Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2014

5.Ο Νόμος 4000 και... οι τεντιμπόις



5.Ο Νόμος 4000 και... οι τεντιμπόις

   Το κείμενο, έτσι σκέτο, δεν λέει και πολλά για τους νεώτερους, αφού τώρα το κούρεμα ‘’γουλί’’ είναι και της μόδας.
    Απαραίτητες διευκρινίσεις λοιπόν, για τους νεώτερους.
    Χαρακτηριστικό γνώρισμα της εποχής, οπτικό τουλάχιστον, ήταν τα μαλλιά μέχρι τους σβέρκους, οι μεγάλες φαβορίτες α λα Πρίσλευ , και τα παντελόνια ‘’καμπάνα’’ ( μήκος ρεβέρ τουλάχιστον 28 εκατοστά, μετρήστε το δικό σας και θα καταλάβετε )
    Χαρακτηριστική δράση των τέντυ μπόυς της εποχή, ήταν το ‘’γιαούρτωμα’’ καθηγητών κυρίως, αλλά και όποιων άλλων ηλικίας της ‘’άρχουσας τάξης’’ ‘ηταν πρόσφοροι και ‘’έμπαιναν στο μάτι’’.
    Τίποτα άλλο. Ούτε σπασίματα, ούτε καυγάδες, ούτε ζημιές.
    Ήταν η εποχή των ‘’χίπις’’ μην το ξεχνάμε, μιας εποχής καθολικής αντίδρασης της νεολαίας, όπως μπορούσε ο καθένας.
    Παρά τα ‘’θρυλούμενα’’, ο νόμος 4.000 είχε τελικά περιωρισμένη εφαρμογή. Λίγες φορές έγιναν τα περιγραφόμενα, και σχεδόν αποκλειστικά στην Αθήνα. Στην Θεσσαλονίκη, δεν θυμάμαι να έγινε ποτέ, ίσως και να κάνω λάθος όμως.
    Η κινηματογραφική ταινία ‘’Νόμος 4.000’’ με την Ζωή Λάσκαρη ( στα καλύτερά της…) και τον Βαγγέλη Βουλγαρίδη, ήταν απολύτως χαρακτηριστική.
http://www.enikos.gr            
    Ο Nόμος 4000 ψηφίστηκε από την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1958 και ήταν ο νόμος που καθόριζε την αντιμετώπιση των νεαρών που ήταν γνωστοί ως τεντιμπόις. Οι «τεντιμπόηδες» εθεωρούντο επικίνδυνοι, λόγω της συμπεριφοράς τους, που χαρακτηριζόταν αναιδής και προκλητική από την τότε κυβέρνηση.
    Με βάση το νόμο, τιμωρούνταν όσοι προέβαιναν σε πράξεις εξύβρισης. Η αστυνομία συλλάμβανε όσους νεαρούς θεωρούσε ότι διέπρατταν εξύβριση, και τους οδηγούσε στο κρατητήριο, όπου γινόταν σε αυτούς κούρεμα με την ψιλή, τους έσκιζαν τα παντελόνια και εν συνεχεία τους περιέφεραν στο δρόμο εξευτελίζοντάς τους.
    Ο νόμος δέχτηκε έντονη κριτική γιατί προήγαγε τη διαπόμπευση. Επίσης, όριζε ότι θα ασκούνταν δίωξη και εναντίον των γονέων των ανήλικων ταραξιών. Τα αστυνομικά όργανα είχαν πολύ μεγάλη ευχέρεια να ορίσουν το τι συνιστούσε εξύβριση, και αυτό οδήγησε στην κακοποίηση και διαπόμπευση πολλών νεαρών.
    Ο Νόμος 4000 άρχισε να εφαρμόζεται στις 3 Σεπτεμβρίου του 1958, όταν τέσσερις νεαροί που είχαν κατηγορηθεί για πράξεις εξύβρισης, διαπομπεύτηκαν στους δρόμους της Αθήνας, κουρεμένοι σύρριζα και δεμένοι με χειροπέδες, με έναν από αυτούς να φέρει πινακίδα που έγραφε: «Είμεθα τεντυ-μπόυς και πετάξαμε γιαούρτι κατά γυναικός».
    Ο Νόμος γνώρισε τις μεγαλύτερες «δόξες» του στην επταετία της Χούντας, όταν ο συνταγματάρχης Ιωάννης Λαδάς διέταζε συνεχώς την εφαρμογή του σε νεαρούς αντιπάλους της δικτατορίας, καθώς και σε μακρυμάλληδες χίπις.
    Εισηγητής του νομοσχεδίου ήταν ο υπουργός Δικαιοσύνης Κωνσταντίνος Καλλίας, ο οποίος είχε αναφέρει στη Βουλή πως το νομοσχέδιο αφορούσε αποκλειστικά τους τεντιμπόηδες. Ανέφερε ακόμη ότι δεν συμπεριέλαβε στο νομοθετικό κείμενο «την κακόηχον αυτήν λέξιν, διότι προσπάθησα να εύρω την διατύπωσιν, η οποία αντιστοιχεί κατά την ελληνικήν γλώσσαν...»
    O υφυπουργός Εσωτερικών, αρμόδιος για θέματα ασφαλείας Ευάγγελος Καλαντζής ήταν αυτός που εφήρμοσε πρώτος το νόμο, δηλώνοντας ότι οι τεντιμπόηδες θα κουρεύονται για παραδειγματισμό. Κατά συνέπεια, το 1958 έγιναν οι πρώτες συλλήψεις και τιμωρίες αποκαλούμενων «τεντιμπόηδων».
    Ο Νόμος 4000 καταργήθηκε το 1983 από τον Ανδρέα Παπανδρέου και η τελευταία φορά που εφαρμόστηκε ήταν το 1981 από την κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη

