ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ 1204
Τα σχόλια με μπλέ γράμματα και σιέλ υπογραμμιση, όπου και αν υπάρχουν, είναι δικά μου.
Η ‘’ΔΩΔΕΚΑΔΑ’’ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Τρίτη 30 Ιουλίου 2013
ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ 1204
1.Τούμπα: Μαθητές ανακαίνισαν το 18ο λύκειο
2.Τουρισμός: Ράγισε η «καρδιά» της πόλης
3.Ενενήντα ένα χρόνια από την ίδρυση της AHEPA
4.Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας
5.Όττο φον Μπίσμαρκ
6.ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ 30/7/2013
7.Με 945 ευρώ σαν συμβασιούχος την ημέρα στην ΕΡΤ η Ποπάρα . ενώ ο Πιλότος μαχητικού με 1600 ευρώ το μήνα !!
8.Μπλόκο στην εφορία - Για έκτακτο έλεγχο χιλιάδες πολίτες
9.Απολύθηκε «κοπανατζής» υπάλληλος της Βουλής που είχε να πατήσει στο κτίριο έξι μήνες
10.Το Πολυτεχνείο, η Εισβολή, η Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και η Αποκατάσταση της Αλήθειας
11.Ο άνθρωπος δίπλα στον υπό σύλληψη Γιάννο, συνυπεύθυνος για την καταστροφή της Ελλάδας, μπορεί να παίρνει αποφάσεις εις βάρος του λαού;
12.ΑΝΘΥΠΟΜΕΙΔΙΑΜΑΤΑ
1.Τούμπα: Μαθητές ανακαίνισαν το 18ο λύκειο
ΕΔΩ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
1.Τούμπα: Μαθητές ανακαίνισαν το 18ο λύκειο
Ο εξωραϊσμός και η ανακαίνιση του 18ου γενικού λυκείου Τούμπας Θεσσαλονίκης ήταν το αποτέλεσμα της συνεργασίας ελλήνων και καναδών μαθητών στο πλαίσιο προγράμματος εθελοντικής εργασίας.
Οι καναδοί μαθητές επισκέφτηκαν την Ελλάδα στο πλαίσιο σύμπραξης μαθητών από το πρόγραμμα του Διεθνούς Απολυτηρίου (IB Diploma Program) του κολεγίου Ανατόλια με τους μαθητές από το αντίστοιχο πρόγραμμα του Upper Canada College (UCC, Τορόντο, Καναδάς) και τους μαθητές του 18ου γενικού λυκείου Θεσσαλονίκης.
Οι εντατικές καθημερινές εργασίες στο σχολείο διήρκεσαν δύο εβδομάδες. Οι μαθητές αναδιαμόρφωσαν το γυμναστήριο, έβαψαν και ζωγράφισαν τους τοίχους, επισκεύασαν και συντήρησαν τους πάγκους και τα μονόζυγα. Εξωράισαν τον εξωτερικό αύλειο χώρο, βάφοντας και συντηρώντας τα μονόζυγα, τις μπασκέτες και τα γκολπόστ, ενώ ζωγράφισαν και τους τοίχους. Ο χώρος πρασίνισε με παλιά ελαστικά που χρησιμοποιήθηκαν ως ζαρντινιέρες, όπου φυτεύτηκαν λουλούδια. Το γήπεδο βάφηκε και τέλος κατασκευάστηκαν τρία παγκάκια και δύο τροχήλατα τραπέζια με αντίστοιχα καθίσματα. Αξίζει να σημειωθεί η συμβολή του δήμου Θεσσαλονίκης, ο οποίος προσέφερε φυτά και χώμα για τον εξωραϊσμό του χώρου.
Όπως σημειώνει η διευθύντρια του 18ου λυκείου Φωτεινή Νικολαΐδου, «οι δυο αυτές εβδομάδες θα μείνουν στη μνήμη των μαθητών ως μια μοναδική εμπειρία. Οι μαθητές γνωρίστηκαν μεταξύ τους και ανέπτυξαν φιλίες, αντάλλαξαν απόψεις, έμαθαν να συνεργάζονται και να επικοινωνούν, και να αποδέχονται ο ένας τον άλλον».
Από την πλευρά της, η διευθύντρια του IB Diploma Program του κολεγίου Ανατόλια Άννα Μπίλλη - Πετμεζά ανέφερε πως «θα ακολουθήσουν και άλλες παρόμοιες δράσεις με απώτερο στόχο την ευαισθητοποίηση των μαθητών και την αποτελεσματικότερη συνεισφορά τους σε τοπικά προβλήματα».
2.Τουρισμός: Ράγισε η «καρδιά» της πόλης
ΕΔΩ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
2.Τουρισμός: Ράγισε η «καρδιά» της πόλης
Της ΣΟΦΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ
Πριν από ενάμιση χρόνο, ο Οργανισμός Τουρισμού Θεσσαλονίκης (ΟΤΘ) παρουσίαζε το νέο σήμα και το σλόγκαν που θα συμπύκνωνε την τουριστική ταυτότητα της πόλης: «Πολλές ιστορίες, μία καρδιά». Στους δεκαοκτώ μήνες που μεσολάβησαν μέχρι σήμερα, ωστόσο, οι σχέσεις μεταξύ των μελών του οργανισμού θύμιζαν ζευγάρι σε διάσταση, με τα φραστικά επεισόδια να διαδέχονται το ένα το άλλο.
Σήμερα, οι περισσότεροι φορείς που συμμετέχουν στον ΟΤΘ δεν έχουν πληρώσει τις συνδρομές τους και ο νέος πρόεδρος του φορέα τούς κάλεσε να παραιτηθούν, αν δεν μπορούν να είναι συνεπείς. Ο γενικός διευθυντής υπέβαλε την παραίτησή του, ενώ στους διαφωνούντες με τους χειρισμούς που γίνονται από τη διοίκηση του ΟΤΘ προστίθενται και νέα πρόσωπα.
Στις αρχές του 2011, ο τότε πρόεδρος του οργανισμού, δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Γιάννης Μπουτάρης, υπέγραψε σύμβαση συνεργασίας με τη Ryanair (ή μάλλον, τυπικά, με τη θυγατρική της, Airport Marketing Services, για διαφημιστική προβολή στο site της Ryanair), που προέβλεπε επιδότηση της εταιρείας χαμηλού κόστους, προκειμένου να αυξήσει τις πτήσεις της προς τη Θεσσαλονίκη. Μερικές ημέρες αργότερα η συμφωνία παρουσιάστηκε μετά βαΐων και κλάδων από τη διοίκηση του οργανισμού.
Χρειάστηκε να περάσει ενάμισης χρόνος, για να διατυπώσει επισήμως την άποψή της η Ένωση Ξενοδόχων Θεσσαλονίκης-ΕΞΘ (μέλος του ΟΤΘ): ότι, δηλαδή, επρόκειτο για «σπασμωδική κίνηση με αμφίβολα αποτελέσματα», για «αλόγιστη και χωρίς συγκεκριμένο σχεδιασμό επιδότηση» κοκ…
Από τότε, οι δημόσιες αντιπαραθέσεις μεταξύ του κ. Γιάννη Μπουτάρη και του προέδρου των ξενοδόχων (και αντιπροέδρου του ΟΤΘ), κ. Τέλη Θωμόπουλου, ήταν συνεχείς και έντονες. Στο μεταξύ, ο οργανισμός άρχισε να υπολειτουργεί, το δ.σ. συνεδρίαζε σπανίως, τα μέλη σταμάτησαν να πληρώνουν συνδρομές και οι οικονομικές υποχρεώσεις προς τη Ryanair άρχισαν να συσσωρεύονται. Στις αρχές του καλοκαιριού, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης παραιτήθηκε από τη θέση τού προέδρου του ΟΤΘ, αυτό όμως φαίνεται ότι δεν ήταν αρκετό για να ηρεμήσουν τα πνεύματα και να αναστραφεί η πορεία του οργανισμού. Στο μεταξύ, ο μέχρι πρότινος γενικός διευθυντής του ΟΤΘ, κ. Νίκος Σαπουντζής, δήλωσε παραίτηση από τη θέση του, επικαλούμενος τα διαρκώς επιδεινούμενα οικονομικά και λειτουργικά προβλήματα του οργανισμού το τελευταίο εξάμηνο -και, ιδίως, τη μη καταβολή των προβλεπόμενων εισφορών από τα μέλη του: «Καταφέραμε όλοι μαζί να δημιουργήσουμε μια δυναμική για τη Θεσσαλονίκη, από χώρες στις οποίες κάποτε δεν διανοούμασταν να επενδύσουμε. Η προσπάθεια πρέπει πάση θυσία να συνεχιστεί. Πιστεύω ακράδαντα ότι η ελπίδα θα ξεπροβάλει και πάλι από τους υγιείς κόλπους της επιχειρηματικής κοινότητας, αν βάλουμε όλοι στην άκρη εγωισμούς και πολιτικές εξαρτήσεις» επισημαίνει σε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα τής επιστολής παραίτησής του.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ
Νέος πρόεδρος του φορέα ανέλαβε ο αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης, κ. Γιώργος Τσαμασλής, ο οποίος έθεσε τον φιλόδοξο στόχο της «επανεκκίνησης» του ΟΤΘ. Ωστόσο, τα οκτώ μέλη του οργανισμού δεν κατέβαλλαν, όπως είχε συμφωνηθεί, την εισφορά τους στα ταμεία του ΟΤΘ, με αποτέλεσμα το οικονομικό αδιέξοδο να παρατείνεται.
