Ηταν επόμενο ενα τετοιο συκοφαντικό άρθρο να μην μείνει αναπάντητο από όλους όσους θέλουμε να υπερασπιστούμε Πίστη και Πατρίδα... Και είναι αληθινά αστείο να θεωρούμε ότι ένας εχθρός της Εκκλησίας και του Χριστού θα μπορούσε να μας μιλήσει για την ελληνική ιστορία και για τα θέματα της Εκκλησίας μας.... κι όχι της Εκκλησίας του. Φυσικά είναι πολύ δύσκολο να απαντήσουμε με ένα σχολιο και να αναιρεσουμε ολα όσα λεει σε ένα τοσο εκτενές άρθρο... Θα πληξουμε λοιπόν κυρίως κατευθείαν αυτο που μπορουμε τις προθέσεις τους που όλοι τις καταλαβαίνουμε και θα επιχειρησουμε να φερουμε έναν στοιχειωδη αντίλογο στα στενα πλαισια ενός σχολίου....
Υπάρχουν πλήθος άρθρα στο διαδίκτυο όπου ο αναγνώστης μπορεί να βρει την αλήθεια τόσο για τον αφορισμό της Επανάστασης όσο και για όλα τα υπόλοιπα που αναφερει ο αρθρογράφος. Εμείς επιλέξαμε να χρησιμοποιήσουμε έναν μεγάλο λόγιο πατριώτη και ιερεά τον αειμνηστο π. Γεώργιο Μεταλληνο. Μπορείτε να δείτε 'ενα εξαιρετικό άρθρο του εδω https://www.eoneolaia.com/metallinos-stin-epanastasi-tou-21/
Παραθέτω δύο αποσπάσματα:
"Ο εθνικός ιστορικός μας Κ. Παπαρρηγόπουλος ομολογεί: «…Οσαδήποτε και αν υπήρξαν τα αμαρτήματα πολλών εκ των Πατριαρχών, ουδείς όμως εξ αυτών, ουδείς ωλίσθησεν περί την ακριβή του πατρίου δόγματος και των υπάτων εθνικών συμφερόντων τήρησιν». Ανάλογα αποτιμούν τη στάση του Ράσου στην Επανάσταση: Ο Δ. Κόκκινος, ο Δ. Φωτιάδης, ο Σπ. Μαρινάτος, ο Ι. Συκουτρής, ο Κ. Βοβολίνης, ο Ν. Τωμαδάκης, ο Απ. Βακαλόπουλος και άλλοι.
Υπάρχουν βέβαια, και επικριτές του Κλήρου, και των Αρχιερέων, που αμφισβητούν ή και αρνούνται την ειλικρινή και άδολη συμμετοχή τους στον Αγώνα. Τέτοιες θέσεις έχουν κατά καιρούς υποστηρίξει ο Γ. Κορδάτος (ιστορικός μαρξιστής), ο Γ. Σκαρίμπας (λογοτέχνης μαρξιστής, αλλ΄όχι ιστορικός) ο Γ. Καρανικόλας (δημοσιογράφος, όχι ιστορικός) κ.ά. Οι θέσεις αυτές επαναλαμβάνονται στερεότυπα από άλλους λιγότερο σημαντικούς και άσχετους με την ιστορική έρευνα. Αρκεί να μελετήσει κανείς το «ΔΕΛΤΙΟΝ» της Ο.Λ.Μ.Ε. για να διαπιστώσει πως αυτούσιες οι ιδεολογικές αυτές ερμηνείες για το ΄21 περνούν στο χώρο της παιδείας. Το τραγικά απελπιστικό δε είναι, ότι πολλές από τις παλαιότερες τοποθετήσεις έχουν πια ξεπερασθεί και στο χώρο της μαρξιστικής ιστορικής Σχολής, οπότε οι υποστηρικτές τους αποδεικνύονται «παλαιομοδίτες» στο χώρο του ιστορικού ερασιτεχνισμού. ...... Ένα από τα επισημότερα θύματα της παρατεινόμενης αυτής ιδεολογικής αδιαλλαξίας είναι ο Μέγας Οικουμενικός Πατριάρχης του Αγώνα, Άγιος Γρηγόριος Ε΄. Η ερμηνεία της στάσης του στον Αγώνα απαιτεί επαρκή γνώση της εποχής (ιστορικά, κοινωνιολογικά, πολιτικά, διπλωματικά) και τη χρήση ορθών κριτηρίων, συγχρόνων δηλαδή και όχι σημερινών (ιστορικός αναχρονισμός). Ο σοφός εκείνος Γενάρχης, πώς ήταν δυνατόν να παραβλέψει τους αρνητικούς παράγοντες, που απειλούσαν κάθε επαναστατική σκέψη (Ιερά Συμμαχία, Τσάρος, προηγούμενες οικτρές αποτυχίες, π.χ. 1790); Γιατί να απαιτεί κανείς λιγότερη σύνεση από εκείνη του Κοραή και του Καποδίστρια, πού ήσαν τελείως αρνητικοί στα σχέδια εξεγέρσεως; Και όμως, σε καμία παρακωλυτική ή αποτρεπτική ενέργεια δεν προέβη, η δε αλληλογραφία του είναι σαφώς θετική και φανερώνει την εσωτερική συμμετοχή του στα σχέδια της Φιλικής."
Προτείνω να το διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο γιατι ειναι εξαιρετικα ενδιαφερον.
Παρακάτω θα παραθέσω τα όσα έγραψε ο φιλικός Κωνσταντίνος Ραμφος: https://www.impantokratoros.gr/4C4320B5.el.aspx
"Την Μεγάλην Δευτέραν του 1821, τρεις ώρας μετά το μεσονύκτιον, ότε άπαντες οι εν τω πατριαρχείω εκοιμώντο ύπνον βαθύν, ο αοίδιμος πατριάρχης Γρηγόριος κατέβαινε την κλίμακα, φέρων εις χείρας κλείδα και υπό των σεβασμιωτάτων συνοδικών, των μητροπολιτών Καισαρείας, Δέρκων, Εφέσου, Χαλκηδόνος, Νικομήδειας και Νίκαιας, παρακολουθούμενος. Κατελθών δε εις την αυλήν του μεγάρου επορεύθη προς την θύραν του πατριαρχικού ναού και ηνέωξεν αυτήν, εξαγαγών δε την κλείδα την έθεσεν εις την ζώνην του, και εισελθών μετά των αγίων συνοδικών εν αυτώ, έκλεισεν αυτήν ένδοθεν. Ουδέν άλλο φως εφώτιζε τον ναόν, ειμή το αμυδρόν φως της κανδήλας του εσταυρωμένου και το τής όπισθεν του αρτοφορείου τής Αγίας τραπέζης. Η σιγή, το τρέμον φως των δύο κανδηλών, η μαρμαρυγή των αγίων εικόνων, ας αι ασθενείς τού φωτός ακτίνες εδείκνυον κινουμένας, το σοβαρόν και ιεροπρεπές της εκκλησίας, η παρουσία επτά ρασοφόρων, των επισημοτέρων ποιμένων της ανατολικής τού Κυρίου ημών ποίμνης, παρίστανον θαυμάσιον απερίγραπτον θέαμα, συγκινητικόν τε και εμβριθές.