6.Τα 8 "χρυσά" διαζύγια που άφησαν ιστορία



6.Τα 8 "χρυσά" διαζύγια που άφησαν ιστορία
    Πολιτικοί, επιχειρηματίες, ηθοποιοί και τραγουδιστές - γνωστοί σε όλον τον κόσμο - πλήρωσαν ποσά που κόβουν την ανάσα για να πάρουν διαζύγιο...
    Μιλώντας με αριθμούς...





7.Κλοπή χαρακτηρίζει η WSJ την αγορά του 10% του ΟΤΕ έναντι 400 εκατ. ευρώ



Τι σό’ι’ μαθηματικά είναι αυτά ?
Το 30% κάνει 4.000.000.000 ευρώ.
Το 10% κάνει 400.000.000 ευρώ ?
4.000.000.000  / 3= 400.000.000 ? Από πότε ?
Και ύστερα σου λένε για …’’σαξες στόρυ’’, ‘’έξοδο από το μνημόνιο’’ και άλλα φαιδρά. Και προσπαθούν να μας πείσουν
Η Γερμανία, είναι η μεγαλύτερη συμφορά του 20 και 21ου αιώνα για την Ελλάδα. Ελέω συνεργατών ‘’ελλήνων’’, φυσικά
http://greeknation.blogspot.gr
    «Η Γερμανία κλέβει τους Ελληνες». Αυτό ισχυρίζεται δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας «Wall Street Journal», βάσει του οποίου η αγορά επιπλέον 10% του ΟΤΕ από την Deutsche Telekom έναντι 400 εκατ. ευρώ συνιστά «κλοπή».
    Το εν λόγω δημοσίευμα έχει τίτλο «Κυνήγι ευκαιριών στην Ελλάδα» και ξεκινάει με τη φράση «Η Ελλάδα πωλείται «φτηνά» και η Γερμανία αγοράζει», τονίζοντας ταυτόχρονα τις αγοραστικές ευκαιρίες που κυνηγούν και αρπάζουν οι Γερμανοί από την Ελλάδα, την ώρα που η χώρα προσπαθεί να πουλήσει περιουσιακά στοιχεία προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα χρέους της.
    «Η αγορά του ΟΤΕ αποτελεί κλοπή συγκριτικά με τα σχεδόν 4 δισ. ευρώ που έδωσε η γερμανική εταιρεία το 2008 για να συγκεντρώσει μερίδιο 30% στον ελληνικό οργανισμό» επισημαίνει το άρθρο.
    Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι γερμανικές εταιρείες μπορούν να αξιοποιήσουν το ελληνικό «πωλητήριο», καθώς έχουν μεγάλη εμπειρία από εσπευσμένες πωλήσεις κρατικών περιουσιακών στοιχείων σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.
    Εκτός από την Deutsche Telekom, η «Wall Street Journal» απαριθμεί και άλλες εταιρείες που εδρεύουν στη Γερμανία και αναζητούν ευκαιρίες στην Ελλάδα, μετά και τις εξαγγελίες της ελληνικής κυβέρνησης για αποκρατικοποιήσεις ύψους 50 δισ. ευρώ.
    Μεταξύ άλλων κάνει λόγο για την εταιρεία διαχείρισης αεροδρομίων Fraport, που φέρεται να εξέφρασε ενδιαφέρον για την απόκτηση μεριδίου στο «Ελευθέριος Βενιζέλος», αλλά και για το ενδιαφέρον του τσεχικού ενεργειακού ομίλου CEZ για είσοδο στην εγχώρια αγορά ενέργειας. Η CEZ δήλωσε τον Απρίλιο ότι εξετάζει την πιθανότητα εξαγορών ελληνικών assets ηλεκτρικής ενέργειας. Η ελληνική κυβέρνηση σχεδιάζει να πουλήσει το 17% της ΔΕΗ, μειώνοντας το ποσοστό της στο 34%.
    Ειδικότερα το δημοσίευμα αναφέρει ότι σήμερα το 55% της εταιρείας διαχείρισης του αεροδρομίου της Αθήνας ανήκει στο Δημόσιο, ενώ δεν αποκλείεται να υπάρξει μια αλλαγή φρουράς, με τη Fraport να διαδέχεται την επίσης γερμανική Hochtief που έχει σήμερα το μάνατζμεντ του «Ελευθέριος Βενιζέλος».
    Υπενθυμίζεται ότι το αργότερο μέχρι το τέλος του μήνα θα ανήκουν στην Deutsche Telekom 49 εκατ. μετοχές του ΟΤΕ. Η ελληνική κυβέρνηση ενημέρωσε και επίσημα τη γερμανική εταιρεία ότι ασκεί την option για την πώληση επιπλέον ποσοστού 10%, όπως είχε προβλεφθεί πριν από τρία χρόνια από τη Συμφωνία Μετόχων.