Μόνον οι εκκρεμούσες οικονομικές υποχρεώσεις προς τη Ryanair ανέρχονται -σύμφωνα με πληροφορίες- σε περίπου 430.000 ευρώ και αφορούν την εξυπηρέτηση της τριετούς σύμβασης που έχει υπογραφεί με τον ιρλανδικό αερομεταφορέα χαμηλού κόστους (170.000 ευρώ για το δεύτερο έτος της σύμβασης και 260.000 για το τρίτο). Εδώ και μήνες βρίσκεται σε εξέλιξη διαδικασία αναδιαπραγμάτευσης της συμφωνίας: ο ΟΤΘ πρότεινε διαγραφή του χρέους και πενταετές συμβόλαιο με επιδότηση 100.000 ευρώ ετησίως, υπό την προϋπόθεση το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης να γίνει κόμβος της Ryanair. Η εταιρεία, από την πλευρά της, αντιπρότεινε ετήσια επιδότηση 300.000 ευρώ, για να μετατρέψει το αεροδρόμιο σε hub. Η τελευταία πρόταση του ΟΤΘ ανέβασε το ποσό έως τις 150.000 ευρώ...ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΩΣ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ
Το καταστατικό προβλέπει αποβολή όλων όσοι δεν πληρώνουν τις συνδρομές τους -κάτι, όμως, που ισοδυναμεί με διάλυση του οργανισμού με τη σημερινή του μορφή.
Στο τελευταίο διοικητικό συμβούλιο, ο πρόεδρός του, κ. Γιώργος Τσαμασλής, ζήτησε από τα μέλη να αποφασίσουν μέχρι τον Σεπτέμβριο αν θα καταβάλουν τις προβλεπόμενες εισφορές, ειδάλλως τα κάλεσε να παραιτηθούν. Σε αυτή την περίπτωση, προτείνει τη λειτουργία του ΟΤΘ να την αναλάβει ο δήμος Θεσσαλονίκης ή η μητροπολιτική διοίκηση ή η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.
Σύμφωνα με τον κ. Τσαμασλή, το τελευταίο σενάριο εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα του ΟΤΘ, αφού θα χρηματοδοτείται από τον συνολικό προϋπολογισμό των επτά περιφερειακών ενοτήτων της Κεντρικής Μακεδονίας. Σε αυτή την περίπτωση, η περιοχή ευθύνης του θα επεκταθεί σε όλη την Κεντρική Μακεδονία και, φυσικά, ο οργανισμός θα μετονομαστεί και θα αλλάξει σκοπό.
Μια τέτοια αλλαγή θα σήμαινε ότι η προβολή της Θεσσαλονίκης θα πήγαινε «πακέτο» με την προβολή της Χαλκιδικής, του Κιλκίς, των Σερρών, της Ημαθίας, της Πέλλας και της Πιερίας, αφού και αυτές οι περιφερειακές ενότητες θα συνέδραμαν οικονομικά. Αυτό ωστόσο δεν είχε συζητηθεί καν ως ενδεχόμενο στο περιφερειακό συμβούλιο Κεντρικής Μακεδονίας, κάτι που προκάλεσε την αντίδραση του αντιπροέδρου του σώματος, κ. Μπάμπη Μπαρμπουνάκη, ο οποίος επικρίνει τον αντιπεριφερειάρχη (και πρόεδρο του ΟΤΘ) για τις κινήσεις του.
Στις αρχές του 2011, ο τότε πρόεδρος του οργανισμού, δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Γιάννης Μπουτάρης, υπέγραψε σύμβαση συνεργασίας με τη Ryanair (ή μάλλον, τυπικά, με τη θυγατρική της, Airport Marketing Services, για διαφημιστική προβολή στο site της Ryanair), που προέβλεπε επιδότηση της εταιρείας χαμηλού κόστους, προκειμένου να αυξήσει τις πτήσεις της προς τη Θεσσαλονίκη. Μερικές ημέρες αργότερα η συμφωνία παρουσιάστηκε μετά βαΐων και κλάδων από τη διοίκηση του οργανισμού.
Χρειάστηκε να περάσει ενάμισης χρόνος, για να διατυπώσει επισήμως την άποψή της η Ένωση Ξενοδόχων Θεσσαλονίκης-ΕΞΘ (μέλος του ΟΤΘ): ότι, δηλαδή, επρόκειτο για «σπασμωδική κίνηση με αμφίβολα αποτελέσματα», για «αλόγιστη και χωρίς συγκεκριμένο σχεδιασμό επιδότηση» κοκ…
Από τότε, οι δημόσιες αντιπαραθέσεις μεταξύ του κ. Γιάννη Μπουτάρη και του προέδρου των ξενοδόχων (και αντιπροέδρου του ΟΤΘ), κ. Τέλη Θωμόπουλου, ήταν συνεχείς και έντονες. Στο μεταξύ, ο οργανισμός άρχισε να υπολειτουργεί, το δ.σ. συνεδρίαζε σπανίως, τα μέλη σταμάτησαν να πληρώνουν συνδρομές και οι οικονομικές υποχρεώσεις προς τη Ryanair άρχισαν να συσσωρεύονται. Στις αρχές του καλοκαιριού, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης παραιτήθηκε από τη θέση τού προέδρου του ΟΤΘ, αυτό όμως φαίνεται ότι δεν ήταν αρκετό για να ηρεμήσουν τα πνεύματα και να αναστραφεί η πορεία του οργανισμού. Στο μεταξύ, ο μέχρι πρότινος γενικός διευθυντής του ΟΤΘ, κ. Νίκος Σαπουντζής, δήλωσε παραίτηση από τη θέση του, επικαλούμενος τα διαρκώς επιδεινούμενα οικονομικά και λειτουργικά προβλήματα του οργανισμού το τελευταίο εξάμηνο -και, ιδίως, τη μη καταβολή των προβλεπόμενων εισφορών από τα μέλη του: «Καταφέραμε όλοι μαζί να δημιουργήσουμε μια δυναμική για τη Θεσσαλονίκη, από χώρες στις οποίες κάποτε δεν διανοούμασταν να επενδύσουμε. Η προσπάθεια πρέπει πάση θυσία να συνεχιστεί. Πιστεύω ακράδαντα ότι η ελπίδα θα ξεπροβάλει και πάλι από τους υγιείς κόλπους της επιχειρηματικής κοινότητας, αν βάλουμε όλοι στην άκρη εγωισμούς και πολιτικές εξαρτήσεις» επισημαίνει σε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα τής επιστολής παραίτησής του.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ
Νέος πρόεδρος του φορέα ανέλαβε ο αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης, κ. Γιώργος Τσαμασλής, ο οποίος έθεσε τον φιλόδοξο στόχο της «επανεκκίνησης» του ΟΤΘ. Ωστόσο, τα οκτώ μέλη του οργανισμού δεν κατέβαλλαν, όπως είχε συμφωνηθεί, την εισφορά τους στα ταμεία του ΟΤΘ, με αποτέλεσμα το οικονομικό αδιέξοδο να παρατείνεται.
Μόνον οι εκκρεμούσες οικονομικές υποχρεώσεις προς τη Ryanair ανέρχονται -σύμφωνα με πληροφορίες- σε περίπου 430.000 ευρώ και αφορούν την εξυπηρέτηση της τριετούς σύμβασης που έχει υπογραφεί με τον ιρλανδικό αερομεταφορέα χαμηλού κόστους (170.000 ευρώ για το δεύτερο έτος της σύμβασης και 260.000 για το τρίτο). Εδώ και μήνες βρίσκεται σε εξέλιξη διαδικασία αναδιαπραγμάτευσης της συμφωνίας: ο ΟΤΘ πρότεινε διαγραφή του χρέους και πενταετές συμβόλαιο με επιδότηση 100.000 ευρώ ετησίως, υπό την προϋπόθεση το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης να γίνει κόμβος της Ryanair. Η εταιρεία, από την πλευρά της, αντιπρότεινε ετήσια επιδότηση 300.000 ευρώ, για να μετατρέψει το αεροδρόμιο σε hub. Η τελευταία πρόταση του ΟΤΘ ανέβασε το ποσό έως τις 150.000 ευρώ...ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΩΣ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ
Το καταστατικό προβλέπει αποβολή όλων όσοι δεν πληρώνουν τις συνδρομές τους -κάτι, όμως, που ισοδυναμεί με διάλυση του οργανισμού με τη σημερινή του μορφή.
Στο τελευταίο διοικητικό συμβούλιο, ο πρόεδρός του, κ. Γιώργος Τσαμασλής, ζήτησε από τα μέλη να αποφασίσουν μέχρι τον Σεπτέμβριο αν θα καταβάλουν τις προβλεπόμενες εισφορές, ειδάλλως τα κάλεσε να παραιτηθούν. Σε αυτή την περίπτωση, προτείνει τη λειτουργία του ΟΤΘ να την αναλάβει ο δήμος Θεσσαλονίκης ή η μητροπολιτική διοίκηση ή η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.