—Άγιοι αδελφοί και συλλειτουργοί,—είπε προς αυτούς ο σοβαρός και ευσεβής πατριάρχης, αφ’ ου προεχώρησαν μέχρι των αγίων θυρών του ιερού βήματος, ένθα συνετάχθησαν εις κύκλον, έχοντες αυτόν εν τω μέσω —ιδού συνήλθομεν εν τω Ναώ τού Θεού, ουδείς άλλος μάς βλέπει ειμή ο ακοίμητος αυτού οφθαλμός και ουδέν άλλο ούς μάς ακούει, ειμή το ούς τού κλίνοντος αυτό εις τας δεήσεις και των δικαίων και αμαρτωλών. Προ μικρού απευθύναμεν αφορισμόν ακούσιον κατά των επαναστάντων αδελφών ημών χριστιανών, των υπό την σημαίαν σταυρού μαχομένων υπέρ πίστεως και πατρίδος. Ο Σωτήρ ημών ενετείλατο ημίν τό «εύχεσθε και μη καταράσθε», ημείς δε κατηράσθημεν έργον άγιον, πράξιν θείου μαρτυρίου θυμάτων ιερών υπέρ πίστεως τού Χριστού προσφερθέντων είς ολοκαύτωσιν, κατηράσθημεν τους τον βαρύν ζυγόν της δουλείας απωθήσαντας, ίνα ελευθερώσωσι την πατρίδα από τους υβριστάς της αγίας ημών πίστεως και τους καταπιεστάς της εθνικότητος ημών. Όθεν ο ακοντισθείς παρ’ ημών αφορισμός κατ’ αυτών ου μόνον επιβαρύνει τον τράχηλον ημών, αλλά και τούς αγωνιζομένους κατέθλιψε, και τοι ακούσιος, διό οφείλομεν ίνα άρωμεν αυτόν τη παρακλήσει τού παναγίου πνεύματος. —Αλλ’ ημείς, παναγιώτατε πατριάρχα, επράξαμεν έργον ακούσιον, υπετάχθημεν εις την βίαν και εις την ανάγκην, ίνα μη ερεθίσωμεν την οθωμανικήν κυβέρνησιν εις μείζονας κατά των χριστιανών κακώσεις, — απεκρίθη ο μακάριος και φιλόκαλος Εφέσου, απομάξας δάκρυ συμπαθείας και μετανοίας συγχρόνως. —Αληθώς επράξαμεν έργον ακούσιον,—υπέλαβεν ο αοίδιμος πατριάρχης, — αληθώς, ενώ υπεγράφομεν τον αφορισμόν ενώπιον της εξουσίας, αι καρδίαι ημών ηύχοντο, και μολαταύτα πρέπει να τον λύσωμεν.
Ακούσατε αδελφοί! Το μεσονύκτιον τού παρελθόντος σαββάτου, αφού ο διάκονός μου μοί ανέγνω το μεσονυκτικόν, επορευόμην εις την κλίνην μου, ότε δ’ έκλεισα την θύραν τού κοιτώνος μου, και επλησίασα ολίγα βήματα προς αυτήν, μορφή φωτεινή ώφθη αίφνης ενώπιον μου. «Ετοιμάσου, μοι είπεν, εις το μαρτύριον, ευλόγησον ούς κατηράσθης και μιμήθητι τον Χριστόν, τον υπέρ της σωτηρίας των ανθρώπων αποθανόντα επί σταυρού, το μαρτύριόν σου έσεται εις σωτηρίαν των πιστών.» Εν τη εκπλήξει μου η φωτεινή μορφή εγένετο άφαντος. Η φωνή υπήρχε τοσούτον αρμονική και πραεία, ώστε εισέδυ εν τη καρδία μου ως ηδύτατον βάλσαμον. Όλην εκείνην την νύκτα διήλθον εν προσευχή και η ψυχή μου υπήρχε πλήρης αγαλλιάσεως, ήδη δε περιμένω ανυπομόνως το μαρτύριον, μαρτύριον εις σωτηρίαν των χριστιανών.
—Οι αρχιερείς εθεώρουν εν πλήρει σιγή και κατανύξει τον πατριάρχην της ανατολικής εκκλησίας περιβρεχόμενοι υπό δακρύων, δακρύων ιερών, δακρύων ευσεβείας, απορρεόντων εκ καρδιών αγάπης μεστών προς το έθνος των. —Άγωμεν,—υπέλαβεν ο θείος Γρηγόριος,— το μαρτύριόν μου θέλετε ακολουθήσει και ημείς αδελφοί μετά μικρόν, ίνα γείνη, πλήρης η θυσία. Άγιε Νικομήδειας, είπεν αποβλέψας προς αυτόν, σύ είσαι ο νεώτερος πάντων ημών, άναψε τας λαμπάδας της αγίας τραπέζης. Ο σεβάσμιος ιεράρχης έδραμε προθύμως και λαβών κηρίον το ήναψε, καταβιβάσας την κανδήλαν του σταυρού και εισήλθεν εις το άγιον βήμα, όπερ εν ακαρεί εγένετο κατάφωτον.
— Ενδυθήτε τας ιερατικάς υμών στολάς, είπεν ο πατριάρχης,— και συγχρόνως ενεδύετο και ούτος, υπό του αγίου Νικομήδειας βοηθούμενος. Εισελθόντων απάντων εν τω ιερώ βήματι, ο παναγιώτατος πατριάρχης έστη κατά πρόσωπον της αγίας τραπέζης, οι δε σεβασμιότατοι αρχιερείς περιεκύκλωσαν αυτόν πέριξ αυτής ιστάμενοι. Μετά το «Ευλογητός ο Θεός ημών» και μετά σύντομον ακολουθίαν, λαβών ο πατριάρχης τον αφορισμόν έθεσεν αυτόν επί ενός τρίποδος παρά τη αγία Τραπέζη, είτα:
«Θεέ παντοκράτωρ, ανεφώνησε, πανάγαθε, Συ ο αποστείλας τον μονογενή σου υιόν τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν εις τον κόσμον, ίνα λάβη σάρκα, διά πνεύματος αγίου παρά της αειπαρθένου Μαρίας και ν’ αποθάνη επί τού σταυρού υπέρ ημών, συγχώρησον πρώτον ημίν τοις ημαρτηκόσι σοι διά της παραβάσεως της εντολής τού μονογενούς σου υιού, τού εντειλαμένου ημίν «Εύχεσθε και μη καταράσθε». Είτα καθά δέδωκας ημίν εντολήν τού δεσμείν και λύειν, καταλύομεν τον αφορισμόν τούτον, ον ακουσίως απηυθύναμεν κατά τού χριστεπώνυμου ποιμνίου σου. Ναι, Κύριε βασιλεύ, επάκουσον ημών και ενίσχυσον και σώσον αυτό τω βραχιωνί σου τω υψηλώ, ότι δεδοξασμένος υπάρχεις συν τώ μονογενεί σου υιώ και τω παναγίω σου πνεύματι νυν και αεί και εις τούς αιώνας των αιώνων, αμήν.»
Μετά την εκφώνησιν ταύτην, λαβών μίαν των λαμπάδων της αγίας τραπέζης ενέπρησε τον αφορισμόν, όστις κατέπεσεν εις σποδόν προ των ποδών αυτού.
Απεκδυθέντων των αγίων τούτων ποιμένων τας ιερατικάς αυτών στολάς, ο ναός έμεινεν αύθις φωτιζόμενος διά του αμυδρού φωτός των δύω κανδηλών, σβεσθεισών των λαμπάδων της αγίας τραπέζης. Προπορευόμενος δε ο θείος Γρηγόριος ηνέωξε την θύραν και παρακολουθούμενος υπό των μακαρίων ιεραρχών εξήλθε του ναού και κλείσας αυτήν αύθις ανήλθεν εις το συνοδικόν μετ’ αυτών.
Μεθ’ ημέρας εξ ο ιερός ούτος αμνός εκρέματο ως κακούργος εις τα πρόθυρα τής μεγάλης τού Χριστού εκκλησίας άπνοος, έχων εστραμμένους τους οφθαλμούς προς τον ουρανόν, τα δε χείλη ημιηνεωγμένα ως να παρεκάλει τον ουράνιον πατέρα υπέρ τής απελευθερώσεως απάσης της ελληνικής φυλής."
Τέλος επειδη βλεπω ότι χρησιμοποιείται πολύ το βιβλιο Ματωμένα Ράσα του δημοσιογραφου και συγγραφέα (κι όχι ιστορικου) Σπύρου Μελά να παραθεσω απο την βιογραφία του ενα στοιχείο ενδεικτικο:
"Ωστόσο, μελανή κηλίδα στην ζωή του, στάθηκε η ευκολία με την οποία άλλαζε πολιτικές θέσεις και κυρίως η στήριξη της γερμανικής κατοχής. Ξεκινώντας από σοσιαλιστής στα νιάτα του, θα περάσει μετά στο στρατόπεδο των αντιβενιζελικών, των βενιζελικών ύστερα και θα υποστηρίξει το μεταξικό καθεστώς. Το αποκορύφωμα όλων είναι η στάση του στην Κατοχή όταν σε ένα άρθρο του καλεί τον Ελληνικό λαό, να συνεργαστεί ειλικρινά και ενεργητικά με τον κατακτητή. "
Προφανώς και είναι ο καταλληλοτερος άνθρωπος να μας μιλησει για την Επανάσταση και τον Γρηγόριο τον Ε....