8.Μια Ιστορική Μη-Ψήφος της Ελλάδας στον ΟΗΕ



8.Μια Ιστορική Μη-Ψήφος της Ελλάδας στον ΟΗΕ
Του Μιχαήλ Στυλιανού
    H είδηση, που πνίγηκε στο μακρόσυρτο σήριαλ της ηρωικής μάχης κατά του Μνημονίου, θα ανακουφίσει τους υποδίκους της Χρυσής Αυγής και θα χαροποιήσει τους δικηγόρους τους:
    Η Ελλάδα δεν εψήφισε στον ΟΗΕ σχέδιο απόφασης για την καταδίκη της αναβίωσης του ναζισμού και την ποινική δίωξη της προπαγανδιστικής ηρωοποίησης του.
    Το γεγονός συνέβη την περασμένη βδομάδα. Το σχέδιο ψηφίσματος είχε τις υπογραφές πλειάδας χωρών, ήταν μακροσκελές, επεκαλείτο πλήθος διεθνών συμφωνιών, διακηρύξεων και προηγουμένων αποφάσεων του διεθνούς οργανισμού και προέβαινε σε μακρά σειρά εισηγήσεων προς τα κράτη μέλη, που μπορούν πρόχειρα να συνοψισθούν στα εξής:
    ΄Εκφραση μεγάλης ανησυχίας για τα φαινόμενα αναβίωσης και ηρωοποίησης του ναζισμού/φασισμού σε διάφορες χώρες και πρόσκληση κινητοποίησης των κρατών εναντίον του κινδύνου. Αφ’ ενός με προληπτικά μέτρα εκπαίδευσης και προστασίας των νέων από την διάβρωση των κηρυγμάτων μίσους και αφ ετέρου με μέτρα απαγόρευσης των τελετών, μνημοσύνων, παρελάσεων και συμβόλων ηρωοποίησης του ναζισμού.  Του ορισμού ως νομικά διωκόμενων αδικημάτων -πέραν των πράξεων βίας- της διάδοσης ιδεών περί φυλετικής υπεροχής και λοιπών ρατσιστικών διακρίσεων και μίσους σε βάρος ανθρώπων άλλου χρώματος, φυλής, εθνότητας ή προέλευσης. Καθώς και της δίωξης των υπευθύνων για την παροχή βοήθειας, χρηματικής ή άλλης, για την προαγωγή των ναζιστικών θεωριών.
    Το μακροσκελές κείμενο απαρίθμησης των εκδηλώσεων του ναζιστικού/φασιστικού ακτιβισμού που υποδεικνύονται στις κυβερνήσεις προς αντιμετώπισιν υπερκαλύπτει το κατηγορητήριο σε βάρος των προφυλακισμένων στελεχών της Χρυσής Αυγής.
    Το ψήφισμα υιοθετήθηκε, με 115 ψήφους επί συνόλου 193 και έγινε απόφαση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.
    Η Ελλάδα –σφάγιο του ναζισμού- δεν διέσπασε την ενότητα του ευρωπαϊκού ποιμνίου και ακολούθησε την επιλογή της αποχής…
    Εναντίον της καταδίκης και της δίωξης του ναζισμού εψήφισαν η Ουκρανία, ο Καναδάς και οι Ηνωμένες Πολιτείες!