Σύμφωνα με τον κ. Τσαμασλή, το τελευταίο σενάριο εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα του ΟΤΘ, αφού θα χρηματοδοτείται από τον συνολικό προϋπολογισμό των επτά περιφερειακών ενοτήτων της Κεντρικής Μακεδονίας. Σε αυτή την περίπτωση, η περιοχή ευθύνης του θα επεκταθεί σε όλη την Κεντρική Μακεδονία και, φυσικά, ο οργανισμός θα μετονομαστεί και θα αλλάξει σκοπό.
Μια τέτοια αλλαγή θα σήμαινε ότι η προβολή της Θεσσαλονίκης θα πήγαινε «πακέτο» με την προβολή της Χαλκιδικής, του Κιλκίς, των Σερρών, της Ημαθίας, της Πέλλας και της Πιερίας, αφού και αυτές οι περιφερειακές ενότητες θα συνέδραμαν οικονομικά. Αυτό ωστόσο δεν είχε συζητηθεί καν ως ενδεχόμενο στο περιφερειακό συμβούλιο Κεντρικής Μακεδονίας, κάτι που προκάλεσε την αντίδραση του αντιπροέδρου του σώματος, κ. Μπάμπη Μπαρμπουνάκη, ο οποίος επικρίνει τον αντιπεριφερειάρχη (και πρόεδρο του ΟΤΘ) για τις κινήσεις του.
Αναζωπυρώθηκε η παλαιά κόντρα Στο πλαίσιο αυτό, αναζωπυρώθηκε η κόντρα μεταξύ του δημάρχου Θεσσαλονίκης, κ. Γ. Μπουτάρη, και του προέδρου της Ένωσης Ξενοδόχων (ΕΞΘ), κ. Τέλη Θωμόπουλου. Στην τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Θεσσαλονίκης, ο δήμαρχος είχε κατηγορήσει τους ξενοδόχους ότι «έχουν μάθει να αρμέγουν τους πελάτες τους» και ότι οι τιμές στα ξενοδοχεία ήταν, μέχρι πρότινος, οι υψηλότερες στην Ελλάδα.
Η ΕΞΘ τού απάντησε χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα και κάνοντας λόγο για «απαράδεκτη και αναίτια επίθεση» και για «αστήρικτες καταγγελίες», που «μόνο κακό κάνουν αυτήν τη στιγμή στον τουρισμό, επειδή διώχνουν τους επισκέπτες». Παράλληλα, του ζήτησε «να ανακαλέσει αμέσως τις προσβλητικές εκφράσεις του» και «να μην παίζει με τον πόνο των ξενοδόχων»...
Η ΕΞΘ τού απάντησε χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα και κάνοντας λόγο για «απαράδεκτη και αναίτια επίθεση» και για «αστήρικτες καταγγελίες», που «μόνο κακό κάνουν αυτήν τη στιγμή στον τουρισμό, επειδή διώχνουν τους επισκέπτες». Παράλληλα, του ζήτησε «να ανακαλέσει αμέσως τις προσβλητικές εκφράσεις του» και «να μην παίζει με τον πόνο των ξενοδόχων»...
3.Ενενήντα ένα χρόνια από την ίδρυση της AHEPA
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
3.Ενενήντα ένα χρόνια από την ίδρυση της AHEPA
Στις 26 Ιουλίου 1922, ενενήντα ένα χρόνια πριν, οκτώ οραματιστές Ελληναμερικανοί ένωσαν τις δυνάμεις τους, στην Ατλάντα, στην πολιτεία της Τζόρτζια, για να ιδρύσουν την Αμερικανική Ελληνική Εκπαιδευτική Προοδευτική Ένωση(American Hellenic Educational Progressive Association , AHEPA), μια οργάνωση βασισμένη στην αδελφότητα, που είχε ως στόχο να βοηθήσει τους Έλληνες μετανάστες να αφομοιωθούν στην αμερικανική κοινωνία και να καταπολεμήσουν τη μισαλλοδοξία και τις διακρίσεις.
Το 1922 ήταν βίαιες και διαδεδομένες οι διακρίσεις σε βάρος των μεταναστών από την Ελλάδα. Η αναγεννημένη Κου Κλουξ Κλαν, τους εκφόβιζε τόσο σε προσωπικό, όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Όπως γράφει ο πρώην ύπατος πρόεδρος της ΑHEPA, Τζέιμς Σκόφιλντ, σε παλαιότερο άρθρο του για τα 75 χρόνια της οργάνωσης, το κομμάτι αυτό της αμερικανικής ιστορίας είναι σχεδόν ξεχασμένο, ίσως γιατί οι απόγονοι εκείνων των μεταναστών γνώρισαν την επιτυχία και ανήλθαν οικονομικά. Τη δεκαετία του ’20 η δύναμη της Κου Κλουξ Κλαν σε ΗΠΑ και Καναδά ήταν τεράστια και οι ελληνικής καταγωγής ξένοι, ακόμα και όσοι επέλεξαν να γίνουν Αμερικάνοι πολίτες, υπέστησαν σφοδρούς διωγμούς.
Το 1922 ήταν βίαιες και διαδεδομένες οι διακρίσεις σε βάρος των μεταναστών από την Ελλάδα. Η αναγεννημένη Κου Κλουξ Κλαν, τους εκφόβιζε τόσο σε προσωπικό, όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Όπως γράφει ο πρώην ύπατος πρόεδρος της ΑHEPA, Τζέιμς Σκόφιλντ, σε παλαιότερο άρθρο του για τα 75 χρόνια της οργάνωσης, το κομμάτι αυτό της αμερικανικής ιστορίας είναι σχεδόν ξεχασμένο, ίσως γιατί οι απόγονοι εκείνων των μεταναστών γνώρισαν την επιτυχία και ανήλθαν οικονομικά. Τη δεκαετία του ’20 η δύναμη της Κου Κλουξ Κλαν σε ΗΠΑ και Καναδά ήταν τεράστια και οι ελληνικής καταγωγής ξένοι, ακόμα και όσοι επέλεξαν να γίνουν Αμερικάνοι πολίτες, υπέστησαν σφοδρούς διωγμούς.
Μέλη της Κου Κλουξ Κλαν απειλούσαν ή έκαναν επιθέσεις σε βάρος πελατών ζαχαροπλαστείων και εστιατορίων ελληνικών συμφερόντων. Ως αποτέλεσμα, τα έσοδα μειώθηκαν δραματικά και οι επιχειρηματίες αναγκάστηκαν να πουλήσουν τα μαγαζιά τους σε μη Έλληνες, σε εξευτελιστικές τιμές.
Ανώτερο στέλεχος της ρατσιστικής οργάνωσης, έλεγε ότι οι Μεξικανοί και οι Έλληνες, πρέπει να επιστρέψουν από εκεί που ήρθαν, προκειμένου να διατηρηθεί η ανωτερότητα και η καθαρότητα του αμερικανικού λαού. Εν τω μεταξύ, στη Φλόριντα έδειραν Έλληνα μετανάστη γιατί έβγαινε ραντεβού με “λευκή” γυναίκα. Στην Ιντιάνα, την πολιτεία που ελέγχονταν περισσότερο από την Κου Κλουξ Κλαν, συχνά στις αυλές Ελλήνων, άναβαν σταυρούς. Οι απρόκλητοι ξυλοδαρμοί σε βάρος των Ελλήνων δεν αναφέρονταν στην Αστυνομία, από το φόβο μην ακολουθήσει νέα επίθεση.
Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ανέβαλαν επ’ αόριστον τα σχέδια τους να οργανώσουν τις ενορίες. Τα μεγάλα και δύσκολα στην προφορά ελληνικά ονόματα, έγιναν πιο μικρά και “αμερικανοποιήθηκαν”, μετά και τις ψευδείς φήμες για φόνους Ελλήνων, που διέδωσε η Κου Κλουξ Κλαν.
Οι ιδρυτές της ΑHEPA, επέλεξαν, όχι συμπτωματικά, να ιδρύσουν την οργάνωση στην Ατλάντα, την έδρα των γραφείων της Κου Κλουξ Κλαν στις ΗΠΑ, σε μια προσπάθεια να ενωθούν, να οργανωθούν, να προστατεύσουν τη ζωή και την περιουσία τους
Ο πιο σημαντικός στόχος τους, ήταν να εδραιώσουν γρήγορα και σταθερά σχέσεις με τους μη Έλληνες, δίνοντας έμφαση στην ενσωμάτωση, τη συνεργασία και τη μη βία. Δημιούργησαν μια πατριωτική οργάνωση που ενστερνίστηκε την πίστη στις ΗΠΑ. Σημαντικό ήταν να αποκτήσει κανείς την αμερικανική υπηκοότητα, να ξέρει επαρκώς τα αγγλικά και να μορφωθεί για να μπορέσει να ανέλθει κοινωνικά.
Το 1924 η έδρα της AHEPA μεταφέρθηκε στην Ουάσινγκτον και αργότερα ιδρύθηκαν άλλες τρεις οργανώσεις που ολοκλήρωσαν την Οικογένεια AHEPA. Οι “Θυγατέρες της Πηνελόπης” (Daughters of Penelope) ιδρύθηκαν στις 16 Νοεμβρίου 1929 ως η Γυναικεία Οργάνωση της AHEPA. Η οργάνωση “Υιοί του Περικλέους” (Sons of Pericles) ιδρύθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1926 και αναγνωρίστηκε επισήμως ως η Νεολαία της AHEPA το 1928. Και τέλος, η οργάνωση “Κόρες της Αθηνάς” (Maids of Athena) ιδρύθηκε στις 5 Ιουλίου 1930 ως η Γυναικεία Νεολαία της AHEPA.
