Σάββατο 8 Αυγούστου 2026

ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ 5684 (8/8/26)

 

 ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ 5684 (8/8/26)

Τα σχόλια με μπλέ γράμματα και με σιέλ υπογραμμιση, όπου και αν υπάρχουν, είναι δικά μου.

Η «ΕΝΔΕΚΑΔΑ» ( + ) ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

      1)     ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ (8/8/2026)

2)     ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ( 8 AYΓΟΥΣΤΟΥ )

3)     Μη πραγματοποίηση της εκδρομής της ΕΑΑΣ παρ. Θεσνίκης, στο Βίτσι..

4)     Πυρκαγιές …στο ίδιο έργο θεατές! Νικόλαος Ταμουρίδης

5)     Υπουργείο Οικονομικών: Χρηματοδότηση 204,6 εκατ. από το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης για την ανάπλαση της ΔΕΘ..

6)     ΖΗΣΕ ΚΑΙ ΤΑΞΙΔΕΨΕ Λάζαρος Μπερβερίδης

7)     Δέκα σοφές φράσεις του Νίκου Καζαντζάκη

8)     Νέο χάπι ρίχνει την «κακή» χοληστερίνη έως και 60% – Πήρε έγκριση και μπορεί να αλλάξει τα πάντα..

9)     ΛΙΓΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ

10)  Το ολοκαύτωμα των Διαβιβάσεων στη Φλώρινα (8/8/1949) (II) ..

11)  Το ολοκαυτωμα των Διαβιβασεων στη Φλωρινα (8 Αυγουστου 1949) ..

12)  Μάχη της Αμιένης (8/8/1918)

13)  Η μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.χ

14)  ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ (8 Αυγούστου )

Το ολοκαυτωμα των Διαβιβασεων στη Φλωρινα (8 Αυγουστου 1949)


Το  ολοκαυτωμα  των  Διαβιβασεων  στη  Φλωρινα (8 Αυγουστου 1949)
 
Του Χρήστου Νοταρίδη Ταξιάρχου ε.α. Μέλους του Συνδέσμου Αποστράτων Αξκων ΔΒ
    Δεν υπάρχει νίκη χωρίς θυσίες· και οι θυσίες του Ελληνικού Στρατού στον αγώνα του εναντίον των ενόπλων κομμουνιστών ανταρτών κατά την περίοδο 1946-1950 ήταν βαρύτατες, χωρίς εξαιρέσεις.   Στο πλαίσιο αυτό,  το μερίδιο του Oπλου των Διαβιβάσεων στις εν λόγω θυσίες ήταν σημαντικό .
    Η αποφράς ημέρα της 8ης Αυγούστου 1949, δυστυχώς, θα μας θυμίζει για πάντα το ολοκαύτωμα των ανδρών του 496 Τάγματος Διαβιβάσεων της ΙΙας Μεραρχίας στη Φλώρινα.
    Είναι γνωστή σε όλους η Μάχη της Φλωρίνης του Φεβρουαρίου 1949, την οποία ο στρατηγός Van Fleet θεωρούσε ως   «την πρώτη επιτυχή επιχείρηση εναντίον των επιθέσεων των κουμμουνιστών  σε μεγάλα χωριά».  Η πολιορκημένη απο αντάρτες πόλη τελικά κρατήθηκε ελεύθερη και η έκβαση της μάχης γέμισε ενθουσιασμό όλους τους Ελληνες, αφού κυριολεκτικά συνετρίβει ο εχθρός.  
    Αυτή όμως που δεν είναι αρκετά γνωστή είναι μια μεταγενέστερη θυσία αξιωματικών και οπλιτών,  στην ίδια πόλη. 
    Ήταν η περίοδος της προετοιμασίας του Β’ ΣΣ για την επιχείρηση ΠΥΡΣΟΣ Β’ με σκοπό την εκκαθάριση στο Βίτσι (10-14/8/1949).   Το δειλινό της Δευτέρας 8ης Αυγούστου, στο κτήριο του παλιού γυμνασίου της Φλωρίνης   (στη συνοικία Βαρόσι, στο σημείο που σήμερα βρίσκεται το κτήριο του 3ου Γυμνασίου),   έδρας του 496 ΤΔΒ  (όπως νωρίτερα είχε μετονομασθεί το 455 ΤΔΒ), οι νεαροί Διαβιβαστές συγκεντρώθηκαν για να πάρουν το βραδυνό τους φαγητό.    Όμως, έγιναν αντιληπτοί από τα παρατηρητήρια των ανταρτών στο δεσπόζον ύψωμα Γκιούπκα, οι οποίοι με δύο πυροβόλα των 105 χιλιοστών που είχαν εγκαταστήσει, έβαλαν δύο οβίδες, η μία από τις οποίες πέτυχε τους συγκεντρωμένους.
    Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό : είκοσι εννέα (29) στρατιώτες  νεκροί  επιτόπου και  είκοσι οκτώ (28) βαριά τραυματισμένοι,  πότισαν με το αίμα τους τη γή της Μακεδονίας μας.  Η ενέργεια δεν ήταν τυχαία.  Οι αντάρτες είχαν επισημάνει το στόχο τους,  με ακριβείς γιουγκοσλαβικούς χάρτες,  επιδιώκοντας να ανταποδώσουν για το χτύπημα που είχαν δεχθεί τον Φεβρουάριο. Την επομένη,  δύο αεροσκάφη C-47 Ντακότα έφερναν από την Αθήνα τους αντικαταστάτες των 57 θυσιασθέντων.   Την 13η Αυγούστου, σε όσες Μονάδες του Στρατού δεν συμμετείχαν στις επιχειρήσεις και  σε κλίμα συγκινησιακά φορτισμένο, έγινε το μνημόσυνο που αρμόζει σε ήρωες.

