Η ΕΛΛΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΤΗΣ

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΦΙΛΩΝ 

Η ΕΛΛΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ  ΤΗΣ

-οι ανόητοι, οι απλοί και ο Γόρδιος Δεσμός-

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

    Παρακολουθούμε καθημερινώς τα τεκταινόμενα αλλά και το αδιέξοδο εις το οποίο έχει περιέλθει ο Λαός μας. Οι καθημερινές και έντονες συγκρούσεις εντός της Βουλής, αυτό το θέατρο του παραλόγου για να εξασφαλίσουμε την εξευτελιστική και τόσο ταπεινωτική για εμάς ως Έθνος χορήγηση της «δόσης». Όλη αυτή η  ασυδοσία, αλόγιστη πορεία και εκφυλισμός, αυτή η πρωτοφανής για μία «σύγχρονη Πολιτεία» ατιμωρησία των ηγεσιών του πολιτικού συστήματος εξουσίας, της Αρχής της Διακρίσεως των Εξουσιών, των Οργάνων και Θεσμών της Πολιτείας ευθύνονται για τα Μνημόνια και την εκρηκτική, άκρως επικίνδυνη κατάσταση που ευρίσκεται τώρα η Πατρίδα μας.

    Ο αμερικανός ιστορικός Χάουαρντ Ζίν είπε το εξής: «αν δεν γνωρίζουμε την Ιστορία, είμαστε κρέας έτοιμο για τους σαρκοφάγους πολιτικούς, για τους διανοούμενους και τους δημοσιογράφους που προμηθεύουν το πιο ακονισμένο μαχαίρι». Ο γράφων αυτό το άρθρο απεχθάνεται το ψεύδος που καταστρέφει τον άνθρωπο.  Η Ιστορία ως εργαλείο είναι ένα δημιούργημα του απλού ανθρώπου που καταγράφει γεγονότα κάθε εποχής.   Όλα τα επιτεύγματα των ανθρώπων οφείλονται εις την απλότητα της σκέψης. Που αυτό σημαίνει ότι και εις την Πολιτική ο απλός πολίτης δια της ψήφου του εκλέγει πολιτικούς και κόμματα για να κυβερνήσουν την χώρα του. Όμως η άσκηση της ψήφου δεν απαιτεί από τον πολίτη να έχει εξειδικευμένες γνώσεις, αλλά ούτε και από τους πολιτικούς και τα κόμματα. Η ευθύνη όμως της σωστής διακυβέρνησης μίας χώρας εναπόκειται εις τις πράξεις αυτών οι οποίοι εκλέγονται. Που με απλά λόγια σημαίνει ότι η άσκηση της πολιτικής, της σωστής και χρηστής διακυβέρνησης είναι αποκλειστική ευθύνη των Πολιτικών και των Κομμάτων που οφείλουν να διαχειρίζονται τα κοινά  και τις υποθέσεις του Κράτους με φειδώ και ευσυνειδησία. Εις την χώρα μας, αλλά και σε κάθε χώρα του κόσμου, ο πολίτης μπορεί να απαιτεί από τους κυβερνώντας τα πάντα. Αλλά αυτό όμως δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι οι Πολιτικοί και οι Κυβερνήσεις πρέπει να ενδίδουν σε παράλογες απαιτήσεις των ψηφοφόρων και δια της υποχωρήσεως τους να εκθέτουν την χώρα σε κινδύνους, σε εκβιασμούς και εθνικές ταπεινώσεις.

    Εκ του λόγου αυτού για την σημερινή κατάντια της Πατρίδας μας ευθύνονται οι ανόητες πολιτικές ηγεσίες και όλα τα κόμματα οι οποίες από το 1981 κατασπατάλησαν 1.1 τρισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία εάν είχαν επενδυθεί για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, θα είχαν ένα πολλαπλασιαστικό όφελος της τάξης των 15 τρις ευρώ και η Ελλάδα θα ήταν από τις ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη. (Άρθρο 12.Νοε.2012: Η λεηλασία του αιώνα και η τιμωρία του Ελληνικού Λαού).  Αυτά προς γνώση εκείνων των ενδογενών και εξωγενών εθνοκτόνων οι οποίοι τώρα κατηγορούν, τιμωρούν και ταπεινώνουν με τα πολλαπλά και επαχθή Μνημόνια τους ‘Ελληνες και την Πατρίδα μας.