Η ΑHEPA ενισχύει οικονομικά, υποτροφίες, δομές για τη στέγαση των ηλικιωμένων, την ιατρική έρευνα και κοινοτικά προγράμματα. Είναι η πολυπληθέστερη και αρχαιότερη οργάνωση προώθησης και διατήρησης της ελληνικής κληρονομιάς, με έδρα την Αμερική, έχοντας παραρτήματα στις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Ελλάδα και την Κύπρο. Παράλληλα, συνεργάζεται και με τις αδελφές οργανώσεις, που δραστηριοποιούνται σε Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία, υπό την αιγίδα της AHEPA Αυστραλίας-Ασίας.
Η δέσμευση της ΑHEPA στον τομέα της εκπαίδευσης είναι εμφανής καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας της. Περισσότερα από τέσσερα εκατομμύρια δολάρια δαπανώνται σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο υπό μορφή υποτροφιών, ενώ μισό εκατομμύριο δολάρια χορηγούνται ετησίως. Πρόσφατα, η οργάνωση ενίσχυσε οικονομικά ανθρώπους στην Ελλάδα που έχουν ανάγκη, καθώς και τα θύματα του Τυφώνα Σάντι
7.Με 945 ευρώ σαν συμβασιούχος την ημέρα στην ΕΡΤ η Ποπάρα . ενώ ο Πιλότος μαχητικού με 1600 ευρώ το μήνα !!
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
7.Με 945 ευρώ σαν συμβασιούχος την ημέρα στην ΕΡΤ η Ποπάρα . ενώ ο Πιλότος μαχητικού με 1600 ευρώ το μήνα !!
Όταν καλούνται νέοι επιστήμονες με πτυχία και μεταπτυχιακά να εργάζονται για 400 ευρώ το μήνα τα πολιτικά κοπρόσκυλα των κομμάτων τρέχουν δήθεν να υπερασπιστούν τα δίκαια των εργαζομενων της ΕΡΤ !
Ποιών? αυτών που μπήκαν στο δημόσιο χωρίς καμια αξιολόγηση ,χωρίς να χρειαζόμαστε κανέναν , προσλαμβάνανε με το σημείωμα του βουλευτάκου την γκόμενα του την συμπεθέρα τους ,τον ανεψιό του !
Γιατί να μην ισχύει το ΑΣΕΠ για τους εργαζόμενους της ΕΡΤ όπως ισχύει για όλους στην Ελλάδα ; γιατί να μην έχει το δικαίωμα να λάβει μέρος στο νέο διαγωνισμό επιστήμονες ,τεχνικοί αλλά και δημοσιογράφοι ;¨
Ενα εκατομμύριο πεντακόσιες χιλιάδες ανέργους έχει η Ελλάδα .όμως το μεταμορφωμένο ΠΑΣΟΚ του Σύριζα κόπτεται για τα προγράμματα της ΕΡΤ δήθεν, ενώ τολμάνε και μιλάνε για Εθνικά Θέματα οι του Σ΄υριζα που οι βουλευτές του στη Θράκη κάνουν ανοιχτά αγώνα υπέρ του Τούρκικου Προξενείου και της Άγκυρας !
Η υποκρισία περισσεύει σε τούτον εδώ τον τόπο και πρέπει να θυμίσουμε οτι δημοσιογράφοι που έπαιρναν απλά τον παχυλό μισθό τους από την ΕΡΤ δηλαδή απο όλου μας παράλληλα εργάζονταν και για τα ιδιωτικά κανάλια και ραδιόφωνα και το ονόμαζαν πολυφωνικότητα !!
Ακούσαμε παράξενα συνθήματα στο Ραδιομεγαρο της ΕΡΤ .όπως ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΜΕΛΙΓΑΛΑ..παράξενο μέχρι τώρα πιστεύαμε οτι η δεξιά είχε διορισμένους στην αμαρτωλή ΥΕΝΕΔ ,τώρα μαθαίνουμε οτι ειναι ληστοσυμμορίτες και για αυτό το κόψιμο του Σύριζα που βέβαια δεν πιστεύει ούτε θέλει την αξιοκρατία .απλά ποντάρει στο γιούχα και στην ασυδοσία που ούτως ή άλλως αυτό πιστεύει !
Αλλά να τολμάει ο Τσίπρας να μιλάει για Εθνικές συχνότητες και Εθνικά Θέματα είναι τουλάχιστον υποκριτικό !
Αλήθεια που ήταν όλοι αυτοί όταν υπέγραφε η Τσομπανίδου σύμβαση με την ΕΡΤ για 945 ευρώ την ημέρα ,ενώ ο Βενιζέλος έδινε αγώνα υπέρ πάντων να κόψει το πτητικό επίδομα των Πιλότων των μαχητικών μας ;
Που αμείβονται με 1600 ευρώ τον Μήνα και βγάινουν Νο 1 στο ΝΑΤΟ και όχι στα τσόκαρα της γειτονιάς !
8.Μπλόκο στην εφορία - Για έκτακτο έλεγχο χιλιάδες πολίτες
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
8.Μπλόκο στην εφορία - Για έκτακτο έλεγχο χιλιάδες πολίτες
Newsit.gr
Χιλιάδες πολίτες στα γκισέ της εφορίας στέλνει το νέο σύστημα ελέγχου του TAXIS αφού τους θεωρεί ύποπτους φοροδιαφυγής και τους καλεί για έλεγχο όλων των στοιχείων. Χιλιάδες είναι οι πολίτες που βλέπουν κόκκινο μήνυμα στον υπολογιστή όταν καταβάλουν τη φορολογική τους δήλωση.Όπως λένε οι φοροτεχνικοί πρόκειται για ένα πρωτοφανές φαινόμενο. Το TAXIS λένε ουσιαστικά μπλοκάρει χιλιάδες δηλώσεις πολιτών με μικρά ως μηδενικά εισοδήματα θεωρώντας τους φοροφυγάδες.
Σύμφωνα με τα έως τώρα στοιχεία υπάρχουν κάποια στοιχεία που “χτυπάνε κόκκινο” στο TAXIS.
Οι φορολογούμενοι που έχουν μεγάλη παρακράτηση φόρου, όσοι έχουν ενεργό “μπλοκάκι” αλλά και όσοι εμφανίζουν μεγάλες εκπτώσεις από δαπάνες ή δηλώνουν μεγάλη επιστροφή ΦΠΑ είναι οι πρώτοι στη λίστα για επανέλεγχο.
Οι πολίτες αυτοί καλούνται να περάσουν από την εφορία με όλα τους τα παραστατικά, από εκκαθαριστικό μισθοδοσίας και αποδείξεις, μέχρι δαπάνες για ενοίκια δίδακτρα, ασφάλιστρα κλπ
Εάν από τον έλεγχο δεν προκύψει κάτι μεμπτό, τότε ειδοποιείται η ΓΓΠΣ ώστε να ξεμπλοκάρει το εκκαθαριστικό.
Με τον τρόπο αυτό όμως ταλαιπωρείται ο πολίτης ενώ χιλιάδες εκκαθαριστικά μένουν σε εκκρεμότητα και το κράτος χάνει έσοδα
9.Απολύθηκε «κοπανατζής» υπάλληλος της Βουλής που είχε να πατήσει στο κτίριο έξι μήνες
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
9.Απολύθηκε «κοπανατζής» υπάλληλος της Βουλής που είχε να πατήσει στο κτίριο έξι μήνες
Κανονικά, θα έπρεπε να δείξω έκπληξη και αγανάκτηση, αλλά, μιλάμε για τη….ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, οπότε αυτό είναι πταίσμα. Μάλλον κάποιος δεν τον ‘’χώνευε’’…
Η πρώτη απόλυση «φευγάτου» υπαλλήλου της Βουλής είναι γεγονός, καθώς, ο εν λόγω εργαζόμενος είχε να εμφανιστεί στο κτίριο περίπου έξι μήνες και, μάλιστα, όταν τον ενημέρωσαν και ζήτησαν να επιστρέψει εκείνος δεν έδειξε να συγκινείται.
Οπως αναφέρει το «Εθνος της Κυριακής» ο εν υπάλληλος εργαζόταν στο κεντρικό κτίριο του Κοινοβουλίου, αλλά οι συνάδελφοί του είχαν ξεχάσει ακόμη και το... πρόσωπό του καθώς είχε να φανεί περίπου ένα εξάμηνο.
Τέσσερις μήνες μετά την αρχική εξαφάνιση παραπέμφθηκε στο πειθαρχικό συμβούλιο της Βουλής όπου αποφασίστηκε να τεθεί σε αργία μέχρι νεωτέρας κάτι που συνεπάγεται διακοπή μισθού και υπερωριών.
Μάλιστα ο υπάλληλος εμφανίστηκε στο λογιστήριο και προκάλεσε και καβγά επειδή είχαν διακόψει τη μισθοδοσία του.
Απειλούσε πως γνωρίζει πολλά και είναι έτοιμος να ανοίξει το στόμα του και τότε παραπέμφθηκε εκ νέου στο πειθαρχικό με το ερώτημα της οριστικής απόλυσής του κάτι που τελικά συνέβη.