    Είναι περίεργο, αλλά μια βδομάδα μετά το γεγονός, δεν έχουν ακουσθεί ακόμη (οι γνώριμες σε μας, λόγω Χρυσής Αυγής) κραυγές καταγγελίας, ή διαμαρτυρίας έστω, του κ. Χάρις της Διεθνούς ΄Ενωσης εβραϊκών οργανώσεων, για την ανωτέρω βαρύγδουπη άρνηση καταδίκης ηρωοποίησης του ναζισμού, εφευρέτη και λειτουργού των κρεματορίων με θύματα εκατομμύρια Εβραίων.(Στην πιο προβεβλημένη πτυχή της δράσης του, οι οποία επιπλέον περιλαμβάνει εικοσάδα τουλάχιστον εκατομμυρίων σφαγιασμένων στη Ρωσία και σε κατεχόμενες από τα γερμανικά στρατεύματα ευρωπαϊκές χώρες- και στην Ελλάδα κατά μεγαλύτερη μάλιστα πληθυσμιακή αναλογία.)
    Λιγότερο ίσως περίεργο είναι ότι ούτε από τους ιθαγενείς υψίφωνους «προοδευτικούς», όλων των κομματικών αποχρώσεων, των ΜΚΟ και των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων, υψώθηκε φωνή διαμαρτυρίας για την -ανόσια και υβριστική για την Ιστορία- επιλογή του εκπροσώπου της «Πατρίδας της Δημοκρατίας» ενώπιον του ερωτήματος «Καταδίκη ή Όχι» του Ναζισμού στο ΟΗΕ.
    Το ότι το άγρυπνο και μαστιγιοφόρο αμερικανικό ίδρυμα επαγρύπνησης για τα ανθρώπινα δικαιώματα Human Rights Watch δεν έβγαλε άχνα γι’ αυτόν τον φόνο δεν ξενίζει βέβαια  κανέναν.
    Στη Γαλλία, το όργανο των Γκωλλιστών «Επιτροπή Βαλμύ» χαρακτηρίζει, σε άρθρο του, προδοσία του Συντάγματος» την γαλλική αποχή . Σημειώνει ότι το Σύνταγμα του 1946, που ισχύει και σήμερα αφού το επικαλείται το Σύνταγμα του 1958, τονίζει τα εξής στο προοίμιο του:
    «Την επομένη της νίκης που κατήγαγαν οι ελεύθεροι λαοί κατά των καθεστώτων τα οποία επεχείρησαν να υποδουλώσουν και ευτελίσουν την ανθρώπινη προσωπικότητα, ο γαλλικός λαός διακηρύσσει εκ νέου ότι κάθε άνθρωπος, χωρίς διάκριση φυλής, θρησκείας ή φρονήματος, έχει δικαιώματα απαράγραπτα και ιερά»
    Και ο σχολιαστής της ψηφοφορίας σημειώνει:
     «Μέχρι που ακόμη είναι ικανές να πέσουν οι χώρες της Ευρώπης; Μέχρι τον πάτο, δεν χωρεί αμφιβολία. Το εφιαλτικό ερώτημα είναι πού βρίσκεται ο πάτος;
    Να ένα ερώτημα ιδιαίτερης βαρύτητας για την «πατρίδα της δημοκρατίας» -έστω ως τσίχλα πολιτικής δημαγωγίας, ή ως αφίσα τουριστικής διαφήμισης.