Παραθέτω την πλήρη βιβλιογραφία του άρθρου που δεν εμφανίζεται στο κείμενο: ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: -Αρχείο Κοινότητος Ύδρας, Τόμος 3ος, Πατριαρχικό έγγραφο Μαΐου 1807. -Βασίλειος (Αρχιεπίσκοπος) Σμύρνης, «Υπόμνημα περί Εκκλησιαστικού Αφορισμού κατά τους Θείους και Ιερούς Κανόνας», Πατριαρχικόν Τυπογραφείο Κων/πολεως 1897. -Γεδεών Ι. Μανουήλ, «Βραχεία Σημείωσις περί των Εκκλησιαστικών ημών Δικαίων», Πατριαρ-χικό Τυπογραφείο Κων/πόλεως 1909. -Γεδεών Ι. Μανουήλ, «Πατριαρχικής Ιστορίας Μνημεία», εκδοτικός οίκος Γεωργίου Ιω. Βασι-λείου, Αθήναι 1922. -Γκαρά Ελένη - Τζεδόπουλος Γιώργος, «Χριστιανοί και μουσουλμάνοι στην Οθωμανική Αυτο-κρατορία», ΣΕΑΒ (Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, ΕΜΠ), ISBN: 978-960-603-389-6, Αθήνα 2015. -Εκδοτική Αθηνών, «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Ο Ελληνισμός υπό ξένη κυριαρχία 1669-1821 [τομ. ΙΑ’]», Αθήνα 1975. -Ελληνική Νομαρχία [ήτοι λόγος περί ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ], παρά Ανωνύμου του Έλληνος, Εν Ιταλία 1806. -Ιεζεκιήλ Βελανιδιώτης (Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος), «Ο κατά Κυρίλλου του Λουκάρεως άδικος αναθεματισμός», σ. 9-10, Αθήναι 1906). -Καρολίδης Παύλος, «Σύγχρονος Ιστορία των Ελλήνων από 1821 μέχρι 1921», τομ. Δ’, Αθήναι 1924, Τύποις Πανελ. Λευκώματος. -Μελάς Σπύρος, «Ματωμένα Ράσα», εκδόσεις ‘’Μπίρης’’, Αθήνα 2003. -Παπαδόπουλος Χρυσόστομος (Αρχιεπίσκοπος Αθηνών), «Η Εκκλησία της Κων/πόλεως και η μεγάλη Επανάστασις του 1821», περιοδ. Θεολογία 1950, τομ. ΚΑ’. -Παπαρρηγόπουλος Κων/νος, «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους (Αθήναι, 1887)», τομ. 6ος, εκδό-σεις Νίκας (8η έκδ.). -Πιπινέλης Παναγιώτης, «Πολιτική Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως», Εν Παρισίοις 1928, εκδοτικός οίκος Αγών. -Σκαρίμπας Γιάννης, «Το 1821 και η Αλήθεια», τομ. Β’, εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1995. -Στέση Αθήνη κ’ Ξούριας Γιάννης, «Νεοελληνική Γραμματεία 1670-1830», Έκδοση ΣΕΑΒ, ΚΑΛ-ΛΙΠΟΣ 2015. -Τρικούπης Σπυρίδων, «Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως», τομ. Α’, Λονδίνο 1860. -Υψηλάντης Αθ. Κομνηνός, «Τα μετά την Άλωσιν (1453-1789)», υπό Αρχιμανδρίτου Γερμανού Αφθονίδου, Κων/πολις 1870. -Godfrey Goodwin (Γκόντφρεϊ Γκούντγουιν), «Οι Γενίτσαροι», εκδόσεις Οδυσσέας, μτφρ. Τρι-σεύγενη Παπαϊωάννου, Αθήνα 1997. Δεν είναι λοιπόν μόνο τα ''Ματωμένα Ράσα'' του έγκριτου συγγραφέα Σπύρου Μελά, που με το πλούσιο έργο του υπερμάχεται πάντοτε των θέσεων της Εκκλησίας· απλώς του ξεφεύγουν και πέντε αλήθειες και σίγουρα δεν τον έχετε διαβάσει! Στο να ρίχνετε λάσπη με το φτυάρι και να συκοφαντείτε αοριστολογώντας είστε εύκαιρος. Επί της ουσίας όμως και για το πλήθος των πληροφοριών που παρατίθενται κωφεύετε ως συνήθως. Όμως και οι κρίνοντες κρίνονται! Παναγιωταράκος Παντελής.
Λυπάστε και διαμαρτύρεστε επειδή θεωρείτε ότι συκοφαντείται ο Σπύρος Μελάς.... Φανταστείτε τι αισθανόμαστε οι Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι όταν συκοφαντείται ο μάρτυρας και άγιος της Εκκλησίας μας Γρηγόριος ο Ε. Το δέχομαι ότι δεν έχω διαβάσει το έργο του Μελά.... Καλό θα ήταν να διαβάσετε κι εσείς για το έργο και τον βίο του Γρηγορίου, αλλά όχι μόνο από τις πηγές που προτιμάτε.....λόγω αντιεκκλησιαστικου μένους. Εξάλλου όλοι οι Έλληνες γνωρίζουμε το έργο αλλά και τις θυσίες των κληρικών μας όλα τα προεπαναστατικά και τα επαναστατικά χρόνια....
Όπως λοιπόν είχα προσωπικά την καλή πρόθεση να διαβάσω όλο το άρθρο σας, διαβάστε κι εσείς τις απόψεις ιστορικών και βιογράφων της εποχής της Επαναστάσεως για τον Πατριάρχη μας.... Δεν νομίζω ότι όλοι αυτοί που αποσπασματικά αναφέρετε, να ήταν πιο αξιόπιστοι ή πιο πατριώτες από τον μεγάλο μας εθνικό ποιητή Βαλαωρίτη που εξύμνησε τον Γρηγοριο. Διαβάστε το ποίημα του μήπως και τουλάχιστον αναρωτηθείτε για την αξιοπιστία όλων αυτών που εχθρεύονται την Εκκλησία μας. Τελικά ούτε οι κραυγαλέες βιβλιογραφίες ούτε και οι κάθε είδους κατακριτές της Εκκλησίας μπορούν να λερώσουν την θυσία του Γρηγορίου .. Υπάρχουν δεκάδες βιβλία και άρθρα που κι αυτά με πλουσιότατη βιβλιογραφία ανατρέπουν τους ισχυρισμούς και τις εκτιμήσεις που αναφέρονται στο άρθρο.
Σας συγχαίρω για τη νηφάλια, στηριζομένη σε πλήθος ιστορικών στοιχείων, απάντησή σας στους επικριτές του Μακαριστού μάρτυρος του Έθνους και της πίστης μας, Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε΄, επικριτές, οι οποίοι, όχι ως επιστήμονες ερευνητές της αλήθειας, αλλά ως φανατικοί πολέμιοι του του κλήρου και του χριστιανισμού, επιδίδονται με φανατισμό και μίσος σε ένα σκοτεινό αγώνα δυσφημήσεώς τους!
Αν για εσάς το «πλήθος ιστορικών στοιχείων», είναι μια απλή περιγραφή του μυθολογήματος της δήθεν «Μυσταγωγικής άρσης του Αφορισμού», που κυκλοφορεί ευρέως στο διαδίκτυο και η οποία ως «νηφάλια απάντηση», απλώς επικολλήθηκε εδώ, τότε για να μην εκθέτετε και στο μέλλον τον εαυτό σας, σας συμβουλεύω να ανοίξετε κάποιο λεξικό στην ερμηνεία του λήμματος «Ιστορία». Επίσης σας συμβουλεύω να διαβάσετε το άρθρο, όχι για να αλλάξετε γνώμη, μη γένοιτο! Τουλάχιστο για λίγο προβληματισμό! ΥΓ. Μήπως είχατε κάποιο πρόγονο που συμμετείχε στην Εθνεγερσία του 1821? Αν ναι καλό είναι να γνωρίζετε πως είστε και εσείς όπως όλες οι γενιές απογόνων τους στις φρικτές κατάρες και αναθέματα! Παναγιωταράκος Παντελής.
Καταρχήν αν και παλιοτερα ηρθαμε σε μια κοντρα περι της ανωνυμιας στο διαδικτυο εντουτοις κ Παναγάκο σας ευχαριστω για τα καλα σας λόγια... Εδώ και πολλά χρόνια έχω αποφασίσει ότι πλέον πέρασαν οι εποχές που οι Ελληνες καθόμασταν άπραγοι και αποχαυνωμένοι να ακούμε όλους αυτούς τους συκοφάντες και υβριστές της Πίστης μας, να μας λοιδωρούν και να μας χλευάζουν....
Τώρα οσον αφορά τον ανθέλληνα και νεοπαγανιστή αρθρογράφο δεν εχω να πω και πολλά πράγματα... Τα εχουμε πει πολλες φορες σε άλλα πεδία μάχης... Μερικά όμως εχω όρεξη να πω και σήμερα...