Δηλαδή, εάν κατά το κοινώς λεγόμενο ‘’ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΠΑΠΙΑ’’, δεν έτρεχε τίποτα, θα ( μας ) ‘’δούλευε’’ ακόμα…
10.Το Πολυτεχνείο, η Εισβολή, η Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και η Αποκατάσταση της Αλήθειας
ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
10.Το Πολυτεχνείο, η Εισβολή, η Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και η Αποκατάσταση της Αλήθειας
Αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Της Αλήθειας;
Ο απόρρητος χάρτης από το αρχείο του Κίσιντζερ, με ημερομηνία 13 Αυγούστου, δείχνει ακριβώς το όριο που θα προχωρούσε ο "Αττίλας 2" την επόμενη ημέρα. Τότε που η Ελλάδα και η Εθνική Φρουρά δεν προέβαλαν καμία αντίσταση. Πώς γνώριζε ο Κίσιντζερ ότι δεν θα αντιδράσει Ελλάδα και Κύπρος και χάραξε τα όρια της δεύτερης εισβολής με τόση ακρίβεια. Κάποιος δεν πρέπει να απαντήσει σ' αυτό το ερώτημα;
Του Σάββα Καλεντερίδη
Το έστειλε ο Ανδρέας Βορεάδης
Την Τετάρτη γιορτάστηκε με λιτή τελετή η 39η επέτειος της αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Ήταν τότε, στις 24 Ιουλίου του 1974, που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επέστρεφε στην Ελλάδα, ενώ οι Τούρκοι είχαν κατορθώσει να κάνουν ένα προγεφύρωμα δίπλα στην Κυρήνεια, καταλαμβάνοντας μόλις το 5-7% του εδάφους της Κύπρου.
Είχε προηγηθεί το προδοτικό πραξικόπημα, στις 15 Ιουλίου, από την κυβέρνηση της Αθήνας, η οποία ανέλαβε τα ηνία μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, αυτού που επιχειρείται από μια μερίδα πολιτικών και εκπαιδευτικών να παρουσιαστεί ως εθνική επέτειος μείζων της 25ης Μαρτίου και της 28ης Οκτωβρίου, ενώ όλοι γνωρίζουν ότι η εξέγερση εκείνη δεν ήταν τίποτε άλλο από μια «κεκαλυμένη» -προκαταρκτική την λέμε επιτελικά στο στρατό- επιχείρηση εκείνων των δυνάμεων που επεδίωκαν το διαμελισμό της Κύπρου. Όλοι γνωρίζουν ότι όταν το άρμα άνοιγε την πόρτα του Πολυτεχνείου, άνοιγε στην ουσία και ο καταπέλτης των αποβατικών, στην ακτή Πέντε Μίλι της μαρτυρικής Κυρήνειας.
Επίσης, της αποκατάστασης της Δημοκρατίας είχαν προηγηθεί δεκάδες αναφορές των υπηρεσιών πληροφοριών για τις συγκεντρώσεις τουρκικών στρατευμάτων στη Μερσίνα, με τις ανάλογες εκτιμήσεις ότι οι Τούρκοι ετοιμάζονται για στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο, για να ακολουθήσουν οι διαβεβαιώσεις των πολιτικών και ανωτάτων υπηρεσιακών παραγόντων ότι «δεν πρόκειται να γίνει τίποτα»!
Της αποκατάστασης της Δημοκρατίας είχε προηγηθεί η εισβολή στην Κύπρο, με τους Τούρκους να αποβιβάζονται με την …ησυχία τους στο νησί, τη στιγμή που τα ελληνικά ολοκαίνουργια και πάνοπλα Φάντομ, πολύ ανώτερα των τουρκικών μαχητικών, μεταστάθμευαν στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου, με ετοιμότητα «εκτέλεσης αποστολών προσβολής των αποβιβαζομένων εχθρικών δυνάμεων στην Κύπρο», όπως αναφέρει ο αντιπτέραρχος Παναγιώτης Μπαλές στο βιβλίο του «Παρακαταθήκες Αετών».
Ο κ. Μπαλές ήταν επικεφαλής της μιας εκ των δυο τετράδων Φάντομ, που ήταν έτοιμες να καταβυθίσουν και να καταρρίψουν πλοία και αεροσκάφη που συμμετείχαν στην επιχείρηση του Αττίλα, μετατρέποντας την απόβαση σε εφιάλτη και τραγωδία για τους Τούρκους. Μόνο που η διαταγή για την εκτέλεση αυτής της αποστολής δεν ήλθε ποτέ, ούτε στον πρώτο, ούτε στο δεύτερο Αττίλα!
Παρεμπιπτόντως, τον κ. Μπαλέ, άριστο αξιωματικό με περγαμηνές, τον απεστράτευσε μαζί με εκατοντάδες άλλους άριστους αεροπόρους η «Γενιά του Πολιτεχνείου», όταν ανέλαβε να φέρει σε πέρας την επόμενη «αποστολή» της, που ήταν -εκτός από τη διάλυση της Ελλάδας- αυτή της διάλυσης της Πολεμικής Αεροπορίας, για να ανοίξει η «Κερκόπορτα» και να γίνει πιο εύκολα η εκχώρηση του Αιγαίου στους Τούρκους.
Της αποκατάστασης της Δημοκρατίας ακολούθησαν στη Γενεύη οι ειρηνευτικές συνομιλίες για την Κύπρο, μεταξύ των Υπουργών Εξωτερικών των τριών εγγυητριών χωρών της Κυπριακής Ανεξαρτησίας (Μαύρος, Γκιουνές, Κάλαχαν), που κατέληξαν στη Διακήρυξη της 30ής Ιουλίου, με τις σχετικές διαβεβαιώσεις των Τούρκων για μη επέκταση των περιοχών που κατείχαν και τα άλλα συναφή.
Ακολούθησε η δεύτερη φάση των ειρηνευτικών συνομιλιών της Γενεύης (8-14 Αυγούστου), που κατέληξαν στη δεύτερη εισβολή, με την οποία οι Τούρκοι κατέλαβαν το 38% της Κύπρου. Για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, οι χουντικοί έχασαν το 5-7% της Κύπρου και οι πολιτικοί το 30-33%.
Μπορεί να αντιτείνει κανείς ότι η επιχείρηση εισβολής και κατοχής της Κύπρου, δεν είναι μια απλή μαθηματική πράξη, μια προσθαφαίρεση. Σωστό. Όμως, τι μπορεί να αντιτάξει κανείς στο επιχείρημα ότι η κυβέρνηση εθνικής ενότητας, που ανέλαβε τα ηνία της εξουσίας, παρέμεινε εντελώς απαθής στο δεύτερο Αττίλα, να παρακολουθεί το θάνατο και την ατιμωτική αιχμαλωσία χιλιάδων Ελλήνων, τον εκπατρισμό διακοσίων χιλιάδων Ελλήνων από τις προαιώνιες εστίες τους και την κατάληψη σχεδόν της μισής Κύπρου, δηλαδή την απώλεια εθνικού εδάφους, που είναι ο ορισμός της προδοσίας; Αν αυτό δεν είναι προδοσία, τότε τι είναι;
Υπάρχουν μαρτυρίες που λένε ότι όσο διαρκούσαν οι συνομιλίες στη Γενεύη, η κ. Γλαύκος Κληρίδης, που είχε «αποκαταστήσει» κι αυτός τη Δημοκρατία στην Κύπρο, είχε ενημερώσει τον κ. Καραμανλή ότι οι Τούρκοι, παρά την εκεχειρία, στέλνουν ενισχύσεις, και εφόδια στο θύλακα που είχαν καταλάβει στην Κερύνεια. Συγκεκριμένα, ο Κληρίδης φέρεται να είπε στον Έλληνα πρωθυπουργό: «Εδώ αποβιβάζουνε οι Τούρκοι στρατό, φέρνουνε εφόδια και τα λοιπά και εσείς δεν στέλνετε τίποτα.», για να του απαντήσει ο Καραμανλής «Μην φοβάσαι. Δεν πρόκειται να γίνει άλλη εισβολή.»
Δηλαδή, η διαβεβαίωση, ήταν ακριβώς ίδια με τη διαβεβαίωση που έδινε ο Ιωαννίδης στους εν Κύπρω αξιωματικούς που αγωνιούσαν για τη συγκέντρωση στρατευμάτων: «Μην φοβάσαι. Δεν πρόκειται να γίνει εισβολή.»
Οι αναγνώστες μπορούν να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα, όμως αν θέλουμε να πετάξουμε κάποια μέρα τον τουρκικό στρατό κατοχής από την Κύπρο και αν θέλουμε να ανατρέψουμε τα επεκτατικά σχέδια που έχουν σήμερα που μιλάμε οι Τούρκοι για το Αιγαίο και τη Θράκη, κάποια μέρα θα πρέπει να πούμε ολόκληρη την αλήθεια στον ελληνικό λαό, για το τι πραγματικά ήταν αυτό που αποκαλούμε… «εξέγερση του Πολυτεχνείου, Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και Μεταπολίτευση».