     Μέχρι το τέλος του 1950, ακόμη είκοσι δύο (22) Διαβιβαστές θα έδιναν τη ζωή τους κατά την εκτέλεση του καθήκοντος.    Τότε  δημιουργήθηκε  ένα ιδιαίτερο «Λεύκωμα Πεσόντων»  με σχετικές πληροφορίες και τις φωτογραφίες των ηρώων αυτών, των οποίων η θυσία θα δείχνει στους νεώτερους το δρόμο της Τιμής και του Καθήκοντος.
    Έχουμε χρέος όλοι οι νεώτεροι να εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας προς τους γενναίους μαχητές εκείνου του εθνικού αγώνος, διατηρώντας με ευλάβεια τη μνήμη αυτών που με τη θυσία τους εξασφάλισαν την ακεραιότητα της Πατρίδος και την ελευθερία του ελληνικού λαού.
Πηγή : ΓΕΣ/ Εκθεσις Επιχειρήσεων ΠΥΡΣΟΣ

Μάχη της Αμιένης (8/8/1918)


Μάχη της Αμιένης
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
    Με την ονομασία Μάχη της Αμιένης παρέμεινε στη νεότερη παγκόσμια ιστορία η μεγάλη πολεμική προσπάθεια την οποία ανέλαβαν στις 8 Αυγούστου 1918 η 4η Βρετανική Στρατιά και η 1η Γαλλική Στρατιά ως Σύμμαχες Δυνάμεις υπό την γενική αρχηγία του Άγγλου Στρατάρχη Σερ Ντάγκλας Χέιγκ.
    Η μάχη που επακολούθησε την επίσης μεγάλη επίθεση που είχαν αναλάβει οι Γερμανοί τον Μάρτιο του ίδιου έτους και η οποία είχε ανακοπεί σε απόσταση μόλις 14 χλμ. περίπου από την Αμιένη, εξ ου και το όνομά της, και που εξελίχθηκε μετά από σφοδρούς και αδιάκοπους αγώνες σε γενική προέλαση των συμμαχικών δυνάμεων η οποία και τελικά εξανάγκασε τους Γερμανούς να συνθηκολογήσουν στις 11 Νοεμβρίου του 1918.
    Η κυρίως μάχη της Αμιένης διήρκεσε από της 8ης μέχρι της 21ης Αυγούστου, δηλαδή 13 ολόκληρα 24ωρα. Σ΄ αυτήν δε ενεπλάκησαν 32 συμμαχικές και 42 γερμανικές Μεραρχίες. Οι σύμμαχες δυνάμεις πέτυχαν κατ΄ αυτήν προέλαση σε βάθος 10 - 20 χλμ. με συνολικό μήκος μετώπου περίπου 75 χλμ. όπου και συνέλαβαν άνω των 40.000 Γερμανών αιχμαλώτων ενώ κυρίευσαν περί τα 600 πυροβόλα.
    Το σημαντικότερο όμως αποτέλεσμα της έκβασης αυτής ήταν ότι είχε δημιουργηθεί τέτοιας έκτασης ρήγμα του γερμανικού μετώπου που συνέπειά του ήταν η συνθηκολόγηση.
    Δεν ήταν όμως και μικρότερης αξίας ο αντίκτυπος της έκβασης της μάχης αυτής επί του ηθικού των αντιμαχομένων στρατευμάτων. Όλες οι προσπάθειες του γερμανικού Ανωτάτου Αρχηγείου όπως αποκαταστήσει το κλονισμένο ηθικό των Γερμανών στρατιωτών απέβησαν άκαρπες, ενώ αντίθετα οι συμμαχικές δυνάμεις καταχωρούσαν την επιτυχία τους αυτή στη πρώτη σελίδα στην ιστορία της συμμαχικής νίκης του 1918.