    Η Ιστορία έχει συνέχεια. Ο γνωστός σε όλους μας Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Γιούνκερ σε μία δημόσια δήλωση το 2015 παραδέχθηκε ότι: «τα Όργανα των Βρυξελλών και οι κύριοι συντελεστές που διαμορφώνουν την πορεία της Ε.Ε. γνώριζαν για το τεράστιο πάρτι εις την Ελλάδα., και ότι οι Βρυξέλλες δεν επενέβησαν για να το σταματήσουν, δημιουργώντας ήδη τότε τους σωτήριους Μηχανισμούς και αναχαίτισης της κατρακύλας, διότι 2 χώρες επωφελούντο από την εκτροχιαστική οικονομική κατάσταση εις την Ελλάδα!».  Αφήνοντας έτσι υπονοούμενα για το Βερολίνο και το Παρίσι, ότι η κατασπατάληση των κοινοτικών κονδυλίων, αλλά και ο υπέρογκος δανεισμός, δημόσιος και ιδιωτικός, εν τέλει κατέληγε κυρίως εις τις τσέπες της Γερμανίας και της Γαλλίας! Για να είμαστε ειλικρινείς και εις τις τσέπες  πολιτικών παραγόντων του πολιτικού συστήματος εξουσίας της χώρας μας, εκπρόσωπος του οποίου είχε και την αυθάδεια να δηλώσει ανερυθρίαστα «μαζί τα φάγαμε!», και ο οποίος κυκλοφορεί ακόμη ατιμώρητος,  ελεύθερος και περιφέρεται και εις τα διάφορα Κανάλια.

    Ας μη γελιόμαστε. Η πολυσυζητημένη «Δημοκρατία» εις την Ευρωπαϊκή Ένωση(Ε.Ε.) κατέστη έννοια κενού περιεχομένου και δεν εκφράζει δυστυχώς το πνεύμα και τις ιδέες των Οραματιστών  Robert Schumann, Jean Monet, Alcide de Gasperi, Konrad Adenauer, Winston Churchill για μία Ευρώπη των Λαών και της Αλληλεγγύης. Ο παροξυσμός και η αυθαιρεσία πολλών ανόητων της Ε.Ε. αλλά και της χώρας μας, καταστρέφει τις αξίες, τις συνειδήσεις και τις παραδόσεις των Λαών της Ευρωπαϊκής Ηπείρου.  Χαρακτηριστικό φαινόμενο είναι ότι εθελοτυφλούμε για όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν εις την χώρα μας, αλλά και εις την Ε.Ε., για την προπαγάνδα των μεγάλων ΜΜΕ, και δεν βλέπουμε το πιο απλό πράγμα που έχει σχέση με την έννοια Δημοκρατίας.

    Ότι η πολιτική εις την Ε.Ε., αλλά και η τύχη των Λαών της αποφασίζεται και ευρίσκεται μόνον εις τα χέρια μερικών ολίγων. Όπως π.χ. Μέρκελ, Ολάντ, Σόιμπλε, Ντάισελμπλουμ, Γιούνκερ, Μοσκοβισί, οι οποίοι όμως δεν είναι εκλεγμένοι από τους Λαούς της Ε.Ε.  Και εκ του λόγου αυτού δεν έχουν ούτε την δημοκρατική νομιμοποίηση να αποφασίζουν για τις τύχες της Ευρώπης. Όμως με την αντιδημοκρατική και εχθρική τους συμπεριφορά εκθέτουν ακόμη και τους πολίτες των δικών τους χωρών, οι οποίοι εισπράττουν την αντιπάθεια και την έχθρα των ταπεινωμένων ευρωπαίων συνανθρώπων εξαιτίας της άφρονης πολιτικής των δικών των Πολιτικών Ηγεσιών, οι οποίες καταστρέφουν την Ε.Ε., αλλά ταυτόχρονα διχάζουν και πάλιν την Ευρώπη.

    Η Ελλάδα κατέστη ένα πειραματόζωο των ανόητων και των επικίνδυνων της Ε.Ε. Εις την Συνάντηση Κορυφής των Ευρωπαίων Ηγετών εις τις Κάνες τον Νοε.2011 ο Γάλλος Πρόεδρος Σαρκοζί προσέβαλε και εξύβρισε χυδαιότατα τον Έλληνα Πρωθυπουργό Γ.Παπανδρέου, και ο Ελληνικός Λαός υποχρεώθηκε να χρεωθεί τις τεράστιες ζημίες των Ιδιωτικών Γερμανικών και Γαλλικών Τραπεζών, ως Δημόσιο χρέος της Ελλάδος. Ένα ανεπανάληπτο  έγκλημα εις βάρος της Ελλάδος, το οποίο ούτε δημοσιεύθηκε, αλλά ούτε σχολιάστηκε  από τα ΜΜΕ. Και ότι εξαιτίας των ζημιών των Τραπεζών των 2 χωρών, η χώρα μας υποχρεώθηκε σε ένα τεράστιο Πρόγραμμα Βοήθειας 250 δις Ευρώ, δηλαδή ένα Μνημόνιο το οποίο συνυπογράφηκε από όλες τις χώρες της Ε.Ε., δηλαδή και από τις πιο φτωχότερες. Μία παγίδα για να είναι τώρα η αλυσοδεμένη και ταπεινωμένη  Πατρίδα μας αντιμέτωπη και  υπόλογη  απέναντι και όλων των 28 μελών της Ε.Ε.! Ο πρώην Πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάσιμο Ντ’Αλέμα δήλωσε την 6/7/2015 ότι:«από τα 250 δις, τα 220 δις Ευρώ κατέληξαν απευθείας εις τις γερμανικές, γαλλικές τράπεζες».