Έχουμε το θάρρος, όμως, να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια;
11.Ο άνθρωπος δίπλα στον υπό σύλληψη Γιάννο, συνυπεύθυνος για την καταστροφή της Ελλάδας, μπορεί να παίρνει αποφάσεις εις βάρος του λαού;
ΣΚΑΝΔΑΛΑΚΙΑ-ΣΚΑΝΔΑΛΑ-ΣΚΑΝΔΑΛΑΡΕΣ
11.Ο άνθρωπος δίπλα στον υπό σύλληψη Γιάννο, συνυπεύθυνος για την καταστροφή της Ελλάδας, μπορεί να παίρνει αποφάσεις εις βάρος του λαού;
Το έστειλε ο Ανδρέας Βορεάδης
Δευτέρα 29 Ιουλίου 2013
ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ 1203
ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ 1203
Τα σχόλια με μπλέ γράμματα και σιέλ υπογραμμιση, όπου και αν υπάρχουν, είναι δικά μου.
Η ‘’ΔΩΔΕΚΑΔΑ’’ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
1.Μάχη του Κλειδίου
2.ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ 29/7/2013
3.ΟΧΙ, Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΗ
4."Τρίζει" ο Καλατράβα! - Ούτε μία συντήρηση στο στεγάστρο του ΟΑΚΑ από το 2004
5.Ο χρυσός πάει... Πάπαλα
6."Σκαφάτοι" χωρίς λεφτά για καύσιμα
7.Είναι επίσημο: Ιδιώτες αναλαμβάνουν το ξεπούλημα της αμυντικής βιομηχανίας
8.Ritschl: Αν η Ελλάδα επιτεθεί, μας τα παίρνει όλα!
9.Financial Times: Στα 9 δισ. ευρώ τα κέρδη από τα ελληνικά ομόλογα για την ΕΚΤ
10.Ευρωβαρόμετρο: Το 90% των Ελλήνων τείνει να μην εμπιστεύεται την κυβέρνηση
11.Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας των ΟΤΑ
3.ΟΧΙ, Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΗ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
3.ΟΧΙ, Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΗ
Θέλει πολύ κόπο να βάλετε όπου ΙΤΑΛΙΑ το ΕΛΛΑΔΑ ? Όλα τα άλλα, το ίδιο δεν είναι ?
Της Oriana Fallaci* (από το βιβλίο της «H Οργή και η Περηφάνεια», 2003)
Όχι εδώ και πολύ καιρό, άκουσα κάποιον από τους αναρίθμητους πρώην κυρίους Πρωθυπουργούς που έχουν ταλαιπωρήσει την Ιταλία τις τελευταίες δεκαετίες, να λέει στην τηλεόραση: «Κι ο θείος μου ήταν μετανάστης. Ακόμη θυμάμαι τη στιγμή που έφευγε για την Αμερική. με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι». Δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα, κύριε παραπληροφορημένε, ή αναξιόπιστε πρώην Πρωθυπουργέ. Εκτός από το ότι είναι πρακτικά αδύνατον να έχετε θείο που πήγε στην Αμερική με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι, για τον απλό λόγο ότι οι θείοι με τις βαλίτσες από χαρτόνι στο χέρι πήγαιναν στην Αμερική στις αρχές του εικοστού αιώνα, δηλαδή τότε που εσείς δεν ήσασταν ακόμη γεννημένος, δεν είναι καθόλου το ίδιο. Και είναι δυο φαινόμενα άσχετα μεταξύ τους για ορισμένους λόγους που εσείς αγνοείτε, ή κάνετε πως αγνοείτε. Οι λόγοι αυτοί είναι οι εξής:
Πρώτον: Η Αμερική είναι μια ήπειρος με έκταση 3 εκατομμύρια και 618.770 τετραγωνικά μίλια. Τεράστιες περιοχές αυτής της έκτασης είναι ακόμη και σήμερα ακατοίκητες ή τόσο αραιά κατοικημένες, ώστε σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να περπατάει κανείς για ολόκληρους μήνες χωρίς να συναντήσει ψυχή. Και σας πληροφορώ ότι στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα αυτές οι περιοχές ήταν ακόμη πιο έρημες και σχεδόν εντελώς ακατοίκητες.
Δεν υπήρχαν πόλεις, ούτε κωμοπόλεις, ούτε δρόμοι, ούτε καν οικισμοί. Το πολύ-πολύ να υπήρχαν κάποια φυλάκια ή κάποια καταλύματα για ξεκούραση και για αλλαγή αλόγων. Η πλειονότητα των κατοίκων ήταν, ουσιαστικά, συγκεντρωμένη στις ανατολικές Πολιτείες.
Στις Μεσοδυτικές εκτάσεις, ζούσαν μονάχα λίγοι θαρραλέοι τυχοδιώκτες, καθώς και οι φυλές των ιθαγενών Ινδιάνων, που τους ονόμαζαν Ερυθρόδερμους. Πιο δυτικά, στη λεγόμενη Άγρια Δύση, υπήρχαν ακόμη λιγότεροι κάτοικοι: Το Κυνήγι του Χρυσού μόλις είχε αρχίσει.
Λοιπόν: Η Ιταλία δεν αποτελεί ήπειρο. Είναι μια μικρή σχετικά χώρα, τριάντα δύο φορές μικρότερη από την Αμερική και υπερβολικά πυκνοκατοικημένη: ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 58 εκατομμύρια κατοίκους έναντι των 282 εκατομμυρίων της Αμερικής.
Συνεπώς, αν τριακόσιες ή τετρακόσιες χιλιάδες γιοι του Αλλάχ μεταναστεύουν στην Ιταλία κάθε χρόνο (όπως γίνεται στην πραγματικότητα), για μας είναι σαν να μετανάστευαν τρία ή τέσσερα εκατομμύρια Μεξικανοί στο Τέξας, στην Αριζόνα ή στην Καλιφόρνια κάθε χρόνο.
Δεύτερον: Για έναν ολόκληρο αιώνα, δηλαδή από τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας μέχρι το 1875, η Αμερική ήταν χώρα ελεύθερης προσπέλασης. Τα σύνορα και οι ακτές της παρέμεναν αφύλακτα, οποιοσδήποτε ξένος μπορούσε να μπει ελεύθερα στη χώρα και οι μετανάστες ήταν κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτοι. Για να αναπτυχθεί και να ακμάσει το νεοσύστατο έθνος, έπρεπε να αξιοποιηθούν όλα τα διαθέσιμα εδάφη του και ο εν δυνάμει πλούτος του, και γι' αυτό ακριβώς στις 20 Μαΐου του 1862, ο Αβραάμ Λίνκολν υπέγραψε την Homestead Act.
Σύμφωνα με την Πράξη αυτή, θα δωρίζονταν 810 εκατομμύρια τ.μ. ομοσπονδιακής γης. Στην Οκλαχόμα, για παράδειγμα, στη Μοντάνα, στη Νεμπράσκα, στο Κολοράντο, στο Κάνσας, στη Βόρεια και Νότια Ντακότα κ.ά... Επιπλέον η «Πράξη» δεν ωφελούσε μονάχα τους Αμερικανούς. Με εξαίρεση τους Κινέζους, που γενικότερα τύχαιναν κακομεταχείρισης, καθώς και τους καταδιωκόμενους γηγενείς Ινδιάνους, οποιοσδήποτε (άντρας ή γυναίκα) μπορούσε να κάνει αίτηση και να λάβει ως δωρεά 480 τ.μ. γης.
Οι προϋποθέσεις ήταν: ο αιτών να έχει συμπληρώσει το εικοστό πρώτο έτος, να εγκατασταθεί στον συγκεκριμένο τόπο για τουλάχιστον πέντε χρόνια, να μετατρέψει την άγρια γη σε φάρμα και κατοικία, να δημιουργήσει οικογένεια και, αν δεν ήταν Αμερικανός, να ζητήσει αμερικανική υπηκοότητα. Ακολουθώντας τα σλόγκαν «Το Αμερικανικό Όνειρο», «Αμερική, η Χώρα των Ευκαιριών», οι περισσότεροι από αυτούς που απέκτησαν έτσι γη, ήταν Ευρωπαίοι.
Ο αριθμός των μεταναστών ήταν τόσο μεγάλος, ώστε ολόκληρες φυλές γηγενών (Τσερόκι, Κρικ, Σεμινόλ, Τσικασό, Τσεγιέν, κ.α.) εκτοπίστηκαν βίαια και περιορίστηκαν με επαίσχυντο τρόπο σε καταυλισμούς.
Λοιπόν, στην Ιταλία δεν υπήρξε ποτέ ανάλογη «Πράξη» που να προσκαλεί τους ξένους να έρθουν και να εγκατασταθούν στη χώρα μας: «Ελάτε ξένοι, ελάτε! Αν έρθετε, θα σας δώσουμε ένα καλό κομμάτι γης στο Κιάντι, στη Βαλ Παντάνα ή στη Ριβιέρα. Για χάρη σας θα διώξουμε τους γηγενείς, δηλαδή τους Τοσκανούς, τους Λομβαρδούς και τους Λιγουριανούς, θα τους κλείσουμε σε καταυλισμούς». Όπως στην υπόλοιπη Ευρώπη, έτσι και στην Ιταλία, όλοι αυτοί οι μετανάστες που μας ταλαιπωρούν, έχουν έρθει με δική τους πρωτοβουλία. Με τα αναθεματισμένα σκάφη τους, τα καταραμένα φουσκωτά σκάφη της αλβανικής μαφίας, αποφεύγοντας τις περιπόλους της ακτοφυλακής, που προσπαθούν να τους στείλουνε πίσω. Δεν είμαστε μια χώρα με ανοιχτά σύνορα, αγαπητέ κύριε Πρώην Πρωθυπουργέ και υποτιθέμενε ανιψιέ του θείου με τη βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι. Εμείς, δεν έχουμε τεμάχια γης να χαρίσουμε στους ξένους. Δεν έχουμε έρημες περιοχές που πρέπει να κατοικηθούν. Ούτε φυλές Τσερόκι, Κρικ, Σεμινόλ, Τσικασό, και Τσεγιέν για να εκτοπίσουμε.