Μιας και είσαι λατρης της ιστορίας (εδω γελάμε κραυγαλέα) να σε ενημερωσω ότι ολοι οι πιστοί Ελληνες χριστιανοί Ορθοδοξοι μαχητες του 1821 που ελευθέρωσαν τον τοπο μας, ήξεραν πολύ καλά γιατί ο Πατριάρχης τους είχε προχωρήσει στον άκυρο και ψεύτικο αφορισμό... Και γνώριζαν πολύ καλά επίσης ότι ο αφορισμός αυτός παρά το ότι ο Πατριάρχης μυστικά τον ήρε, ποτέ δεν ίσχυσε στην πραγματικότητα, καθώς ο Αληθινός Θεός (άγνωστη λέξη για σένα) γνωρίζει πολύ καλά ποιοι ακριβώς αφορισμοί είναι δίκαιοι και επιβεβλημένοι και έχουν τα γνωστά αποτελέσματα (τυμπανιαίοι άλλοιωτοι νεκροί κλπ)
Κι ετσι μπορει οι δικοι μας κι οχι οι δικοί σου πρόγονοι (που σίγουρα σε καποια τουρκικη αγκαλιτσα θα κρύβονταν μην τους παρει το κεφαλι ο Κολοκοτρώνης γιατί δεν σηκωνε και πολλα πολλα με τους άθεους, τους οποιους σύμφωνα με το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδος δεν αναγνωρίζει το νεοσύστατο κράτος ως Ελληνες - θα το πουμε παρακατω...), να μην αισθάνονταν κανέναν φόβο από τον άκυρο αφορισμό, αλλά σίγουρα οι δικοί σου αισθάνονταν την λεπίδα των αγωνιστών να κινείται απειλητικά πάνω από το κεφάλι τους...
Ετσι λοιπόν για να μαθαίνουμε και λίγη ιστορία, ας δούμε τι έγραψε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης στους αγωνιστές Σουλιώτες που θορυβήθηκαν τότε λίγο από τον "αφορισμό" ως αγαθοί χωρικοί : «Ο Πατριάρχης βιαζόμενος υπό της Πόρτας σας στέλνει αφοριστικά και εξάρχους παρακινώντας σας να ενωθήτε με την Πόρταν. Εσείς όμως να τα θεωρείται αυτά ως άκυρα, καθότι γίνονται με βίαν και δυναστείαν και άνευ της θελήσεως του Πατριάρχου».
Και να κλείσω με το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδας (της Επιδαύρου) και τι αναφερει για το ποιοι ειναι Ελληνες: "Όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της επικράτειας της Ελλάδος πιστεύουσιν εις Χριστόν, εισίν Έλληνες, και απολαμβάνουσιν άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών προνομίων".
Με βάση τα παραπάνω αυτοί που αγωνιστηκαν, θυσιαστηκαν και μας ελευθέρωσαν και ειναι οι πλέον αρμόδιοι για να μας πουν ποιοι είναι οι Ελληνες (κι όχι τα σημερινα ελληνοφωνα ανδρείκελα) λένε ότι πολύ απλά ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ....
(συνέχεια απο το προηγουμενο το οποιο δυστυχώς εκ λάθους δεν πήρε το όνομά μου αλλά μπήκε ως ανώνυμο...)
Συνεπώς ναι μεν έχεις το δικαίωμα ως ελεύθερος πολίτης σε μια δημοκρατία (υποτιθέμενη) να λες την άποψη σου (ένα δικαίωμα που φυσικά το οφείλεις στους αγωνιστές Ελληνες Ορθοδόξους Χριστιανούς που πολέμησαν για να λες εσυ σήμερα τις μπουρδες σου χωρις να σε ενοχλεί κανένας....). Αλλα εχουμε κι εμεις το δικαίωμα ως με την βούλα Ελληνες, να λέμε την δική μας ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ και να αναιρούμε τις ανιστόρητες ασυναρτησίες και τις αντίχριστες συκοφαντίες που κάθε φορά ως βρωμερότατη κοπριά παρουσιάζονται σε άρθρα και αναρτήσεις....
Καταλαβαίνω ότι ίσως παρεκτράπηκα λίγο αλλά είναι λιγάκι βαρύ να ακους απο έναν ελληνόφωνο, ότι οι αγωνιστές προγονοί μας ήταν καταραμένοι και αφορισμένοι... και οτι ο όλοι εμείς οι απόγονοί τους, κουβαλάμε τις κατάρες και τους αφορισμούς... Οι αρνητές πίστης και πατρίδας που είναι οι αληθινά καταραμένοι και αφορισμένοι και εν πολλοίς και υποχείρια λεσχών και στοών (https://www.youtube.com/watch?v=z-PWCGozs3Q) έχουν το θράσος να μιλάνε για αφορισμούς και κατάρες....
Οσοι αναγνώστες θέλετε να διαβάσετε και λίγη αληθινή ελληνική ιστορία κι όχι ανυποστατες συκοφαντίες ανθελληνικούς μίσους και αντιχριστιανικού μένους, μπορείτε στο παρακάτω άρθρο: https://www.antibaro.gr/article/3000
ΥΓ. Δεν εχω απαίτηση να μας σέβονται οι συγκεκριμένοι τύποι και γνωρίζω πολύ καλα το μένος τους για οτιδήποτε Ορθόδοξο και Χριστιανικό. Τι να κάνουμε; Οι αγωνιστές του 1821 όρισαν ότι η τιμημένη μας ελληνική σημαία πρέπει πάντα να φέρει τον Σταυρό του Χριστού και φαντάζομαι το μίσος και την απέχθεια που θα δημιουργεί η εμφάνισή της σε όλους εσάς... ΥΓ2. Είδες πως μπορω να γραψω αντικρούοντας τις συκοφαντίες σου, ενώ ταυτόχρονα να μην θίγω τα δικά σου πιστεύω σε "θεούς του Ολύμπου" και συμπαντικούς άρχοντες του Σκότους και μεγάλους αρχιτέκτονες του Συμπαντος;
Πραγματικά άνθρωπέ μου είσαι εντελώς αξιολύπητος και κακώς ασχολήθηκα και ασχολούμαι μαζί σου. Εδώ τελειώνει η όποια επικοινωνία. Επειδή όμως σέβομαι απολύτως τον άνθρωπο και τη σελίδα που με φιλοξενεί, απλά και χωρίς σχόλια σου επιστρέφω κάποια σημεία του άθλιου επιπέδου σου, που με προσβάλουν και με θίγουν, με τη φιλική προτροπή κάποτε να μάθεις να τονίζεις τις Ελληνικές λέξεις: «για να λες εσυ σήμερα τις μπουρδες σου», «τον ανθέλληνα και νεοπαγανιστή», «ποιοι είναι οι Ελληνες (κι όχι τα σημερινα ελληνοφωνα ανδρείκελα) λένε ότι πολύ απλά ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ....».
Ενώ εσύ δεν έθιξες κανένα. Απλά πέρα από τις συκοφαντίες κατά ιερών για εμάς προσώπων, μας αποκαλέσεις κι εμάς και τους προγόνους μας καταραμένους και αφορισμενους... Σημασία δεν έχουν οι τόνοι αλλά το τι δηλητήριο ρίχνουν οι λέξεις κι όπως διαπιστώσαμε, πολύ άνετα ένα τονισμένο και με τα σωστά σημεία στίξης κείμενο και άρτιο συντακτικά όπως το δικό σου, μπορεί να ρίχνει λάσπες και δηλητήρια για τους αγωνιστές, τους ήρωες και τους αγίους του Γένους μας. Χαίρομαι που από όλα όσα έγραψα σε ενόχλησαν οι τόνοι που έλειπαν.... Που να δεις τι γινόταν ορθογραφικά στα κείμενα των αγωνιστών του 1821.... Τι ωραία που θα ήταν να ζούσες εκείνη την εποχή και να τους έλεγες για τους τόνους και την ορθογραφία ή να έγραφες τέτοια άρτια κείμενα με όλα αυτά τα ανιστορητα και συκοφαντικά, να δούμε τι θα σου απαντούσαν...