    Πρόδηλο είναι επίσης, ότι οι εγχώριοι υπαίτιοι της τεράστιας εθνικής μας καταστροφής υπογράφουν προθύμως και όλα τα Μνημόνια, διότι εντός της Ε.Ε. αισθάνονται ασφαλείς και ατιμώρητοι, και απεύχονται την έξοδο της χώρας μας από την Ε.Ε. ή και την διάλυση της Ε.Ε., διότι φοβούνται την βαρύτατη τιμωρία του Ελληνικού Λαού.

    Οι ανόητοι της Ε.Ε. καταστρέφουν, δυσκολεύουν και μπερδεύουν την Ευρώπη, αλλά και δεν κατανοούν ούτε και το πιο απλό. Ότι το χρέος της Ελλάδος, για το οποίο ευθύνονται αυτοί, δεν είναι βιώσιμο εις τον αιώνα τον άπαντα, κατά την γνώμη όλων των διεθνών οικονομικών εκθέσεων. Κατασκεύασαν σκοπίμως ένα Γόρδιο Δεσμό που καταστρέφει και την Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη. Όμως τώρα εναπόκειται εις την ιστορική ευθύνη, την θέληση και δύναμη του Ελληνικού Λαού με μία απλή πράξη να σπάσει με το σπαθί του τον Γόρδιο Δεσμό, για να σώσει την Πατρίδα μας, αλλά και την Ευρώπη.

    Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει  εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια. 

Τραμπ και Ιερουσαλήμ!!

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΦΙΛΩΝ 

Τραμπ και Ιερουσαλήμ!!