Τρίτον: Ακόμη κι η Αμερική η Χώρα των Ευκαιριών έπαψε κάποια στιγμή να δείχνει στους ξένους την ίδια επιείκεια που έδειχνε μέχρι και την προεδρία του Λίνκολν.
Το 1875, για παράδειγμα, η Αμερικανική Κυβέρνηση συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να μπουν κάποια όρια, με αποτέλεσμα η Βουλή των Αντιπροσώπων να υιοθετήσει νόμο που απαγόρευε την είσοδο στη Χώρα σε Πρώην κατάδικους και σε πόρνες. Το 1882, ένας δεύτερος νόμος απέκλειε από το δικαίωμα αυτό ψυχασθενείς και άτομα για τα οποία υπήρχαν υποψίες ότι θα βλάψουν τη δημόσια ζωή της χώρας. Το 1903, ψηφίστηκε ακόμη ένας νόμος που απαγόρευε την είσοδο στη χώρα σε επιληπτικούς, σε επαγγελματίες ζητιάνους, σε ασθενείς με μεταδοτικές αρρώστιες και σε αναρχικούς. (Ο τελευταίος ήταν ένας ανακριβής χαρακτηρισμός που αποδιδόταν τόσο σε παλαβούς που δολοφονούσαν προέδρους, όσο και σε ριζοσπαστικούς που προκαλούσαν γενική αναστάτωση και οργάνωναν απεργίες).
Από εκεί και πέρα, η μεταναστευτική πολιτική έγινε πιο αυστηρή και οι παράνομοι μετανάστες απελαύνονταν αμέσως. Στη σημερινή Ιταλία και Ευρώπη όμως, οι μετανάστες έρχονται όποτε τους αρέσει και όποτε θέλουν. Τρομοκράτες, κλέφτες, βιαστές, πρώην κατάδικοι, πόρνες, ζητιάνοι, έμποροι ναρκωτικών, άτομα με μεταδοτικές ασθένειες. Δεν ελέγχεται το ιστορικό ούτε καν εκείνων που παίρνουν άδεια εργασίας. Από τη στιγμή που περνούν τα σύνορα, τους παρέχεται φιλοξενία, τροφή και ιατρική περίθαλψη, με επιβάρυνση των γηγενών. Εννοώ των Ιταλών φορολογουμένων. Λαμβάνουν ακόμη και ένα μικρό ποσό χρημάτων για τα τρέχοντα μικροέξοδά τους. Όσο για τους παράνομους μετανάστες, ακόμη κι αν απελαθούν επειδή έχουν διαπράξει κάποιο φριχτό έγκλημα, πάντοτε καταφέρνουν να επιστρέψουν. Αν απελαθούν ξανά, πάλι γυρίζουν πίσω. Φυσικά, για να διαπράξουν κι άλλα εγκλήματα. Και οι πολιτικοί μας δεν κάνουν τίποτε. Ανάθεμά τους!
Δε θα ξεχάσω ποτέ τις διαδηλώσεις που έκαναν πέρυσι οι παράνομοι, κατακλύζοντας τις πλατείες μας για να απαιτήσουν με αυθάδεια άδειες παραμονής. (Οι περισσότεροι ανέμιζαν τις σημαίες της χώρας τους, ή κόκκινες σημαίες). Αυτά τα παμπόνηρα, παραμορφωμένα πρόσωπα. Αυτές οι υψωμένες γροθιές, έτοιμες να μας χτυπήσουν, εμάς τους γηγενείς, να μας κλείσουν σε καταυλισμούς. Αυτές οι κραυγές, που έφερναν στο νου τις κραυγές των οπαδών του Χομεινί στο Ιράν, του Μπιν Λάντεν στην Ινδονησία, Μαλαισία, Πακιστάν, Ιράκ, Σενεγάλη, Σομαλία, Νιγηρία κ.ο.κ... Δε θα το ξεχάσω ποτέ, γιατί εκτός από προσβεβλημένη, ένιωσα και εξαπατημένη από τους πολιτικούς που έλεγαν: «Θα θέλαμε να τους απελάσουμε, να τους στείλουμε πίσω στις πατρίδες τους. Αλλά, δε γνωρίζουμε πού κρύβονται». Πού κρύβονται;!; Ελεεινοί καραγκιόζηδες! Είχαν κατεβεί κατά χιλιάδες στις πλατείες, και δεν κρύβονταν διόλου. Για να τους απελάσετε, για να τους διώξετε, θα αρκούσε να τους περικυκλώσετε με λίγους ένοπλους αστυνομικούς oι στρατιώτες, να τους φορτώσετε σε φορτηγά, να τους οδηγήσετε σ' ένα αεροδρόμιο ή ένα λιμάνι, και να τους στείλετε πίσω στις πατρίδες τους.
Όσο για τον τελευταίο λόγο που θα σας αναφέρω, αγαπητέ μου κύριε πρώην Πρωθυπουργέ και υποτιθέμενε ανιψιέ του θείου με τη βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι, είναι τόσο απλός, που ακόμη και ένα διανοητικά καθυστερημένο μωρό θα μπορούσε να τον καταλάβει. Η Αμερική είναι ένα νεοσύστατο έθνος, μια πολύ νέα χώρα. Αν αναλογιστείτε ότι η σύσταση του αμερικανικού έθνους έγινε στα τέλη του δεκάτου όγδοου αιώνα, θα συμπεράνετε εύκολα ότι σήμερα (έτος 2002) συμπληρώνει μόλις δυο αιώνες ζωής.
Επίσης, είναι ένα έθνος μεταναστών. Από την εποχή του Mayflower, από την εποχή των δεκατριών αποικιών, δηλαδή από πάντα, όλοι οι κάτοικοι της Αμερικής ήταν μετανάστες. Παιδιά, εγγόνια, εγγύτεροι ή απώτεροι απόγονοι κάποιων μεταναστών. Ως έθνος μεταναστών, αποτελεί το πιο δυναμικό, το πιο πλούσιο μείγμα φυλών, θρησκειών και γλωσσών που υπήρξε ποτέ σε τούτο τον πλανήτη.
Ως νεοσύστατο έθνος, έχει πολύ σύντομη ιστορία. Γι' αυτό, η πολιτιστική της ταυτότητα δεν έχει ακόμη κατασταλάξει σε κάτι ενιαίο.
Αντίθετα, η Ιταλία είναι ένα πολύ παλαιό έθνος. Με εξαίρεση την Ελλάδα, θα έλεγα πως είναι το παλαιότερο της Δύσης. Η καταγεγραμμένη ιστορία της ξεκινάει πριν τρεις χιλιάδες χρόνια, όταν ιδρύθηκε η Ρώμη. Ή, καλύτερα, από την εποχή που οι Ετρούσκοι αποτελούσαν ήδη πολιτισμένη κοινωνία.
Σ' αυτές τις τρεις χιλιετίες, παρ' όλη την εξάπλωση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, παρ' όλες τις εισβολές που προκάλεσαν την Πτώση αυτού του εκπληκτικού επιτεύγματος, παρ' όλες τις κατακτήσεις που μας είχαν διαμελίσει για πολλούς αιώνες, η Ιταλία δεν υπήρξε ποτέ έθνος μεταναστών. Δηλαδή, ένα μείγμα από φυλές, θρησκείες και γλώσσες. Ούτε αλλοιώθηκε η ταυτότητά της από τις επιδράσεις των κατακτητών της. Κανένα από τα ξένα έθνη που μας είχαν κατακτήσει και διαμελίσει (και Γερμανοί και Σκανδιναβοί και Ισπανοί και Γάλλοι και Αυστριακοί) δεν κατάφεραν να μεταβάλουν την οντότητά μας. Αντίθετα, εκείνοι απορροφήθηκαν από εμάς, σαν το νερό από το σφουγγάρι. .. Συνεπώς, η δική μας πολιτιστική ταυτότητα είναι ενιαία.
Και, παρ' όλο που περιέχει κάποια στοιχεία, που έχει απορροφήσει το σφουγγάρι (σκεφτείτε τις πολλές διαλέκτους μας, τις συνήθειές μας, την κουζίνα μας), ποτέ δεν υιοθέτησε συνήθειες του Μουσουλμανικού κόσμου. Με κανέναν τρόπο δεν έχει επηρεαστεί από αυτόν.