Υγ. Είδες τι ωραία που τα τόνισα όλα αυτήν την φορά;
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Ηταν επόμενο ενα τετοιο συκοφαντικό άρθρο να μην μείνει αναπάντητο από όλους όσους θέλουμε να υπερασπιστούμε Πίστη και Πατρίδα... Και είναι αληθινά αστείο να θεωρούμε ότι ένας εχθρός της Εκκλησίας και του Χριστού θα μπορούσε να μας μιλήσει για την ελληνική ιστορία και για τα θέματα της Εκκλησίας μας.... κι όχι της Εκκλησίας του.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦυσικά είναι πολύ δύσκολο να απαντήσουμε με ένα σχολιο και να αναιρεσουμε ολα όσα λεει σε ένα τοσο εκτενές άρθρο...
Θα πληξουμε λοιπόν κυρίως κατευθείαν αυτο που μπορουμε τις προθέσεις τους που όλοι τις καταλαβαίνουμε και θα επιχειρησουμε να φερουμε έναν στοιχειωδη αντίλογο στα στενα πλαισια ενός σχολίου....
Υπάρχουν πλήθος άρθρα στο διαδίκτυο όπου ο αναγνώστης μπορεί να βρει την αλήθεια τόσο για τον αφορισμό της Επανάστασης όσο και για όλα τα υπόλοιπα που αναφερει ο αρθρογράφος.
Εμείς επιλέξαμε να χρησιμοποιήσουμε έναν μεγάλο λόγιο πατριώτη και ιερεά τον αειμνηστο π. Γεώργιο Μεταλληνο.
Μπορείτε να δείτε 'ενα εξαιρετικό άρθρο του εδω
https://www.eoneolaia.com/metallinos-stin-epanastasi-tou-21/
Παραθέτω δύο αποσπάσματα:
"Ο εθνικός ιστορικός μας Κ. Παπαρρηγόπουλος ομολογεί: «…Οσαδήποτε και αν υπήρξαν τα αμαρτήματα πολλών εκ των Πατριαρχών, ουδείς όμως εξ αυτών, ουδείς ωλίσθησεν περί την ακριβή του πατρίου δόγματος και των υπάτων εθνικών συμφερόντων τήρησιν». Ανάλογα αποτιμούν τη στάση του Ράσου στην Επανάσταση: Ο Δ. Κόκκινος, ο Δ. Φωτιάδης, ο Σπ. Μαρινάτος, ο Ι. Συκουτρής, ο Κ. Βοβολίνης, ο Ν. Τωμαδάκης, ο Απ. Βακαλόπουλος και άλλοι.
Υπάρχουν βέβαια, και επικριτές του Κλήρου, και των Αρχιερέων, που αμφισβητούν ή και αρνούνται την ειλικρινή και άδολη συμμετοχή τους στον Αγώνα. Τέτοιες θέσεις έχουν κατά καιρούς υποστηρίξει ο Γ. Κορδάτος (ιστορικός μαρξιστής), ο Γ. Σκαρίμπας (λογοτέχνης μαρξιστής, αλλ΄όχι ιστορικός) ο Γ. Καρανικόλας (δημοσιογράφος, όχι ιστορικός) κ.ά. Οι θέσεις αυτές επαναλαμβάνονται στερεότυπα από άλλους λιγότερο σημαντικούς και άσχετους με την ιστορική έρευνα. Αρκεί να μελετήσει κανείς το «ΔΕΛΤΙΟΝ» της Ο.Λ.Μ.Ε. για να διαπιστώσει πως αυτούσιες οι ιδεολογικές αυτές ερμηνείες για το ΄21 περνούν στο χώρο της παιδείας. Το τραγικά απελπιστικό δε είναι, ότι πολλές από τις παλαιότερες τοποθετήσεις έχουν πια ξεπερασθεί και στο χώρο της μαρξιστικής ιστορικής Σχολής, οπότε οι υποστηρικτές τους αποδεικνύονται «παλαιομοδίτες» στο χώρο του ιστορικού ερασιτεχνισμού.
......
Ένα από τα επισημότερα θύματα της παρατεινόμενης αυτής ιδεολογικής αδιαλλαξίας είναι ο Μέγας Οικουμενικός Πατριάρχης του Αγώνα, Άγιος Γρηγόριος Ε΄. Η ερμηνεία της στάσης του στον Αγώνα απαιτεί επαρκή γνώση της εποχής (ιστορικά, κοινωνιολογικά, πολιτικά, διπλωματικά) και τη χρήση ορθών κριτηρίων, συγχρόνων δηλαδή και όχι σημερινών (ιστορικός αναχρονισμός). Ο σοφός εκείνος Γενάρχης, πώς ήταν δυνατόν να παραβλέψει τους αρνητικούς παράγοντες, που απειλούσαν κάθε επαναστατική σκέψη (Ιερά Συμμαχία, Τσάρος, προηγούμενες οικτρές αποτυχίες, π.χ. 1790); Γιατί να απαιτεί κανείς λιγότερη σύνεση από εκείνη του Κοραή και του Καποδίστρια, πού ήσαν τελείως αρνητικοί στα σχέδια εξεγέρσεως; Και όμως, σε καμία παρακωλυτική ή αποτρεπτική ενέργεια δεν προέβη, η δε αλληλογραφία του είναι σαφώς θετική και φανερώνει την εσωτερική συμμετοχή του στα σχέδια της Φιλικής."
Προτείνω να το διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο γιατι ειναι εξαιρετικα ενδιαφερον.
(συνεχίζεται στο επομενο σχολιο)
(συνέχεια)
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαρακάτω θα παραθέσω τα όσα έγραψε ο φιλικός Κωνσταντίνος Ραμφος:
https://www.impantokratoros.gr/4C4320B5.el.aspx
"Την Μεγάλην Δευτέραν του 1821, τρεις ώρας μετά το μεσονύκτιον, ότε άπαντες οι εν τω πατριαρχείω εκοιμώντο ύπνον βαθύν, ο αοίδιμος πατριάρχης Γρηγόριος κατέβαινε την κλίμακα, φέρων εις χείρας κλείδα και υπό των σεβασμιωτάτων συνοδικών, των μητροπολιτών Καισαρείας, Δέρκων, Εφέσου, Χαλκηδόνος, Νικομήδειας και Νίκαιας, παρακολουθούμενος. Κατελθών δε εις την αυλήν του μεγάρου επορεύθη προς την θύραν του πατριαρχικού ναού και ηνέωξεν αυτήν, εξαγαγών δε την κλείδα την έθεσεν εις την ζώνην του, και εισελθών μετά των αγίων συνοδικών εν αυτώ, έκλεισεν αυτήν ένδοθεν. Ουδέν άλλο φως εφώτιζε τον ναόν, ειμή το αμυδρόν φως της κανδήλας του εσταυρωμένου και το τής όπισθεν του αρτοφορείου τής Αγίας τραπέζης. Η σιγή, το τρέμον φως των δύο κανδηλών, η μαρμαρυγή των αγίων εικόνων, ας αι ασθενείς τού φωτός ακτίνες εδείκνυον κινουμένας, το σοβαρόν και ιεροπρεπές της εκκλησίας, η παρουσία επτά ρασοφόρων, των επισημοτέρων ποιμένων της ανατολικής τού Κυρίου ημών ποίμνης, παρίστανον θαυμάσιον απερίγραπτον θέαμα, συγκινητικόν τε και εμβριθές.
—Άγιοι αδελφοί και συλλειτουργοί,—είπε προς αυτούς ο σοβαρός και ευσεβής πατριάρχης, αφ’ ου προεχώρησαν μέχρι των αγίων θυρών του ιερού βήματος, ένθα συνετάχθησαν εις κύκλον, έχοντες αυτόν εν τω μέσω —ιδού συνήλθομεν εν τω Ναώ τού Θεού, ουδείς άλλος μάς βλέπει ειμή ο ακοίμητος αυτού οφθαλμός και ουδέν άλλο ούς μάς ακούει, ειμή το ούς τού κλίνοντος αυτό εις τας δεήσεις και των δικαίων και αμαρτωλών. Προ μικρού απευθύναμεν αφορισμόν ακούσιον κατά των επαναστάντων αδελφών ημών χριστιανών, των υπό την σημαίαν σταυρού μαχομένων υπέρ πίστεως και πατρίδος. Ο Σωτήρ ημών ενετείλατο ημίν τό «εύχεσθε και μη καταράσθε», ημείς δε κατηράσθημεν έργον άγιον, πράξιν θείου μαρτυρίου θυμάτων ιερών υπέρ πίστεως τού Χριστού προσφερθέντων είς ολοκαύτωσιν, κατηράσθημεν τους τον βαρύν ζυγόν της δουλείας απωθήσαντας, ίνα ελευθερώσωσι την πατρίδα από τους υβριστάς της αγίας ημών πίστεως και τους καταπιεστάς της εθνικότητος ημών. Όθεν ο ακοντισθείς παρ’ ημών αφορισμός κατ’ αυτών ου μόνον επιβαρύνει τον τράχηλον ημών, αλλά και τούς αγωνιζομένους κατέθλιψε, και τοι ακούσιος, διό οφείλομεν ίνα άρωμεν αυτόν τη παρακλήσει τού παναγίου πνεύματος.