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

http://www.analystsforchange.org

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης*

    Σε άρθρο του γράφοντος, Οκτώβριος 2016, σχετικά με τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ (τίτλος: Εκλογές ΗΠΑ, ο αγώνας για τις ψήφους των Εβραίων και την στήριξη του AIPAC)(1) αναφερθήκαμε στην προσπάθεια των υποψηφίων για την στήριξη τους από το πανίσχυρο Αμερικανικο-Εβραικό λόμπι, καθόσον αποτελεί κρίσιμο και ουσιαστικό παράγοντα νίκης.
    Η «προσφορά» του υποψήφιου Ντόναλντ Τραμπ ήταν κατά την άποψή μας η καλυτέρη, καθότι όπως έλεγε η ανακοίνωση του επιτελείου Τραμπ μετά την συνάντηση του μεγιστάνα με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό: «Ο Τραμπ αναγνώρισε ότι η Ιερουσαλήμ είναι η αιώνια πρωτεύουσα του εβραϊκού λαού εδώ και περισσότερα από 3.000 έτη κι ότι οι ΗΠΑ, υπό τη διακυβέρνηση Τραμπ, θα αποδεχθούν τελικά την εξουσιοδότηση που έδωσε προ πολλού το Κογκρέσο περί αναγνώρισης της Ιερουσαλήμ ως της αδιαίρετης πρωτεύουσας του Κράτους του Ισραήλ», που στόχευσε και πέτυχε στην καρδιά της Εβραϊκής εθνικής αντίληψης.
    Και όπως είδαμε στις αμερικανικές εκλογές το αουτσάιντερ κέρδισε το φαβορί, την   Χίλαρι Κλίντον και είναι σαφές στους «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» ότι το AIPAC (American Israeli Public Affairs Committe ) είχε ουσιαστικό και τελικά καθοριστικό ρόλο.  Και στο άρθρο καταλήγαμε ακριβώς έτσι: «Οπότε ας περιμένουμε την 8η Νοεμβρίου 2016 για να δούμε ποιος πήρε με το μέρος του το πανίσχυρο AIPAC και τις Εβραϊκές ψήφους».
    Μάλιστα δε από τους πρώτους ηγέτες που συνομίλησε ο κ. Τραμπ ήταν ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπίμπι Νετανιάχου, όπου αμφότεροι περιχαρείς συμφώνησαν για ανασυγκρότηση των σχέσεων ΗΠΑ και Ισραήλ, στα υψηλότερα επίπεδα, καθότι είχαν διαρραγεί πλήρως από την κυβέρνηση Μπαράκ Ομπάμα. Και τώρα που πρόεδρος των ΗΠΑ είναι ο Ντόναλντ Τραμπ, οι σχέσεις των δύο χωρών θα αναβαθμισθούν ραγδαία, το δε Ισραήλ θα καταστεί ο βασικός πυλώνας της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή και θα αποτελεί πλέον ο εκπρόσωπός των και το μακρύ των χέρι, για την εφαρμογή της αμερικανικής πολιτικής στην περιοχή, όπως παλιά.
    Και για την Ιερουσαλήμ; Θα τηρήσει την υπόσχεσή του ο Ντόναλντ Τραμπ ή θα υποχωρήσει μπροστά στις αναμενόμενες σφοδρές αντιδράσεις των αραβικών κρατών σε μια τέτοια απόφαση των ΗΠΑ; Ας εξετάσουμε το θέμα και από την Ισραηλινή προοπτική.
    Η Ιερουσαλήμ είναι η πρωτεύουσα του Ισραηλινού κράτους από το 1967 (πόλεμος των έξι ημερών), με όλο τον δημόσιο μηχανισμό, κυβέρνηση, υπουργεία, Κνεσέτ κλπ, πλην όμως δεν αναγνωρίζεται από κανένα κράτος του κόσμου, για αυτό οι πρεσβείες όλων των κρατών (ακόμη και των ΗΠΑ) ευρίσκονται στο Τελ Αβίβ.   Στο Τελ Αβίβ είναι μόνο το Υπουργείο Άμυνας , με το Γενικό Επιτελείο των IDF, στο στρατόπεδο Yitzak Rampin, (Ha-Kirya). Μία από τις καλύτερες δεξαμενές σκέψης (Think tank) του Ισραήλ, το περίφημο BESA Institute (2), δια του διευθυντού του καθηγητή Εφραίμ Ιμπάρ εκφράζει την άποψη ότι κατά τον σχεδιασμό των στρατηγικών επιλογών ενός κρατικού δρώντος κρίνεται σκόπιμο και επιβεβλημένο να διαχωριστούν τα θέματα σε επείγοντα και σημαντικά. « Έτσι η εξασφάλιση του Ισραηλινού ελέγχου επί της Ιερουσαλήμ είναι και επείγον και σημαντικό. Η Ιερουσαλήμ έχει μεγάλη συμβολική και στρατηγική αξία για το Ισραήλ και ο έλεγχος και η ασφάλεια της πόλης πρέπει να προστατεύονται από το Ισραήλ» αναφέρει σε άρθρο του ο καθηγητής Ιμπάρ.
    Όμως η κατάσταση δεν είναι τόσο απλή και εύκολη, αλλά ακόμη πιο δύσκολη για οιαδήποτε απόφαση. Σύμφωνα με το ψήφισμα 2334 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που εγκρίθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2016, κήρυξε τον Εβραϊκό τομέα της παλιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ, το Δυτικό Τείχος και το Όρος του Ναού ως κατεχόμενα εδάφη και η οιαδήποτε εβραϊκή παρουσία εκεί, χωρίς παλαιστινιακή συναίνεση, κρίνεται παράνομη!!!
    Επιπλέον, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι, σε μια από τις τελευταίες του πράξεις του ανακοίνωσε στις 28 Δεκεμβρίου 2016, ότι για πρώτη φορά, οι ΗΠΑ υποστηρίζει την ιδέα ότι η Ιερουσαλήμ θα πρέπει να είναι η πρωτεύουσα των δύο λαών, δηλαδή Ισραηλινών και Παλαιστινίων, κάτι που ουδέποτε πολύ περισσότερο σήμερα, δεν είναι αποδεκτό από την Ισραηλινή πλευρά. Και εδώ να υπενθυμίσουμε στην δήλωση Τραμπ και να τονίσουμε την λέξη αδιαίρετη, γιατί αυτό είναι το κλειδί και το καυτό σημείο για την λύση του Παλαιστινιακού.
    Σε όλα τα άλλα τα θέματα μπορεί να υπάρξει διαφοροποίηση των στόχων κάθε πλευράς, στο θέμα της αδιαίρετης Ιερουσαλήμ, οι Εβραίοι είναι ανυποχώρητοι. Εξηγούμαστε!!Το θέμα αυτό είναι από τα πιο δύσκολα για την επίλυση του Παλαιστινιακού και ένα από τα σημεία τριβής των δύο πλευρών. Το Ισραήλ είχε καταλάβει το 1948, κατά τον πόλεμο της ανεξαρτησίας του την Δυτική Ιερουσαλήμ και την ανακήρυξε πρωτεύουσά του το 1949, ενώ την Ανατολική Ιερουσαλήμ την κατέλαβε η Ιορδανία. Στον πόλεμο όμως των έξη ημερών το 1967, το Ισραήλ κατέλαβε και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, την οποία η διεθνή κοινότητα από τότε την θεωρεί ως κατεχόμενο τμήμα της Παλαιστίνης.
    Πολλοί Ισραηλινοί σήμερα παρηγορούνται με την ιδέα ότι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα

μεταφέρει την αμερικανική πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή. Ακόμη και αν η κίνηση αυτή λάβει χώρα, ακόμη και αν δεν υπάρξουν αντιδράσεις, που κατά την εκτίμησή μας θα υπάρξουν και θα είναι έντονες από όλα τα αραβικά κράτη, δεν είναι σίγουρο ότι την αμερικανική αυτή κίνηση θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιπες χώρες. Κατά πάσα πιθανότητα, τα περισσότερα κράτη θα αρνηθούν μετασταθμεύσουν τις πρεσβείες των, παρά το γεγονός ότι η Δυτική Ιερουσαλήμ δεν αμφισβητείται εδαφικά και αναγνωρίζεται από όλους ως Ισραηλινό έδαφος. Σε ολόκληρο τον Χριστιανικό και Μουσουλμανικό κόσμο, η Ιερουσαλήμ έχει τεράστια απήχηση και αξία. Θεωρείται και είναι η «Αγία Πόλη», όπου συνδέει τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, Ιουδαϊσμό, Χριστιανισμό και Ισλαμισμό, όπου υπάρχουν μοναδικά και Ιερά προσκυνήματα και για τις τρεις θρησκείες. Το Ινστιτούτο BESA, θεωρεί ότι πολλά κράτη δεν επιθυμούν τον πλήρη έλεγχο της Ιερουσαλήμ από το Ισραήλ, με αποτέλεσμα την συνεχιζόμενη διεθνή άρνηση να αναγνωρίσουν ότι η Ιερουσαλήμ είναι η έδρα της κυβέρνησης και η πρωτεύουσα του εβραϊκού κράτους. Θεωρούν ακόμη ότι λόγω της υφισταμένης διαμάχης Ισραηλινών και Παλαιστινίων και μέχρι της οριστικής επίλυσης του Παλαιστινιακού, είναι καλύτερα η Παλαιά Πόλη να τεθεί υπό διεθνή έλεγχο και προστασία.
    Η Ιερουσαλήμ όμως φέρει μεγάλη συμβολική αξία για τους Ισραηλινούς. Δεν υπάρχει Σιωνισμός χωρίς την Ιερουσαλήμ και ο Δαβίδ Μπεν Γκουριόν, ο ηγέτης της Χαγκανά και πρώτος Ισραηλινός πρωθυπουργός, έθεσε ως πρώτη προτεραιότητα του Πολέμου της Ανεξαρτησίας το 1948, την απελευθέρωση της Ιερουσαλήμ, κάτι που επετεύχθη τελικά με τον πόλεμο των Έξη Ημερών το 1967.
    Από γεωπολιτικής άποψης η Ιερουσαλήμ έχει μεγάλη στρατηγική αξία. Ο πλήρης έλεγχος της Ιερουσαλήμ εξασφαλίζει την κυριαρχία του μοναδικού στρατιωτικού άξονα από Δυσμάς προς Ανατολάς (όπου εντός αυτού διέρχεται σήμερα η εθνική οδός), δηλαδή από την ακτή της Μεσογείου στην Κοιλάδα του Ιορδάνη, μια ασφαλής διαδρομή κατά μήκος της οποίας οι στρατιωτικές δυνάμεις μπορούν να κινούνται με ασφάλεια χωρίς παρέμβαση από δυνάμεις μη φιλικές προς το Ισραήλ. Αν το Ισραήλ θέλει να διατηρήσει μια ικανή αποτρεπτική και αμυντική δυνατότητα στα ανατολικά του σύνορα είναι υποχρεωμένο να εξασφαλίσει τον άξονα ανατολής-δύσης από την ακτή προς την κοιλάδα του Ιορδάνη μέσω μιας αδιαίρετης και πλήρους ελεγχόμενης Ιερουσαλήμ, κάτι που σήμερα δεν είναι δυνατόν. Η στρατιωτική σημασία της Ιερουσαλήμ και ο σημαντικός της ρόλος στην ανατολική γραμμή άμυνας του Ισραήλ στην κοιλάδα του Ιορδάνη, δεν μπορεί να υποεκτιμηθεί, ιδίως αν ληφθεί υπόψη η υφισταμένη κατάσταση στον αραβικό κόσμο και η διακεκαυμένη περιοχή της Μέσης Ανατολής και οι ταχέως μεταβαλλόμενες πολιτικές και στρατιωτικές καταστάσεις τα τελευταία χρόνια.
