νόμιμα, να μην επιστραφούν σε κανέναν. Η επιλεκτική επιστροφή μόνο σε όσους προσέφυγαν δικαστικά δημιουργεί αίσθημα άνισης μεταχείρισης και υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στην πολιτεία.
Όταν το κράτος αναγνωρίζει ότι μια περικοπή ή μια παρακράτηση ήταν άδικη ή παράνομη, η αποκατάσταση θα έπρεπε να αφορά όλους όσοι ζημιώθηκαν και όχι μόνο εκείνους που είχαν τη δυνατότητα, τον χρόνο ή τα χρήματα να προσφύγουν στα δικαστήρια. Το δεδικασμένο μπορεί να αφορά συγκεκριμένες υποθέσεις, όμως η αρχή της ισότητας επιβάλλει ίση μεταχείριση των πολιτών που βρίσκονται στην ίδια ακριβώς θέση. Διαφορετικά, δημιουργούνται πολίτες δύο ταχυτήτων: εκείνοι που δικαιώνονται και εκείνοι που, αν και υπέστησαν την ίδια αδικία, μένουν εκτός αποκατάστασης. Η δικαιοσύνη δεν πρέπει να εξαρτάται από την οικονομική δυνατότητα ή τη δικαστική αντοχή του καθενός, αλλά να εφαρμόζεται ισότιμα για όλους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν αυτά που παρακρατήθηκαν ήταν άδικα, πρέπει να επιστραφούν σε όλους. Αν ήταν νόμιμα, να μην επιστραφούν σε κανέναν. Η επιλεκτική επιστροφή μόνο σε όσους προσέφυγαν δικαστικά δημιουργεί αίσθημα άνισης μεταχείρισης και υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στην πολιτεία.
ΑπάντησηΔιαγραφή