—Αλλ’ ημείς, παναγιώτατε πατριάρχα, επράξαμεν έργον ακούσιον, υπετάχθημεν εις την βίαν και εις την ανάγκην, ίνα μη ερεθίσωμεν την οθωμανικήν κυβέρνησιν εις μείζονας κατά των χριστιανών κακώσεις, — απεκρίθη ο μακάριος και φιλόκαλος Εφέσου, απομάξας δάκρυ συμπαθείας και μετανοίας συγχρόνως.
—Αληθώς επράξαμεν έργον ακούσιον,—υπέλαβεν ο αοίδιμος πατριάρχης, — αληθώς, ενώ υπεγράφομεν τον αφορισμόν ενώπιον της εξουσίας, αι καρδίαι ημών ηύχοντο, και μολαταύτα πρέπει να τον λύσωμεν.
Ακούσατε αδελφοί! Το μεσονύκτιον τού παρελθόντος σαββάτου, αφού ο διάκονός μου μοί ανέγνω το μεσονυκτικόν, επορευόμην εις την κλίνην μου, ότε δ’ έκλεισα την θύραν τού κοιτώνος μου, και επλησίασα ολίγα βήματα προς αυτήν, μορφή φωτεινή ώφθη αίφνης ενώπιον μου. «Ετοιμάσου, μοι είπεν, εις το μαρτύριον, ευλόγησον ούς κατηράσθης και μιμήθητι τον Χριστόν, τον υπέρ της σωτηρίας των ανθρώπων αποθανόντα επί σταυρού, το μαρτύριόν σου έσεται εις σωτηρίαν των πιστών.» Εν τη εκπλήξει μου η φωτεινή μορφή εγένετο άφαντος. Η φωνή υπήρχε τοσούτον αρμονική και πραεία, ώστε εισέδυ εν τη καρδία μου ως ηδύτατον βάλσαμον. Όλην εκείνην την νύκτα διήλθον εν προσευχή και η ψυχή μου υπήρχε πλήρης αγαλλιάσεως, ήδη δε περιμένω ανυπομόνως το μαρτύριον, μαρτύριον εις σωτηρίαν των χριστιανών.
(συνεχίζεται)
(συνέχεια)
ΑπάντησηΔιαγραφή—Οι αρχιερείς εθεώρουν εν πλήρει σιγή και κατανύξει τον πατριάρχην της ανατολικής εκκλησίας περιβρεχόμενοι υπό δακρύων, δακρύων ιερών, δακρύων ευσεβείας, απορρεόντων εκ καρδιών αγάπης μεστών προς το έθνος των.
—Άγωμεν,—υπέλαβεν ο θείος Γρηγόριος,— το μαρτύριόν μου θέλετε ακολουθήσει και ημείς αδελφοί μετά μικρόν, ίνα γείνη, πλήρης η θυσία. Άγιε Νικομήδειας, είπεν αποβλέψας προς αυτόν, σύ είσαι ο νεώτερος πάντων ημών, άναψε τας λαμπάδας της αγίας τραπέζης.
Ο σεβάσμιος ιεράρχης έδραμε προθύμως και λαβών κηρίον το ήναψε, καταβιβάσας την κανδήλαν του σταυρού και εισήλθεν εις το άγιον βήμα, όπερ εν ακαρεί εγένετο κατάφωτον.
— Ενδυθήτε τας ιερατικάς υμών στολάς, είπεν ο πατριάρχης,— και συγχρόνως ενεδύετο και ούτος, υπό του αγίου Νικομήδειας βοηθούμενος. Εισελθόντων απάντων εν τω ιερώ βήματι, ο παναγιώτατος πατριάρχης έστη κατά πρόσωπον της αγίας τραπέζης, οι δε σεβασμιότατοι αρχιερείς περιεκύκλωσαν αυτόν πέριξ αυτής ιστάμενοι. Μετά το «Ευλογητός ο Θεός ημών» και μετά σύντομον ακολουθίαν, λαβών ο πατριάρχης τον αφορισμόν έθεσεν αυτόν επί ενός τρίποδος παρά τη αγία Τραπέζη, είτα:
«Θεέ παντοκράτωρ, ανεφώνησε, πανάγαθε, Συ ο αποστείλας τον μονογενή σου υιόν τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν εις τον κόσμον, ίνα λάβη σάρκα, διά πνεύματος αγίου παρά της αειπαρθένου Μαρίας και ν’ αποθάνη επί τού σταυρού υπέρ ημών, συγχώρησον πρώτον ημίν τοις ημαρτηκόσι σοι διά της παραβάσεως της εντολής τού μονογενούς σου υιού, τού εντειλαμένου ημίν «Εύχεσθε και μη καταράσθε». Είτα καθά δέδωκας ημίν εντολήν τού δεσμείν και λύειν, καταλύομεν τον αφορισμόν τούτον, ον ακουσίως απηυθύναμεν κατά τού χριστεπώνυμου ποιμνίου σου. Ναι, Κύριε βασιλεύ, επάκουσον ημών και ενίσχυσον και σώσον αυτό τω βραχιωνί σου τω υψηλώ, ότι δεδοξασμένος υπάρχεις συν τώ μονογενεί σου υιώ και τω παναγίω σου πνεύματι νυν και αεί και εις τούς αιώνας των αιώνων, αμήν.»
Μετά την εκφώνησιν ταύτην, λαβών μίαν των λαμπάδων της αγίας τραπέζης ενέπρησε τον αφορισμόν, όστις κατέπεσεν εις σποδόν προ των ποδών αυτού.
Απεκδυθέντων των αγίων τούτων ποιμένων τας ιερατικάς αυτών στολάς, ο ναός έμεινεν αύθις φωτιζόμενος διά του αμυδρού φωτός των δύω κανδηλών, σβεσθεισών των λαμπάδων της αγίας τραπέζης. Προπορευόμενος δε ο θείος Γρηγόριος ηνέωξε την θύραν και παρακολουθούμενος υπό των μακαρίων ιεραρχών εξήλθε του ναού και κλείσας αυτήν αύθις ανήλθεν εις το συνοδικόν μετ’ αυτών.
Μεθ’ ημέρας εξ ο ιερός ούτος αμνός εκρέματο ως κακούργος εις τα πρόθυρα τής μεγάλης τού Χριστού εκκλησίας άπνοος, έχων εστραμμένους τους οφθαλμούς προς τον ουρανόν, τα δε χείλη ημιηνεωγμένα ως να παρεκάλει τον ουράνιον πατέρα υπέρ τής απελευθερώσεως απάσης της ελληνικής φυλής."
Τέλος επειδη βλεπω ότι χρησιμοποιείται πολύ το βιβλιο Ματωμένα Ράσα του δημοσιογραφου και συγγραφέα (κι όχι ιστορικου) Σπύρου Μελά να παραθεσω απο την βιογραφία του ενα στοιχείο ενδεικτικο:
"Ωστόσο, μελανή κηλίδα στην ζωή του, στάθηκε η ευκολία με την οποία άλλαζε πολιτικές θέσεις και κυρίως η στήριξη της γερμανικής κατοχής. Ξεκινώντας από σοσιαλιστής στα νιάτα του, θα περάσει μετά στο στρατόπεδο των αντιβενιζελικών, των βενιζελικών ύστερα και θα υποστηρίξει το μεταξικό καθεστώς. Το αποκορύφωμα όλων είναι η στάση του στην Κατοχή όταν σε ένα άρθρο του καλεί τον Ελληνικό λαό, να συνεργαστεί ειλικρινά και ενεργητικά με τον κατακτητή. "
Προφανώς και είναι ο καταλληλοτερος άνθρωπος να μας μιλησει για την Επανάσταση και τον Γρηγόριο τον Ε....
Παραθέτω την πλήρη βιβλιογραφία του άρθρου που δεν εμφανίζεται στο κείμενο:
ΔιαγραφήΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
-Αρχείο Κοινότητος Ύδρας, Τόμος 3ος, Πατριαρχικό έγγραφο Μαΐου 1807.