    Σύμφωνα με τον καθηγητή Εφραίμ Ινμπάρ, που αναλύει την γεωπολιτική αξία της Ιερουσαλήμ, «η κυβέρνηση του Ισραήλ πρέπει να κάνει ως προτεραιότητα και απολύτως σαφές στις σχέσεις της με τη νέα αμερικανική διοίκηση, το θέμα της Ιερουσαλήμ. Με αυτό κατά νου, θα πρέπει να ενθαρρύνει τις ΗΠΑ να ξεπεράσουν τις καταγγελίες και τις απειλές από τη διεθνή κοινότητα και να προχωρήσουμε την πρεσβεία της στην Ιερουσαλήμ. Αυτό θα ήταν ένα σημαντικό βήμα για την εξασφάλιση της Ιερουσαλήμ για τον εβραϊκό λαό. Οι μάχες κερδίζονται συχνά αναλαμβάνοντας το κέντρο βάρους. Η Ιερουσαλήμ είναι το κέντρο βάρους στην ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση τόσο σε συμβολικό και στρατηγικό νόημα. Αυτή η αντίληψη πρέπει να εσωτερικεύεται από την ισραηλινή κοινωνία», καταλήγει ο καθηγητής Ινμπάρ.
    Οπότε το «μπαλάκι” πετιέται στην νέα αμερικανική ηγεσία και ιδιαίτερα στον πρόεδρο Τραμπ. Τι θα κάνει; Θα υλοποιήσει την απόφασή του και θα μεταφέρει την αμερικανική πρεσβεία από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, αναγνωρίζοντας την De Facto, ως την ενιαία και αδιαίρετη πρωτεύουσα του Ισραήλ; Θα ικανοποιήσει την Ισραηλινή κυβέρνηση, με τις πρόσφατες αναβαθμισμένες σχέσεις και με τον νέο ρόλο (μακρύ χέρι των ΗΠΑ) που αναθέτει πλέον στον ισχυρότερο και καλύτερο σύμμαχό του σε μια περιοχή όπου κυριολεκτικά φλέγεται και η Αμερική αποσύρεται; Θα αγνοήσει τις αναμενόμενες σφοδρότατες αντιδράσεις του αραβικού κόσμου, που θα προκαλέσουν και μεγάλα ρήγματα στις συμμαχίες των ΗΠΑ με πολλά αραβικά κράτη, ισχυρούς συμμάχους των ΗΠΑ;
    Εκτιμούμε ότι θα είναι πολύ δύσκολο, για την αμερικανική εξωτερική πολιτική, ακόμη και με τον αντισυμβατικό πρόεδρο Τραμπ, να αγνοήσει πλήρως τον παράγοντα «αντιδράσεις Αραβικού κόσμου» και να προχωρήσει σε τέτοια επιλογή, που κανείς πρόεδρος των ΗΠΑ δεν τόλμησε όχι να εφαρμόσει, αλλά ούτε καν να προτείνει. Από Ισραηλινής πλευράς, απαιτείται πολιτική γενναιότητα από την ηγεσία του για να δεχθεί λύση με μια Ιερουσαλήμ διαιρεμένη μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων, που και αυτοί την διεκδικούν για πρωτεύουσά των!! Με πρωθυπουργό Νετανιάχου αποκλείεται!! Οπότε ας περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει.
ΠΗΓΕΣ: (1) http://www.analystsforchange.org/2016/10/aipac.html
(2) BESA Center Perspectives Paper No. 398​

Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι Αντγος (ε.α.), πρώην ΑΚΑΜ Τελ Αβίβ, Δίπλωμα από Tactical Intelligence School (US Army), Μεταπτυχιακό στην Γεωπολιτική Ανάλυση, Γεωστρατηγική Σύνθεση, Σπουδές Άμυνας και Διεθνούς Ασφάλειας.

Κατασχέθηκαν πάνω 3.000 ψάρια- Αλιεύτηκαν παράνομα

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 

Κατασχέθηκαν πάνω 3.000 ψάρια- Αλιεύτηκαν παράνομα

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

http://www.seleo.gr/

    Τρεις χιλιάδες τριακόσια τρία κιλά αλιευμάτων του είδους (γαύρος-σαρδέλα) εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν, απογευματινές ώρες χθες, από τα στελέχη του Κεντρικού Λιμεναρχείου Αλεξανδρούπολης

κατόπιν ελέγχου που πραγματοποιήθηκε σε επαγγελματικό αλιευτικό σκάφος μέσης αλιείας (μηχανότρατα), στο λιμάνι Πόρτο Λάγος ν. Ξάνθης.

    Συγκεκριμένα, η αλίευση των ανωτέρω είχε πραγματοποιηθεί με τη χρήση παράνομου αλιευτικού εργαλείου, αφού σε περαιτέρω έλεγχο βρέθηκε επί του καταστρώματος τμήμα διχτυού προσφάτως χρησιμοποιημένο με υπολείμματα αλιευμάτων, προσαρτημένο στο αλιευτικό εργαλείο δίχτυ τράτας βυθού, με το οποίο διενεργήθηκε όλη η αλιευτική δραστηριότητα του αλιευτικού σκάφους ως εσωτερικό φύλλωμα μήκους είκοσι (20) μέτρων το οποίο προεκτεινόταν από το τμήμα επιμήκυνσης έως το τέλος του σάκου. Το ανωτέρω τμήμα διχτυού μετρήθηκε και βρέθηκε με μέσο άνοιγμα ματιού δεκαεννέα (19) χιλιοστών.

    Από τη Λιμενική Αρχή Αλεξανδρούπολης βεβαιώθηκε μία (01) αλιευτική παράβαση, ενώ κατασχέθηκαν τα ανωτέρω αλιευτικά εργαλεία καθώς και τα εν λόγω αλιεύματα τα οποία δημοπρατήθηκαν.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΩΝ 30 ΑΡΓΥΡΙΩΝ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ.

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΩΝ 30 ΑΡΓΥΡΙΩΝ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ.

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

Γιώργος Φωτόπουλος

    Για να διαπιστώσουμε πλήρως το ιστορικό αυτό είναι τελείως απαραίτητο να αναφερθούμε και στο ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ

    Στη δεξιά όχθη της φάραγγας Εννώμ πλησίον της Αγίας Πόλεως βρίσκεται η Ιερά Μονή του Αγίου Ονουφρίου, του Αιγυπτίου.

    Η Ιερά αυτή Μονή είναι κτισμένη στον αγρό του Αίματος ή Κεραμέως ή Ακελδαμά και αγοράσθηκε με τα 15 από τα 30 αργύρια, όσα δηλαδή ετιμήθη η τιμή του Τετιμημένου.

    Όσον αφορά στην ονομασία «αγρός Κεραμέως» υπάρχουν οι εξής εκδοχές:

    Η πρώτη ότι το χώμα του λόφου που είναι η Μονή είναι αργιλλώδες και γιαυτό χρησιμοποιείται στην κεραμική.

    Η δεύτερη ότι ίσως ο ιδιοκτήτης του κτήματος ήταν κεραμοποιός και

    Η τρίτη ότι η συγκεκριμένη περιοχή βρισκόταν απέναντι της πύλης της καλουμένης «κεραμείον».

    Την περιοχή με την ονομασία «Ακελδαμά» δέχεται και ο ιστορικός Ευσέβιος σχετικά με τον αγρό που αγοράστηκε από τους Αρχιερείς.

    Έτσι από τον 6ο αιώνα η παράδοση αναφέρει ότι στον τόπο αυτό απαγχονίστηκε ο Ιούδας σε μια συκιά.

    Βέβαιο είναι ότι από της εποχής του Χριστού  η περιοχή Ακελδαμά χρησίμευε για την ταφή των ξένων.

    Είναι χαρακτηριστικό ότι η αποσυνθετική δύναμη του χώματος της τοποθεσίας αυτής είναι εντυπωσιακή.    Αναφορές κάνουν λόγο ότι σώματα διαλύθηκαν σε 24 ώρες από την ταφή.

   Έτσι κατά την παράδοση η Αγία Ελένη μετέφερε στην Κωνπολη μεγάλη ποσότητα χώματος από τον Κεραμέα, λόγω των αποσυνθετικών δυνάμεων.

    Σύμφωνα πάντα με την παράδοση οι Απόστολοι κατέφυγαν στο Σπήλαιο του μοναστηριού μετά τη σύλληψη του Κυρίου στον Κήπο της Αγωνίας.