Επίσης, για δυο χιλιάδες χρόνια, η ενότητά μας ήταν βασισμένη σε μια θρησκεία που ονομάζεται Χριστιανισμός. Σε μια εκκλησία που ονομάζεται Καθολική Εκκλησία... Πάρτε εμένα σαν παράδειγμα. «Είμαι άθεη και αντικληρικών αντιλήψεων, δεν έχω τίποτε κοινό με την Καθολική Εκκλησία», δηλώνω πάντοτε. Κι αυτό είναι αλήθεια. Αλλά, ταυτόχρονα, είναι και ψέμα. Γιατί, είτε μου αρέσει είτε όχι, έχω αρκετά κοινά με την Καθολική Εκκλησία. Πιστέψτε με, γαμώτο! Πώς θα μπορούσα να μην έχω; Γεννήθηκα σ' έναν τοπίο γεμάτο τρούλους εκκλησιών, μοναστήρια, Χριστούς, Μαντόνες, Αγίους, σταυρούς και καμπάνες.
Οι πρώτες μελωδίες που άκουσα όταν γεννήθηκα ήταν οι μελωδίες από τις καμπάνες. Τι καμπάνες του Καθεδρικού της Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε, που τον Καιρό του Αντίσκηνου, ο μουεζίνης προσβλητικά κατέπνιγε με τα δικά του Αλλάχ-ακμπάρ. Γεννήθηκα και μεγάλωσα με αυτή τη μουσική, με αυτό το τοπίο γύρω μου, με αυτή την Εκκλησία που την έχουν προσκυνήσει ακόμη και μεγάλα μυαλά, όπως ο Δάντης Αλιγκιέρι, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Γαλιλαίος Γαλιλέι. Μέσα από αυτήν έχω μάθει τι είναι γλυπτική, αρχιτεκτονική, ζωγραφική, ποίηση και λογοτεχνία, καθώς και τι σημαίνει ο συνδυασμός της ομορφιάς με τη γνώση. Χάρη σ' αυτήν άρχισα κάποτε ν' αναρωτιέμαι τι είναι το Καλό και το Κακό, αν υπάρχει Θεός. Αν μας έπλασε Εκείνος, ή εμείς Εκείνον και αν η ψυχή είναι μια χημική ένωση που μπορεί να υποστεί επεξεργασία σε εργαστήρια ή είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Και, μα τον Θεό...
Βλέπετε; Πάλι χρησιμοποίησα τη λέξη «Θεός». Παρ' όλες τις λαϊκές και αντικληρικές μου αντιλήψεις, παρ' όλο τον αθεϊσμό μου, είμαι τόσο διαποτισμένη από τον Καθολικό πολιτισμό, ώστε αυτός να είναι αναπόσπαστο μέρος του γραπτού και προφορικού μου λόγου. Μα τον Θεό, για όνομα του Θεού, προς Θεού, δόξα τω Θεώ, Θεέ και Κύριε, Παναγία μου, έλα Παναγία μου, Χριστέ και Παναγιά μου, στην ευχή του Χριστού. Χριστέ μου... Τέτοιες εκφράσεις μου έρχονται τόσο αυθόρμητα, που δε συνειδητοποιώ ότι τις λέω ή ότι τις γράφω. Και να σας τα πω όλα; Παρ' όλο που ποτέ δε συγχώρεσα την Καθολική Εκκλησία για τα αίσχη που μου επέβαλε, με πρωταρχικό εκείνο της γ...ς Ιεράς Εξέτασης που τον δέκατο έβδομο αιώνα έκαψε ζωντανή την προγιαγιά μου Ιλντεμπράντα, την κακόμοιρη την Ιλντεμπράντα, παρ' όλ' αυτά, οι μελωδίες από τις καμπάνες συνεχίζουν να γλυκαίνουν την καρδιά μου. Μου αρέσουν.
Επίσης, μ' αρέσουν όλες αυτές οι όμορφες αγιογραφίες με τον Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους. Είμαι μάλιστα συλλέκτρια παλαιών εικονισμάτων. Επίσης, μου αρέσουν τα αβαεία και τα μοναστήρια και τα περιβόλια τους. Μου δημιουργούν μια ακαταμάχητη αίσθηση γαλήνης και συχνά ζηλεύω αυτούς που μένουν σ' αυτά. Και, εν τέλει, ας το παραδεχτούμε: οι καθεδρικοί ναοί μας είναι πιο όμορφοι από τα τζαμιά, τις συναγωγές, τους βουδιστικούς ναούς και τις άχρωμες εκκλησίες των Διαμαρτυρομένων. .. Όλ' αυτά τα συμβολικά στολίδια που ανήκαν στη δική μου ζωή. Στον δικό μου πολιτισμό.
Ξέρετε, στον κήπο του εξοχικού σπιτιού μου στην Τοσκάνη, υπάρχει ένα μικρό, παλιό ξωκλήσι. Δυστυχώς, είναι πάντοτε κλειστό. Από τότε που πέθανε η μητέρα μου, κανείς δεν το φροντίζει. Κάθε φορά που επιστρέφω στην πατρίδα, πηγαίνω και το ανοίγω. Ξεσκονίζω την Αγία Τράπεζα, προσέχω να μην έχουν κάνει φωλιές τα ποντίκια ή να μην έχουν φάει καμιά σελίδα από τη Σύνοψη. Και, παρά τον λαϊκισμό μου, τον αθεϊσμό μου, εκεί μέσα νιώθω άνετα. Παρά τις αντικληρικές απόψεις μου, εκεί μέσα νιώθω γαλήνη. (Και βάζω στοίχημα ότι οι περισσότεροι Ιταλοί θα εκμυστηρεύονταν το ίδιο πράγμα. Σε μένα το έχει εκμυστηρευτεί, Θεέ και Κύριε, ο ίδιος ο Ενρίκο Μπερλινγκουέρ, ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας, ο άνθρωπος που εισήγαγε τον ιστορικό συμβιβασμό μεταξύ μαρξιστών και καθολικών...).
Για όνομα του Θεού, για άλλη μια φορά, αυτό που θέλω να πω είναι ότι εμείς oι Ιταλοί δεν βρισκόμαστε στην ίδια θέση με τους Αμερικανούς. Δεν είμαστε ένα χωνευτήρι πολλών και διάφορων ειδών, δεν είμαστε ένα μωσαϊκό από ανομοιομορφίες, συγκολλημένες μονάχα με μια υπηκοότητα.
Εννοώ ότι ακριβώς επειδή η πολιτιστική μας ταυτότητα είναι ήδη προσδιορισμένη από τη χιλιόχρονη ιστορία μας, δεν μπορούμε ν' αντέξουμε ένα κύμα μεταναστών που δεν έχουν καμιά σχέση μ' εμάς... Και που δε θέλουν να γίνουν σαν εμάς, να απορροφηθούν από εμάς. Αντίθετα, μάλιστα, θέλουν να μας απορροφήσουν εκείνοι. Θέλουν ν' αλλάξουν τις αρχές μας, τις αξίες μας, την ταυτότητά μας, τον τρόπο ζωής μας. Και στο μεταξύ, μας αναστατώνουν με την οπισθοδρομική άγνοιά τους, με την οπισθοδρομική μισαλλοδοξία τους, με την οπισθοδρομική θρησκεία τους. Αυτό που εννοώ είναι ότι στον δικό μας πολιτισμό δεν υπάρχει χώρος για μουεζίνηδες και μιναρέδες, για ψευτο-εγκράτειες, για το ταπεινωτικό τσαντόρ, για την εξευτελιστική μπούρκα. Ακόμη κι αν υπήρχε χώρος γι' αυτούς τους ανθρώπους, εγώ δεν θα τους τον παραχωρούσα. Γιατί θα ήταν σαν να έσβηνα την ταυτότητά μας, σαν να εκμηδένιζα τα επιτεύγματά μας. Θα ήταν σαν να έφτυνα κατάμουτρα την ελευθερία την οποία κερδίσαμε, τον πολιτισμό που έχουμε αναπτύξει, την ευημερία που έχουμε αποκτήσει. Θα ήταν σα να ξεπουλούσα τη χώρα μου, την πατρίδα μου. Κι η χώρα μου, η πατρίδα μου δεν είναι προς πώληση.
* Η Οριάνα Φαλάτσι (Oriana Fallaci: 1929 - 2006), η Ιταλίδα δημοσιογράφος, πολεμική ανταποκρίτρια και συγγραφέας, είναι γνωστή στην Ελλάδα για την σχέση της με τον Αλέκο Παναγούλη και για το πολυδιαβασμένο βιβλίο της «Γράμμα σε Ένα Παιδί που Δεν Γεννήθηκε Ποτέ». Το πιο επιτυχημένο όμως εμπορικά βιβλίο της, είναι το "The Rage and The Pride" («H Οργή και η Περηφάνεια», εκδόσεις Γκοβόστης 2003), που εκδόθηκε λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Το βιβλίο συγκέντρωσε τα πυρά των κριτικών με το σκεπτικό ότι προκαλεί το «μίσος εναντίον των μουσουλμάνων». Το επόμενο και τελευταίο της βιβλίο ήταν το "The Force of Reason" (" La Forza della Ragione") δηλ. «Η Δύναμη της Λογικής» που έγινε και αυτό best seller. Εκεί η Φαλάτσι γράφει πως τρομοκράτες έχουν σκοτώσει 6.000 ανθρώπους τα 20 τελευταία χρόνια στο όνομα του Κορανίου και πως η ισλαμική πίστη σπέρνει μίσος αντί αγάπης και σκλαβιά αντί ελευθερίας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)