-Βασίλειος (Αρχιεπίσκοπος) Σμύρνης, «Υπόμνημα περί Εκκλησιαστικού Αφορισμού κατά τους Θείους και Ιερούς Κανόνας», Πατριαρχικόν Τυπογραφείο Κων/πολεως 1897.
-Γεδεών Ι. Μανουήλ, «Βραχεία Σημείωσις περί των Εκκλησιαστικών ημών Δικαίων», Πατριαρ-χικό Τυπογραφείο Κων/πόλεως 1909.
-Γεδεών Ι. Μανουήλ, «Πατριαρχικής Ιστορίας Μνημεία», εκδοτικός οίκος Γεωργίου Ιω. Βασι-λείου, Αθήναι 1922.
-Γκαρά Ελένη - Τζεδόπουλος Γιώργος, «Χριστιανοί και μουσουλμάνοι στην Οθωμανική Αυτο-κρατορία», ΣΕΑΒ (Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, ΕΜΠ), ISBN: 978-960-603-389-6, Αθήνα 2015.
-Εκδοτική Αθηνών, «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Ο Ελληνισμός υπό ξένη κυριαρχία 1669-1821 [τομ. ΙΑ’]», Αθήνα 1975.
-Ελληνική Νομαρχία [ήτοι λόγος περί ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ], παρά Ανωνύμου του Έλληνος, Εν Ιταλία 1806.
-Ιεζεκιήλ Βελανιδιώτης (Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος), «Ο κατά Κυρίλλου του Λουκάρεως άδικος αναθεματισμός», σ. 9-10, Αθήναι 1906).
-Καρολίδης Παύλος, «Σύγχρονος Ιστορία των Ελλήνων από 1821 μέχρι 1921», τομ. Δ’, Αθήναι 1924, Τύποις Πανελ. Λευκώματος.
-Μελάς Σπύρος, «Ματωμένα Ράσα», εκδόσεις ‘’Μπίρης’’, Αθήνα 2003.
-Παπαδόπουλος Χρυσόστομος (Αρχιεπίσκοπος Αθηνών), «Η Εκκλησία της Κων/πόλεως και η μεγάλη Επανάστασις του 1821», περιοδ. Θεολογία 1950, τομ. ΚΑ’.
-Παπαρρηγόπουλος Κων/νος, «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους (Αθήναι, 1887)», τομ. 6ος, εκδό-σεις Νίκας (8η έκδ.).
-Πιπινέλης Παναγιώτης, «Πολιτική Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως», Εν Παρισίοις 1928, εκδοτικός οίκος Αγών.
-Σκαρίμπας Γιάννης, «Το 1821 και η Αλήθεια», τομ. Β’, εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1995.
-Στέση Αθήνη κ’ Ξούριας Γιάννης, «Νεοελληνική Γραμματεία 1670-1830», Έκδοση ΣΕΑΒ, ΚΑΛ-ΛΙΠΟΣ 2015.
-Τρικούπης Σπυρίδων, «Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως», τομ. Α’, Λονδίνο 1860.
-Υψηλάντης Αθ. Κομνηνός, «Τα μετά την Άλωσιν (1453-1789)», υπό Αρχιμανδρίτου Γερμανού Αφθονίδου, Κων/πολις 1870.
-Godfrey Goodwin (Γκόντφρεϊ Γκούντγουιν), «Οι Γενίτσαροι», εκδόσεις Οδυσσέας, μτφρ. Τρι-σεύγενη Παπαϊωάννου, Αθήνα 1997.
Δεν είναι λοιπόν μόνο τα ''Ματωμένα Ράσα'' του έγκριτου συγγραφέα Σπύρου Μελά, που με το πλούσιο έργο του υπερμάχεται πάντοτε των θέσεων της Εκκλησίας· απλώς του ξεφεύγουν και πέντε αλήθειες και σίγουρα δεν τον έχετε διαβάσει!
Στο να ρίχνετε λάσπη με το φτυάρι και να συκοφαντείτε αοριστολογώντας είστε εύκαιρος.
Επί της ουσίας όμως και για το πλήθος των πληροφοριών που παρατίθενται κωφεύετε ως συνήθως. Όμως και οι κρίνοντες κρίνονται!
Παναγιωταράκος Παντελής.
Λυπάστε και διαμαρτύρεστε επειδή θεωρείτε ότι συκοφαντείται ο Σπύρος Μελάς....
ΑπάντησηΔιαγραφήΦανταστείτε τι αισθανόμαστε οι Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι όταν συκοφαντείται ο μάρτυρας και άγιος της Εκκλησίας μας Γρηγόριος ο Ε.
Το δέχομαι ότι δεν έχω διαβάσει το έργο του Μελά....
Καλό θα ήταν να διαβάσετε κι εσείς για το έργο και τον βίο του Γρηγορίου, αλλά όχι μόνο από τις πηγές που προτιμάτε.....λόγω αντιεκκλησιαστικου μένους.
Εξάλλου όλοι οι Έλληνες γνωρίζουμε το έργο αλλά και τις θυσίες των κληρικών μας όλα τα προεπαναστατικά και τα επαναστατικά χρόνια....
Όπως λοιπόν είχα προσωπικά την καλή πρόθεση να διαβάσω όλο το άρθρο σας, διαβάστε κι εσείς τις απόψεις ιστορικών και βιογράφων της εποχής της Επαναστάσεως για τον Πατριάρχη μας....
Δεν νομίζω ότι όλοι αυτοί που αποσπασματικά αναφέρετε, να ήταν πιο αξιόπιστοι ή πιο πατριώτες από τον μεγάλο μας εθνικό ποιητή Βαλαωρίτη που εξύμνησε τον Γρηγοριο.
Διαβάστε το ποίημα του μήπως και τουλάχιστον αναρωτηθείτε για την αξιοπιστία όλων αυτών που εχθρεύονται την Εκκλησία μας.
Τελικά ούτε οι κραυγαλέες βιβλιογραφίες ούτε και οι κάθε είδους κατακριτές της Εκκλησίας μπορούν να λερώσουν την θυσία του Γρηγορίου ..
Υπάρχουν δεκάδες βιβλία και άρθρα που κι αυτά με πλουσιότατη βιβλιογραφία ανατρέπουν τους ισχυρισμούς και τις εκτιμήσεις που αναφέρονται στο άρθρο.
Σας συγχαίρω για τη νηφάλια, στηριζομένη σε πλήθος ιστορικών στοιχείων, απάντησή σας στους επικριτές του Μακαριστού μάρτυρος του Έθνους και της πίστης μας, Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε΄, επικριτές, οι οποίοι, όχι ως επιστήμονες ερευνητές της αλήθειας, αλλά ως φανατικοί πολέμιοι του του κλήρου και του χριστιανισμού, επιδίδονται με φανατισμό και μίσος σε ένα σκοτεινό αγώνα δυσφημήσεώς τους!
ΔιαγραφήΑν για εσάς το «πλήθος ιστορικών στοιχείων», είναι μια απλή περιγραφή του μυθολογήματος της δήθεν «Μυσταγωγικής άρσης του Αφορισμού», που κυκλοφορεί ευρέως στο διαδίκτυο και η οποία ως «νηφάλια απάντηση», απλώς επικολλήθηκε εδώ, τότε για να μην εκθέτετε και στο μέλλον τον εαυτό σας, σας συμβουλεύω να ανοίξετε κάποιο λεξικό στην ερμηνεία του λήμματος «Ιστορία».
ΔιαγραφήΕπίσης σας συμβουλεύω να διαβάσετε το άρθρο, όχι για να αλλάξετε γνώμη, μη γένοιτο! Τουλάχιστο για λίγο προβληματισμό!
ΥΓ. Μήπως είχατε κάποιο πρόγονο που συμμετείχε στην Εθνεγερσία του 1821? Αν ναι καλό είναι να γνωρίζετε πως είστε και εσείς όπως όλες οι γενιές απογόνων τους στις φρικτές κατάρες και αναθέματα!
Παναγιωταράκος Παντελής.
Καταρχήν αν και παλιοτερα ηρθαμε σε μια κοντρα περι της ανωνυμιας στο διαδικτυο εντουτοις κ Παναγάκο σας ευχαριστω για τα καλα σας λόγια... Εδώ και πολλά χρόνια έχω αποφασίσει ότι πλέον πέρασαν οι εποχές που οι Ελληνες καθόμασταν άπραγοι και αποχαυνωμένοι να ακούμε όλους αυτούς τους συκοφάντες και υβριστές της Πίστης μας, να μας λοιδωρούν και να μας χλευάζουν....