    Επίσης πάντα κατά την παράδοση στο σπήλαιο ασκήτευσε ο Όσιος Ονούφριος πριν αναχωρήσει για την έρημο.   

ΤΑ 30 ΑΡΓΥΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ.

    Όπως αναφέρεται στις πράξεις των Αποστόλων ο αγρός του Κεραμέως αγοράσθηκε με τα 30

αργύρια της προδοσίας του Ιούδα.

    Ο Ευαγγελιστής Λουκάς γράφει: Γνωστόν εγένετο πάσι τοις κατοικούσιν Ιερουσαλήμ, ώστε κληθήναι το χωρίον εκείνο τη ιδία διαλέκτω αυτών Ακελδαμά, τουτέστιν χωρίον Αίματος.

    Αξίζει να αναφερθούμε στην αναφορά του αείμνηστου πολυγραφότατου Τιμοθέου Πατριάρχου Ιεροσολύμων. Σύμφωνα με τα γραφόμενά Του στο έργο του «η Ιερουσαλήμ και τα μνημεία της»:

    Ο Τέραχ, πατέρας του Αβραάμ κατόπιν διαταγής του βασιλιά της Μεσοποταμίας Νίνου, έκοψε νομίσματα και σε ανταμοιβή της εργασίας αυτής έλαβε 30 αργύρια τα οποία παρέδωσε στον Αβραάμ.

    Τα 30 αργύρια ο Αβραάμ εδαπάνησε κατά τις περιπλανήσεις του ευρισκόμενος στην εξορία και τα οποία περιήλθον σε διάφορα χέρια έως ότου κατέληξαν στους Ισμαηλίτες.

    Με τα χρήματα αυτά εξαγοράσθηκε ο Ιωσήφ από τα αδέλφια του, τα οποία στη συνέχεια τα έδωσαν για να παραλάβουν σιτάρι όταν ο Ιωσήφ κυβερνούσε την Αίγυπτο.

    Αργότερα ο επιμελητής του Ιωσήφ στη Σαβά τα έδωσε για αγορά εμπορευμάτων στο Φαραώ. Όταν η Βασίλισσα του Σαββά πήγε να επισκεφθεί το Σολομώντα, τα προσέφερε στο ναό των Ιεροσολύμων.

    Κατά τους χρόνους του Ιεροβοάμ, όταν ο Ναβουχοδονόσορας άρπαξε τους θησαυρούς, έδωσε τα 30 αργύρια στο βασιλιά της Γοδολίας στο βασίλειο του οποίου παρέμειναν μέχρι τη γέννηση του Κυρίου.

    Τότε ο βασιλιάς Melchior είδε από το αστέρι ότι ο Χριστός γεννήθηκε, παρέλαβε αυτά ως αρχαία και ευγενή και τα προσέφερε στο Χριστό.

    Αυτά μαζί με τα άλλα δώρα προς το Θείο Βρέφος απώλεσε η Παρθένος Μαρία κατά τη φυγή της Αγίας Οικογένειας στην Αίγυπτο.

    Εκεί περιήλθαν στην κατοχή κάποιου ποιμένα ο οποίος τα φύλαξε για 30 χρόνια.

    Κατά τη δημόσια δράση του Ιησού, πλησίασε τον Κύριο στο ναό αυτός ο ποιμένας και θεραπεύτηκε.

    Έτσι θέλοντας να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του, του πρόσφερε τα 30 αργύρια.

    Ο Ιησούς αρνήθηκε να τα δεχθεί και τον προέτρεψε να τα προσφέρει στο Ναό.

    Τα αργύρια δόθηκαν στον Ιούδα σε ανταμοιβή για την προδοσία του Κυρίου.

    Ο Ιούδας μεταμελήθηκε και τα επέστρεψε στους Ιουδαίους οι οποίοι με τα 15 αγόρασαν τον αγρό του Κεραμέα για την ταφή των ξένων και τα άλλα 15 έδωσαν στους στρατιώτες που φύλαγαν τον Τάφο του Κυρίου.  

ΣΧΟΛΙΟ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

    Φαίνεται σαν μυθιστορηματική αφήγηση.

    Όπως σε όλες τις θρησκείες έτσι και στη δική μας Ορθόδοξη η παράδοση υπάρχει και μνημονεύει τέτοιες ιστορίες.

    Η αλήθεια φυσικά πρέπει να βρίσκεται πιστεύω κάπου ας πούμε στη μέση.

Πάσχα 2001 στους Αγίους Τόπους

Γιώργος Φωτόπουλος