ΔιαγραφήΤώρα οσον αφορά τον ανθέλληνα και νεοπαγανιστή αρθρογράφο δεν εχω να πω και πολλά πράγματα... Τα εχουμε πει πολλες φορες σε άλλα πεδία μάχης...
Μερικά όμως εχω όρεξη να πω και σήμερα...
Μιας και είσαι λατρης της ιστορίας (εδω γελάμε κραυγαλέα) να σε ενημερωσω ότι ολοι οι πιστοί Ελληνες χριστιανοί Ορθοδοξοι μαχητες του 1821 που ελευθέρωσαν τον τοπο μας, ήξεραν πολύ καλά γιατί ο Πατριάρχης τους είχε προχωρήσει στον άκυρο και ψεύτικο αφορισμό... Και γνώριζαν πολύ καλά επίσης ότι ο αφορισμός αυτός παρά το ότι ο Πατριάρχης μυστικά τον ήρε, ποτέ δεν ίσχυσε στην πραγματικότητα, καθώς ο Αληθινός Θεός (άγνωστη λέξη για σένα) γνωρίζει πολύ καλά ποιοι ακριβώς αφορισμοί είναι δίκαιοι και επιβεβλημένοι και έχουν τα γνωστά αποτελέσματα (τυμπανιαίοι άλλοιωτοι νεκροί κλπ)
Κι ετσι μπορει οι δικοι μας κι οχι οι δικοί σου πρόγονοι (που σίγουρα σε καποια τουρκικη αγκαλιτσα θα κρύβονταν μην τους παρει το κεφαλι ο Κολοκοτρώνης γιατί δεν σηκωνε και πολλα πολλα με τους άθεους, τους οποιους σύμφωνα με το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδος δεν αναγνωρίζει το νεοσύστατο κράτος ως Ελληνες - θα το πουμε παρακατω...), να μην αισθάνονταν κανέναν φόβο από τον άκυρο αφορισμό, αλλά σίγουρα οι δικοί σου αισθάνονταν την λεπίδα των αγωνιστών να κινείται απειλητικά πάνω από το κεφάλι τους...
Ετσι λοιπόν για να μαθαίνουμε και λίγη ιστορία, ας δούμε τι έγραψε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης στους αγωνιστές Σουλιώτες που θορυβήθηκαν τότε λίγο από τον "αφορισμό" ως αγαθοί χωρικοί :
«Ο Πατριάρχης βιαζόμενος υπό της Πόρτας σας στέλνει αφοριστικά και εξάρχους παρακινώντας σας να ενωθήτε με την Πόρταν. Εσείς όμως να τα θεωρείται αυτά ως άκυρα, καθότι γίνονται με βίαν και δυναστείαν και άνευ της θελήσεως του Πατριάρχου».
Και να κλείσω με το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδας (της Επιδαύρου) και τι αναφερει για το ποιοι ειναι Ελληνες:
"Όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της επικράτειας της Ελλάδος πιστεύουσιν εις Χριστόν, εισίν Έλληνες, και απολαμβάνουσιν άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών προνομίων".
Με βάση τα παραπάνω αυτοί που αγωνιστηκαν, θυσιαστηκαν και μας ελευθέρωσαν και ειναι οι πλέον αρμόδιοι για να μας πουν ποιοι είναι οι Ελληνες (κι όχι τα σημερινα ελληνοφωνα ανδρείκελα) λένε ότι πολύ απλά ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ....
(συνεχίζεται)
(συνέχεια απο το προηγουμενο το οποιο δυστυχώς εκ λάθους δεν πήρε το όνομά μου αλλά μπήκε ως ανώνυμο...)
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυνεπώς ναι μεν έχεις το δικαίωμα ως ελεύθερος πολίτης σε μια δημοκρατία (υποτιθέμενη) να λες την άποψη σου (ένα δικαίωμα που φυσικά το οφείλεις στους αγωνιστές Ελληνες Ορθοδόξους Χριστιανούς που πολέμησαν για να λες εσυ σήμερα τις μπουρδες σου χωρις να σε ενοχλεί κανένας....). Αλλα εχουμε κι εμεις το δικαίωμα ως με την βούλα Ελληνες, να λέμε την δική μας ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ και να αναιρούμε τις ανιστόρητες ασυναρτησίες και τις αντίχριστες συκοφαντίες που κάθε φορά ως βρωμερότατη κοπριά παρουσιάζονται σε άρθρα και αναρτήσεις....
Καταλαβαίνω ότι ίσως παρεκτράπηκα λίγο αλλά είναι λιγάκι βαρύ να ακους απο έναν ελληνόφωνο, ότι οι αγωνιστές προγονοί μας ήταν καταραμένοι και αφορισμένοι... και οτι ο
όλοι εμείς οι απόγονοί τους, κουβαλάμε τις κατάρες και τους αφορισμούς...
Οι αρνητές πίστης και πατρίδας που είναι οι αληθινά καταραμένοι και αφορισμένοι και εν πολλοίς και υποχείρια λεσχών και στοών (https://www.youtube.com/watch?v=z-PWCGozs3Q) έχουν το θράσος να μιλάνε για αφορισμούς και κατάρες....
Οσοι αναγνώστες θέλετε να διαβάσετε και λίγη αληθινή ελληνική ιστορία κι όχι ανυποστατες συκοφαντίες ανθελληνικούς μίσους και αντιχριστιανικού μένους, μπορείτε στο παρακάτω άρθρο:
https://www.antibaro.gr/article/3000
ΥΓ. Δεν εχω απαίτηση να μας σέβονται οι συγκεκριμένοι τύποι και γνωρίζω πολύ καλα το μένος τους για οτιδήποτε Ορθόδοξο και Χριστιανικό. Τι να κάνουμε; Οι αγωνιστές του 1821 όρισαν ότι η τιμημένη μας ελληνική σημαία πρέπει πάντα να φέρει τον Σταυρό του Χριστού και φαντάζομαι το μίσος και την απέχθεια που θα δημιουργεί η εμφάνισή της σε όλους εσάς...
ΥΓ2. Είδες πως μπορω να γραψω αντικρούοντας τις συκοφαντίες σου, ενώ ταυτόχρονα να μην θίγω τα δικά σου πιστεύω σε "θεούς του Ολύμπου" και συμπαντικούς άρχοντες του Σκότους και μεγάλους αρχιτέκτονες του Συμπαντος;
Πραγματικά άνθρωπέ μου είσαι εντελώς αξιολύπητος και κακώς ασχολήθηκα και ασχολούμαι μαζί σου. Εδώ τελειώνει η όποια επικοινωνία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπειδή όμως σέβομαι απολύτως τον άνθρωπο και τη σελίδα που με φιλοξενεί, απλά και χωρίς σχόλια σου επιστρέφω κάποια σημεία του άθλιου επιπέδου σου, που με προσβάλουν και με θίγουν, με τη φιλική προτροπή κάποτε να μάθεις να τονίζεις τις Ελληνικές λέξεις: «για να λες εσυ σήμερα τις μπουρδες σου»,
«τον ανθέλληνα και νεοπαγανιστή», «ποιοι είναι οι Ελληνες (κι όχι τα σημερινα ελληνοφωνα ανδρείκελα) λένε ότι πολύ απλά ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ....».
Παναγιωταράκος Παντελής.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕνώ εσύ δεν έθιξες κανένα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπλά πέρα από τις συκοφαντίες κατά ιερών για εμάς προσώπων, μας αποκαλέσεις κι εμάς και τους προγόνους μας καταραμένους και αφορισμενους...
Σημασία δεν έχουν οι τόνοι αλλά το τι δηλητήριο ρίχνουν οι λέξεις κι όπως διαπιστώσαμε, πολύ άνετα ένα τονισμένο και με τα σωστά σημεία στίξης κείμενο και άρτιο συντακτικά όπως το δικό σου, μπορεί να ρίχνει λάσπες και δηλητήρια για τους αγωνιστές, τους ήρωες και τους αγίους του Γένους μας.
Χαίρομαι που από όλα όσα έγραψα σε ενόχλησαν οι τόνοι που έλειπαν....
Που να δεις τι γινόταν ορθογραφικά στα κείμενα των αγωνιστών του 1821.... Τι ωραία που θα ήταν να ζούσες εκείνη την εποχή και να τους έλεγες για τους τόνους και την ορθογραφία ή να έγραφες τέτοια άρτια κείμενα με όλα αυτά τα ανιστορητα και συκοφαντικά, να δούμε τι θα σου απαντούσαν...
Υγ. Είδες τι ωραία που τα τόνισα όλα αυτήν την φορά;